ಲೋಕಾವಸಾದಮೇಕತ್ರ ಜಗತ್ಪಾಲನಮೇಕತಃ ಚರಾಚರಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ಸುರಾಸುರವಿಭೇದತಃ
ಒಂದು ಕಡೆ ಲೋಕಗಳ ಕುಸಿತ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಂಬಂತೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
ತದ್ದ್ವಿಧಾಪ್ಯೇಕತಾಂ ಯಾತಂ ದದೃಶುಃ ಪ್ರೇಕ್ಷಕಾ ಇವ ಯದ್ವಸ್ತು ಕಿಂಚಿಲ್ ಲೋಕೇಷು ತ್ರಿಷು ಸತ್ತಾಸ್ವರೂಪಕಮ್ ತತ್ ತತ್ರಾದೃಶ್ಯದ್ ಅಖಿಲಂ ಖಿಲೀಭೂತವಿಭೂತಿಕಮ್
ಆ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು, ಪ್ರेಕ್ಷಕರಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವದೇ ಜೀವಿಯು, ಅದರ ಸತ್ವಸ್ವರೂಪವು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.
ಅಸ್ತ್ರಾಣಿ ತೇಜಾಂಸಿ ಧನಾನಿ ಧೈರ್ಯಂ ಸೇನಾಬಲಂ ವೀರ್ಯಪರಾಕ್ರಮೌ ಚ ಸತ್ತ್ವೌಜಸಾಂ ತನ್ನಿಕರಂ ಬಭೂವ ಸುರಾಸುರಾಣಾಂ ತಪಸೋ ಬಲೇನ
ಅಸ್ತ್ರಗಳು, ತೇಜಸ್ಸು, ಧನ, ಧೈರ್ಯ, ಸೇನೆಯ ಬಲ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ದೊರೆತವು.
ಅಥಾಭಿಮುಖಮ್ ಆಯಾನ್ತಂ ನವಭಿರ್ನತಪರ್ವಭಿಃ ಬಾಣೈರನಲಕಲ್ಪಾಗ್ರೈರ್ ಬಿಭಿದುಸ್ತಾರಕಂ ಹೃದಿ
ಆಗ ತಾರಕನು ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂಬತ್ತು ಜೋಡಣೆಗಳಿರುವ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
ಸ ತಾನಚಿನ್ತ್ಯ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಸುರಬಾಣಾನ್ಗತಾನ್ಹೃದಿ ನವಭಿರ್ನವಭಿರ್ಬಾಣೈಃ ಸುರಾನ್ವಿವ್ಯಾಧ ದಾನವಃ
ಆ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅವೇ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಜಗದ್ಧರಣಸಮ್ಭೂತೈಃ ಶಲ್ಯೈರಿವ ಪುರಃಸರೈಃ ತತೋ ಽಚ್ಛಿನ್ನಂ ಶರವ್ರಾತಂ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಮುಮುಚುಃ ಸುರಾಃ
ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಲ್ಯಗಳು ಮುನ್ನಡೆಸಿದಂತೆ, ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು.
ಅನನ್ತರಂ ಚ ಕಾನ್ತಾನಾಮ್ ಅಶ್ರುಪಾತಮಿವಾನಿಶಮ್ ತದಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಿಯತ್ಯೇವ ನಾಶಯಾಮಾಸ ದಾನವಃ
ಅದಾದ ನಂತರ, ಪ್ರಿಯರ ಅಶ್ರುಧಾರೆಯಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುವ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು, ದಾನವನು ತನ್ನನ್ನು ತಲುಪುವ ಮುನ್ನ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ನಾಶಮಾಡಿದನು.
ಶರೈರ್ಯಥಾ ಕುಚರಿತೈಃ ಪ್ರಖ್ಯಾತಂ ಪರಮಾಗತಮ್ ಸುನಿರ್ಮಲಂ ಕ್ರಮಾಯಾತಂ ಕುಪುತ್ರಃ ಸ್ವಂ ಮಹಾಕುಲಮ್
ಹೆಸರಾಗಿರುವ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದುಷ್ಟ ಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ, ಆ ಬಾಣಗಳೂ ಹಾಳಾದವು.
