ದೇವೇತರಾ ದೇವವರೈರ್ವಿಭಿನ್ನಾಃ ಸೀದನ್ತಿ ಪಙ್ಕೇಷು ಯಥಾ ಗಜೇನ್ದ್ರಾಃ ವಜ್ರೇಣ ಭೀಮೇನ ಚ ವಜ್ರಪಾಣಿಃ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಮಯೂರಕೇತುಃ
ಅದೇವರುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದ ದೇವೇತರರು, ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗಳು ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಂತೆ ಕುಸಿದರು. ವಜ್ರಪಾಣಿಯು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ, ಭಯಾನಕ ವಜ್ರದಿಂದ, ಮತ್ತು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಯೂರಕೇತು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರು.
ದಣ್ಡೇನ ಚೋಗ್ರೇಣ ಚ ಧರ್ಮರಾಜಃ ಪಾಶೇನ ಚೋಗ್ರೇಣ ಚ ವಾರಿಗೋಪ್ತಾ ಶೂಲೇನ ಕಾಲೇನ ಚ ಯಕ್ಷರಾಜೋ ವೀರ್ಯೇಣ ತೇಜಸ್ವಿತಯಾ ಸುಕೇಶಃ
ಧರ್ಮರಾಜನು ತನ್ನ ಭಯಾನಕ ದಂಡದಿಂದ, ವರుణನು ತನ್ನ ಭಯಾನಕ ಪಾಶದಿಂದ, ಯಕ್ಷರಾಜನು ತನ್ನ ಶೂಲದಿಂದ, ಸುಕೇಶನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
ಗಣೇಶ್ವರಾಸ್ತೇ ಸುರಸಂನಿಕಾಶಾಃ ಪೂರ್ಣಾಹುತೀಸಿಕ್ತಶಿಖಿಪ್ರಕಾಶಾಃ ಉತ್ಸಾದಯನ್ತೇ ದನುಪುತ್ರವೃನ್ದಾನ್ ಯಥೈವ ಇನ್ದ್ರಾಶನಯಃ ಪತನ್ತ್ಯಃ
ಆ ಗಣಪತಿಯರು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೋಮದ ತಿಲಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ದನುಪುತ್ರರ ಗುಂಪನ್ನು ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರಗಳು ಬಿದ್ದಂತೆ ನಾಶಮಾಡಿದರು.
ಮಯಸ್ತು ದೇವಾನ್ಪರಿರಕ್ಷಿತಾರಮ್ ಉಮಾತ್ಮಜಂ ದೇವವರಂ ಕುಮಾರಮ್ ಶರೇಣ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಸ ಹಿ ತಾರಕಾಸುತಂ ಸ ತಾರಕಾಖ್ಯಾಸುರಮ್ ಆಬಭಾಷೇ
ಆದರೆ ಮಾಯನು, ಉಮೆಯ ಮಗನಾದ ದೇವಕುಮಾರನನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ತಾರಕನ ಮಗನಾದ ತಾರಕ ಎಂಬ ಅಸುರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಹಾರಂ ಪ್ರವಿಶಾಮಿ ವೀರಂ ಪುರಂ ಹಿ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಬಲೇನ ಯುಕ್ತಃ ವಿಶ್ರಾಮಮೂರ್ಜಸ್ಕರಮಪ್ಯವಾಪ್ಯ ಪುನಃ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ರಣಂ ಪ್ರಪನ್ನೈಃ
ನಾನು ಹೊಡೆದು, ದೈತ್ಯರಾಜನ ಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ಪುನಃ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಎದುರಿಗೆ ಬರುವವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ವಯಂ ಹಿ ಶಸ್ತ್ರಕ್ಷತವಿಕ್ಷತಾಙ್ಗಾ ವಿಶೀರ್ಣಶಸ್ತ್ರಧ್ವಜವರ್ಮವಾಹಾಃ ಜಯೈಷಿಣಸ್ತೇ ಜಯಕಾಶಿನಶ್ಚ ಗಣೇಶ್ವರಾ ಲೋಕವರಾಧಿಪಾಶ್ಚ
ನಾವು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಕವಚಗಳು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಿವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಜಯದ ಆಸೆಯಿಂದ, ವಿಜಯದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಗಣಪತಿಯರು ಮತ್ತು ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳಂತೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಮಯಸ್ಯ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಿವಿ ತಾರಕಾಖ್ಯೋ ವಚೋ ಽಭಿಕಾಙ್ಕ್ಷನ್ಕ್ಷತಜೋಪಮಾಕ್ಷಃ ವಿವೇಶ ತೂರ್ಣಂ ತ್ರಿಪುರಂ ದಿತೇಃ ಸುತೈಃ ಸುತೈರದಿತ್ಯಾ ಯುಧಿ ವೃದ್ಧಹರ್ಷೈಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ತಾರಕ, ಜಯದ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಅದಿತಿಯ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತ್ರಿಪುರಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಮಯಃ ಪ್ರಹಾರಂ ಕೃತ್ವಾ ತು ಮಾಯಾವೀ ದಾನವರ್ಷಭಃ ವಿವೇಶ ತೂರ್ಣಂ ತ್ರಿಪುರಮ್ ಅಭ್ರಂ ನೀಲಮಿವಾಮ್ಬರಮ್
ಮಾಯಾವಿ, ದಾನವರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಾಯನು ಹೊಡೆದು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿನ ನೀಲಿ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ ತ್ರಿಪುರಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಸ ದೀರ್ಘಮುಷ್ಣಂ ನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ದಾನವಾನ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಮಧ್ಯಗಾನ್ ದಧ್ಯೌ ಲೋಕಕ್ಷಯೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕಾಲಂ ಕಾಲ ಇವಾಪರಃ
ಅವನು ಉದ್ದವಾದ ಬಿಸಿ ಉಸಿರನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿರುವ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಲೋಕಗಳ ನಾಶ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಕಾಲನಂತೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಾಗಿ ತೋರ್ಪಟ್ಟನು.
ಇನ್ದ್ರೋ ಽಪಿ ಬಿಭ್ಯತೇ ಯಸ್ಯ ಸ್ಥಿತೋ ಯುದ್ಧೇಪ್ಸುರಗ್ರತಃ ಸ ಚಾಪಿ ನಿಧನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲೀ ಮಹಾಯಶಾಃ
ಅವನ ಎದುರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಇಂದ್ರನು ಕೂಡ ಭಯಪಡುವನು; ಆದರೂ ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿದ್ಯುन्मಾಲಿಯೂ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು.
ದುರ್ಗಂ ವೈ ತ್ರಿಪುರಸ್ಯಾಸ್ಯ ನ ಸಮಂ ವಿದ್ಯತೇ ಪುರಮ್ ತಸ್ಯಾಪ್ಯೇಷೋ ಽನಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ನ ದುರ್ಗಂ ಕಾರಣಂ ಕ್ವಚಿತ್
ತ್ರಿಪುರನ ಕೋಟೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಕೋಟೆಯೇ ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಆ ಕೋಟೆಯೂ ನಾಶವಾಗಿದೆ—ಯಾವುದೇ ಕೋಟೆಯು ಶಾಶ್ವತವಾದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಾಲಸ್ಯೈವ ವಶೇ ಸರ್ವಂ ದುರ್ಗಂ ದುರ್ಗತರಂ ಚ ಯತ್ ಕಾಲೇ ಕ್ರುದ್ಧೇ ಕಥಂ ಕಾಲಾತ್ ತ್ರಾಣಂ ನೋ ಽದ್ಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲನ ವಶದಲ್ಲಿದೆ—even ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಕೋಟೆಯೂ. ಕಾಲನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಇಂದು ಅವನಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ರಕ್ಷಣೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಏಕೇಷು ತ್ರಿಷು ಯತ್ಕಿಂಚಿದ್ ಬಲಂ ವೈ ಸರ್ವಜನ್ತುಷು ಕಾಲಸ್ಯ ತದ್ವಶಂ ಸರ್ವಮ್ ಇತಿ ಪೈತಾಮಹೋ ವಿಧಿಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಶಕ್ತಿಯೆಲ್ಲವೂ ಕಾಲನ ಆಧೀನದಲ್ಲಿದೆ—ಇದು ಪಿತಾಮಹನು ವಿಧಿಸಿದ ನಿಯಮ.
ಅಸ್ಮಿನ್ಕಃ ಪ್ರಭವೇದ್ಯೋಗೋ ಹ್ಯ್ ಅಸಂಧಾರ್ಯೇ ಽಮಿತಾತ್ಮನಿ ಲಙ್ಘನೇ ಕಃ ಸಮರ್ಥಃ ಸ್ಯಾದ್ ಋತೇ ದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್
ಈ ಅಪಾರ, ಅಪ್ರತಿಹತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ? ಮಹೇಶ್ವರನ ಹೊರತು ಇದನ್ನು ದಾಟಲು ಯಾರು ಸಮರ್ಥರು?
ಬಿಭೇಮಿ ನೇನ್ದ್ರಾದ್ಧಿ ಯಮಾದ್ ವರುಣಾನ್ನ ಚ ವಿತ್ತಪಾತ್ ಸ್ವಾಮೀ ಚೈಷಾಂ ತು ದೇವಾನಾಂ ದುರ್ಜಯಃ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ
ನಾನು ಇಂದ್ರನಿಂದಲೂ, ಯಮನಿಂದಲೂ, ವರुणನಿಂದಲೂ, ಕುಬೇರನಿಂದಲೂ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇವರಿಗೆ ಒಡೆಯನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಜಯಿಸಲಾರದವನು.
ಐಶ್ವರ್ಯಸ್ಯ ಫಲಂ ಯತ್ತತ್ ಪ್ರಭುತ್ವಸ್ಯ ಚ ಯತ್ಫಲಮ್ ತದದ್ಯ ದರ್ಶಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಾವದ್ವೀರಾಃ ಸಮನ್ತತಃ
ಆಡಳಿತದ ಫಲ, ಪರಾಕ್ರಮದ ಫಲವೆಂದರೆ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಎಲ್ಲ ವೀರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವಾಪೀಮಮೃತತೋಯೇನ ಪೂರ್ಣಾಂ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ವರೌಷಧೀಃ ಜೀವಿಷ್ಯನ್ತಿ ತದಾ ದೈತ್ಯಾಃ ಸಂಜೀವನವರೌಷಧೈಃ
ಅಮೃತದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಅಪರೂಪದ ಔಷಧಿಗಳಿರುವ ಒಂದು ಹೊಂಡವನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಆ ದೈತ್ಯರು ಆ ಜೀವದಾಯಕ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
ಇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಬಲವಾನ್ ಮಯೋ ಮಾಯಾವಿನಾಂ ವರಃ ಮಾಯಯಾ ಸಸೃಜೇ ವಾಪೀಂ ರಮ್ಭಾಮಿವ ಪಿತಾಮಹಃ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಾಯನು, ಮಾಯಾವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಪಿತಾಮಹನು ರಂಭಾ ಮರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ಹೊಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ದ್ವಿಯೋಜನಾಯತಾಂ ದೀರ್ಘಾಂ ಪೂರ್ಣಯೋಜನವಿಸ್ತೃತಾಮ್ ಆರೋಹಸಂಕ್ರಮವತೀಂ ಚಿತ್ರರೂಪಾಂ ಕಥಾಮಿವ
ಆ ಹೊಂಡವು ಎರಡು ಯೋಜನ ಉದ್ದವಿತ್ತು, ಒಂದು ಯೋಜನ ಅಗಲವಿತ್ತು, ಹತ್ತಲು ಮತ್ತು ಇಳಿಯಲು ಹಂತಗಳಿದ್ದವು, ಅದ್ಭುತವಾದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಇನ್ದೋಃ ಕಿರಣಕಲ್ಪೇನ ಮೃಷ್ಟೇನಾಮೃತಗನ್ಧಿನಾ ಪೂರ್ಣಾಂ ಪರಮತೋಯೇನ ಗುಣಪೂರ್ಣಾಮಿವಾಙ್ಗನಾಮ್
ಅದು ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅಮೃತದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಪರಮ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಉತ್ಪಲೈಃ ಕುಮುದೈಃ ಪದ್ಮೈರ್ ವೃತಾಂ ಕಾದಮ್ಬಕೈಸ್ತಥಾ ಚನ್ದ್ರಭಾಸ್ಕರವರ್ಣಾಭೈರ್ ಭೀಮೈರ್ ಆವರಣೈರ್ವೃತಾಮ್
ಆ ಹೊಂಡದ ಸುತ್ತ ನೀಲೋತ್ಪಲ, ಶುಭ್ರ ಕುಮುದ, ಕೆಂಪು ಪದ್ಮಗಳು, ಕಾದಂಬ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಚಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಭಾಸ್ಕರರ ವರ್ಣದ ಭಯಾನಕವಾದ ತಡೆಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಖಗೈರ್ ಮಧುರರಾವೈಶ್ಚ ಚಾರುಚಾಮೀಕರಪ್ರಭೈಃ ಕಾಮೈಷಿಭಿರ್ ಇವಾಕೀರ್ಣಾಂ ಜೀವಾನಾಮರಣೀಮ್ ಇವ
ಅದು ಸಿಹಿ ಹಾಡು ಹಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜೀವದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ತಾಂ ವಾಪೀಂ ಸೃಜ್ಯ ಸ ಮಯೋ ಗಙ್ಗಾಮಿವ ಮಹೇಶ್ವರಃ ತಸ್ಯಾಂ ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯಾಮಾಸ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಿನಮಾದಿತಃ
ಆ ಹೊಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮಾಯನು ಮಹೇಶ್ವರನು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಿದನೋ ಹಾಗೆ, ಮೊದಲಿಗೆ ವಿದ್ಯುन्मಾಲಿಯನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿದನು.
ಸ ವಾಪ್ಯಾಂ ಮಜ್ಜಿತೋ ದೈತ್ಯೋ ದೇವಶತ್ರುರ್ಮಹಾಬಲಃ ಉತ್ತಸ್ಥಾವಿನ್ಧನೈರಿದ್ಧಃ ಸದ್ಯೋ ಹುತ ಇವಾನಲಃ
ಆ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದೈತ್ಯನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶತ್ರುವಾದವನು, ತಕ್ಷಣವೇ ಇಂಧನದಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತನು.
ಮಯಸ್ಯ ಚಾಞ್ಜಲಿಂ ಕೃತ್ವಾ ತಾರಕಾಖ್ಯೋ ಽಭಿವಾದಿತಃ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲೀತಿ ವಚನಂ ಮಯಮುತ್ಥಾಯ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಮಾಯನಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ ತಾರಕ ಎಂಬವನು, 'ನಾನು ವಿದ್ಯುन्मಾಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮಾತಾಡಿದನು.
ಕ್ವ ನನ್ದೀ ಸಹ ರುದ್ರೇಣ ವೃತಃ ಪ್ರಮಥಜಮ್ಬುಕೈಃ ಯುಧ್ಯಾಮೋ ಽರೀನ್ ವಿನಿಷ್ಪೀಡ್ಯ ದಯಾ ದೇಹೇಷು ಕಾ ಹಿ ನಃ
'ನಂದಿ ಎಲ್ಲಿ? ಅವನು ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಮಥರ ಜಕ್ಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾನೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ—ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ದಯೆ ಏಕೆ ಬೇಕು?'
ಅನ್ವಾಸ್ಯೈವ ಚ ರುದ್ರಸ್ಯ ಭವಾಮಃ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣವಃ ತೈರ್ವಾ ವಿನಿಹತಾ ಯುದ್ಧೇ ಭವಿಷ್ಯಾಮೋ ಯಮಾಶನಾಃ
ನಾವು ರುದ್ರನನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ಬಲಶಾಲಿಗಳೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರಿಂದ ಹತರಾಗಿ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಆಹಾರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ.
ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲೇರ್ ನಿಶಮ್ಯೈತನ್ ಮಯೋ ವಚನಮೂರ್ಜಿತಮ್ ತಂ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸಾರ್ದ್ರಾಕ್ಷ ಇದಮಾಹ ಮಹಾಸುರಃ
ವಿದ್ಯುन्मಾಲಿಯು ಈ ಬಲವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಆತನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಮಹಾಸುರನು ಹೀಗೆಂದನು:
ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಿನ್ನ ಮೇ ರಾಜ್ಯಮ್ ಅಭಿಪ್ರೇತಂ ನ ಜೀವಿತಮ್ ತ್ವಯಾ ವಿನಾ ಮಹಾಬಾಹೋ ಕಿಮನ್ಯೇನ ಮಹಾಸುರ
ವಿದ್ಯುन्मಾಲಿಯೇ, ನನಗೆ ರಾಜ್ಯವೂ ಬೇಡ, ಜೀವವೂ ಬೇಡ; ಮಹಾಬಾಹುವಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಮಹಾಸುರಾ?
ಮಹಾಮೃತಮಯೀ ವಾಪೀ ಹ್ಯ್ ಏಷಾ ಮಾಯಾಭಿರೀಶ್ವರ ಸೃಷ್ಟಾ ದಾನವದೈತ್ಯಾನಾಂ ಹತಾನಾಂ ಜೀವವರ್ಧಿನೀ
ಈ ಮಹಾ ಅಮೃತದ ಹೊಂಡವನ್ನು ನೀನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೀಯ, ಮಾಯಾಧಿಪತಿಯಾದವನೇ. ಇದು ಹತರಾದ ದಾನವರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ.