ಯಥಾ ಕೃತಯುಗೇ ಪೂರ್ವಮ್ ಏಕವರ್ಣಮಭೂತ್ಕಿಲ ತಥಾ ಕಲಿಯುಗಸ್ಯಾನ್ತೇ ಶೂದ್ರೀಭೂತಾಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತಥಾ
ಹಾಗೆ, ಕೃತಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ವರ್ಣ ಇದ್ದಂತೆ, ಕಲಿಯುಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಶೂದ್ರರಂತೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟರು.
ಏವಂ ವರ್ಷಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ದಿವ್ಯಂ ತೇಷಾಂ ನ್ಯವರ್ತತ ಷಟ್ತ್ರಿಂಶಚ್ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮಾನುಷಾಣಿ ತು ತಾನಿ ವೈ
ಈ ರೀತಿ, ಅವರಿಗೊಂದು ನೂರು ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಹೋದವು; ಅದು ಮಾನವನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಅಥ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಪಕ್ಷಿಣಃ ಪಶವಸ್ತಥಾ ಮತ್ಸ್ಯಾಶ್ಚೈವ ಹತಾಃ ಸರ್ವೈಃ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟೈಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ
ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಮೀನುಗಳು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಜನರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವು.
ನಿಃಶೇಷೇಷ್ವಥ ಸರ್ವೇಷು ಮತ್ಸ್ಯಪಕ್ಷಿಪಶುಷ್ವಥ ಸಂಧ್ಯಾಂಶೇ ಪ್ರತಿಪನ್ನೇ ತು ನಿಃಶೇಷಾಸ್ತು ತದಾ ಕೃತಾಃ
ಆಗ, ಮೀನು, ಹಕ್ಕಿ, ಪ್ರಾಣಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಸಂಧ್ಯೆಯ ಭಾಗ ಬಂದು, ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಳಾಯಿತು.
ತತಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತು ಸಮ್ಭೂಯ ಕನ್ದಮೂಲಮಥೋ ಽಖನನ್ ಫಲಮೂಲಾಶನಾಃ ಸರ್ವೇ ಅನಿಕೇತಾಸ್ತಥೈವ ಚ
ಆಮೇಲೆ ಜನರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ನೆಲ ಕೆದಿದು ಬೇರು ಮತ್ತು ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು; ಎಲ್ಲರೂ ಹಣ್ಣುಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕಿದರು, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರಿಗೂ ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಮನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ವಲ್ಕಲಾನ್ಯಥ ವಾಸಾಂಸಿ ಅಧಃಶಯ್ಯಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ ಪರಿಗ್ರಹೋ ನ ತೇಷ್ವಸ್ತಿ ಧನಶುದ್ಧಿಮವಾಪ್ನುಯುಃ
ಅವರು ಚಿಪ್ಪುಗಳ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರ ಬಳಿ ಯಾವ ವಸ್ತುವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಅವರ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧತೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಏವಂ ಕ್ಷಯಂ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ಹ್ಯ್ ಅಲ್ಪಶಿಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತದಾ ತಾಸಾಮಲ್ಪಾವಶಿಷ್ಟಾನಾಮ್ ಆಹಾರಾದೃದ್ಧಿರಿಷ್ಯತೇ
ಹೀಗೆ, ಕೆಲವೇ ಜನರು ಉಳಿದು, ಅವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದ ಆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ವರ್ಷಶತಂ ದಿವ್ಯಂ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಸ್ತಸ್ಯ ವರ್ತತೇ ತತೋ ವರ್ಷಶತಸ್ಯಾನ್ತೇ ಅಲ್ಪಶಿಷ್ಟಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಸುತಾಃ
ಹೀಗೆ, ದೈವಿಕ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ಆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಷ್ಟೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಮಿಥುನಾನಿ ತು ತಾಃ ಸರ್ವಾ ಹ್ಯ್ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಸಮ್ಪ್ರಜಜ್ಞಿರೇ ತತಸ್ತಾಸ್ತು ಮ್ರಿಯನ್ತೇ ವೈ ಪೂರ್ವೋತ್ಪನ್ನಾಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತು ಯಾಃ
ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ, ಹಿಂದೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಜನರು ಮೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಜಾತಮಾತ್ರೇಷ್ವಪತ್ಯೇಷು ತತಃ ಕೃತಮವರ್ತತ ಯಥಾ ಸ್ವರ್ಗೇ ಶರೀರಾಣಿ ನರಕೇ ಚೈವ ದೇಹಿನಾಮ್
ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ, ಕೃತಯುಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಹೇಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನರಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹಗಳು ಇರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಉಪಭೋಗಸಮರ್ಥಾನಿ ಏವಂ ಕೃತಯುಗಾದಿಷು ಏವಂ ಕೃತಸ್ಯ ಸಂತಾನಃ ಕಲೇಶ್ಚೈವ ಕ್ಷಯಸ್ತಥಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಹಗಳು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಕೃತಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಚಾರಣಾತ್ತು ನಿರ್ವೇದಃ ಸಾಮ್ಯಾವಸ್ಥಾತ್ಮನಾ ತಥಾ ತತಶ್ಚೈವಾತ್ಮಸಮ್ಬೋಧಃ ಸಮ್ಬೋಧಾದ್ಧರ್ಮಶೀಲತಾ
ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ವೈರಾಗ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಧರ್ಮಪಾಲನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಲಿಶಿಷ್ಟೇಷು ತೇಷ್ವೇವಂ ಜಾಯನ್ತೇ ಪೂರ್ವವತ್ಪ್ರಜಾಃ ಭಾವಿನೋ ಽರ್ಥಸ್ಯ ಚ ಬಲಾತ್ ತತಃ ಕೃತಮವರ್ತತ
ಹೀಗೆ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ ಜನರು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಮುಂದಿನ ಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕೃತಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅತೀತಾನಾಗತಾನಿ ಸ್ಯುರ್ ಯಾನಿ ಮನ್ವನ್ತರೇಷ್ವಿಹ ಏತೇ ಯುಗಸ್ವಭಾವಾಸ್ತು ಮಯೋಕ್ತಾಸ್ತು ಸಮಾಸತಃ
ಈ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದವುಗಳೂ, ಬರುವವುಗಳೂ ಯಾವುವೋ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವಗಳು; ಅವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ವಿಸ್ತರೇಣಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾಚ್ಚ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸ್ವಯಮ್ಭುವೇ ಪ್ರವೃತ್ತೇ ತು ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಪುನಃ ಕೃತಯುಗೇ ತು ವೈ
ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಚಕ್ರ ಪುನಃ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಮತ್ತೆ ಕೃತಯುಗ ಬರುತ್ತದೆ.
ಉತ್ಪನ್ನಾಃ ಕಲಿಶಿಷ್ಟೇಷು ಪ್ರಜಾಃ ಕಾರ್ತಯುಗಾಸ್ತಥಾ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚೇಹ ಯೇ ಸಿದ್ಧಾ ಅದೃಷ್ಟಾ ವಿಹರನ್ತಿ ಚ
ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜನರೂ ಕೂಡ ಕೃತಯುಗದವರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಸಿದ್ಧರು, ಕಾಣದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಹ ಸಪ್ತರ್ಷಿಭಿರ್ಯೇ ತು ತತ್ರ ಯೇ ಚ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಃ ಶೂದ್ರಾ ಬೀಜಾರ್ಥೇ ಯ ಇಹ ಸ್ಮೃತಾಃ ಕಾರ್ತಯುಗಭವೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ನಿರ್ವಿಶೇಷಾಸ್ತದಾಭವನ್
ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿರುವವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರರು—ಇಲ್ಲಿ ಬೀಜಕ್ಕಾಗಿ ನೆನಪಾಗುವವರು—ಕೃತಯುಗದ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ.
ತೇಷಾಂ ಸಪ್ತರ್ಷಯೋ ಧರ್ಮಂ ಕಥಯನ್ತೀಹ ತೇಷು ಚ
ಅವರಲ್ಲಿ, ಈ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಆ ಜನರಿಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಯುತಂ ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತವಿಧಾನತಃ ಏವಂ ತೇಷು ಕ್ರಿಯಾವತ್ಸು ಪ್ರವರ್ತನ್ತೀಹ ವೈ ಕೃತೇ
ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆ ಮತ್ತು ವೇದಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅವರು ಆ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಕೃತಯುಗ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಸ್ಥಿತಾನಾಂ ತು ಧರ್ಮೇ ಸಪ್ತರ್ಷಿದರ್ಶಿತೇ ತೇ ತು ಧರ್ಮವ್ಯವಸ್ಥಾರ್ಥಂ ತಿಷ್ಠನ್ತೀಹ ಕೃತೇ ಯುಗೇ
ಏಳು ಋಷಿಗಳು ತೋರಿಸಿದಂತೆ ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಮನ್ವನ್ತರಾಧಿಕಾರೇಷು ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಋಷಯಸ್ತು ತೇ ಯಥಾ ದಾವಪ್ರದಗ್ಧೇಷು ತೃಣೇಷ್ವೇವಾಪರಂ ತೃಣಮ್
ಪ್ರತಿ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಆ ಋಷಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ; ಹಳೆಯ ಹುಲ್ಲು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಹುಲ್ಲು ಬೆಳೆದಂತೆ.
ವನಾನಾಂ ಪ್ರಥಮಂ ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ತೇಷಾಂ ಮೂಲೇಷು ಸಮ್ಭವಃ ಏವಂ ಯುಗಾದ್ಯುಗಾನಾಂ ವೈ ಸಂತಾನಸ್ತು ಪರಸ್ಪರಮ್
ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮಳೆಯಾದಾಗ, ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆಯೇ ಯುಗಗಳು ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ.
ಪ್ರವರ್ತತೇ ಹ್ಯವಿಚ್ಛೇದಾದ್ ಯಾವನ್ಮನ್ವನ್ತರಕ್ಷಯಃ ಸುಖಮಾಯುರ್ಬಲಂ ರೂಪಂ ಧರ್ಮಾರ್ಥೌ ಕಾಮ ಏವ ಚ
ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ, ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲದೆ ಸುಖ, ಆಯುಷ್ಯ, ಬಲ, ರೂಪ, ಧರ್ಮ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾಮ ಇವುಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ಯುಗೇಷ್ವೇತಾನಿ ಹೀಯನ್ತೇ ತ್ರಯಃ ಪಾದಾಃ ಕ್ರಮೇಣ ತು ಇತ್ಯೇಷ ಪ್ರತಿಸಂಧಿರ್ವಃ ಕೀರ್ತಿತಸ್ತು ಮಯಾ ದ್ವಿಜಾಃ
ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಈ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ, ದ್ವಿಜರೆ.
ಚತುರ್ಯುಗಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮ್ ಏತದೇವ ಪ್ರಸಾಧನಮ್ ಏಷಾಂ ಚತುರ್ಯುಗಾಣಾಂ ತು ಗಣಿತಾ ಹ್ಯೇಕಸಪ್ತತಿಃ
ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಇದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಸಿದರೆ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬರುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಮೇಣ ಪರಿವೃತ್ತಾಸ್ತಾ ಮನೋರನ್ತರಮುಚ್ಯತೇ ಯುಗಾಖ್ಯಾಸು ತು ಸರ್ವಾಸು ಭವತೀಹ ಯದಾ ಚ ಯತ್
ಈ ಯುಗಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಾಗಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಮನ್ವಂತರವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ತದೇವ ಚ ತದನ್ಯಾಸು ಪುನಸ್ತದ್ವೈ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಸರ್ಗೇ ಸರ್ಗೇ ಯಥಾ ಭೇದಾ ಹ್ಯ್ ಉತ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ತಥೈವ ಚ
ಅದೇ ಘಟನೆಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಪ್ರತೀ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ.
ಚತುರ್ದಶಸು ತಾವನ್ತೋ ಜ್ಞೇಯಾ ಮನ್ವನ್ತರೇಷ್ವಿಹ ಆಸುರೀ ಯಾತುಧಾನೀ ಚ ಪೈಶಾಚೀ ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸೀ
ಈ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇರುವಂತೆ, ಅಸುರ, ಯಾತುಧಾನ, ಪೈಶಾಚ ಮತ್ತು ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.
ಯುಗೇ ಯುಗೇ ತದಾ ಕಾಲೇ ಪ್ರಜಾ ಜಾಯನ್ತಿ ತಾಃ ಶೃಣು ಯಥಾಕಲ್ಪಂ ಯುಗೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಭವನ್ತೇ ತುಲ್ಯಲಕ್ಷಣಾಃ ಇತ್ಯೇತಲ್ಲಕ್ಷಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯುಗಾನಾಂ ವೈ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್
ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಯುಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮನ್ವನ್ತರಾಣಾಂ ಪರಿವರ್ತನಾನಿ ಚಿರಪ್ರವೃತ್ತಾನಿ ಯುಗಸ್ವಭಾವಾತ್ ಕ್ಷಣಂ ನ ಸಂತಿಷ್ಠತಿ ಜೀವಲೋಕಃ ಕ್ಷಯೋದಯಾಭ್ಯಾಂ ಪರಿವರ್ತಮಾನಃ
ಮನ್ವಂತರಗಳ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಬಹಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದೆ, ಸದಾ ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಉದಯದಿಂದ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.