ಕಕ್ಷಾವಾಲಮ್ಬ್ಯ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಮ್ ಉಪವಿಷ್ಟೋ ಹ್ಯಧೋಮುಖಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ನಿಷ್ಪ್ರತೀಕಾರಾ ದೈತ್ಯಾಶ್ಚನ್ದ್ರಮಸಾ ಜಿತಾಃ
ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಪಕ್ಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿದ್ದನು; ಆ ದೈತ್ಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದೆ, ಚಂದ್ರನಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟರು.
ರಣೇಚ್ಛಾಂ ದೂರತಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತಸ್ಥುಸ್ತೇ ಜೀವಿತಾರ್ಥಿನಃ ತತ್ರಾಬ್ರವೀತ್ಕಾಲನೇಮಿರ್ ದೈತ್ಯಾನ್ಕೋಪೇನ ದೀಪಿತಃ
ಹೋರಾಟದ ಆಸೆಯನ್ನು ದೂರ ತೊರೆದು, ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತ್ರ ಬಯಸಿ ಅವರು ದೂರ ನಿಂತರು; ಆಗ ಕಾಲನೇಮಿ ಕೋಪದಿಂದ ದೈತ್ಯರೊಡನೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ಭೋ ಭೋಃ ಶೃಙ್ಗಾರಿಣಃ ಶರಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಪಾರಗಾಃ ಏಕೈಕೋ ಽಪಿ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಶಕ್ತಸ್ತುಲಯಿತುಂ ಭುಜೈಃ
ಓ ಶೃಂಗವಂತರು, ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ片ಪಟುಗಳು, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬನಿಗೂ ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿ ಇಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ.
ಏಕೈಕೋ ಽಪಿ ಕ್ಷಮೋ ಗ್ರಸ್ತುಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಚರಾಚರಮ್ ಏಕೈಕಸ್ಯಾಪಿ ಪರ್ಯಾಪ್ತಾ ನ ಸರ್ವೇ ಽಪಿ ದಿವೌಕಸಃ
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬನು ಚಲಿಸುವದು ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದುದನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ನುಂಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ; ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಲಾರರು.
ಕಲಾಂ ಪೂರಯಿತುಂ ಯತ್ನಾತ್ ಷೋಡಶೀಮತಿವಿಕ್ರಮಾಃ ಕಿಂ ಪ್ರಯಾತಾಶ್ಚ ತಿಷ್ಠಧ್ವಂ ಸಮರೇ ಽಮರನಿರ್ಜಿತಾಃ
ನಿಮ್ಮ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರೂ ಚಂದ್ರನ ಆರು ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗವನ್ನೂ ತುಂಬಬಲ್ಲಿರಿ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಏಕೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರಿ? ಅಮರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ನೀವು ಸಮರದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿ.
ನ ಯುಕ್ತಮೇತಚ್ಛೂರಾಣಾಂ ವಿಶೇಷಾದ್ದೈತ್ಯಜನ್ಮನಾಮ್ ರಾಜಾ ಚಾನ್ತರಿತೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ತಾರಕೋ ಲೋಕಮಾರಕಃ
ವೀರರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೈತ್ಯರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ರಾಜ ತಾರಕನು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ.
ವಿರತಾನಾಂ ರಣಾದಸ್ಮಾತ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ಹರಿಷ್ಯತಿ ಶೀತೇನ ನಷ್ಟಶ್ರುತಯೋ ಭ್ರಷ್ಟವಾಕ್ಪಾಟವಾಸ್ತಥಾ
ನೀವು ಈ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೆ, ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಚಳಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಮಾತಿನ ಪಾಟವವೂ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.
ಮೂಕಾಸ್ತದಾಭವನ್ದೈತ್ಯಾ ರಣದ್ದಶನಪಙ್ಕ್ತಯಃ ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಷ್ಟಚೇತಸ್ಕಾನ್ ದೈತ್ಯಾಞ್ಛೀತೇನ ಸಾದಿತಾನ್
ಆಗ ದೈತ್ಯರು ಮೂಕರಾಗಿದ್ದರು, ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲುಗಳು ಕಪಕಪ ನಡುತಿದ್ದವು; ಚಳಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಹೋದ, ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ—
ಮತ್ವಾ ಕಾಲಕ್ಷಮಂ ಕಾರ್ಯಂ ಕಾಲನೇಮಿರ್ಮಹಾಸುರಃ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ದಾನವೀಂ ಮಾಯಾಂ ವಿತತ್ಯ ಸ್ವಂ ಮಹಾವಪುಃ
ಇದು ಸಮಯೋಚಿತ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಮಹಾ ಅಸುರನಾದ ಕಾಲನೇಮಿ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಭಾರಿ ರೂಪವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು.
ಪೂರಯಾಮಾಸ ಗಗನಂ ದಿಶೋ ವಿದಿಶ ಏವ ಚ ನಿರ್ಮಮೇ ದಾನವೇನ್ದ್ರೇಶಃ ಶರೀರೇ ಭಾಸ್ಕರಾಯುತಮ್
ಅವನು ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದನು; ದಾನವರಾಧಿಪತಿ ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.
ದಿಶಶ್ಚ ಮಾಯಯಾ ಚಣ್ಡೈಃ ಪೂರಯಾಮಾಸ ಪಾವಕೈಃ ತತೋ ಜ್ವಾಲಾಕುಲಂ ಸರ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಭವತ್ಕ್ಷಣಾತ್
ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯಾನಕ ಅಗ್ನಿಗಳಿಂದ ಅವನು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದನು; ತಕ್ಷಣವೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲ ಜ್ವಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆವೃತವಾಯಿತು.
ತೇನ ಜ್ವಾಲಾಸಮೂಹೇನ ಹಿಮಾಂಶುರಗಮಚ್ಛಮಮ್ ತತಃ ಕ್ರಮೇಣ ವಿಭ್ರಷ್ಟಂ ಶೀತದುರ್ದಿನಮ್ ಆಬಭೌ
ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಚಳಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು; ನಂತರ ಕ್ರಮೇಣ, ಕಠಿಣ ಚಳಿಯ ದಿನವು ದೂರವಾಯಿತು.
ತದ್ಬಲಂ ದಾನವೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಮಾಯಯಾ ಕಾಲನೇಮಿನಃ ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಾನವಾನೀಕಂ ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞಂ ದಿವಾಕರಃ ಉವಾಚಾರುಣಮುದ್ಭ್ರಾನ್ತಃ ಕೋಪಾಲ್ಲೋಕೈಕಲೋಚನಃ
ಅದು ದಾನವರಾಧಿಪತಿಗಳ ಬಲ, ಕಾಲನೇಮಿಯ ಮಾಯೆ; ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಸೂರ್ಯನು, ಲೋಕದ ಏಕನೇತ್ರ, ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಸಾರಥಿಯಾದ ಅರುಣನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ನಯಾರುಣ ರಥಂ ಶೀಘ್ರಂ ಕಾಲನೇಮಿರಥೋ ಯತಃ ವಿಮರ್ದಸ್ತತ್ರ ವಿಷಮೋ ಭವಿತಾ ಶೂರಸಂಕ್ಷಯಃ
ಅರುಣಾ, ಚariotವನ್ನು ಬೇಗ ಓಡಿಸು, ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲನೇಮಿಯ ರಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಘರ್ಷಣೆಯಾಗಲಿದೆ, ವೀರರು ಬೀಳಲಿದ್ದಾರೆ.
ಜಿತ ಏಷ ಶಶಾಙ್ಕೋ ಽತ್ರ ಯದ್ಬಲಂ ವಯಮಾಶ್ರಿತಾಃ ಇತ್ಯುಕ್ತಶ್ಚೋದಯಾಮಾಸ ರಥಂ ಗರುಡಪೂರ್ವಜಃ
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದ ಚಂದ್ರನು ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟನು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಗರುಡನ ಅಣ್ಣನು ರಥವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿದನು.
ಪ್ರಯತ್ನವಿಧೃತೈರಶ್ವೈಃ ಸಿತಚಾಮರಮಾಲಿಭಿಃ ಜಗದ್ದೀಪೋ ಽಥ ಭಗವಾಞ್ ಜಗ್ರಾಹ ವಿತತಂ ಧನುಃ
ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದ ಕುದುರೆಗಳು, ಬಿಳಿ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆಗ ಲೋಕದ ದೀಪವಾದ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ಶರೌ ಚ ದ್ವೌ ಮಹಾಭಾಗೋ ದಿವ್ಯಾವಾಶೀವಿಷದ್ಯುತೀ ಸಂಚಾರಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸಂಧಾಯ ಬಾಣಮೇಕಂ ಸಸರ್ಜ ಸಃ
ಅವನು ಎರಡು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು, ಅವು ದೇವಸರ್ಪ ವಿಷದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು. ಸಂಚಾರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಇಟ್ಟು ಹಾರಿಸಿದನು.
ದ್ವಿತೀಯಮಿನ್ದ್ರಜಾಲೇನ ಯೋಜಿತಂ ಪ್ರಮುಮೋಚ ಹ ಸಂಚಾರಾಸ್ತ್ರೇಣ ರೂಪಾಣಾಂ ಕ್ಷಣಾಚ್ಚಕ್ರೇ ವಿಪರ್ಯಯಮ್
ಇನ್ನೊಂದು ಬಾಣವನ್ನು ಇಂದ್ರಜಾಲದಿಂದ ಮಾಯೆ ತುಂಬಿಸಿ, ಅದನ್ನೂ ಹಾರಿಸಿದನು. ಸಂಚಾರಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಕ್ಷಣಕಾಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದನು.
ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಂ ರೂಪಂ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ದೈವಿಕಮ್ ಮತ್ವಾ ಸುರಾನ್ಸ್ವಕಾನೇವ ಜಘ್ನೇ ಘೋರಾಸ್ತ್ರಲಾಘವಾತ್
ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದಾನವರ ರೂಪವನ್ನು, ದಾನವರಿಗೆ ದೈವಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತನ್ನವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಕಾಲನೇಮೀ ರುಷಾವಿಷ್ಟಃ ಕೃತಾನ್ತ ಇವ ಸಂಕ್ಷಯೇ ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ಖಡ್ಗೇನ ತೀಕ್ಷ್ಣೇನ ಕಾಂಶ್ಚಿನ್ ನಾರಾಚವೃಷ್ಟಿಭಿಃ ಕಾಂಶ್ಚಿದ್ಗದಾಭಿರ್ಘೋರಾಭಿಃ ಕಾಂಶ್ಚಿದ್ಘೋರೈಃ ಪರಶ್ವಧೈಃ
ಕಾಲನೇಮಿಯು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಯಮನು ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ, ಕೆಲವರನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗದಿಂದ, ಕೆಲವರನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಳಿಂದ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಭಯಾನಕ ಗದೆಯಿಂದ, ಮತ್ತವರನ್ನು ಭಯಾನಕ ಪರಶುಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
ಶಿರಾಂಸಿ ಕೇಷಾಂಚಿದಪಾತಯಚ್ಚ ಭುಜಾನ್ರಥಾನ್ಸಾರಥೀಂಶ್ಚೋಗ್ರವೇಗಃ ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ ಪಿಪೇಷಾಥ ರಥಸ್ಯ ವೇಗಾತ್ ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ಕ್ರುಧಾ ಚೋದ್ಧತಮುಷ್ಟಿಪಾತೈಃ
ಭಯಾನಕ ವೇಗದಿಂದ, ಅವನು ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು, ಕೆಲವರ ಕೈಗಳನ್ನು, ರಥಗಳನ್ನು, ಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಕೆಲವರನ್ನು ರಥದ ವೇಗದಿಂದ ತುಳಿದು ಹಾಳುಮಾಡಿದನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಬಲವಾದ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ರಣೇ ವಿನಿಹತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನೇಮಿಃ ಸ್ವಾನ್ದಾನವಾಧಿಪಃ ರೂಪಂ ಸ್ವಂ ತು ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತ ಹ್ಯ್ ಅಸುರಾಃ ಸುರಧರ್ಷಿತಾಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನವರನ್ನು ಹತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನೇಮಿ ಎಂಬ ದಾನವರಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸೋಲಿದ ಅಸುರರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದರು.
ಕಾಲನೇಮೀ ರುಷಾವಿಷ್ಟಸ್ ತೇಷಾಂ ರೂಪಂ ನ ಬುದ್ಧವಾನ್ ನೇಮಿದೈತ್ಯಸ್ತು ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಲನೇಮಿಮುವಾಚ ಹ
ಕಾಲನೇಮಿಯು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವರ ರೂಪವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ನೇಮಿ ದೈತ್ಯನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಲನೇಮಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಅಹಂ ನೇಮಿಃ ಸುರೋ ನೈವ ಕಾಲನೇಮೇ ವಿದಸ್ವ ಮಾಮ್ ಭವತಾ ಮೋಹಿತೇನಾಜೌ ನಿಹತಾ ಭೂರಿವಿಕ್ರಮಾಃ
ನಾನು ನೇಮಿ, ದೇವತೆ ಅಲ್ಲ, ಕಾಲನೇಮಿಯೆ, ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತುಕೋ. ನೀನು ಮೋಹಗೊಂಡು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಶೂರರನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೀಯೆ.
ದೈತ್ಯಾನಾಂ ದಶಲಕ್ಷಾಣಿ ದುರ್ಜಯಾನಾಂ ಸುರೈರಿಹ ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರವಾರಣಂ ಮುಞ್ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಮಸ್ತ್ರಂ ತ್ವರಾನ್ವಿತಃ
ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಜಯಿಸಲಾಗದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ದಾನವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ತಡೆಯಾಗಿ, ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡು.
ಸ ತೇನ ಬೋಧಿತೋ ದೈತ್ಯಃ ಸಮ್ಭ್ರಮಾಕುಲಚೇತನಃ ಯೋಜಯಾಮಾಸ ಬಾಣಂ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವಿಹಿತೇನ ತು
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಆ ದೈತ್ಯನು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಶಕ್ತಿಪಡಿಸಿದ ಬಾಣವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.
ಮುಮೋಚ ಚಾಪಿ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಃ ಸ ಸ್ವಯಂ ಸುರಕಣ್ಟಕಃ ತತೋ ಽಸ್ತ್ರತೇಜಸಾ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್
ಆ ದೈತ್ಯರಾಜನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಕೊಡುವವನು, ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಶಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ, ಚರಾಚರಗಳೂ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
ದೇವಾನಾಂ ಚಾಭವತ್ಸೈನ್ಯಂ ಸರ್ವಮೇವ ಭಯಾನ್ವಿತಮ್ ಸಂಚರಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ಸಂಶಾನ್ತಂ ಸ್ವಯಮಾಯೋಧನೇ ಬಭೌ
ದೇವತೆಗಳ ಸೈನ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು. ಸಂಚಾರಾಸ್ತ್ರವು ಶಮನಗೊಂಡಿತು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಯಿತು.
ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರತಿಹತೇ ಹ್ಯಸ್ತ್ರೇ ಭ್ರಷ್ಟತೇಜಾ ದಿವಾಕರಃ ಮಹೇನ್ದ್ರಜಾಲಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಚಕ್ರೇ ಸ್ವಾಂ ಕೋಟಿಶಸ್ತನುಮ್
ಆ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಮಹೇಂದ್ರನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪ್ರकटಿಸಿದನು.
ವಿಸ್ಫೂರ್ಜತ್ಕರಸಮ್ಪಾತಸಮಾಕ್ರಾನ್ತಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ ತತಾಪ ದಾನವಾನೀಕಂ ಗತಮಜ್ಜೌಘಶೋಣಿತಮ್
ಅವನ ಕೈಗಳ ಘರ್ಜನೆಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸಿದನು. ರಕ್ತದ ಹೊಳೆಯಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದಾನವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅವನು ಸುಟ್ಟಾಡಿಸಿದನು.