ಪ್ರಯಯುರ್ಗಿರಿಶಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಪ್ರಸ್ಥಂ ಹಿಮವತೋ ಮಹತ್ ಗಙ್ಗಾಮ್ಬುಪ್ಲಾವಿತಾತ್ಮಾನಂ ಪಿಙ್ಗಬದ್ಧಜಟಾಸಟಮ್
ಅವರು ಹಿಮವಂತನ ಮಹಾ ಪರ್ವತದ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಗಿರೀಶನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದರು; ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧಗೊಂಡು, ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ ಜಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಭೃಙ್ಗಾನುಯಾತಪಾಣಿಸ್ಥಮನ್ದಾರಕುಸುಮಸ್ರಜಮ್ ಗಿರೇಃ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ತೇ ಪ್ರಸ್ಥಂ ದದೃಶುಃ ಶಂಕರಾಶ್ರಮಮ್
ಮಂದಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಭೃಂಗಗಳು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಪರ್ವತದ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಗಿ, ಶಂಕರನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಪ್ರಶಾನ್ತಾಶೇಷಸತ್ತ್ವೌಘಂ ನವಸ್ತಿಮಿತಕಾನನಮ್ ನಿಃಶಬ್ದಾಕ್ಷೋಭಸಲಿಲಪ್ರಪಾತಂ ಸರ್ವತೋದಿಶಮ್
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದರು, ಅರಣ್ಯವೂ ಹೊಸದಾಗಿ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಲಪಾತಗಳು ಮತ್ತು ನೀರುಗಳು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದವು.
ತತ್ರಾಪಶ್ಯಂಸ್ತತೋ ದ್ವಾರಿ ವೀರಕಂ ವೇತ್ರಪಾಣಿನಮ್ ಸಪ್ತ ತೇ ಮುನಯಃ ಪೂಜ್ಯಾ ವಿನೀತಾಃ ಕಾರ್ಯಗೌರವಾತ್
ಅಲ್ಲೆ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ವೀರ ಸೇವಕನನ್ನು ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು.
ಊಚುರ್ಮಧುರಭಾಷಿಣ್ಯಾ ವಾಚಾ ತೇ ವಾಗ್ಮಿನಾಂ ವರಾಃ ದ್ರಷ್ಟುಂ ವಯಮಿಹಾಯಾತಾಃ ಶರಣ್ಯಂ ಗಣನಾಯಕಮ್
ಅವರು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯದಾತನಾದ ಗಣನಾಯಕನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.'
ತ್ರಿಲೋಚನಂ ವಿಜಾನೀಹಿ ಸುರಕಾರ್ಯಪ್ರಚೋದಿತಾಃ ತ್ವಮೇವ ನೋ ಗತಿಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಯಥಾ ಕಾಲಾನತಿಕ್ರಮಃ
'ಅವನು ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ; ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನೀನೇ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಆಶ್ರಯ, ನಿಜವಾದ ತತ್ವ, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೀರದು.'
ಸಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೈಷಾ ಪ್ರಾಯೇಣ ಪ್ರತೀಹಾರಮಯಃ ಪ್ರಭುಃ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಮುನಿಭಿಃ ಸೋ ಽಥ ಗೌರವಾತ್ತಾನುವಾಚ ಸಃ
'ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಕಾಯುವ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.' ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಸವನಸ್ಯಾಪರಾಂ ಸಂಧ್ಯಾಂ ಸ್ನಾತುಂ ಮನ್ದಾಕಿನೀಜಲೇ ಕ್ಷಣೇನ ಭವಿತಾ ವಿಪ್ರಾಸ್ ತತ್ರ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಥ ಶೂಲಿನಮ್
'ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಯಜ್ಞದ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಭು ಬರುವರು. ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಮುನಯಸ್ತಸ್ಥುಸ್ ತೇ ತತ್ಕಾಲಪ್ರತೀಕ್ಷಿಣಃ ಗಮ್ಭೀರಾಮ್ಬುಧರಂ ಪ್ರಾವೃಟ್ತೃಷಿತಾಶ್ಚಾತಕಾ ಯಥಾ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಘನಮೇಘವನ್ನು ಹಾರೈಸುವ ಬಾಯಾರಿದ ಚಾತಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದರು.
ತತಃ ಕ್ಷಣೇನ ನಿಷ್ಪನ್ನಸಮಾಧಾನಕ್ರಿಯಾವಿಧಿಃ ವೀರಾಸನಂ ಬಿಭೇದೇಶೋ ಮೃಗಚರ್ಮನಿವಾಸಿತಮ್
ಅನಂತರ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಪ್ರಭು, ಮೃಗಚರ್ಮದಿಂದ ಆವರಿಸಿದ್ದ ವೀರಾಸನವನ್ನು ಮುರಿದು ಹೊರಟರು.
ತತೋ ವಿನೀತೋ ಜಾನುಭ್ಯಾಮ್ ಅವಲಮ್ಬ್ಯ ಮಹೀಸ್ಥಿತಿಮ್ ಉವಾಚ ವೀರಕೋ ದೇವಂ ಪ್ರಣಾಮೈಕಸಮಾಶ್ರಯಃ
ನಂತರ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮೊಣಕಾಲು ಹಾಕಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತ ವೀರ ಸೇವಕನು, ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮುನಯಃ ಸಪ್ತ ತ್ವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದೀಪ್ತತೇಜಸಃ ವಿಭೋ ಸಮಾದಿಶ ದ್ರಷ್ಟುಮ್ ಅವಗನ್ತುಮ್ ಇಹಾರ್ಹಸಿ ತೇ ಽಬ್ರುವನ್ದೇವಕಾರ್ಯೇಣ ತವ ದರ್ಶನಲಾಲಸಾಃ
'ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪ್ರಭುವೇ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ; ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಧೂರ್ಜಟಿಸ್ತೇನ ವೀರಕೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಭೂಭಙ್ಗಸಂಜ್ಞಯಾ ತೇಷಾಂ ಪ್ರವೇಶಾಜ್ಞಾಂ ದದೌ ತದಾ
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಆ ವೀರ ಸೇವಕನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಧೂರ್ಜಟಿ ಆಗಿರುವ ಶಿವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕದಲಿಸುವ ಸಂಕೇತದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಒಳಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದನು.
ಮೂರ್ಧ್ನಃ ಕಮ್ಪೇನ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ ವೀರಕೋ ಽಪಿ ಮಹಾಮುನೀನ್ ಆಜುಹಾವಾವಿದೂರಸ್ಥಾನ್ ದರ್ಶನಾಯ ಪಿನಾಕಿನಃ
ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿಸಿ, ಆ ವೀರ ಸೇವಕನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪಿನಾಕಧಾರಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಮುಂದಾದನು.
ತ್ವರಾಬದ್ಧಾರ್ಧಚೂಡಾಸ್ತೇ ಲಮ್ಬಮಾನಾಜಿನಾಮ್ಬರಾಃ ವಿವಿಶುರ್ವೇದಿಕಾಂ ಸಿದ್ಧಾಂ ಗಿರಿಶಸ್ಯ ವಿಭೂತಿಭಿಃ
ಅರ್ಧಕುಡಲಾಗಿ ಕೂದಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ, ಅವರು ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ವೈಭವದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಪವಿತ್ರ ವೇದಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಬದ್ಧಪಾಣಿಪುಟಾಕ್ಷಿಪ್ತನಾಕಪುಷ್ಪೋತ್ಕರಾಸ್ತತಃ ಪಿನಾಕಿಪಾದಯುಗಲಂ ವನ್ದ್ಯಂ ನಾಕನಿವಾಸಿನಾಮ್
ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಆಕಾಶಪುಷ್ಪಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರು ಪಿನಾಕಧಾರಿಯ ಪಾದಯುಗಳನ್ನು, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವಂತೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿದರು.
ತತಃ ಸ್ನಿಗ್ಧೇಕ್ಷಿತಾಃ ಶಾನ್ತಾ ಮುನಯಃ ಶೂಲಪಾಣಿನಾ ಮನ್ಮಥಾರಿಂ ತತೋ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಸಮಂ ತುಷ್ಟುವುರಾದೃತಾಃ
ನಂತರ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಮೃದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಕಾಮದ ಶತ್ರುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇರಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಅಹೋ ಕೃತಾರ್ಥಾ ವಯಮೇವ ಸಾಂಪ್ರತಂ ಸುರೇಶ್ವರೋ ಽಪ್ಯತ್ರ ವರೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಭವತ್ಪ್ರಸಾದಾಮಲವಾರಿಸೇಕತಃ ಫಲೇನ ಕಾಚಿತ್ ತಪಸಾ ನಿಯುಜ್ಯತೇ
'ಅಯ್ಯೋ, ಈಗ ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಾರ್ಥಕರಾದೆವು! ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಗೂ ವರ ನೀಡಲಾಗುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾವ ಫಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'
ಜಯತ್ಯಸೌ ಧನ್ಯತರೋ ಹಿಮಾಚಲಸ್ ತದಾಶ್ರಯಂ ಯಸ್ಯ ಸುತಾ ತಪಸ್ಯತಿ ಸ ದೈತ್ಯರಾಜೋ ಽಪಿ ಮಹಾಫಲೋದಯೋ ವಿಮೂಲಿತಾಶೇಷಸುರೋ ಹಿ ತಾರಕಃ
'ಆ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತ ನಿಜಕ್ಕೂ ಧನ್ಯನು, ಅವನ ಮಗಳು ಅವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ದೈತ್ಯರಾಜ ತಾರಕನಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಅಂತ್ಯವು ಬರಲಿದೆ.'
ತ್ವದೀಯಮಂಶಂ ಪ್ರವಿಲೋಕ್ಯ ಕಲ್ಮಷಾತ್ ಸ್ವಕಂ ಶರೀರಂ ಪರಿಮೋಕ್ಷ್ಯತೇ ಹಿ ಯಃ ಸ ಧನ್ಯಧೀರ್ಲೋಕಪಿತಾ ಚತುರ್ಮುಖೋ ಹರಿಶ್ಚ ಯತ್ಸಂಭ್ರಮವಹ್ನಿದೀಪಿತಃ
'ನಿಮ್ಮ ಭಾಗವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ತನ್ನ ದೇಹದ ಪಾಪವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಧನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಅವನು—ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ, ಹರಿಯೂ ಕೂಡ ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಆತುರದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾರೆ.'
ತ್ವದಙ್ಘ್ರಿಯುಗ್ಮಂ ಹೃದಯೇನ ಬಿಭ್ರತೋ ಮಹಾಭಿತಾಪಪ್ರಶಮೈಕಹೇತುಕಮ್ ತ್ವಮೇವ ಚೈಕೋ ವಿವಿಧಾಕೃತಕ್ರಿಯಃ ಕಿಲೇತಿ ವಾಚಾ ವಿಧುರೈರ್ ವಿಭಾಷ್ಯತೇ
ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವವರು, ಭಾರೀ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಏಕೈಕ ಕಾರಣವೆಂದೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನಾ ವಿಧದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ನೀನೇ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಥಾದ್ಯ ಏಕಸ್ತ್ವಮವಾದಿ ನಾನ್ಯಥಾ ಜಗತ್ತಥಾ ನಿರ್ಘೃಣತಾಂ ತವ ಸ್ಪೃಶೇತ್ ನ ವೇತ್ಸಿ ವಾ ದುಃಖಮಿದಂ ಪ್ರಜಾತ್ಮಕಂ ವಿಹನ್ಯತೇ ತೇ ಖಲು ಸರ್ವತಃ ಕ್ರಿಯಾ
ಇಂದು ನೀನೇ ಮಾತನಾಡಿರುವೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ದಯೆಯ ಕೊರತೆ ತಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಅಥವಾ ನೀನು ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಇರಬಹುದು. ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೀನೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀಯೆ.
ಉಪೇಕ್ಷಸೇ ಚೇಜ್ ಜಗತಾಮುಪದ್ರವಂ ದಯಾಮಯತ್ವಂ ತವ ಕೇನ ಕಥ್ಯತೇ ಸ್ವಯೋಗಮಾಯಾಮಹಿಮಾಗುಹಾಶ್ರಯಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ ನಿರ್ಮಲಭೂತಿಗೌರವಮ್
ನೀನು ಲೋಕದ ದುಃಖವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದರೆ, ನಿನ್ನ ದಯೆ ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ? ನಿನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯ ಮಹಿಮೆ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಹತ್ವವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ವಯಂ ಚ ತೇ ಧನ್ಯತರಾಃ ಶರೀರಿಣಾಂ ಯದೀದೃಶಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರವಿಲೋಕಯಾಮಹೇ ಅದರ್ಶನಂ ತೇನ ಮನೋರಥೋ ಯಥಾ ಪ್ರಯಾತಿ ಸಾಫಲ್ಯತಯಾ ಮನೋಗತಮ್
ನಾವು embodied ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರಾದವರು, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂತಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಶೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಅದು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ.
ಜಗದ್ವಿಧಾನೈಕವಿಧೌ ಜಗನ್ಮುಖೇ ಕರಿಷ್ಯಸೇ ಽತೋ ಬಲಭಿಚ್ಚರಾ ವಯಮ್ ವಿನೇಮುರಿತ್ಥಂ ಮುನಯೋ ವಿಸೃಜ್ಯ ತಾಂ ಗಿರಂ ಗಿರೀಶಶ್ರುತಿಭೂಮಿಸಂನಿಧೌ
ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಏಕೈಕ ಕರ್ತೃವಾಗಿರುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಮುನಿಗಳು ಮಾತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಉತ್ಕೃಷ್ಟಕೇದಾರ ಇವಾವನೀತಲೇ ಸುಬೀಜಮುಷ್ಟಿಂ ಸುಫಲಾಯ ಕರ್ಷಕಾಃ
ಹುರುಳಾದ ರೈತರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಬೀಜವನ್ನು ಹಾಕಿ ಉತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ,
ತೇಷಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ತಾಂ ರಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಕ್ರಮೋಪಕ್ರಮಕ್ರಿಯಾಮ್ ವಾಚಂ ವಾಚಸ್ಪತಿಸ್ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರೋವಾಚ ಸ್ಮಿತಸುನ್ದರೀಮ್
ಅವರ ಆ ಮನೋಜ್ಞವಾದ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಾತಿನ ದೇವತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸುಂದರ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಜಾನೇ ಲೋಕವಿಧಾನಸ್ಯ ಕನ್ಯಾ ಸತ್ಕಾರ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ಜಾತಾ ಪ್ರಾಲೇಯಶೈಲಸ್ಯ ಸಂಕೇತಕನಿರೂಪಣಾಃ
ನಾನು ಲೋಕದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಹಿಮಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಗೆ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಗುರಿಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚನೆಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಸತ್ಯಮುತ್ಕಣ್ಠಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಕಾರ್ಯಾರ್ಥಮುದ್ಯತಾಃ ತೇಷಾಂ ತ್ವರನ್ತಿ ಚೇತಾಂಸಿ ಕಿಂತು ಕಾರ್ಯಂ ವಿವಕ್ಷಿತಮ್
ಎಲ್ಲರೂ ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆತುರದಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಲೋಕಯಾತ್ರಾನುಗನ್ತವ್ಯಾ ವಿಶೇಷೇಣ ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ ಸೇವನ್ತೇ ತೇ ಯತೋ ಧರ್ಮಂ ತತ್ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯಾತ್ಪರೇ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಲೋಕದ ನಡೆಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಅವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ಅದರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.