ಭರ್ತ್ಸಯಿಷ್ಯತಿ ತಾಂ ದೇವೀಂ ತತಃ ಸಾ ಕುಪಿತಾ ಸತೀ ಪ್ರಯಾಸ್ಯತಿ ತಪಶ್ಚರ್ತುಂ ತತ್ತಸ್ಮಾತ್ತಪಸೇ ಪುನಃ
ಅವನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಗದರಿಸುವನು. ಆಗ ಸತೀ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ.
ಜನಯಿಷ್ಯತಿ ಯಂ ಶರ್ವಾ ದಯಿತದ್ಯುತಿಮಣ್ಡಿತಮ್ ಸ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಹನ್ತಾ ವೈ ಸುರಾರೀಣಾಮಸಂಶಯಮ್
ಶರ್ವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಕಿರಣದಂತೆ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವನು. ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸುವವನು.
ತ್ವಯಾಪಿ ದಾನವಾ ದೇವಿ ಹನ್ತವ್ಯಾ ಲೋಕದುರ್ಜಯಾಃ ಯಾವಚ್ಚ ನ ಸತೀ ದೇಹಸಂಕ್ರಾನ್ತಗುಣಸಂಚಯಾ
ದೇವಿಯೆ, ನೀನು ಕೂಡ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಲಾಗದ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕು. ಸತೀ ತನ್ನ ದೇಹದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವವರೆಗೆ.
ತತ್ಸಂಗಮೇನ ತಾವತ್ತ್ವಂ ದೈತ್ಯಾನ್ಹನ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಷ್ಯಸೇ ಏವಂ ಕೃತೇ ತಪಸ್ತಪ್ತ್ವಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಂಹಾರಕಾರಿಣೀ
ಅವರ ಸಂಗಮವಾಗುವವರೆಗೆ ನೀನು ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯವನ್ನು ನಡೆಸುವವಳಾಗುವೆ.
ಸಮಾಪ್ತನಿಯಮಾ ದೇವೀ ಯದಾ ಚೋಮಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ತದಾ ಸ್ವಮೇವ ತದ್ರೂಪಂ ಶೈಲಜಾ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯತೇ
ಯಾವಾಗ ಆ ನಿಯಮಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಮತ್ತು ದೇವಿಯು ಉಮೆಯಾಗುತ್ತಾಳೋ, ಆಗ ಶೈಲಜೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ತನುಸ್ತವಾಪಿ ಸಹಜಾ ಸೈಕಾನಂಶಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ರೂಪಾಂಶೇನ ತು ಸಂಯುಕ್ತಾ ತ್ವಮುಮಾಯಾಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ನಿನ್ನ ದೇಹವೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಅದರ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ರೂಪದ ಭಾಗದಿಂದ ನೀನು ಉಮೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವೆ.
ಏಕಾನಂಶೇತಿ ಲೋಕಸ್ತ್ವಾಂ ವರದೇ ಪೂಜಯಿಷ್ಯತಿ ಭೇದೈರ್ಬಹುವಿಧಾಕಾರೈಃ ಸರ್ವಗಾ ಕಾಮಸಾಧಿನೀ
ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು 'ಏಕಾನಂಶಾ' ಎಂದು ಹಲವಾರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದೀಯೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವಳೂ ಹೌದು.
ಓಂಕಾರವಕ್ತ್ರಾ ಗಾಯತ್ರೀ ತ್ವಮಿತಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ ಆಕ್ರಾನ್ತಿರೂರ್ಜಿತಾಕಾರಾ ರಾಜಭಿಶ್ಚ ಮಹಾಭುಜೈಃ
ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಓಂಕಾರವನ್ನೇ ಮುಖವನ್ನಾಗಿಟ್ಟ ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆ ತುಂಬಿದವಳಾಗಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತ್ವಂ ಭೂರಿತಿ ವಿಶಾಂ ಮಾತಾ ಶೂದ್ರೈಃ ಶೈವೀತಿ ಪೂಜಿತಾ ಕ್ಷಾನ್ತಿರ್ಮುನೀನಾಮಕ್ಷೋಭ್ಯಾ ದಯಾ ನಿಯಮಿನಾಮಿತಿ
ನೀನು ಜನಾಂಗಗಳ ತಾಯಿ ಭೂಮಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆ. ಶೂದ್ರರು ನಿನ್ನನ್ನು ಶೈವಿಯೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಅಚಲತೆ, ನಿಯಮಿತರಲ್ಲಿ ನೀನು ದಯೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವೆ.
ತ್ವಂ ಮಹೋಪಾಯಸಂದೋಹಾ ನೀತಿರ್ನಯವಿಸರ್ಪಿಣಾಮ್ ಪರಿಚ್ಛಿತ್ತಿಸ್ತ್ವಮರ್ಥಾನಾಂ ತ್ವಮೀಹಾ ಪ್ರಾಣಿಹೃಚ್ಛಯಾ
ನೀನು ಮಹಾ ಉಪಾಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹ, ವಿವೇಕಿಗಳ ನೀತಿ, ಸಂಪತ್ತಿನ ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಸೆಯೂ ಹೌದು.
ತ್ವಂ ಮುಕ್ತಿಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ತ್ವಂ ಗತಿಃ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ ತ್ವಂ ಚ ಕೀರ್ತಿಮತಾಂ ಕೀರ್ತಿಸ್ ತ್ವಂ ಮೂರ್ತಿಃ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು, ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗವು, ಪ್ರಸಿದ್ಧರ ನಡುವೆ ಕೀರ್ತಿಯು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ರೂಪವೂ ಹೌದು.
ರತಿಸ್ತ್ವಂ ರಕ್ತಚಿತ್ತಾನಾಂ ಪ್ರೀತಿಸ್ತ್ವಂ ಹೃಷ್ಟದರ್ಶಿನಾಮ್ ತ್ವಂ ಕಾನ್ತಿಃ ಕೃತಭೂಷಾಣಾಂ ತ್ವಂ ಶಾನ್ತಿರ್ದುಃಖಕರ್ಮಣಾಮ್
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಸೆ ತುಂಬಿರುವವರಿಗೆ ನೀನು ಆನಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡುವವರಿಗೆ ನೀನು ಪ್ರೀತಿ, ಅಲಂಕಾರ ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ ನೀನು ಕಾಂತಿ, ದುಃಖಭಾರಿತರಿಗೆ ನೀನು ಶಾಂತಿ.
ತ್ವಂ ಭ್ರಾನ್ತಿಃ ಸರ್ವಬೋಧಾನಾಂ ತ್ವಂ ಗತಿಃ ಕ್ರತುಯಾಜಿನಾಮ್ ಜಲಧೀನಾಂ ಮಹಾವೇಲಾ ತ್ವಂ ಚ ಲೀಲಾ ವಿಲಾಸಿನಾಮ್
ಎಲ್ಲ ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಭ್ರಮೆ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನೀನು ಗತಿ, ಸಾಗರಗಳಿಗೆ ನೀನು ಮಹಾ ತೀರ, ಕ್ರೀಡಾಪ್ರಿಯರಿಗೆ ನೀನು ಲೀಲೆಯೂ ಹೌದು.
ಸಂಭೂತಿಸ್ತ್ವಂ ಪದಾರ್ಥಾನಾಂ ಸ್ಥಿತಿಸ್ತ್ವಂ ಲೋಕಪಾಲಿನೀ ತ್ವಂ ಕಾಲರಾತ್ರಿರ್ನಿಃಶೇಷಭುವನಾವಲಿನಾಶಿನೀ
ನೀನು ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಉದ್ಭವ, ಲೋಕಗಳ ಪಾಲನೆ, ಕಾಲರಾತ್ರಿಯಾಗಿ ಅನಂತ ಲೋಕಗಳ ನಾಶಕಾರಿಣಿಯೂ ಹೌದು.