ತತೋ ನಿವಾರ್ಯ ತದ್ಬಾಣಜಾಲಂ ಸುರಭುಜೇರಿತಮ್ ಬಾಣೈರ್ವ್ಯೋಮ ದಿಶಃ ಪೃಥ್ವೀಂ ಪೂರಯಾಮಾಸ ದಾನವಃ
ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೋದ ಬಾಣಗಳ ಜಾಲವನ್ನು ತಡೆದು, ದಾನವನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದನು.
ಚಿಛೇದ ಪುಙ್ಖದೇಶೇಷು ಸ್ವಕೇ ಸ್ಥಾನೇ ಚ ಲಾಘವಾತ್ ಬಾಣಜಾಲೈಃ ಸುತೀಕ್ಷ್ಣಾಗ್ರೈಃ ಕಙ್ಕಬರ್ಹಿಣವಾಜಿತೈಃ
ಗಿಡುಗ ಮತ್ತು ನವಿಲಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ, ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಅವರ ಮೂಲದಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ವೇಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ಕರ್ಣಾನ್ತಕೃಷ್ಟೈರ್ವಿಮಲೈಃ ಸುವರ್ಣರಜತೋಜ್ಜ್ವಲೈಃ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥೈಃ ಸಂಶಯಪ್ರಾಪ್ತಾನ್ ಯಥಾರ್ಥಾನ್ವೈ ವಿಕಲ್ಪಿತೈಃ
ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಂಶಯದ ನಂತರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಗಳಂತೆ, ಅವನು ಕುಶಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
ತತಃ ಶತೇನ ಬಾಣಾನಾಂ ಶಕ್ರಂ ವಿವ್ಯಾಧ ದಾನವಃ ನಾರಾಯಣಂ ಚ ಸಪ್ತತ್ಯಾ ನವತ್ಯಾ ಚ ಹುತಾಶನಮ್
ನಂತರ, ದಾನವನು ಶಕ್ರನನ್ನು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ದಶಭಿರ್ಮಾರುತಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಯಮಂ ದಶಭಿರೇವ ಚ ಧನದಂ ಚೈವ ಸಪ್ತತ್ಯಾ ವರುಣಂ ಚ ತಥಾಷ್ಟಭಿಃ
ಮಾರುತನನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಯಮನನ್ನೂ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕುಬೇರನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ವರుణನನ್ನು ಎಂಟು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ವಿಂಶತ್ಯಾ ನಿರೃತಿಂ ದೈತ್ಯಃ ಪುನಶ್ಚಾಷ್ಟಾಭಿರೇವ ಚ ವಿವ್ಯಾಧ ಪುನರೇಕೈಕಂ ದಶಭಿರ್ದಶಭಿಃ ಶರೈಃ
ನಿರೃತಿಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಎಂಟು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ನಂತರ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆದನು.
ತಥಾ ಚ ಮಾತಲಿಂ ದೈತ್ಯೋ ವಿವ್ಯಾಧ ತ್ರಿಭಿರಾಶುಗೈಃ ಗರುಡಂ ದಶಭಿಶ್ಚೈವ ಸ ವಿವ್ಯಾಧ ಪತತ್ರಿಭಿಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ದಾನವನು ಮಾತಳಿಯನ್ನು ಮೂರು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಗರುಡನನ್ನು ಹತ್ತು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಪುನಶ್ಚ ದೈತ್ಯೋ ದೇವಾನಾಂ ತಿಲಶೋ ನತಪರ್ವಭಿಃ ಚಕಾರ ವರ್ಮಜಾತಾನಿ ಚಿಛೇದ ಚ ಧನೂಂಷಿ ತು ತತೋ ವಿಕವಚಾ ದೇವಾ ವಿಧನುಷ್ಕಾಃ ಶರೈಃ ಕೃತಾಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಜೋಡಣೆಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದಾನವನು ದೇವತೆಗಳ ಕವಚವನ್ನು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಅವರ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಹೀಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಕವಚವಿಲ್ಲದೆ, ಧನುಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಅವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡರು.
ಅಥಾನ್ಯಾನಿ ಚಾಪಾನಿ ತಸ್ಮಿನ್ಸರೋಷಾ ರಣೇ ಲೋಕಪಾಲಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಮನ್ತಾತ್ ಶರೈರಕ್ಷಯೈರ್ದಾನವೇನ್ದ್ರಂ ತತಕ್ಷುಸ್ ತದಾ ದಾನವೋ ಽಮರ್ಷಸಂರಕ್ತನೇತ್ರಃ
ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಇತರ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಲೋಕಪಾಲಕರು ದಾನವರಾಜನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಕ್ಷಯವಾಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಮಾಡಿದರು; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದಾನವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು.
ಶರಾನಗ್ನಿಕಲ್ಪಾನ್ವವರ್ಷಾಮರಾಣಾಂ ತತೋ ಬಾಣಮಾದಾಯ ಕಲ್ಪಾನಲಾಭಮ್ ಜಘಾನೋರಸಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಿನ್ದ್ರಂ ಸುಬಾಹುಂ ಮಹೇನ್ದ್ರೋ ವ್ಯಕಮ್ಪದ್ರಥೋಪಸ್ಥ ಏವ
ಅವನು ಅಮರರ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ನಂತರ, ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಮಹೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ರಥದ ಆಸನದಲ್ಲೇ ನಡುಗಿದನು.
ವಿಲೋಕ್ಯಾನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಸಹಸ್ರಾರ್ಕಬಿಮ್ಬಂ ಪುನರ್ದಾನವೋ ವಿಷ್ಣುಮುದ್ಭೂತವೀರ್ಯಮ್ ಶರಾಭ್ಯಾಂ ಜಘಾನಾಂಸಮೂಲೇ ಸಲೀಲಂ ತತಃ ಕೇಶವಸ್ಯಾಪತಚ್ಛಾರ್ಙ್ಗಮಗ್ರೇ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ವೃತ್ತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದಾನವನು ವೀರ್ಣಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭುಜಮೂಲದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಆಮೇಲೆ, ಕೇಶವನ ಬಾಣ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸಿನ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು.
ತತಸ್ತಾರಕಃ ಪ್ರೇತನಾಥಂ ಪೃಷತ್ಕೈರ್ ವಸುಂ ತಸ್ಯ ಸವ್ಯೇ ಸ್ಮರನ್ಕ್ಷುದ್ರಭಾವಮ್ ಶರೈರಗ್ನಿಕಲ್ಪೈರ್ಜಲೇಶಸ್ಯ ಕಾಯಂ ರಣೇ ಽಶೋಷಯದ್ದುರ್ಜಯೋ ದೈತ್ಯರಾಜಃ
ಆಮೇಲೆ, ತಾರಕನು, ಪ್ರೇತನಾಥನು, ವಸು ಎಂಬ ದೇವರನ್ನು ಅವನ ಹೀನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಅಜೇಯ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಜಲೇಶನ ದೇಹವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಿದನು.
ಶರೈರಗ್ನಿಕಲ್ಪೈಶ್ಚಕಾರಾಶು ದೈತ್ಯಸ್ ತಥಾ ರಾಕ್ಷಸಾನ್ಭೀತಭೀತಾನ್ದಿಶಾಸು ಪೃಷತ್ಕೈಶ್ಚ ರೂಕ್ಷೈರ್ವಿಕಾರಪ್ರಯುಕ್ತಂ ಚಕಾರಾನಿಲಂ ಲೀಲಯೈವಾಸುರೇಶಃ
ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಭಯಭೀತರಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿದರು. ಕಠಿಣ ಹಾಗೂ ವಕ್ರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಸುರೇಶನು ಆಟದಂತೆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು.
ಅಥಾನಮ್ಯ ಚಾಪಂ ಹರಿಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಬಾಣೈರ್ ಹನತ್ಸಾರಥಿಂ ದೈತ್ಯರಾಜಸ್ಯ ಹೃದ್ಯಮ್ ಧ್ವಜಂ ಧೂಮಕೇತುಃ ಕಿರೀಟಂ ಮಹೇನ್ದ್ರೋ ಧನೇಶೋ ಧನುಃ ಕಾಞ್ಚನಾನದ್ಧಪೃಷ್ಠಮ್ ಯಮೋ ಬಾಹುದಣ್ಡಂ ರಥಾಙ್ಗಾನಿ ವಾಯುರ್ ನಿಶಾಚಾರಿಣಾಮ್ ಈಶ್ವರಸ್ಯಾಪಿ ವರ್ಮ
ಆಗ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೈತ್ಯರಾಜನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು. ಧೂಮಕೇತು ಧ್ವಜವನ್ನು, ಮಹೇಂದ್ರನು ಕಿರೀಟವನ್ನು, ಧನೇಶನು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕೃತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು, ಯಮನು ಭುಜವನ್ನು, ವಾಯುನು ರಥದ ಭಾಗಗಳನ್ನು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರ ಅಧಿಪತಿಯು ಆಗಿರುವವನ ಕವಚವನ್ನೂ ಹೊಡೆದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದ್ಯುದ್ಧಮಮರೈರ್ ಅಕೃತ್ರಿಮಪರಾಕ್ರಮಮ್ ದೈತ್ಯನಾಥಃ ಕೃತಂ ಸಂಖ್ಯೇ ಸ್ವಬಾಹುಯುಗಬಾನ್ಧವಃ
ಆ ದೇವತೆಗಳು ತೋರಿಸಿದ ನಿಜವಾದ ಪರಾಕ್ರಮದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈತ್ಯನಾಥನು ತನ್ನ ಕೈಗಳ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದನು.
ಮುಮೋಚ ಮುದ್ಗರಂ ಭೀಮಂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಾಯ ಸಂಗರೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುದ್ಗರಮ್ ಆಯಾನ್ತಮ್ ಅನಿವಾರ್ಯಮಥಾಮ್ಬರೇ
ಅವನು ಭೀಕರವಾದ ಒಂದು ಗದೆಯನ್ನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು. ಆ ಗದೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿರೋಧಿಸಲಾಗದಂತೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,
ರಥಾದಾಪ್ಲುತ್ಯ ಧರಣೀಮ್ ಅಗಮತ್ಪಾಕಶಾಸನಃ ಮುದ್ಗರೋ ಽಪಿ ರಥೋಪಸ್ಥೇ ಪಪಾತ ಪರುಷಸ್ವನಃ
ಪಾಕಶಾಸನನು ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದು ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಆ ಗದೆ ರಥದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಭೀಕರವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿತು.
ಸ ರಥಂ ಚೂರ್ಣಯಾಮಾಸ ನ ಮಮಾರ ಚ ಮಾತಲಿಃ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಟ್ಟಿಶಂ ದೈತ್ಯೋ ಜಘಾನೋರಸಿ ಕೇಶವಮ್
ಆ ಗದೆ ರಥವನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಿದರೂ, ಮಾತಲಿ ಸತ್ತಿಲ್ಲ. ದೈತ್ಯನು ಪಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದು ಕೇಶವನನ್ನು ಎದೆ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.
ಸ್ಕನ್ಧೇ ಗರುತ್ಮತಃ ಸೋ ಽಪಿ ನಿಷಸಾದ ವಿಚೇತನಃ ಖಡ್ಗೇನ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ನಿಚಕರ್ತ ಚ ವಾಹನಮ್
ಅವನೂ ಗರುಡನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ಕುಸಿದನು. ನಂತರ, ಖಡ್ಗದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ವಾಹನವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.
ಯಮಂ ಚ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭೂಮೌ ದೈತ್ಯೋ ಭುಶುಣ್ಡಿನಾ ವಹ್ನಿಂ ಚ ಭಿನ್ದಿಪಾಲೇನ ತಾಡಯಾಮಾಸ ಮೂರ್ಧನಿ
ದೈತ್ಯನು ಯಮನನ್ನು ಭುಶುಂಡಿಯಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಭಿಂದಿಪಾಲದಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.
ವಾಯುಂ ಚ ದೋರ್ಭ್ಯಾಮುತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭೂತಲೇ ಧನೇಶಂ ಚ ಧನುಷ್ಕೋಟ್ಯಾ ಕುಟ್ಟಯಾಮಾಸ ಕೋಪನಃ
ಅವನು ವಾಯುವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿ ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದನು. ಕೋಪದಿಂದ ಧನೇಶನನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ತತೋ ದೇವನಿಕಾಯಾನಾಮ್ ಏಕೈಕಂ ಸಮರೇ ತತಃ ಜಘಾನಾಸ್ತ್ರೈರಸಂಖ್ಯೇಯೈರ್ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೋ ಽಮಿತವಿಕ್ರಮಃ
ಆಮೇಲೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರಾಜನು ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು.