ವೀರಕಂ ಲೋಕವೀರೇಶಮ್ ಈಶಾನಸದೃಶದ್ಯುತಿಮ್ ಯಕ್ಷಕುಙ್ಕುಮಕಿಞ್ಜಲ್ಕಪುಞ್ಜಪಿಙ್ಗಜಟಾಸಟಮ್
ಅಲ್ಲಿ, ಲೋಕದ ವೀರರಾಧಿಪತಿಯಾದ, ಈಶಾನನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ಯಕ್ಷರಸದಿಂದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಜಟಾಮಂಡಲವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವೀರನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡನು.
ವೇತ್ರಪಾಣಿನಮ್ ಅವ್ಯಗ್ರಮ್ ಉಗ್ರಭೋಗೀನ್ದ್ರಭೂಷಣಮ್ ತತೋ ನಿಮೀಲಿತೋನ್ನಿದ್ರಪದ್ಮಪತ್ರಾಭಲೋಚನಮ್
ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ಚಿತ್ತ ಚಂಚಲವಾಗಿರದ, ಭಯಾನಕ ನಾಗರಾಜನ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಮಲಗಿದ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವನನ್ನು ಕಂಡನು.
ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಮೃಜುಸ್ಥಾನಂ ನಾಸಿಕಾಗ್ರಂ ಸುಲೋಚನೈಃ ಶ್ರವಸ್ತರಸಸಿಂಹೇನ್ದ್ರಚರ್ಮಲಮ್ಬೋತ್ತರೀಯಕಮ್
ಅವನ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಶ್ರಾವಸ್ತಿ ಅರಣ್ಯದ ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಆನೆಯ ಚರ್ಮದ ಉಪ್ಪರಿಯನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ಶ್ರವಣಾಹಿಫಲನ್ಮುಕ್ತನಿಃಶ್ವಾಸಾನಲಪಿಙ್ಗಲಮ್ ಪ್ರೇಙ್ಖತ್ಕಪಾಲಪರ್ಯನ್ತತುಮ್ಬಿಲಮ್ಬಿಜಟಾಚಯಮ್
ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಾಗದ ಫಣಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು, ಉಸಿರಾಟ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿತ್ತು, ಜಟೆಗಳು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವುಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕೃತವಾಸುಕಿಪರ್ಯಙ್ಕನಾಭಿಮೂಲನಿವೇಶಿತಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಞ್ಜಲಿಸ್ಥಪುಚ್ಛಾಗ್ರನಿಬದ್ಧೋರಗಭೂಷಣಮ್
ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಾಭಿಯ ಬಳಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಾಗದ ಪೂಚಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆಭರಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ದದರ್ಶ ಶಂಕರಂ ಕಾಮಃ ಕ್ರಮಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ತಿಕಂ ಶನೈಃ ತತೋ ಭ್ರಮರಝಙ್ಕಾರಮಾಲಮ್ಬಿದ್ರುಮಸಾನುಕಮ್
ಮನ್ಮಥನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ನಂತರ, ಭ್ರಮರಗಳ ಹೂಂಕರದ ನಡುವೆ, ಮರಗಳ ಗುಡ್ಡದತ್ತ ಹತ್ತಿದನು.
ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಕರ್ಣರನ್ಧ್ರೇಣ ಭವಸ್ಯ ಮದನೋ ಮನಃ ಶಂಕರಸ್ತಮಥಾಕರ್ಣ್ಯ ಮಧುರಂ ಮದನಾಶ್ರಯಮ್
ಮನ್ಮಥನು ಭವನ ಕಿವಿಯ ದ್ವಾರದಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಶಂಕರನು ಆ ಮಧುರವಾದ, ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಸಸ್ಮಾರ ದಕ್ಷದುಹಿತಾರಂ ದಯಿತಾಂ ರಕ್ತಮಾನಸಃ ತತಃ ಸಾ ತಸ್ಯ ಶನಕೈಸ್ ತಿರೋಭೂಯಾತಿನಿರ್ಮಲಾ
ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಉಕ್ಕಿ, ದಕ್ಷನ ಮಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಶಂಕರನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು; ಆಗ ಆಕೆ, ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರಳಾಗಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಡಗಿಹೋದಳು.
ಸಮಾಧಿಭಾವನಾ ತಸ್ಥೌ ಲಕ್ಷ್ಯಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರೂಪಿಣೀ ತತಸ್ತನ್ಮಯತಾಂ ಯಾತಃ ಪ್ರತ್ಯೂಹಾಪಿಹಿತಾಶಯಃ
ಆಕೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾಗಿ, ಧ್ಯಾನದ ವಸ್ತುವಿನಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಅಡ್ಡಿಗಳು ತಡೆಯುವಂತೆ ಆಗಿ, ಆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆರೆತುಹೋಯಿತು.
ವಶಿತ್ವೇನ ಬುಬೋಧೇಶೋ ವಿಕೃತಿಂ ಮದನಾತ್ಮಿಕಾಮ್ ಈಷತ್ಕೋಪಸಮಾವಿಷ್ಟೋ ಧೈರ್ಯಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ಧೂರ್ಜಟಿಃ
ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ, ಪ್ರಭು ಕಾಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವ್ಯತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು; ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಧೂರ್ಜಟಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡನು.
ನಿರಾಸೇ ಮದನಸ್ಥಿತ್ಯಾ ಯೋಗಮಾಯಾಸಮಾವ್ರತಃ ಸ ತಯಾ ಮಾಯಯಾವಿಷ್ಟೋ ಜಜ್ವಾಲ ಮದನಸ್ತತಃ
ಆಶೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮ ಇರುವಾಗ, ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಆ ಮಾಯೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು, ಆಗ ಕಾಮದ ಬೆಂಕಿ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು.
ಇಚ್ಛಾಶರೀರೋ ದುರ್ಜೇಯೋ ರೋಷದೋಷಮಹಾಶ್ರಯಃ ಹೃದಯಾನ್ನಿರ್ಗತಃ ಸೋ ಽಥ ವಾಸನಾವ್ಯಸನಾತ್ಮಕಃ
ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ, ಗೆಲ್ಲಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳ ದೊಡ್ಡ ನೆಲೆ, ಆ ಕಾಮವೆಂದು ಹೃದಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು; ಅದು ಆಸೆಗಳ ಪೀಡನೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು.
ಬಹಿಃಸ್ಥಲಂ ಸಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ಹ್ಯ್ ಉಪತಸ್ಥೌ ಝಷಧ್ವಜಃ ಅನುಯಾತೋ ಽಥ ಹೃದ್ಯೇನ ಮಿತ್ರೇಣ ಮಧುನಾ ಸಹ
ಹೊರಗಿನ ಜಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೀನುಧ್ವಜನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಿತ್ರನಾದ ಮಧುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬಂದನು.
ಸಹಕಾರತರೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮೃದುಮಾರುತನಿರ್ಧುತಮ್ ಸ್ತಬಕಂ ಮದನೋ ರಮ್ಯಂ ಹರವಕ್ಷಸಿ ಸತ್ವರಮ್
ಸಹಕಾರ ಮರದಲ್ಲಿ, ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಿದ ಹೂಗುಚ್ಛವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮದನನು ಹರನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಆ ರಮಣೀಯತೆಗೆ ತಕ್ಷಣ ಆನಂದಿಸಿದನು.
ಮುಮೋಚ ಮೋಹನಂ ನಾಮ ಮಾರ್ಗಣಂ ಮಕರಧ್ವಜಃ ಶಿವಸ್ಯ ಹೃದಯೇ ಶುದ್ಧೇ ನಾಶಶಾಲೀ ಮಹಾಶರಃ
ಮಕರಧ್ವಜನು ಮೋಹನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಭಯಾನಕವಾದ ಪುಷ್ಪಬಾಣವನ್ನು ಶಿವನ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದನು.
ಪಪಾತ ಪರುಷಪ್ರಾಂಶುಃ ಪುಷ್ಪಬಾಣೋ ವಿಮೋಹನಃ ತತಃ ಕರಣಸಂದೇಹೋ ವಿದ್ಧಸ್ತು ಹೃದಯೇ ಭವಃ
ಆ ಕಠಿಣ, ಎತ್ತರವಾದ, ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಪುಷ್ಪಬಾಣ ಬಿದ್ದು ಹೋದವು; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಭವನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಬಭೂವ ಭೂಧರೌಪಮ್ಯಧೈರ್ಯೋ ಽಪಿ ಮದನೋನ್ಮುಖಃ ತತಃ ಪ್ರಭುತ್ವಾದ್ಭಾವಾನಾಂ ನಾವೇಶಂ ಸಮಪದ್ಯತ
ಗಿರಿಗಂಟಿನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಕಾಮದ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಿದನು; ಆ ಭಾವನೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಅವುಗಳ ವಶವಾಯಿತು.
ಬಾಹ್ಯಂ ಬಹು ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಪ್ರತ್ಯೂಹಪ್ರಸವಾತ್ಮಕಮ್ ತತಃ ಕೋಪಾನಲೋದ್ಭೂತಘೋರಹುಙ್ಕಾರಭೀಷಣೇ
ಹೊರಗಿನ ಅಡ್ಡಿಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದಾಗ, ಆ ಅಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗೊಂದಲದಿಂದ, ನಂತರ ಕೋಪದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಎದ್ದಿತು.
ಬಭೂವ ವದನೇ ನೇತ್ರಂ ತೃತೀಯಮನಲಾಕುಲಮ್ ರುದ್ರಸ್ಯ ರೌದ್ರವಪುಷೋ ಜಗತ್ಸಂಹಾರಭೈರವಮ್
ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣು ಮೂಡಿತು; ಅದು ಭಯಾನಕವಾದ, ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ರೂಪದ ರುದ್ರನ ಕಣ್ಣು.
ತದನ್ತಿಕಸ್ಥೇ ಮದನೇ ವ್ಯಸ್ಫಾರಯತ ಧೂರ್ಜಟಿಃ ತನ್ನೇತ್ರವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗೇನ ಕ್ರೋಶತಾಂ ನಾಕವಾಸಿನಾಮ್
ಮದನು ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಧೂರ್ಜಟಿ ಆ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆರೆದನು; ಆ ಕಣ್ಣಿನ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದವರು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗಿದರು.
ಗಮಿತೋ ಭಸ್ಮಸಾತ್ತೂರ್ಣಂ ಕನ್ದರ್ಪಃ ಕಾಮಿದರ್ಪಕಃ ಸ ತು ತಂ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಹರನೇತ್ರೋದ್ಭವೋ ಽನಲಃ
ಕಾಮನು, ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹೆಮ್ಮೆ ಕುಗ್ಗಿಸುವವನು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಾಯಿತು; ಹರನ ಕಣ್ಣಿಂದ ಹೊರಟ ಬೆಂಕಿ ಅವನನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿತು.
ವ್ಯಜೃಮ್ಭತ ಜಗದ್ದಗ್ಧುಂ ಜ್ವಾಲಾಹುಙ್ಕಾರಘಸ್ಮರಃ ತತೋ ಭವೋ ಜಗದ್ಧೇತೋರ್ ವ್ಯಭವಜ್ಜಾತವೇದಸಮ್
ಆ ಬೆಂಕಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಡುವದಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಉರಿಯಿತು; ನಂತರ ಭವನು ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ತಡೆದನು.
ಸಹಕಾರೇ ಮಧೌ ಚನ್ದ್ರೇ ಸುಮನಃಸು ಪರೇಷ್ವಪಿ ಭೃಙ್ಗೇಷು ಕೋಕಿಲಾಸ್ಯೇಷು ವಿಭಾಗೇನ ಸ್ಮರಾನಲಮ್
ಸಹಕಾರದಲ್ಲಿ, ವಸಂತದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ, ಹೂಗಳಲ್ಲಿ, ಭೃಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇಮದ ಬೆಂಕಿಯು—
ಸ ಬಾಹ್ಯಾನ್ತರವಿದ್ಧೇನ ಹರೇಣ ಸ್ಮರಮಾರ್ಗಣಃ ರಾಗಸ್ನೇಹಸಮಿದ್ಧಾನ್ತರ್ಧಾವಂಸ್ತೀವ್ರಹುತಾಶನಃ
ಆ ಪ್ರೇಮದ ಬಾಣ, ಹೊರಗಿಂತಲೂ ಒಳಗಿಂತಲೂ ಹರಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ರಾಗ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಉರಿದು, ಭಯಾನಕ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಒಳಗೆ ಓಡಿತು.
ವಿಭಕ್ತಲೋಕಸಂಕ್ಷೋಭಕರೋ ದುರ್ವಾರಜೃಮ್ಭಿತಃ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ್ನೇಹಸಂಪೃಕ್ತಂ ಕಾಮಿನಾಂ ಹೃದಯಂ ಕಿಲ
ಅದು ತಡೆಯಲಾಗದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ವಿಭಜಿತ ಲೋಕವನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಜ್ವಲತ್ಯಹರ್ನಿಶಂ ಭೀಮೋ ದುಶ್ಚಿಕಿತ್ಸ್ಯಮುಖಾತ್ಮಕಃ ವಿಲೋಕ್ಯ ಹರಹುಙ್ಕಾರಜ್ವಾಲಾಭಸ್ಮಕೃತಂ ಸ್ಮರಮ್
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಅದು ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗದಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತದೆ; ಹರನ ಗರ್ಜನೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಪ್ರೇಮವು ಭಸ್ಮವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ.
ವಿಲಲಾಪ ರತಿಃ ಕ್ರೂರಂ ಬನ್ಧುನಾ ಮಧುನಾ ಸಹ ತತೋ ವಿಲಪ್ಯ ಬಹುಶೋ ಮಧುನಾ ಪರಿಸಾನ್ತ್ವಿತಾ
ರತಿ ತನ್ನ ಕ್ರೂರ ಪತಿ ಮಧುವಿನ ಜೊತೆಗೆ ಭಾರವಾಗಿ ಅಳಿದರು; ಅನೇಕ ಬಾರಿ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ, ಮಧು ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ದೇವಮ್ ಇನ್ದುಮೌಲಿಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್ ಭೃಙ್ಗಾನುಯಾತಾಂ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಪುಷ್ಪಿತಾಂ ಸಹಕಾರಜಾಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾವಿನ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು, ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಚಂದ್ರಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ ದೇವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದಳು.
ಲತಾಂ ಪವಿತ್ರಕಸ್ಥಾನೇ ಪಾಣೌ ಪರಭೃತಾಂ ಸಖೀಮ್ ನಿರ್ಬಧ್ಯ ತು ಜಟಾಜೂಟಂ ಕುಟಿಲೈರ್ ಅಲಕೈ ರತಿಃ
ರತಿ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು, ಕುಡಿದ ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಜಟೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದಳು.
ಉದ್ಧ್ವಲ್ಯ ಗಾತ್ರಂ ಶುಭ್ರೇಣ ಹೃದ್ಯೇನ ಸ್ಮರಭಸ್ಮನಾ ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನೀಂ ಗತ್ವಾ ಪ್ರೋವಾಚೇನ್ದುವಿಭೂಷಣಮ್
ಅವಳು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾದ ಕಾಮದ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸವರಿ, ಮೊಣಕಾಲುಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಚಂದ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.