ಸ ಭೂಯೋ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಜಗಾಮ ಸ್ವಕಮಾಲಯಮ್ ಸಿದ್ಧಗನ್ಧರ್ವಸಂಘುಷ್ಟವಿಪುಲಾಚಲಮಸ್ತಕಮ್
ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರವಿರುವ ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
ಸ್ತೂಯಮಾನೋ ದಿತಿಸುತೈರ್ ಅಪ್ಸರೋಭಿರ್ವಿನೋದಿತಃ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತದ್ದೇಶೇ ಪ್ರಾವಿಶತ್ಸ್ವಪುರಂ ಯಥಾ
ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಅಪ್ಸರಸರು ಮನರಂಜನೆ ನೀಡುತ್ತಾ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವೇ ಅವನದಾಗಿರುವಂತೆ ಅವನು ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ನಿಷಸಾದಾಸನೇ ಪದ್ಮರಾಗರತ್ನವಿನಿರ್ಮಿತೇ ತತಃ ಕಿಂನರಗನ್ಧರ್ವನಾಗನಾರೀವಿನೋದಿತೈಃ ಕ್ಷಣಂ ವಿನೋದ್ಯಮಾನಸ್ತು ಪ್ರಚಲನ್ಮಣಿಕುಣ್ಡಲಃ
ಪದ್ಮರಾಗ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮಣಿಯ ಕಿವೋಲಗಳು ಜುಗುಪ್ಸೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಕಿನ್ನರರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರೊಡನೆ ಆನಂದಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ಪ್ರತೀಹಾರಃ ಶುಭ್ರನೀಲಾಮ್ಬುಜಾಮ್ಬರಃ ಸ ಜಾನುಭ್ಯಾಂ ಮಹೀಂ ಗತ್ವಾ ಪಿಹಿತಾಸ್ಯಃ ಸ್ವಪಾಣಿನಾ
ಆಗ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಾಯುವವನು ಶುಭ್ರನೀಲಿ ಕಮಲದಂತೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಮೊಣಕಾಲು ಹಾಕಿ, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಾಜರಾದನು.
ಉವಾಚಾನಾವಿಲಂ ವಾಕ್ಯಮ್ ಅಲ್ಪಾಕ್ಷರಪರಿಸ್ಫುಟಮ್ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಮರ್ಕವೃನ್ದಾನಾಂ ಬಿಭ್ರತಂ ಭಾಸ್ವರಂ ವಪುಃ
ಅವನು ದೈತ್ಯರ ರಾಜನೂ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಪವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ಕಾಲನೇಮಿಃ ಸುರಾನ್ಬದ್ಧಾಂಶ್ ಚಾದಾಯ ದ್ವಾರಿ ತಿಷ್ಠತಿ ಸ ವಿಜ್ಞಾಪಯತಿ ಸ್ಥೇಯಂ ಕ್ವ ಬನ್ದಿಭಿರಿತಿ ಪ್ರಭೋ
ಕಾಲನೇಮಿಯು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: 'ಪ್ರಭು, ಈ ಭಟ್ಟರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.'
ತನ್ನಿಶಮ್ಯಾಬ್ರವೀದ್ದೈತ್ಯಃ ಪ್ರತೀಹಾರಸ್ಯ ಭಾಷಿತಮ್ ಯಥೇಷ್ಟಂ ಸ್ಥೀಯತಾಮೇಭಿರ್ ಗೃಹಂ ಮೇ ಭುವನತ್ರಯಮ್
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೈತ್ಯನು ಬಾಗಿಲಾಳಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, 'ಇವರು ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನ ಮನೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಷ್ಟಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಕೇವಲಂ ಪಾಶಬನ್ಧೇನ ವಿಮುಕ್ತೈರವಿಲಮ್ಬಿತಮ್ ಏವಂ ಕೃತೇ ತತೋ ದೇವಾ ದೂಯಮಾನೇನ ಚೇತಸಾ
ಅವರು ಕೇವಲ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟರು, ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡರು.
ಜಗ್ಮುರ್ಜಗದ್ಗುರುಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಶರಣಂ ಕಮಲೋದ್ಭವಮ್ ನಿವೇದಿತಾಸ್ತೇ ಶಕ್ರಾದ್ಯಾಃ ಶಿರೋಭಿರ್ಧರಣಿಂ ಗತಾಃ ತುಷ್ಟುವುಃ ಸ್ಪಷ್ಟವರ್ಣಾರ್ಥೈರ್ ವಚೋಭಿಃ ಕಮಲಾಸನಮ್
ಅವರು ಕಳವಳಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಾದ ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನ ಶರಣಾಗಲು ಹೋದರು. ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರರು ನೆತ್ತಿಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗಿಸಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಕಮಲಾಸನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ತ್ವಮೋಂಕಾರೋ ಽಸ್ಯಙ್ಕುರಾಯ ಪ್ರಸೂತೋ ವಿಶ್ವಸ್ಯಾತ್ಮಾನನ್ತಭೇದಸ್ಯ ಪೂರ್ವಮ್ ಸಮ್ಭೂತಸ್ಯಾನನ್ತರಂ ಸತ್ತ್ವಮೂರ್ತೇ ಸಂಹಾರೇಚ್ಛೋಸ್ತೇ ನಮೋ ರುದ್ರಮೂರ್ತೇ
ನೀನು ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ನಾದ, ಈ ವಿಶ್ವದ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಮೊಳಕೆಯ ಮೂಲ, ಅನಂತ ರೂಪಗಳ ಆತ್ಮ, ಮೊದಲನೆದು ಉದಯಿಸಿದವನು, ನಂತರ ಸತ್ವರೂಪಿಯಾದವನು; ಸಂಹಾರವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವ ರುದ್ರಮೂರ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ವ್ಯಕ್ತಿಂ ನೀತ್ವಾ ತ್ವಂ ವಪುಃ ಸ್ವಂ ಮಹಿಮ್ನಾ ತಸ್ಮಾದಣ್ಡಾತ್ ಸಾಭಿಧಾನಾದಚಿನ್ತ್ಯಃ ದ್ಯಾವಾಪೃಥ್ವ್ಯೋರ್ ಊರ್ಧ್ವಖಣ್ಡಾವರಾಮ್ಯಾಂ ಹ್ಯ್ ಅಣ್ಡಾದಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ವಿಭಾಗಂ ಕರೋಷಿ
ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ನೀನು ಆ ಅಂಡದಿಂದ, ಹೆಸರಿರುವ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಆ ಅಂಡದಿಂದ ನೀನು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೂ ಕೆಳ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತೀಯೆ.
ವ್ಯಕ್ತಂ ಮೇರೌ ಯಜ್ಜನಾಯುಸ್ತವಾಭೂದ್ ಏವಂ ವಿದ್ಮಸ್ತ್ವತ್ಪ್ರಣೀತಶ್ಚಕಾಸ್ತಿ ವ್ಯಕ್ತಂ ದೇವಾ ಜನ್ಮನಃ ಶಾಶ್ವತಸ್ಯ ದ್ಯೌಸ್ತೇ ಮೂರ್ಧಾ ಲೋಚನೇ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯೌ
ಮೇರುಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ ಜೀವಿಗಳ ಆಯುಷ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ; ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ಶಾಶ್ವತ ಜನನದ ಸಂತಾನ; ಆಕಾಶ ನಿನ್ನ ತಲೆ, ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು.
ವ್ಯಾಲಾಃ ಕೇಶಾಃ ಶ್ರೋತ್ರರನ್ಧ್ರಾ ದಿಶಸ್ತೇ ಪಾದೌ ಭೂಮಿರ್ನಾಭಿರನ್ಧ್ರೇ ಸಮುದ್ರಾಃ ಮಾಯಾಕಾರಃ ಕಾರಣಂ ತ್ವಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧೋ ವೇದೈಃ ಶಾನ್ತೋ ಜ್ಯೋತಿಷಾ ತ್ವಂ ವಿಮುಕ್ತಃ
ಹಾವುಗಳು ನಿನ್ನ ಕೂದಲು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿನ್ನ ಕಿವಿಯ ರಂಧ್ರಗಳು, ಭೂಮಿ ನಿನ್ನ ಕಾಲುಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯ ರಂಧ್ರ; ನೀನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯುಳ್ಳ ಕಾರಣ, ಶಾಂತ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮುಕ್ತನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.
ವೇದಾರ್ಥೇಷು ತ್ವಾಂ ವಿವೃಣ್ವನ್ತಿ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಹೃತ್ಪದ್ಮಾನ್ತಃಸಂನಿವಿಷ್ಟಂ ಪುರಾಣಮ್ ತ್ವಾಮಾತ್ಮಾನಂ ಲಬ್ಧಯೋಗಾ ಗೃಣನ್ತಿ ಸಾಂಖ್ಯೈರ್ಯಾಸ್ತಾಃ ಸಪ್ತ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಃ ಪ್ರಣೀತಾಃ
ವೇದಗಳು ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪುರಾತನನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ; ಯೋಗ ಸಾಧಿಸಿದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಆತ್ಮವೆಂದು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಸಾಂಖ್ಯದ ಏಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವಗಳೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.
ತಾಸಾಂ ಹೇತುರ್ಯಾಷ್ಟಮೀ ಚಾಪಿ ಗೀತಾ ತಸ್ಯಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ಗೀಯಸೇ ವೈ ತ್ವಮನ್ತಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮೂರ್ತಿಂ ಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮಾಂ ಚಕಾರ ದೇವೈರ್ಭಾವಾಃ ಕಾರಣೈಃ ಕೈಶ್ಚಿದುಕ್ತಾಃ
ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟನೆಯದು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನೂ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಂತ್ಯವೆಂದು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಸ್ಥೂಲ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮ್ಭೂತಾಸ್ತೇ ತ್ವತ್ತ ಏವಾದಿಸರ್ಗೇ ಭೂಯಸ್ತಾಂ ತಾಂ ವಾಸನಾಂ ತೇ ಽಭ್ಯುಪೇಯುಃ ತ್ವತ್ಸಂಕಲ್ಪೇನಾನ್ತಮಾಯಾಪ್ತಿಗೂಢಃ ಕಾಲೋ ಮೇಯೋ ಧ್ವಸ್ತಸಂಖ್ಯಾವಿಕಲ್ಪಃ
ಆದಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವರು; ಅವರು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು; ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಕಾಲವು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಂತೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ, ಅವನ ಅಳತೆ, ವಿಭಾಗಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಿವೆ.
ಭಾವಾಭಾವವ್ಯಕ್ತಿಸಂಹಾರಹೇತುಸ್ ತ್ವಂ ಸೋ ಽನನ್ತಸ್ತಸ್ಯ ಕರ್ತಾಸಿ ಚಾತ್ಮನ್ ಯೇ ಽನ್ಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಃ ಸನ್ತಿ ತೇಭ್ಯೋ ಽಭಿಗೀತಃ ಸ್ಥೂಲಾ ಭಾವಾಶ್ಚಾವೃತಾರಶ್ಚ ತೇಷಾಮ್
ನೀನು ಭಾವ ಮತ್ತು ಅಭಾವದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣ; ನೀನು ಅನಂತ, ಅವುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ; ಸೂಕ್ಷ್ಮರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಂದ ಸ್ಥೂಲ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಆವರಣಗಳು ಉಂಟಾಗಿವೆ.
ತೇಭ್ಯಃ ಸ್ಥೂಲೈಸ್ತೈಃ ಪುರಾಣೈಃ ಪ್ರತೀತೋ ಭೂತಂ ಭವ್ಯಂ ಚೈವಮುದ್ಭೂತಿಭಾಜಾಮ್ ಭಾವೇ ಭಾವೇ ಭಾವಿತಂ ತ್ವಾ ಯುನಕ್ತಿ ಯುಕ್ತಂ ಯುಕ್ತಂ ವ್ಯಕ್ತಿಭಾವಾನ್ನಿರಸ್ಯ ಇತ್ಥಂ ದೇವೋ ಭಕ್ತಿಭಾಜಾಂ ಶರಣ್ಯಸ್ ತ್ರಾತಾ ಗೋಪ್ತಾ ನೋ ಭವಾನನ್ತಮೂರ್ತಿಃ
ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮರಿಂದ ಸ್ಥೂಲವಾದ ಪುರಾತನ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆಯೇ ಹುಟ್ಟಿದವರ ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ನೀನು ಬೇಕಾದುದರಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿರುವೆ, ರೂಪಗಳ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ; ಹೀಗೆ ಅನಂತ ರೂಪಗಳ ದೇವಾ, ನೀನು ಭಕ್ತರ ಶರಣು, ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಪೋಷಕ.
ವಿರೇಮುರಮರಾಃ ಸ್ತುತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮವಿಕಾರಿಣಮ್ ತಸ್ಥುರ್ಮನೋಭಿರ್ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಪ್ರಾರ್ಥನಾಸ್ತತಃ
ಅಮರರು ಅವಿಕಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ನಿಂತರು.
ಏವಂ ಸ್ತುತೋ ವಿರಿಞ್ಚಿಸ್ತು ಪ್ರಸಾದಂ ಪರಮಂ ಗತಃ ಅಮರಾನ್ವರದೇನಾಹ ವಾಮಹಸ್ತೇನ ನಿರ್ದಿಶನ್
ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪರಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅಮರರಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಎಡಗೈಯಿಂದ ಸೂಚಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ನಾರೀ ಯಾಭರ್ತೃಕಾಕಸ್ಮಾತ್ ತನುಸ್ತೇ ತ್ಯಕ್ತಭೂಷಣಾ ನ ರಾಜತೇ ತಥಾ ಶಕ್ರ ಮ್ಲಾನವಕ್ತ್ರಶಿರೋರುಹಾ
ಯಾವ ಹೆಂಗಸು ಪತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೋ, ಅವಳು ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದೇ ರೀತಿ, ಶಕ್ರಾ, ನೀನು ಬಾಡಿದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕುಗ್ಗಿದ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ.
ಹುತಾಶನವಿಮುಕ್ತೋ ಽಪಿ ನ ಧೂಮೇನ ವಿರಾಜಸೇ ಭಸ್ಮನೇವ ಪ್ರತಿಚ್ಛನ್ನೋ ದಗ್ಧದಾವಶ್ಚಿರೋಷಿತಃ
ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದರೂ ನೀನು ಧೂಮದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಬೂದಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನಂತೆ ಅಥವಾ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಅರಣ್ಯವು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಾಡಿದಂತೆ.
ಯಮಾಮಯಮಯೇ ನೈವ ಶರೀರೇ ತ್ವಂ ವಿರಾಜಸೇ ದಣ್ಡಸ್ಯಾಲಮ್ಬನೇನೇವ ಹ್ಯ್ ಅಕೃಚ್ಛ್ರಸ್ತು ಪದೇ ಪದೇ
ರೋಗ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ, ಒಂದು ದಂಡವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ.
ರಜನೀಚರನಾಥೋ ಽಪಿ ಕಿಂ ಭೀತ ಇವ ಭಾಷಸೇ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರ ಕ್ಷತಾರಾತೇ ತ್ವಮರಾತಿಕ್ಷತೋ ಯಥಾ
ನೀನು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರನುಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಏಕೆ ಭಯಗೊಂಡವನಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ, ರಾಕ್ಷಸರಾಜನೇ? ಶತ್ರುವಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡವನಂತೆ ನೀನು ಕಾಣುತ್ತೀಯಲ್ಲ.
ತನುಸ್ತೇ ವರುಣೋಚ್ಛುಷ್ಕಾ ಪರೀತಸ್ಯೇವ ವಹ್ನಿನಾ ವಿಮುಕ್ತರುಧಿರಂ ಪಾಶಂ ಫಣಿಭಿಃ ಪ್ರವಿಲೋಕಯನ್
ನಿನ್ನ ದೇಹವು ವರుణನಂತೆ ಒಣಗಿಹೋಗಿದೆ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತಿದೆ; ರಕ್ತವಿಲ್ಲದೆ, ನೀನು ಆ ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಾಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ.
ವಾಯೋ ಭವಾನ್ ವಿಚೇತಸ್ಕಸ್ ತ್ವಂ ಸ್ನಿಗ್ಧೈರಿವ ನಿರ್ಜಿತಃ ಕಿಂ ತ್ವಂ ಬಿಭೇಷಿ ಧನದ ಸಂನ್ಯಸ್ಯೈವ ಕುಬೇರತಾಮ್
ಓ ವಾಯು, ನೀನು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದೀಯಂತೆ, ಮೃದುವರಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟವನಂತೆ; ಏಕೆ ಭಯಪಡುತ್ತೀಯ, ಧನದಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಕುಬೇರತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ?
ರುದ್ರಾಸ್ತ್ರಿಶೂಲಿನಃ ಸನ್ತೋ ವದಧ್ವಂ ಬಹುಶೂಲತಾಮ್ ಭವನ್ತಃ ಕೇನ ತತ್ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ತೇಜಸ್ತು ಭವತಾಮಪಿ
ಓ ರುದ್ರರೆ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನೇಕ ಶೂಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿ; ನಿಮ್ಮೊಳಗೇ ಯಾರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ?
ಅಕಿಂಚಿತ್ಕರತಾಂ ಯಾತಃ ಕರಸ್ತೇ ನ ವಿಭಾಸತೇ ಅಲಂ ನೀಲೋತ್ಪಲಾಭೇನ ಚಕ್ರೇಣ ಮಧುಸೂದನ
ನಿನ್ನ ಕೈ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನೀಲೋತ್ಪಲದಂತೆ ಕಾಣುವ ಚಕ್ರ ಸಾಕಾಗಿದೆ, ಮಧುಸೂದನನೇ.
ಕಿಂ ತ್ವಯಾನುದರಾಲೀನಭುವನಪ್ರವಿಲೋಕನಮ್ ಕ್ರಿಯತೇ ಸ್ತಿಮಿತಾಕ್ಷೇಣ ಭವತಾ ವಿಶ್ವತೋಮುಖ
ಓ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲಮುಖಗಳವನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ನಿಶ್ಚಲವಾದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೌನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸುವವನಂತೆ?
ಏವಮುಕ್ತಾಃ ಸುರಾಸ್ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಬ್ರಹ್ಮಮೂರ್ತಿನಾ ವಾಚಾಂ ಪ್ರಧಾನಭೂತತ್ವಾನ್ ಮಾರುತಂ ತಮಚೋದಯನ್
ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಮಹತ್ವವಿದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಆ ವಾಯುವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು.