ತಪಸೋ ಽನ್ತೇ ಭಗವತೀ ಜನಯಾಮಾಸ ದುರ್ಜಯಮ್ ಪುತ್ರಮಪ್ರತಿಕರ್ಮಾಣಮ್ ಅಜೇಯಂ ವಜ್ರದುಶ್ಛಿದಮ್
ಆಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದಳು, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ, ಯಾವ ಆಯುಧವೂ ಏನು ಮಾಡಲಾಗದ, ಅಜೇಯ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
ಸ ಜಾತಮಾತ್ರ ಏವಾಭೂತ್ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಪಾರಗಃ ಉವಾಚ ಮಾತರಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಾತಃ ಕಿಂ ಕರವಾಣ್ಯಹಮ್
ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಗೂ ಪರಿಣಿತನಾದನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಾಯಿಗೆ, 'ತಾಯಿ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತಮುವಾಚ ತತೋ ಹೃಷ್ಟಾ ದಿತಿರ್ದೈತ್ಯಾಧಿಪಂ ಚ ಸಾ ಬಹವೋ ಮೇ ಹತಾಃ ಪುತ್ರಾಃ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೇಣ ಪುತ್ರಕ
ಆಮೇಲೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ದಿತಿಯವರು, ದೈತ್ಯರಾಧಿಪತಿಯಾದ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನನ್ನ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಿಂದ ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮಗನೇ.'
ತೇಷಾಂ ತ್ವಂ ಪ್ರತಿಕರ್ತುಂ ವೈ ಗಚ್ಛ ಶಕ್ರವಧಾಯ ಚ ಬಾಢಮಿತ್ಯೇವ ತಾಮುಕ್ತ್ವಾ ಜಗಾಮ ತ್ರಿದಿವಂ ಬಲೀ
'ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
ಬದ್ಧ್ವಾ ತತಃ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಂ ಪಾಶೇನಾಮೋಘವರ್ಚಸಾ ಮಾತುರನ್ತಿಕಮಾಗಚ್ಛದ್ ವ್ಯಾಘ್ರಃ ಕ್ಷುದ್ರಮೃಗಂ ಯಥಾ
ಆಮೇಲೆ, ಅವನು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನನ್ನು ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶದ ಪಾಶದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದನು. ಹುಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ತಂದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ, ಅವನನ್ನು ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ತಂದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಶ್ಯಪಶ್ಚ ಮಹಾತಪಾಃ ಆಗತೌ ತತ್ರ ಯತ್ರಾಸ್ತಾಂ ಮಾತಾಪುತ್ರಾವಭೀತಕೌ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು, ಅಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗ ಇಬ್ಬರೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ತಾವುವಾಚೇದಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಶ್ಯಪ ಏವ ಚ ಮುಞ್ಚೈನಂ ಪುತ್ರ ದೇವೇನ್ದ್ರಂ ಕಿಮನೇನ ಪ್ರಯೋಜನಮ್
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಕಶ್ಯಪರು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗನೇ, ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ಬಿಡು; ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?'
ಅಪಮಾನೋ ವಧಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪುತ್ರ ಸಂಭಾವಿತಸ್ಯ ಚ ಅಸ್ಮದ್ವಾಕ್ಯೇನ ಯೋ ಮುಕ್ತೋ ವಿದ್ಧಿ ತಂ ಮೃತಮೇವ ಚ
'ಗೌರವಪಾತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಅಪಮಾನ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಮಗನೇ. ನಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಅವನು ಸತ್ತವನಂತೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.'
ಪರಸ್ಯ ಗೌರವಾನ್ಮುಕ್ತಃ ಶತ್ರೂಣಾಂ ಭಾರಮಾವಹೇತ್ ಜೀವನ್ನೇವ ಮೃತೋ ವತ್ಸ ದಿವಸೇ ದಿವಸೇ ಸ ತು
'ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಗೌರವದಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟವನು ಶತ್ರುಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾನೆ. ಜೀವಂತನಿದ್ದರೂ, ಮಗನೇ, ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸತ್ತವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.'
ಮಹತಾಂ ವಶಮಾಯಾತೇ ವೈರಂ ನೈವಾಸ್ತಿ ವೈರಿಣಿ ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ತು ವಜ್ರಾಙ್ಗಃ ಪ್ರಣತೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
'ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಶತ್ರುವಿನೊಂದಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ.' ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಜ್ರಾಂಗನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ನ ಮೇ ಕೃತ್ಯಮನೇನಾಸ್ತಿ ಮಾತುರಾಜ್ಞಾ ಕೃತಾ ಮಯಾ ತ್ವಂ ಸುರಾಸುರನಾಥೋ ಽಸಿ ಮಮ ಚ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ
'ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಇಲ್ಲ; ತಾಯಿಯ ಆಜ್ಞೆ ಪೂರೈಸಿದೆ. ನೀವು ದೇವತೆಗಳೂ ದೈತ್ಯರಿಗೂ ನಾಯಕ, ನನ್ನ ಪರಪಿತಾಮಹರೂ ಹೌದು.'
ಕರಿಷ್ಯೇ ತ್ವದ್ವಚೋ ದೇವ ಏಷ ಮುಕ್ತಃ ಶತಕ್ರತುಃ ತಪಸೇ ಮೇ ರತಿರ್ದೇವ ನಿರ್ವಿಘ್ನಂ ಚೈವ ಮೇ ಭವೇತ್
'ದೇವರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈ ಶತಕ್ರತುನು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟನು. ದೇವರೇ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಲಿ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಇರದಿರಲಿ.'
ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಭಗವನ್ನ್ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ವಿರರಾಮ ಸಃ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತೂಷ್ಣೀಂ ಸ್ಥಿತೇ ದೈತ್ಯೇ ಪ್ರೋವಾಚೇದಂ ಪಿತಾಮಹಃ
ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಭಗವಂತನೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಆ ದೈತ್ಯನು ಕೂಡ ಮೌನವಾಗಿರುವಾಗ, ಪಿತಾಮಹನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ತಪಸ್ತ್ವಂ ಕ್ರೂರಮಾಪನ್ನೋ ಹ್ಯ್ ಅಸ್ಮಚ್ಛಾಸನಸಂಸ್ಥಿತಃ ಅನಯಾ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧ್ಯಾ ತೇ ಪರ್ಯಾಪ್ತಂ ಜನ್ಮನಃ ಫಲಮ್
ನೀನು ನಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅನುಸರಿಸಿ ಭಾರೀ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ. ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ, ನಿನ್ನ ಜನ್ಮದ ಫಲ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪದ್ಮಜಃ ಕನ್ಯಾಂ ಸಸರ್ಜಾಯತಲೋಚನಾಮ್ ತಾಮಸ್ಮೈ ಪ್ರದದೌ ದೇವಃ ಪತ್ನ್ಯರ್ಥಂ ಪದ್ಮಸಮ್ಭವಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪಿತಾಮಹನು ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಆ ದೇವರು ಅವಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರು.
ವರಾಙ್ಗೀತಿ ಚ ನಾಮಾಸ್ಯಾಃ ಕೃತ್ವಾ ಯಾತಃ ಪಿತಾಮಹಃ ವಜ್ರಾಙ್ಗೋ ಽಪಿ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಜಗಾಮ ತಪಸೇ ವನಮ್
ಆಕೆಗೆ 'ವರಾಂಗೀ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟ ಪಿತಾಮಹನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ವಜ್ರಾಂಗನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಊರ್ಧ್ವಬಾಹುಃ ಸ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೋ ಽಚರದಬ್ದಸಹಸ್ರಕಮ್ ಕಾಲಂ ಕಮಲಪತ್ತ್ರಾಕ್ಷಃ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿರ್ ಮಹಾತಪಾಃ
ಆ ದೈತ್ಯರಾಯನು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಕಾಲನು, ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದನು.
ತಾವಚ್ಚಾವಾಙ್ಮುಖಃ ಕಾಲಂ ತಾವತ್ಪಞ್ಚಾಗ್ನಿಮಧ್ಯಗಃ ನಿರಾಹಾರೋ ಘೋರತಪಾಸ್ ತಪೋರಾಶಿರಜಾಯತ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತಲೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ, ಐದು ಅಗ್ನಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಭಯಾನಕವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತಾಗಿದ್ದನು.
ತತಃ ಸೋ ಽನ್ತರ್ಜಲೇ ಚಕ್ರೇ ಕಾಲಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಮ್ ಜಲಾನ್ತರಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಪತ್ನೀ ಮಹಾವ್ರತಾ
ನಂತರ ಅವನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಪತ್ನಿ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತಸ್ಯೈವ ತೀರೇ ಸರಸಸ್ ತತ್ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಮೌನಮಾಸ್ಥಿತಾ ನಿರಾಹಾರಾ ತಪೋ ಘೋರಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ
ಅವನೇ ಇದ್ದ ಸರೋವರದ ದಂಡೆಯಲ್ಲೇ, ಅವನಿಗಾಗಿ, ಅವಳು ಮೌನದಿಂದ, ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಭಯಾನಕವಾದ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತಸ್ಯಾಂ ತಪಸಿ ವರ್ತನ್ತ್ಯಾಮ್ ಇನ್ದ್ರಶ್ಚಕ್ರೇ ವಿಭೀಷಿಕಾಮ್ ಭೂತ್ವಾ ತು ಮರ್ಕಟಸ್ತತ್ರ ತದಾಶ್ರಮಪದಂ ಮಹಾನ್
ಅವಳು ಆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಲು, ದೊಡ್ಡ ಕೋತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಬಂದನು.
ಚಕ್ರೇ ವಿಲೋಲಂ ನಿಃಶೇಷಂ ತುಮ್ಬೀಘಟಕರಣ್ಡಕಮ್ ತತಸ್ತು ಮೇಘರೂಷೇಣ ಕಮ್ಪಂ ತಸ್ಯಾಕರೋನ್ಮಹಾನ್
ಅವನು ಅವಳ ಎಲ್ಲಾ ಕುಡಿಕೆಗಳು, ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಬಟ್ಟಲುಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸಿ ಚದುರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮೇಘದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಭಾರಿ ಕಂಪನವನ್ನು ತಂದನು.
ತತೋ ಭುಜಂಗರೂಪೇಣ ಬದ್ಧ್ವಾ ಚ ಚರಣದ್ವಯಮ್ ಅಪಾಕರ್ಷತ್ತತೋ ದೂರಂ ಭ್ರಮಂಸ್ತಸ್ಯಾ ಮಹೀಮಿಮಾಮ್
ನಂತರ ಅವನು ಹಾವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಅವಳ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಆಕೆಯನ್ನು ದೂರದೂರಿಗೆ ಎಳೆದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿಸಿದನು.
ತಪೋಬಲಾಢ್ಯಾ ಸಾ ತಸ್ಯ ನ ವಧ್ಯತ್ವಂ ಜಗಾಮ ಹ ತತೋ ಗೋಮಾಯುರೂಪೇಣ ತಸ್ಯಾದೂಷಯದಾಶ್ರಮಮ್
ಆಕೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನಿಂದ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವನು ಗೋಮಾಯಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಅವಳ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ತತಸ್ತು ಮೇಘರೂಪೇಣ ತಸ್ಯಾಃ ಕ್ಲೇದಯದಾಶ್ರಮಮ್ ಭೀಷಿಕಾಭಿರ್ ಅನೇಕಾಭಿಸ್ ತಾಂ ಕ್ಲಿಶ್ಯನ್ಪಾಕಶಾಸನಃ
ನಂತರ ಅವನು ಮೇಘದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಅವಳ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೆನೆಸಿದನು. ಪಾಕಶಾಸನನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಭಯಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿರರಾಮ ಯದಾ ನೈವಂ ವಜ್ರಾಙ್ಗಮಹಿಷೀ ತದಾ ಶೈಲಸ್ಯ ದುಷ್ಟತಾಂ ಮತ್ವಾ ಶಾಪಂ ದಾತುಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ
ವಜ್ರಾಂಗನ ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದೆ ಮುಂದುವರೆದಾಗ, ಆಕೆ ಪರ್ವತವೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಶಾಪ ಕೊಡಲು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.
ಸ ಶಾಪಾಭಿಮುಖಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶೈಲಃ ಪುರುಷವಿಗ್ರಹಃ ಉವಾಚ ತಾಂ ವರಾರೋಹಾಂ ವರಾಙ್ಗೀಂ ಭೀರುಚೇತನಃ
ಅವಳು ಶಾಪ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಪರ್ವತನು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಭಯದಿಂದ, ಆ ಸುಂದರವಾದ ವರಾಂಗಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು.
ನಾಹಂ ವರಾಙ್ಗನೇ ದುಷ್ಟಃ ಸೇವ್ಯೋ ಽಹಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ ವಿಭ್ರಮಂ ತು ಕರೋತ್ಯೇಷ ರುಷಿತಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ
ವರಾಂಗಿಯೇ, ನಾನು ದುಷ್ಟನಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪಾಕಶಾಸನನು ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಜಾತಃ ಕಾಲೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಿಕಃ ತಸ್ಮಿನ್ಗತೇ ತು ಭಗವಾನ್ ಕಾಲೇ ಕಮಲಸಂಭವಃ ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರೋವಾಚ ವಜ್ರಾಙ್ಗಂ ತಮಾಗಮ್ಯ ಜಲಾಶ್ರಯಮ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲಾವಧಿ ಪೂರ್ತಿಯಾದಿತು. ಆ ಸಮಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೀರಿನೊಳಗಿನ ವಜ್ರಾಂಗನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ದದಾಮಿ ಸರ್ವಕಾಮಾಂಸ್ತೇ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ದಿತಿನನ್ದನ ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದೋತ್ಥಾಯ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಸ್ತಪಸಾಂ ನಿಧಿಃ ಉವಾಚ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಂ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಮ್
ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಎದ್ದೇಳು, ದಿತಿಯ ಮಗನೆ. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯಾದ ದೈತ್ಯರಾಯನು ಕೈಮುಗಿದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.