ಮತ್ಸ್ಯಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಿಯಾವಗೂಢಾ ದಯಿತೋಪಗೂಢಾ ಕಾಚಿತ್ಪ್ರರೂಢಾಙ್ಗರುಹಾಪಿ ನಾರೀ ಸುಚಾರುಬಾಷ್ಪಾಙ್ಕುರಪಲ್ಲವಾನಾಂ ನವಾಮ್ಬುಸಿಕ್ತಾ ಇವ ಭೂಮಿರಾಸೀತ್

ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರಿಯರ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ, ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ, ಸುಂದರವಾದ ಕಣ್ಣೀರು ಹೊಸ ಮಳೆ ಬಿದ್ದ ಭೂಮಿಯ ಹಸಿರು ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ಮೊಳಕೆಯಾಗಿ, ನವಜಲದಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶಶಾಙ್ಕಪಾದೈರುಪಶೋಭಿತೇಷು ಪ್ರಾಸಾದವರ್ಯೇಷು ವರಾಙ್ಗನಾನಾಮ್ ಮಾಧುರ್ಯಭೂತಾಭರಣಾ ಮಹಾನ್ತಃ ಸ್ವನಾ ಬಭೂವುರ್ಮದನೇಷು ತುಲ್ಯಾಃ

ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಲ್ಲಿ, ಸುಂದರಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಧುರವಾದ ಆಭರಣಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಮನಮಥನಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.

ಪಾನೇನ ಖಿನ್ನಾ ದಯಿತಾತಿವೇಲಂ ಕಪೋಲಮಾಜಿಘ್ರಸಿ ಕಿಂ ಮಮೇದಮ್ ಆರೋಹ ಮೇ ಶ್ರೋಣಿಮಿಮಾಂ ವಿಶಾಲಾಂ ಪೀನೋನ್ನತಾಂ ಕಾಞ್ಚನಮೇಖಲಾಢ್ಯಾಮ್

ಪಾನದಿಂದ ದಣಿದ ಒಬ್ಬಳು, ಪ್ರಿಯನಿಗಾಗಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಯಸಿ, 'ನೀನು ಏಕೆ ನನ್ನ ಕಪೋಲವನ್ನು ಇಷ್ಟು ಘಮಿಸುತ್ತೀಯ? ಬಾ, ನನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ, ತುಂಬಿದ, ಎತ್ತರವಾದ, ಬಂಗಾರದ ಮೆಖಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಿಪ್ ಮೇಲೆ ಏರಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ರಥ್ಯಾಸು ಚನ್ದ್ರೋದಯಭಾಸಿತಾಸು ಸುರೇನ್ದ್ರಮಾರ್ಗೇಷು ಚ ವಿಸ್ತೃತೇಷು ದೈತ್ಯಾಙ್ಗನಾ ಯೂಥಗತಾ ವಿಭಾನ್ತಿ ತಾರಾ ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಮಸೋ ದಿವಾನ್ತೇ

ಚಂದ್ರೋದಯದಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಚಂದ್ರನ ಸುತ್ತ ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಟ್ಟಾಟ್ಟಹಾಸೇಷು ಚ ಚಾಮರೇಷು ಪ್ರೇಙ್ಖಾಸು ಚಾನ್ಯಾ ಮದಲೋಲಭಾವಾತ್ ಸಂದೋಲಯನ್ತೇ ಕಲಸಮ್ಪ್ರಹಾಸಾಃ ಪ್ರೋವಾಚ ಕಾಞ್ಚೀ ಗುಣಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದಾ

ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ನಗೆಯ ನಡುವೆ, ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಆಲೋಲಿಸುವಾಗ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮದ್ಯದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತೂಗಾಡುತ್ತಾ, ಮೃದುವಾದ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೆಖಲೆಯ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದವು ಕೂಡ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಮ್ಲಾನಮಾಲಾನ್ವಿತಸುನ್ದರೀಣಾಂ ಪರ್ಯಾಯ ಏಷೋ ಽಸ್ತಿ ಚ ಹರ್ಷಿತಾನಾಮ್ ಶ್ರೂಯನ್ತಿ ವಾಚಃ ಕಲಧೌತಕಲ್ಪಾ ವಾಪೀಷು ಚಾನ್ಯೇ ಕಲಹಂಸಶಬ್ದಾಃ

ಕಳೆದುಹೋಗದ ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಸುಂದರಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದರೆ, ಅವರ ಧ್ವನಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಹೋಲುವಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳ ಕೂಗು ಕೂಡ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಾಞ್ಚೀಕಲಾಪಶ್ಚ ಸಹಾಙ್ಗರಾಗಃ ಪ್ರೇಙ್ಖಾಸು ತದ್ರಾಗಕೃತಾಶ್ಚ ಭಾವಾಃ ಛಿನ್ದನ್ತಿ ತಾಸಾಮಸುರಾಙ್ಗನಾನಾಂ ಪ್ರಿಯಾಲಯಾನ್ ಮನ್ಮಥಮಾರ್ಗಣಾನಾಮ್

ಅವರ কোমಲು ದೇಹದ ಸುಗಂಧವೂ, ಕಂಚಿನ ಬೆಲ್ಟ್‌ನ ಜಾಡೂ, ಆ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಾವನೆಗಳೂ, ಆ ಅಸುರಿಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮದ ಬಾಣಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಹಾಕಿದವು.

ಚಿತ್ರಾಮ್ಬರಶ್ಚೋದ್ಧೃತಕೇಶಪಾಶಃ ಸಂದೋಲ್ಯಮಾನಃ ಶುಶುಭೇ ಽಸುರೀಣಾಮ್ ಸುಚಾರುವೇಶಾಭರಣೈರುಪೇತಸ್ ತಾರಾಗಣೈರ್ ಜ್ಯೋತಿರಿವಾಸ ಚನ್ದ್ರಃ

ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕೂದಲು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಜೋಲು ಜೋಲು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಸುರಿಯರು, ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸಂದೋಲನಾದ್ ಉಚ್ಛ್ವಸಿತೈಶ್ಛಿನ್ನಸೂತ್ರೈಃ ಕಾಞ್ಚೀಭ್ರಷ್ಟೈರ್ಮಣಿಭಿರ್ವಿಪ್ರಕೀರ್ಣೈಃ ದೋಲಾಭೂಮಿಸ್ತೈರ್ವಿಚಿತ್ರಾ ವಿಭಾತಿ ಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವೋಪಗತೈರ್ ವಿಚಿತ್ರಾ

ಆಡಾಟದಿಂದ ಅವರ ಕಂಚು ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಹಾರಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು, ರತ್ನಗಳು ಚದುರಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಆ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಆಡುಮಂಟಪ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಚಂದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಇದ್ದಂತೆ.

ಸಚನ್ದ್ರಿಕೇ ಸೋಪವನೇ ಪ್ರದೋಷೇ ರುತೇಷು ವೃನ್ದೇಷು ಚ ಕೋಕಿಲಾನಾಮ್ ಶರವ್ಯಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪುರೇ ಽಸುರಾಣಾಂ ಪ್ರಕ್ಷೀಣಬಾಣೋ ಮದನಶ್ಚಚಾರ

ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು, ತೋಟಗಳ ಸೌಂದರ್ಯ, ಕೋಯಿಲಗಳ ಕೂಗು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಜೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಸುರರ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತಣಿದ ಕಾಮ ದೇವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಚನ್ದ್ರೋ ಽಥ ಕುನ್ದಕುಸುಮಾಕರಹಾರವರ್ಣೋ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾವಿತಾನರಹಿತೋ ಽಭ್ರಸಮಾನವರ್ಣಃ ವಿಛಾಯತಾಂ ಹಿ ಸಮುಪೇತ್ಯ ನ ಭಾತಿ ತದ್ವದ್ ಭಾಗ್ಯಕ್ಷಯೇ ಧನಪತಿಶ್ಚ ನರೋ ವಿವರ್ಣಃ

ನಂತರ, ಚಂದ್ರನು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಹಾರ ಹೋಲುವಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಬೆಳಕು ಹರಡದೆ, ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಭಾಗ್ಯ ಕಳೆದುಹೋದಾಗ, ಶ್ರೀಮಂತನು ಕೂಡ ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾಮರುಣಸಾರಥಿನಾಭಿಭೂಯ ಸಂತಪ್ತಕಾಞ್ಚನರಥಾಙ್ಗಸಮಾನಬಿಮ್ಬಃ ಸ್ಥಿತ್ವೋದಯಾಗ್ರಮುಕುಟೇ ಬಹುರೇವ ಸೂರ್ಯೋ ಭಾತ್ಯಮ್ಬರೇ ತಿಮಿರತೋಯವಹಾಂ ತರಿಷ್ಯನ್

ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕನ್ನು ಮೀರಿಸಿ, ಕೆಂಪು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಸೂರ್ಯನು, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಚಿನ್ನದ ಚಕ್ರದಂತೆ, ಉದಯದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ, ಕತ್ತಲನ್ನು ದಾಟಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಉದಿತೇ ತು ಸಹಸ್ರಾಂಶೌ ಮೇರೌ ಭಾಸಾಕರೇ ರವೌ ನದದ್ದೇವಬಲಂ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಯುಗಾನ್ತ ಇವ ಸಾಗರಃ

ಸಹಸ್ರ ಕಿರಣಗಳಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ಅದು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಹಸ್ರನಯನೋ ದೇವಸ್ ತತಃ ಶಕ್ರಃ ಪುರಂದರಃ ಸವಿತ್ತದಃ ಸವರುಣಸ್ ತ್ರಿಪುರಂ ಪ್ರಯಯೌ ಹರಃ

ಆಮೇಲೆ ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವೇಂದ್ರನು, ಪುರಂದರನು, ಸವಿತೃ, ವರుణ ಮತ್ತು ಹರನೊಂದಿಗೆ ತ್ರಿಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

ತೇ ನಾನಾವಿಧರೂಪಾಶ್ಚ ಪ್ರಮಥಾತಿಪ್ರಮಾಥಿನಃ ಯಯುಃ ಸಿಂಹರವೈರ್ ಘೋರೈರ್ ವಾದಿತ್ರನಿನದೈರಪಿ

ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಪ್ರಮಥಕರು, ಭಯಾನಕ ಸಿಂಹಗಳ ಹೋಲಿಕೆಯ ಗರ್ಜನೆಗಳೂ, ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದಗಳೂ ಸಹಿತ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

ತತೋ ವಾದಿತವಾದಿತ್ರೈಶ್ ಚಾತಪತ್ರೈರ್ಮಹಾದ್ರುಮೈಃ ಬಭೂವ ತದ್ಬಲಂ ದಿವ್ಯಂ ವನಂ ಪ್ರಚಲಿತಂ ಯಥಾ

ಆಗ, ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದ, ಛತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ದೈವಿಕ ಸೇನೆ, ಕಾಡು ಜೋಲು ಜೋಲು ಆಡಿದಂತೆ ಚಲಿಸಿತು.

ತದಾಪತನ್ತಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ರೌದ್ರಂ ರುದ್ರಬಲಂ ಮಹತ್ ಸಂಕ್ಷೋಭೋ ದಾನವೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಸಮುದ್ರಪ್ರತಿಮೋ ಬಭೌ

ಆ ರುದ್ರನ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಸುರರ ರಾಜರು ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿತರಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಅಲೆದರು.

ತೇ ಚಾಸೀನ್ಪಟ್ಟಿಶಾಞ್ಶಕ್ತೀಃ ಶೂಲದಣ್ಡಪರಶ್ವಧಾನ್ ಶರಾಸನಾನಿ ವಜ್ರಾಣಿ ಗುರೂಣಿ ಮುಸಲಾನಿ ಚ

ಅವರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಾಲ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ತ್ರಿಶೂಲ, ದಂಡ, ಪರಶು, ಬಿಲ್ಲು, ಬಾಣ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಮೊತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.

ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಕೋಪರಕ್ತಾಕ್ಷಾಃ ಸಪಕ್ಷಾ ಇವ ಪರ್ವತಾಃ ನಿಜಘ್ನುಃ ಪರ್ವತಘ್ನಾಯ ಘನಾ ಇವ ತಪಾತ್ಯಯೇ

ಅವರು ಆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಪಕ್ಕಗಳಿರುವ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ, ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಹೊಡೆದರು.

ಸವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಿನಸ್ತೇ ವೈ ಸಮಯಾ ದಿತಿನನ್ದನಾಃ ಮೋದಮಾನಾಃ ಸಮಾಸೇದುರ್ ದೇವದೇವೈಃ ಸುರಾರಯಃ

ಮಿಂಚುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಂತರು.

ಮರ್ತವ್ಯಕೃತಬುದ್ಧೀನಾಂ ಜಯೇ ಚಾನಿಶ್ಚಿತಾತ್ಮನಾಮ್ ಅಬಲಾನಾಂ ಚಮೂರ್ಹ್ಯಾಸೀದ್ ಅಬಲಾವಯವಾ ಇವ

ಮರಣವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ, ಜಯದಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನಗೊಂಡ ದುರ್ಬಲ ಸೇನೆ, ದುರ್ಬಲ ಅಂಗಗಳಿರುವ ದೇಹದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ವಿಗರ್ಜನ್ತ ಇವಾಮ್ಭೋದಾ ಅಮ್ಭೋದಸದೃಶತ್ವಿಷಃ ಪ್ರಯುಧ್ಯ ಯುದ್ಧಕುಶಲಾಃ ಪರಸ್ಪರಕೃತಾಗಸಃ

ಮೋಡಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಮೋಡದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದವರು, ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರು.

ಧೂಮಾಯನ್ತೋ ಜ್ವಲದ್ಭಿಶ್ಚ ಆಯುಧೈಶ್ಚನ್ದ್ರವರ್ಚಸೈಃ ಕೋಪಾದ್ವಾ ಯುದ್ಧಲುಬ್ಧಾಶ್ಚ ಕುಟ್ಟಯನ್ತೇ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಧೂಮದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಹಾಗೂ ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು.

ವಜ್ರಾಹತಾಃ ಪತನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ಬಾಣೈರನ್ಯೇ ವಿದಾರಿತಾಃ ಅನ್ಯೇ ವಿದಾರಿತಾಶ್ಚಕ್ರೈಃ ಪತನ್ತಿ ಹ್ಯುದಧೇರ್ಜಲೇ

ಕೆಲವರು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದರು; ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಿವಿದು ಬಿದ್ದರು; ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಡಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು.

ಛಿನ್ನಸ್ರಗ್ದಾಮಹಾರಾಶ್ಚ ಪ್ರಮೃಷ್ಟಾಮ್ಬರಭೂಷಣಾಃ ತಿಮಿನಕ್ರಗಣೇ ಚೈವ ಪತನ್ತಿ ಪ್ರಮಥಾಃ ಸುರಾಃ

ಹಾರಗಳು, ಭಾರೀ ಆಭರಣಗಳು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಚದುರಿ, ದೇವತೆಗಳು ತಿಮಿಂಗಿಲ ಮತ್ತು ಮೊಸಳೆಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೋದರು.

ಗದಾನಾಂ ಮುಸಲಾನಾಂ ಚ ತೋಮರಾಣಾಂ ಪರಶ್ವಧಾಮ್ ವಜ್ರಶೂಲರ್ಷ್ಟಿಪಾತಾನಾಂ ಪಟ್ಟಿಶಾನಾಂ ಚ ಸರ್ವತಃ

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗದೆಗಳು, ಮೊಟ್ಟೆಗಳು, ಭಾಲಗಳು, ಕೊಳಗಳು, ವಜ್ರಗಳು, ಭುಶುಂಡಿಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು ಇವುಗಳ ಹೊಡೆತಗಳು ಸುರಿಯುತ್ತಿವೆ.

ಗಿರಿಶೃಙ್ಗೋಪಲಾನಾಂ ಚ ಪ್ರೇರಿತಾನಾಂ ಪ್ರಮನ್ಯುಭಿಃ ಸಜವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ಸಧೂಮಾನಾಂ ರವಿತ್ವಿಷಾಮ್ ಆಯುಧಾನಾಂ ಮಹಾನೋಘಃ ಸಾಗರೌಘೇ ಪತತ್ಯಪಿ

ಪರ್ವತಶೃಂಗಗಳು, ಮರಗಳು, ಕೋಪದಿಂದ ಎಸೆದ ದಾನವರು, ಹೊಗೆಯುಳ್ಳ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆಯುಧಗಳ ಮಹಾಪ್ರವಾಹವೂ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು.

ಪ್ರವೃದ್ಧವೇಗೈಸ್ತೈಸ್ತತ್ರ ಸುರಾಸುರಕರೇರಿತೈಃ ಆಯುಧೈಸ್ತ್ರಸ್ತನಕ್ಷತ್ರಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಸಂಕ್ಷಯೋ ಮಹಾನ್

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವೇಗದಿಂದ ಎಸೆದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನಡುಗುವಂತೆ ಮಹಾ ವಿನಾಶ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಕ್ಷುದ್ರಾಣಾಂ ಗಜಯೋರ್ಯುದ್ಧೇ ಯಥಾ ಭವತಿ ಸಂಕ್ಷಯಃ ದೇವಾಸುರಗಣೈಸ್ ತದ್ವತ್ ತಿಮಿನಕ್ರಕ್ಷಯೋ ಽಭವತ್

ಚಿಕ್ಕ ಆನೆಗಳ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ತಿಮಿಂಗಿಲ ಮತ್ತು ಮೊಸಳೆಗಳ ಸಂಹಾರವಾಯಿತು.