ಗಮಿತೋ ಭಸ್ಮಸಾತ್ತೂರ್ಣಂ ಕನ್ದರ್ಪಃ ಕಾಮಿದರ್ಪಕಃ ಸ ತು ತಂ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಹರನೇತ್ರೋದ್ಭವೋ ಽನಲಃ
ಕಾಮನು, ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹೆಮ್ಮೆ ಕುಗ್ಗಿಸುವವನು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಾಯಿತು; ಹರನ ಕಣ್ಣಿಂದ ಹೊರಟ ಬೆಂಕಿ ಅವನನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿತು.
ವ್ಯಜೃಮ್ಭತ ಜಗದ್ದಗ್ಧುಂ ಜ್ವಾಲಾಹುಙ್ಕಾರಘಸ್ಮರಃ ತತೋ ಭವೋ ಜಗದ್ಧೇತೋರ್ ವ್ಯಭವಜ್ಜಾತವೇದಸಮ್
ಆ ಬೆಂಕಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಡುವದಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಉರಿಯಿತು; ನಂತರ ಭವನು ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ತಡೆದನು.
ಸಹಕಾರೇ ಮಧೌ ಚನ್ದ್ರೇ ಸುಮನಃಸು ಪರೇಷ್ವಪಿ ಭೃಙ್ಗೇಷು ಕೋಕಿಲಾಸ್ಯೇಷು ವಿಭಾಗೇನ ಸ್ಮರಾನಲಮ್
ಸಹಕಾರದಲ್ಲಿ, ವಸಂತದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ, ಹೂಗಳಲ್ಲಿ, ಭೃಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇಮದ ಬೆಂಕಿಯು—
ಸ ಬಾಹ್ಯಾನ್ತರವಿದ್ಧೇನ ಹರೇಣ ಸ್ಮರಮಾರ್ಗಣಃ ರಾಗಸ್ನೇಹಸಮಿದ್ಧಾನ್ತರ್ಧಾವಂಸ್ತೀವ್ರಹುತಾಶನಃ
ಆ ಪ್ರೇಮದ ಬಾಣ, ಹೊರಗಿಂತಲೂ ಒಳಗಿಂತಲೂ ಹರಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ರಾಗ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಉರಿದು, ಭಯಾನಕ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಒಳಗೆ ಓಡಿತು.
ವಿಭಕ್ತಲೋಕಸಂಕ್ಷೋಭಕರೋ ದುರ್ವಾರಜೃಮ್ಭಿತಃ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ್ನೇಹಸಂಪೃಕ್ತಂ ಕಾಮಿನಾಂ ಹೃದಯಂ ಕಿಲ
ಅದು ತಡೆಯಲಾಗದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ವಿಭಜಿತ ಲೋಕವನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಜ್ವಲತ್ಯಹರ್ನಿಶಂ ಭೀಮೋ ದುಶ್ಚಿಕಿತ್ಸ್ಯಮುಖಾತ್ಮಕಃ ವಿಲೋಕ್ಯ ಹರಹುಙ್ಕಾರಜ್ವಾಲಾಭಸ್ಮಕೃತಂ ಸ್ಮರಮ್
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಅದು ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗದಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತದೆ; ಹರನ ಗರ್ಜನೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಪ್ರೇಮವು ಭಸ್ಮವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ.
ವಿಲಲಾಪ ರತಿಃ ಕ್ರೂರಂ ಬನ್ಧುನಾ ಮಧುನಾ ಸಹ ತತೋ ವಿಲಪ್ಯ ಬಹುಶೋ ಮಧುನಾ ಪರಿಸಾನ್ತ್ವಿತಾ
ರತಿ ತನ್ನ ಕ್ರೂರ ಪತಿ ಮಧುವಿನ ಜೊತೆಗೆ ಭಾರವಾಗಿ ಅಳಿದರು; ಅನೇಕ ಬಾರಿ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ, ಮಧು ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ದೇವಮ್ ಇನ್ದುಮೌಲಿಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್ ಭೃಙ್ಗಾನುಯಾತಾಂ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಪುಷ್ಪಿತಾಂ ಸಹಕಾರಜಾಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾವಿನ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು, ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಚಂದ್ರಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ ದೇವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದಳು.
ಲತಾಂ ಪವಿತ್ರಕಸ್ಥಾನೇ ಪಾಣೌ ಪರಭೃತಾಂ ಸಖೀಮ್ ನಿರ್ಬಧ್ಯ ತು ಜಟಾಜೂಟಂ ಕುಟಿಲೈರ್ ಅಲಕೈ ರತಿಃ
ರತಿ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು, ಕುಡಿದ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಜಟೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದಳು.
ಉದ್ಧ್ವಲ್ಯ ಗಾತ್ರಂ ಶುಭ್ರೇಣ ಹೃದ್ಯೇನ ಸ್ಮರಭಸ್ಮನಾ ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನೀಂ ಗತ್ವಾ ಪ್ರೋವಾಚೇನ್ದುವಿಭೂಷಣಮ್
ಅವಳು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾದ ಕಾಮದ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸವರಿ, ಮೊಣಕಾಲುಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಚಂದ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ನಮಃ ಶಿವಾಯಾಸ್ತು ನಿರಾಮಯಾಯ ನಮಃ ಶಿವಾಯಾಸ್ತು ಮನೋಮಯಾಯ ನಮಃ ಶಿವಾಯಾಸ್ತು ಸುರಾರ್ಚಿತಾಯ ತುಭ್ಯಂ ಸದಾ ಭಕ್ತಕೃಪಾಪರಾಯ
ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತನಾದ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದೇವತೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸುವ, ಸದಾ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋ ಭವಾಯಾಸ್ತು ಭವೋದ್ಭವಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಧ್ವಸ್ತಮನೋಭವಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಗೂಢಮಹಾವ್ರತಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಮಾಯಾಗಹನಾಶ್ರಯಾಯ
ಭವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಮೂಲವಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮನೋಭವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಾಯೆಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋ ಽಸ್ತು ಶರ್ವಾಯ ನಮಃ ಶಿವಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಸಿದ್ಧಾಯ ಪುರಾತನಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಕಾಲಾಯ ನಮಃ ಕಲಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಜ್ಞಾನವರಪ್ರದಾಯ
ಶರ್ವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಿದ್ಧನಾದ, ಪುರಾತನನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಾಲನಿಗೆ, ಕಲೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಕಾಲಕಲಾತಿಗಾಯ ನಮೋ ನಿಸರ್ಗಾಮಲಭೂಷಣಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತ್ವಮೇಯಾನ್ಧಕಮರ್ದಕಾಯ ನಮಃ ಶರಣ್ಯಾಯ ನಮೋ ಽಗುಣಾಯ
ಕಾಲ ಮತ್ತು ಅದರ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಹಜ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಅಂಧಕಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆಶ್ರಯನಾದ, ಗುಣರಹಿತನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಭೀಮಗಣಾನುಗಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ನಾನಾಭುವನಾದಿಕರ್ತ್ರೇ ನಮೋ ಽಸ್ತು ನಾನಾಜಗತಾಂ ವಿಧಾತ್ರೇ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಚಿತ್ರಫಲಪ್ರಯೋಕ್ತ್ರೇ
ಭಯಾನಕ ಗಣಗಳ ನಾಯಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಾನಾ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಭಿನ್ನ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಸರ್ವಾವಸಾನೇ ಹ್ಯವಿನಾಶನೇತ್ರೇ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಚಿತ್ರಾಧ್ವರಭಾಗಭೋಕ್ತ್ರೇ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಭಕ್ತಾಭಿಮತಪ್ರದಾತ್ರೇ ನಮಃ ಸದಾ ತೇ ಭವಸಙ್ಗಹರ್ತ್ರೇ
ಎಲ್ಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಚಿತ್ರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಕ್ತರ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸದಾ ಭವಬಂಧವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಅನನ್ತರೂಪಾಯ ಸದೈವ ತುಭ್ಯಮ್ ಅಸಹ್ಯಕೋಪಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತುಭ್ಯಮ್ ಶಶಾಙ್ಕಚಿಹ್ನಾಯ ಸದೈವ ತುಭ್ಯಮ್ ಅಮೇಯಮಾನಾಯ ನಮಃ ಸ್ತುತಾಯ
ಅನಂತ ರೂಪಗಳಿರುವ ನಿನಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಹಿಸಲಾಗದ ಕೋಪದವನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಚಂದ್ರಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳ ನಿನಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ನಿನಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ವೃಷೇನ್ದ್ರಯಾನಾಯ ಪುರಾನ್ತಕಾಯ ನಮಃ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾಯ ಮಹೌಷಧಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಭಕ್ತ್ಯಾಭಿಮತಪ್ರದಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಸರ್ವಾರ್ತಿಹರಾಯ ತುಭ್ಯಮ್
ಎಮ್ಮೆಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ನಗರಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹೌಷಧಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಕ್ತರ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಚರಾಚರಾಚಾರವಿಚಾರವರ್ಯಮ್ ಆಚಾರ್ಯಮ್ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತಭೂತಸರ್ಗಮ್ ತ್ವಾಮಿನ್ದುಮೌಲಿಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪನ್ನಾ ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಮೇಯಂ ಮಹತಾಂ ಮಹೇಶಮ್
ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಪ್ರಪಂಚದ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಪರಮ ಗುರು, ಚಂದ್ರಕಿರೀಟನಾದ ಮಹೇಶ್ವರ, ಮಹಾತ್ಮರ ಪ್ರಿಯನಾದ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಾನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಪ್ರಯಚ್ಛ ಮೇ ಕಾಮಯಶಃಸಮೃದ್ಧಿಂ ಪುನಃ ಪ್ರಭೋ ಜೀವತು ಕಾಮದೇವಃ ಪ್ರಿಯಂ ವಿನಾ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಿಯಜೀವಿತೇಷು ತ್ವತ್ತೋ ಽಪರಃ ಕೋ ಭುವನೇಷ್ವಿಹಾಸ್ತಿ
ಪ್ರಭು, ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಮಾಡು; ಕಾಮದೇವನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಿಸಲಿ. ಪ್ರಿಯ ಜೀವಿತನಾದ ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ, ಈ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಯಾರು?
ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರಿಯಾಯಾಃ ಪ್ರಸವಃ ಪ್ರಿಯಾಣಾಂ ಪ್ರಣೀತಪರ್ಯಾಯಪರಾಪರಾರ್ಥಃ ತ್ವಮೇವಮೇಕೋ ಭುವನಸ್ಯ ನಾಥೋ ದಯಾಲುರುನ್ಮೂಲಿತಭಕ್ತಭೀತಿಃ
ಪ್ರಿಯರ ಮೂಲ, ಅವರ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲ ಪರ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವವನು ನೀನೇ; ನೀನೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಒಬ್ಬನೇ ಒಡೆಯ, ದಯಾಳು, ಭಕ್ತರ ಭಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವವನು.
ಇತ್ಥಂ ಸ್ತುತಃ ಶಂಕರ ಈಡ್ಯ ಈಶೋ ವೃಷಾಕಪಿರ್ಮನ್ಮಥಕಾನ್ತಯಾ ತು ತುತೋಷ ದೋಷಾಕರಖಣ್ಡಧಾರೀ ಉವಾಚ ಚೈನಾಂ ಮಧುರಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ
ಈ ರೀತಿ ಮನ್ಮಥನ ಪ್ರಿಯೆಯಾದಳು ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದ, ಎಮ್ಮೆಧ್ವಜದ, ಚಂದ್ರಧಾರಿಯಾದ ಈಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಮಧುರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಭವಿತೇತಿ ಚ ಕಾಮೋ ಽಯಂ ಕಾಲಾತ್ಕಾನ್ತೋ ಽಚಿರಾದಪಿ ಅನಙ್ಗ ಇತಿ ಲೋಕೇಷು ಸ ವಿಖ್ಯಾತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ
ಈ ಕಾಮನು ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ, ಬೇಗನೇ ಸುಂದರನಾಗುವನು; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಂಗವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ 'ಅನಂಗ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಶಿರಸಾವನ್ದ್ಯ ಗಿರಿಶಂ ಕಾಮವಲ್ಲಭಾ ಜಗಾಮೋಪವನಂ ರಮ್ಯಂ ರತಿಸ್ತು ಹಿಮಭೂಭೃತಃ
ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಕಾಮದೇವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ರತಿ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ವಂದಿಸಿ, ಸುಂದರವಾದ ಒಂದು ವನಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
ರುರೋದ ಚಾಪಿ ಬಹುಶೋ ದೀನಾ ರಮ್ಯೇ ಸ್ಥಲೇ ತು ಸಾ ಮರಣವ್ಯವಸಾಯಾತ್ತು ನಿವೃತ್ತಾ ಸಾ ಹರಾಜ್ಞಯಾ
ಆಕೆ ಆ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಬಾರಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾಳೆ; ಆದರೆ ಹರಿಯವರ today ಆಕೆ ಮರಣದ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಳು.
ಅಥ ನಾರದವಾಕ್ಯೇನ ಚೋದಿತೋ ಹಿಮಭೂಧರಃ ಕೃತಾಭರಣಸಂಸ್ಕಾರಾಂ ಕೃತಕೌತುಕಮಙ್ಗಲಾಮ್
ನಾರದನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಹಿಮಪರ್ವತದಾಧಿಪತಿ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ, ಹಬ್ಬದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಸ್ವರ್ಗಪುಷ್ಪಕೃತಾಪೀಡಾಂ ಶುಭ್ರಚೀನಾಂಶುಕಾಮ್ಬರಾಮ್ ಶರಾಭ್ಯಾಂ ಸಂಯುತಾಂ ಶೈಲೋ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ್ವಸುತಾಂ ತತಃ
ಅವನ ಮಗಳ ತಲೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಹೂವಿನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಹೊಳೆಯುವ ಚೀನದ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ತೊಡಿಸಿ, ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪರ್ವತನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಜಗಾಮ ಶುಭಯೋಗೇನ ತದಾ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮಾನಸಃ ಸಕಾನನಾನ್ಯುಪಾಕ್ರಮ್ಯ ವನಾನ್ಯುಪವನಾನಿ ಚ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶುಭಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಹೃದಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಪರ್ವತನು ಕಾಡುಗಳನ್ನೂ, ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನೂ ದಾಟುತ್ತಾ ಹೊರಟನು.
ದದರ್ಶ ರುದತೀಂ ನಾರೀಮ್ ಅಪ್ರತರ್ಕ್ಯಮಹೌಜಸಮ್ ರೂಪೇಣಾಸದೃಶೀಂ ಲೋಕೇ ರಮ್ಯೇಷು ವನಸಾನುಷು
ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು; ಅವಳ ಶಕ್ತಿ ಅಜ್ಞೇಯ, ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸಮಾನರಿಲ್ಲ, ಆ ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಕೌತುಕೇನ ಪರಾಮೃಶ್ಯ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುದತೀಂ ಗಿರಿಃ ಉಪಸರ್ಪ್ಯ ತತಸ್ತಸ್ಯಾ ನಿಕಟೇ ಸೋ ಽಭ್ಯಪೃಚ್ಛತ
ಆಕೆಯನ್ನು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಪರ್ವತನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.