ವಿವ್ಯಾಧ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈಃ ಕ್ರೂರಾಶೀವಿಷಭೀಷಣೈಃ ತದಾದಾನಂ ಚ ಸಂಧಾನಂ ನ ಮೋಕ್ಷಶ್ಚಾಪಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಅವನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಭಯಂಕರವಾದ ವಿಷಪಾಂಡಿಗಳಂತೆ, ಶತ್ರುವನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಅವನು ಬಾಣವನ್ನು ಎಳೆಯುವುದು, ಗುರಿ ಹಿಡಿಯುವುದು, ಬಿಡುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಚಿಛೇದಾಸ್ಯ ಶರವ್ರಾತಾನ್ ಸ್ವಶರೈರ್ ಅತಿಲಾಘವಾತ್ ಧ್ವಜಂ ಪರಮತೀಕ್ಷ್ಣೇನ ಚಿತ್ರಕರ್ಮಾಮರದ್ವಿಷಃ
ಅವನ ಸ್ವಂತ ಬಾಣಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಂತೆ ಚುರುಕಾಗಿ, ಎದುರಿನಿಂದ ಬರುವ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಡಿದು ಹಾಕಿದವು. ಅಮರರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಾಡಲಾದ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಸಾರಥಿಂ ಚಾಸ್ಯ ಭಲ್ಲೇನ ರಥನೀಡಾದಪಾತಯತ್ ಕುಜಮ್ಭಃ ಕರ್ಮ ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಂಯುಗೇ
ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ವಿಶಾಲ ತುದಿಯ ಬಾಣದಿಂದ ರಥದ ಆಸನದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು. ಕುಜಂಭನ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು—
ರೋಷರಕ್ತೇಕ್ಷಣಯುತೋ ರಥಾದಾಪ್ಲುತ್ಯ ದಾನವಃ ಖಡ್ಗಂ ಜಗ್ರಾಹ ವೇಗೇನ ಶರದಮ್ಬರನಿರ್ಮಲಮ್
ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಆ ದಾನವನು ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದು, ಶರದೃತುವಿನ ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಿಡಿದನು.
ಚರ್ಮ ಚೋದಯಖಣ್ಡೇನ್ದುದಶಕೇನ ವಿಭೂಷಿತಮ್ ಅಭ್ಯದ್ರವದ್ರಣೇ ದೈತ್ಯೋ ರಕ್ಷೋ ಽಧಿಪತಿಮೋಜಸಾ
ಹತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಚಂದ್ರಾಕಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ತೋಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆ ದೈತ್ಯನು ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರವಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರ ಅಧಿಪತಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಓಡಿಬಂದನು.
ತಂ ರಕ್ಷೋ ಽಧಿಪತಿಃ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮುದ್ಗರೇಣಾಹನದ್ಧೃದಿ ಸ ತು ತೇನ ಪ್ರಹಾರೇಣ ಕ್ಷೀಣಃ ಸಂಭ್ರಾನ್ತಮಾನಸಃ
ರಾಕ್ಷಸರ ಅಧಿಪತಿ ಅವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಮುಂಗಾರಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಆ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಅವನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿತು.
ತಸ್ಥಾವಚೇಷ್ಟೋ ದನುಜೋ ಯಥಾ ಧೀರೋ ಧರಾಧರಃ ಸ ಮುಹೂರ್ತಂ ಸಮಾಶ್ವಸ್ತೋ ದಾನವೇನ್ದ್ರೋ ಽತಿದುರ್ಜಯಃ
ಆ ದಾನವನು ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಆ ಅತಿದುರ್ಜಯ ದಾನವರಾಜನು ಮತ್ತೆ ತಾನು ತಾಳ್ಮೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು.
ರಥಮಾರುಹ್ಯ ಜಗ್ರಾಹ ರಕ್ಷೋ ವಾಮಕರೇಣ ತು ಕೇಶೇಷು ನಿರೃತಿಂ ದೈತ್ಯೋ ಜಾನುನಾಕ್ರಮ್ಯ ಧಿಷ್ಠಿತಮ್
ರಾಕ್ಷಸನು ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಎಡ ಕೈಯಿಂದ ನಿರೃತಿಯ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ದೈತ್ಯನು ತನ್ನ ಮೊಣಕಾಲನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿ, ಅವನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
ತತಃ ಖಡ್ಗೇನ ಚ ಶಿರಶ್ ಛೇತ್ತುಮೈಚ್ಛದಮರ್ಷಣಃ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತದನ್ತರೇ ದೇವೋ ವರುಣೋ ಽಪಾಂಪತಿರ್ದ್ರುತಮ್
ಆಗ, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಜಲದ ಅಧಿಪತಿ ದೇವರಾದ ವರుణನು—
ಪಾಶೇನ ದಾನವೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಬಬನ್ಧ ಚ ಭುಜದ್ವಯಮ್ ತತೋ ಬದ್ಧಭುಜಂ ದೈತ್ಯಂ ವಿಫಲೀಕೃತಪೌರುಷಮ್
—ದಾನವರಾಜನ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಪಾಶದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ, ಕೈಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯನ ಶಕ್ತಿಯೆಲ್ಲಾ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು.
ತಾಡಯಾಮಾಸ ಗದಯಾ ದಯಾಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಪಾಶಭೃತ್ ಸ ತು ತೇನ ಪ್ರಹಾರೇಣ ಸ್ರೋತೋಭಿಃ ಕ್ಷತಜಂ ವಮನ್
ಪಾಶವನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವರು, ಕೈಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯನನ್ನು ದಯೆ ತೋರದೆ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಆ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಅವನ ಗಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಉಗುಳಿದನು.
ದಧಾರ ರೂಪಂ ಮೇಘಸ್ಯ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಾಲತಾವೃತಮ್ ತದವಸ್ಥಾಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕುಜಮ್ಭಂ ಮಹಿಷಾಸುರಃ
ಅವನು ಮೆಘದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಮಿಂಚಿನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಜಂಭನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಿಷಾಸುರನು—
ವ್ಯಾವೃತ್ತವದನೇ ಽಗಾಧೇ ಗ್ರಸ್ತುಮೈಚ್ಛತ್ ಸುರಾವುಭೌ ನಿರೃತಿಂ ವರುಣಂ ಚೈವ ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರೋತ್ಕಟಾನನಃ
ಬಾಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ಭಯಂಕರವಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದವಳಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿರೃತಿ ಮತ್ತು ವರుణ—ಈ ಇಬ್ಬರು ದೇವರನ್ನು, ಅಗಾಧದಲ್ಲಿ ನುಂಗಿಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು.
ತಾವಭಿಪ್ರಾಯಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ತಸ್ಯ ದೈತ್ಯಸ್ಯ ದೂಷಿತಮ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರಥಪಥಂ ಭೀತೌ ಮಹಿಷಸ್ಯಾತಿರಂಹಸಾ
ಆ ದೈತ್ಯನ ದುಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಮಹಿಷನ ಭೀಕರತೆಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಇಬ್ಬರೂ ರಥದ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು.
ಭೃಶಂ ದ್ರುತೌ ಜವಾದ್ ದಿಗ್ಭ್ಯಾಮ್ ಉಭಾಭ್ಯಾಂ ಭಯವಿಹ್ವಲೌ ಜಗಾಮ ನಿರೃತಿಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಶರಣಂ ಪಾಕಶಾಸನಮ್
ಅತಿಯಾದ ಭಯದಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದರು. ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ನಿರೃತಿ, ಪಾಕಶಾಸನನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಹೋದನು.
ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತು ಮಹಿಷೋ ದೈತ್ಯೋ ವರುಣಂ ಸಮಭಿದ್ರುತಃ ತಮನ್ತಕಮುಖಾಸಕ್ತಮ್ ಆಲೋಕ್ಯ ಹಿಮವದ್ದ್ಯುತಿಃ
ಆದರೆ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಮಹಿಷನಾದ ದೈತ್ಯನು, ವರుణನ ಕಡೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಯಮನೊಂದಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು, ಹಿಮಪರ್ವತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ನೋಡಿದನು—
ಚಕ್ರೇ ಸೋಮಾಸ್ತ್ರನಿಃಸೃಷ್ಟಂ ಹಿಮಸಂಘಾತಕಣ್ಟಕಮ್ ವಾಯವ್ಯಂ ಚಾಸ್ತ್ರಮತುಲಂ ಚನ್ದ್ರಶ್ಚಕ್ರೇ ದ್ವಿತೀಯಕಮ್
ಚಂದ್ರನು ಹಿಮದ ತುದಿಗಳಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ತಣ್ಣನೆಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು. ಮತ್ತೊಂದು ಭಾರವಾದ ವಾಯುವಿನ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ರೂಪಿಸಿದನು.
ವಾಯುನಾ ತೇನ ಚನ್ದ್ರೇಣ ಸಂಶುಷ್ಕೇಣ ಹಿಮೇನ ಚ ವ್ಯಥಿತಾ ದಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ಶೀತೋಚ್ಛಿನ್ನಾ ವಿಪೌರುಷಾಃ
ಆ ವಾಯು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾದ ತಣ್ಣನೆಯಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಳಲಿದರು. ಶೀತದಿಂದ ಅವರ ಧೈರ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.
ನ ಶೇಕುಶ್ಚಲಿತುಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ನಾಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಾದಾತುಮೇವ ಚ ಮಹಾಹಿಮನಿಪಾತೇನ ಶಸ್ತ್ರೈಶ್ಚನ್ದ್ರಪ್ರಚೋದಿತೈಃ
ಅವರು ಭಾರೀ ಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಿಂದ ಹಾರಿದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಚಲಿಸಲು ಅಥವಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಗಾತ್ರಾಣ್ಯಸುರಸೈನ್ಯಾನಾಮ್ ಅದಹ್ಯನ್ತ ಸಮನ್ತತಃ ಮಹಿಷೋ ನಿಷ್ಪ್ರಯತ್ನಸ್ತು ಶೀತೇನಾಕಮ್ಪಿತಾನನಃ
ಅಸುರ ಸೇನೆಯವರ ದೇಹಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದವು; ಆದರೆ ಆ ಎಮ್ಮೆ, ದಣಿದು, ಚಳಿಯಿಂದ ಮುಖವೂ ಕದಲದೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.
ಕಕ್ಷಾವಾಲಮ್ಬ್ಯ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಮ್ ಉಪವಿಷ್ಟೋ ಹ್ಯಧೋಮುಖಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ನಿಷ್ಪ್ರತೀಕಾರಾ ದೈತ್ಯಾಶ್ಚನ್ದ್ರಮಸಾ ಜಿತಾಃ
ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಪಕ್ಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿದ್ದನು; ಆ ದೈತ್ಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದೆ, ಚಂದ್ರನಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟರು.
ರಣೇಚ್ಛಾಂ ದೂರತಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತಸ್ಥುಸ್ತೇ ಜೀವಿತಾರ್ಥಿನಃ ತತ್ರಾಬ್ರವೀತ್ಕಾಲನೇಮಿರ್ ದೈತ್ಯಾನ್ಕೋಪೇನ ದೀಪಿತಃ
ಹೋರಾಟದ ಆಸೆಯನ್ನು ದೂರ ತೊರೆದು, ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತ್ರ ಬಯಸಿ ಅವರು ದೂರ ನಿಂತರು; ಆಗ ಕಾಲನೇಮಿ ಕೋಪದಿಂದ ದೈತ್ಯರೊಡನೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ಭೋ ಭೋಃ ಶೃಙ್ಗಾರಿಣಃ ಶರಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಪಾರಗಾಃ ಏಕೈಕೋ ಽಪಿ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಶಕ್ತಸ್ತುಲಯಿತುಂ ಭುಜೈಃ
ಓ ಶೃಂಗವಂತರು, ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ片ಪಟುಗಳು, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬನಿಗೂ ತನ್ನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿ ಇಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ.
ಏಕೈಕೋ ಽಪಿ ಕ್ಷಮೋ ಗ್ರಸ್ತುಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಚರಾಚರಮ್ ಏಕೈಕಸ್ಯಾಪಿ ಪರ್ಯಾಪ್ತಾ ನ ಸರ್ವೇ ಽಪಿ ದಿವೌಕಸಃ
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬನು ಚಲಿಸುವದು ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದುದನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ನುಂಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ; ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಲಾರರು.
ಕಲಾಂ ಪೂರಯಿತುಂ ಯತ್ನಾತ್ ಷೋಡಶೀಮತಿವಿಕ್ರಮಾಃ ಕಿಂ ಪ್ರಯಾತಾಶ್ಚ ತಿಷ್ಠಧ್ವಂ ಸಮರೇ ಽಮರನಿರ್ಜಿತಾಃ
ನಿಮ್ಮ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರೂ ಚಂದ್ರನ ಆರು ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗವನ್ನೂ ತುಂಬಬಲ್ಲಿರಿ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಏಕೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರಿ? ಅಮರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ನೀವು ಸಮರದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿ.
ನ ಯುಕ್ತಮೇತಚ್ಛೂರಾಣಾಂ ವಿಶೇಷಾದ್ದೈತ್ಯಜನ್ಮನಾಮ್ ರಾಜಾ ಚಾನ್ತರಿತೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ತಾರಕೋ ಲೋಕಮಾರಕಃ
ವೀರರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೈತ್ಯರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ರಾಜ ತಾರಕನು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ.
ವಿರತಾನಾಂ ರಣಾದಸ್ಮಾತ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ಹರಿಷ್ಯತಿ ಶೀತೇನ ನಷ್ಟಶ್ರುತಯೋ ಭ್ರಷ್ಟವಾಕ್ಪಾಟವಾಸ್ತಥಾ
ನೀವು ಈ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೆ, ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಚಳಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಮಾತಿನ ಪಾಟವವೂ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.
ಮೂಕಾಸ್ತದಾಭವನ್ದೈತ್ಯಾ ರಣದ್ದಶನಪಙ್ಕ್ತಯಃ ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಷ್ಟಚೇತಸ್ಕಾನ್ ದೈತ್ಯಾಞ್ಛೀತೇನ ಸಾದಿತಾನ್
ಆಗ ದೈತ್ಯರು ಮೂಕರಾಗಿದ್ದರು, ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲುಗಳು ಕಪಕಪ ನಡುತಿದ್ದವು; ಚಳಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಹೋದ, ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ—
ಮತ್ವಾ ಕಾಲಕ್ಷಮಂ ಕಾರ್ಯಂ ಕಾಲನೇಮಿರ್ಮಹಾಸುರಃ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ದಾನವೀಂ ಮಾಯಾಂ ವಿತತ್ಯ ಸ್ವಂ ಮಹಾವಪುಃ
ಇದು ಸಮಯೋಚಿತ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಮಹಾ ಅಸುರನಾದ ಕಾಲನೇಮಿ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಭಾರಿ ರೂಪವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು.
ಪೂರಯಾಮಾಸ ಗಗನಂ ದಿಶೋ ವಿದಿಶ ಏವ ಚ ನಿರ್ಮಮೇ ದಾನವೇನ್ದ್ರೇಶಃ ಶರೀರೇ ಭಾಸ್ಕರಾಯುತಮ್
ಅವನು ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದನು; ದಾನವರಾಧಿಪತಿ ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.