ಪ್ರಿಯಕಣ್ಠಗ್ರಹಾನನ್ದದಾಯಿನೀ ತ್ವಂ ವಿಭಾವರೀ ಇತ್ಯನೇಕವಿಧೈರ್ದೇವಿ ರೂಪೈರ್ಲೋಕೇ ತ್ವಮರ್ಚಿತಾ
ಪ್ರಿಯರ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಆನಂದ ನೀಡುವ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿರುವ ನೀನು, ದೇವಿಯೇ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀ.
ಯೇ ತ್ವಾಂ ಸ್ತೋಷ್ಯನ್ತಿ ವರದೇ ಪೂಜಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ವಾಪಿ ಯೇ ತೇ ಸರ್ವಕಾಮಾನಾಪ್ಸ್ಯನ್ತಿ ನಿಯತಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೆಲ್ಲರು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ತು ನಿಶಾ ದೇವೀ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಜಗಾಮ ತ್ವರಿತಾ ತೂರ್ಣಂ ಗೃಹಂ ಹಿಮಗಿರೇಃ ಪರಮ್
ಹೀಗೆ ದೇವಿ ನಿಶೆ ಕೈಮುಗಿದು 'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಿಮಗಿರಿಯ ಪರಮ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಳು.
ತತ್ರಾಸೀನಾಂ ಮಹಾಹರ್ಮ್ಯೇ ರತ್ನಭಿತ್ತಿಸಮಾಶ್ರಯಾಮ್ ದದರ್ಶ ಮೇನಾಮಾಪಾಣ್ಡುಚ್ಛವಿವಕ್ತ್ರಸರೋರುಹಾಮ್
ಅಲ್ಲಿ ರತ್ನದ ಗೋಡೆಯುಳ್ಳ ಮಹಾ ಮಹಲಿನಲ್ಲಿ, ಬಿಳಿ ಕಮಲದಂತೆ ಮುಖವಿರುವ ಮೆನೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಕಿಂಚಿಚ್ ಛ್ಯಾಮಮುಖೋದಗ್ರಸ್ತನಭಾರಾವನಾಮಿತಾಮ್ ಮಹೌಷಧಿಗಣಾಬದ್ಧಮನ್ತ್ರರಾಜನಿಷೇವಿತಾಮ್
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಪ್ಪುಮುಖ, ಭಾರವಾದ ಸ್ತನಗಳಿಂದ ಬಾಗಿರುವ, ಮಹೌಷಧಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮಂತ್ರರಾಣಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಉದ್ವಹತ್ಕನಕೋನ್ನದ್ಧಜೀವರಕ್ಷಾಮಹೋರಗಾಮ್ ಮಣಿದೀಪಗಣಜ್ಯೋತಿರ್ ಮಹಾಲೋಕಪ್ರಕಾಶಿತೇ
ಅವಳು ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಜೀವರಕ್ಷಕ ನಾಗವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಅನೇಕ ಮಣಿ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಮಹಾಲೋಕಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರಕೀರ್ಣಬಹುಸಿದ್ಧಾರ್ಥೇ ಮನೋಜಪರಿವಾರಕೇ ಶುಚಿನ್ಯಂಶುಕಸಂಛನ್ನಭೂಶಯ್ಯಾಸ್ತರಣೋಜ್ಜ್ವಲೇ
ಅವಳ ಸುತ್ತ ಹಲವಾರು ಸಿದ್ಧರು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಸೇವಕರು ಇದ್ದರು. ಶುದ್ಧ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಭೂಮಿಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದಳು.
ಧೂಪಾಮೋದಮನೋರಮ್ಯೇ ಸರ್ಜಗನ್ಧೋಪಯೋಗಿಕೇ ತತಃ ಕ್ರಮೇಣ ದಿವಸೇ ಗತೇ ದೂರಂ ವಿಭಾವರೀ
ಅಗರುದ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಸರ್ಜದ ಪರಿಮಳದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಹಗಲು ದೂರ ಹೋಗಿ, ರಾತ್ರಿ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ವ್ಯಜೃಮ್ಭತ ಸುಖೋದರ್ಕೇ ತತೋ ಮೇನಾ ಮಹಾಗೃಹೇ ಪ್ರಸುಪ್ತಪ್ರಾಯಪುರುಷೇ ನಿದ್ರಾಭೂತೋಪಚಾರಿಕೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಖದ ಅನುಭವದಿಂದ ಮೆನಾ ಮಹಾ ಮನೆಗೆಲ್ಲಾ, ಬಹುತೇಕ ಜನರು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಿದ್ರೆಯ ಆತ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜಾಗೃತಳಾದಳು.
ಸ್ಫುಟಾಲೋಕೇ ಶಶಭೃತಿ ಭ್ರಾನ್ತಿರಾತ್ರಿವಿಹಂಗಮೇ ರಜನೀಚರಭೂತಾನಾಂ ಸಂಘೈರಾವೃತಚತ್ವರೇ
ಚಂದಿರನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಹಸುವಿನ ಗುರುತು ಇರುವ ಚಂದ್ರನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾತ್ರಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವಿತ್ತು, ರಾಜನೀಚರ ಭೂತಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಆಂಗಣದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ್ದವು.
ಗಾಢಕಣ್ಠಗ್ರಹಾಲಗ್ನಸುಭಗೇಷ್ಟಜನೇ ತತಃ ಕಿಂಚಿದಾಕುಲತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಮೇನಾನೇತ್ರಾಮ್ಬುಜದ್ವಯೇ
ಆ ಸುಂದರಿ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ನಡುವೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆಯ ಗಂಟಲು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಿಗಿದುಕೊಂಡಿತು. ಆಗ ಮೆನಾ ದೇವಿಯ ಕಣ್ಮೂಲೆಯ ಎರಡು ಕಮಲದಂತೆ ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕ ಮೂಡಿತು.
ಆವಿವೇಶ ಮುಖೇ ರಾತ್ರಿಃ ಸುಚಿರಸ್ಫುಟಸಂಗಮಾ ಜನ್ಮದಾಯಾ ಜಗನ್ಮಾತುಃ ಕ್ರಮೇಣ ಜಠರಾನ್ತರೇ
ಅದು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇದ್ದ ರಾತ್ರಿಯು ಮೆನಾ ದೇವಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕ್ರಮೇಣ ಲೋಕಮಾತೆಯ ಗರ್ಭದೊಳಗೆ ಸೇರಿತು.
ಆವಿವೇಶಾನ್ತರಂ ಜನ್ಮ ಮನ್ಯಮಾನಾ ಕ್ಷಪಾ ತು ವೈ ಅರಞ್ಜಯಚ್ಛವಿಂ ದೇವ್ಯಾ ಗುಹಾರಣ್ಯೇ ವಿಭಾವರೀ
ಆ ರಾತ್ರಿಯು ತನ್ನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿನಂತೆ ಭಾವಿಸಿ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಆಗ ಗುಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಕಾಂತಿ ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಯಿತು.
ತತೋ ಜಗತ್ಪತಿಪ್ರಾಣಹೇತುರ್ಹಿಮಗಿರಿಪ್ರಿಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಮುಹೂರ್ತೇ ಸುಭಗೇ ವ್ಯಸೂಯತ ಗುಹಾರಣಿಮ್
ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಲೋಕನಾಥನಿಗೆ ಪ್ರಾಣದಾಯಕಿಯಾದ ಹಿಮವಂತನ ಪ್ರಿಯತಮೆ, ಗುಹಾರಣಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರಳನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
ತಸ್ಯಾಂ ತು ಜಾಯಮಾನಾಯಾಂ ಜನ್ತವಃ ಸ್ಥಾಣುಜಙ್ಗಮಾಃ ಅಭವನ್ಸುಖಿನಃ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವಲೋಕನಿವಾಸಿನಃ
ಆಕೆ ಜನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ನಾರಕಾಣಾಮಪಿ ತದಾ ಸುಖಂ ಸ್ವರ್ಗಸಮಂ ಮಹತ್ ಅಭವತ್ಕ್ರೂರಸತ್ತ್ವಾನಾಂ ಚೇತಃ ಶಾನ್ತಂ ಚ ದೇಹಿನಾಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೂ ಸ್ವರ್ಗದಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು; ಕ್ರೂರ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಯಿತು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದರು.