ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ದೇವದೇವೇನ ದೇವಾ ವಿದ್ಧಾ ಇವೇಷುಭಿಃ ಅವಾಪುರ್ಮಹತೀಂ ಚಿನ್ತಾಂ ಕಥಂ ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ಬ್ರುವನ್
ದೇವದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ ಭಯಭೀತರಾಗಿ, 'ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?' ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಚಿಂತೆಗೆ ಮುಳುಗಿದರು.
ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ದೇವೋ ಽನ್ಯಃ ಕೋ ನಾಮ ಸದೃಶೋ ಭವೇತ್ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಚಕ್ರಾಯುಧಂ ದೇವಂ ಸೋ ಽಪ್ಯಸ್ಯೇಷುಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ
ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದೇವರು ಯಾರು? ಚಕ್ರಾಯುಧನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೂ, ಅವನು ಕೂಡ ಮಹಾದೇವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.
ಧುರಿ ಯುಕ್ತಾ ಇವೋಕ್ಷಾಣೋ ಘಟನ್ತ ಇವ ಪರ್ವತೈಃ ನಿಶ್ವಸನ್ತಃ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಕಥಮೇತದಿತಿ ಬ್ರುವನ್
ಬರವನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಎತ್ತುಗಳಂತೆ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ ಪರದಾಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ದೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, 'ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ದೇವೇಷ್ವಾಹ ದೇವದೇವೋ ಲೋಕನಾಥಸ್ಯ ಧೂರ್ಗತಾನ್ ಅಹಂ ಸಾರಥಿರಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಜಗ್ರಾಹಾಶ್ವಾಂಸ್ತತೋ ಽಗ್ರಜಃ
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನು ಲೋಕನಾಥನ ಭಾರದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟವರನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನಾನು ಸಾರಥಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹಿರಿಯನು ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ತತೋ ದೇವೈಃ ಸಗನ್ಧರ್ವೈಃ ಸಿಂಹನಾದೋ ಮಹಾನ್ಕೃತಃ ಪ್ರತೋದಹಸ್ತಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸೂತತಾಂ ಗತಮ್
ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಸಿಂಹನಾದವುಂಟಾಯಿತು; ಚಬ್ಬುಕವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಭಗವಾನಪಿ ವಿಶ್ವೇಶೋ ರಥಸ್ಥೇ ವೈ ಪಿತಾಮಹೇ ಸದೃಶಃ ಸೂತ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಚಾರುರೋಹ ರಥಂ ಹರಃ
ವಿಶ್ವನಾಥನು, ಪಿತಾಮಹನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಯೋಗ್ಯ ಸಾರಥಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಹರನು ಆ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
ಆರೋಹತಿ ರಥಂ ದೇವೇ ಹ್ಯ್ ಅಶ್ವಾ ಹರಭರಾತುರಾಃ ಜಾನುಭಿಃ ಪತಿತಾ ಭೂಮೌ ರಜೋಗ್ರಾಸಶ್ಚ ಗ್ರಾಸಿತಃ
ದೇವರು ರಥವನ್ನು ಏರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹರನ ಭಾರದಿಂದ ಆ ಕುದುರೆಗಳು ದಣಿದು ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು; ಧೂಳು ಕೂಡ ನುಂಗಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ದೇವೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾಥ ವೇದಾಂಸ್ತಾನ್ ಅಭೀರುಗ್ರಹಯಾನ್ ಭಯಾತ್ ಉಜ್ಜಹಾರ ಪಿತೄನಾರ್ತಾನ್ ಸುಪುತ್ರ ಇವ ದುಃಖಿತಾನ್
ಆ ದೇವರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ವೇದಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖಿತ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಕಳವಳಗೊಂಡ ಮಗನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸಿಂಹರವೋ ಭೂಯೋ ಬಭೂವ ರಥಭೈರವಃ ಜಯಶಬ್ದಶ್ಚ ದೇವಾನಾಂ ಸಂಬಭೂವಾರ್ಣವೋಪಮಃ
ಆಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ರಥದಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಸಿಂಹನಾದವುಂಟಾಯಿತು; ದೇವತೆಗಳ ಜಯಧ್ವನಿ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ತದೋಂಕಾರಮಯಂ ಗೃಹ್ಯ ಪ್ರತೋದಂ ವರದಃ ಪ್ರಭುಃ ಸ್ವಯಮ್ಭೂಃ ಪ್ರಯಯೌ ವಾಹಾನ್ ಅನುಮನ್ತ್ರ್ಯ ಯಥಾಜವಮ್
ಓಂಕಾರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಬ್ಬುಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವರದಾತ ಸ್ವಯಂಭುವು ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಅವರ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನಿತ್ತನು.
ಗ್ರಸಮಾನಾ ಇವಾಕಾಶಂ ಮುಷ್ಣನ್ತ ಇವ ಮೇದಿನೀಮ್ ಮುಖೇಭ್ಯಃ ಸಸೃಜುಃ ಶ್ವಾಸಾನ್ ಉಚ್ಛ್ವಸನ್ತ ಇವೋರಗಾಃ
ಆ ಉರಗಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಬಾಯಿಂದ ಉಸಿರೆಳೆದವು.
ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ ಚೋದ್ಯಮಾನಾಶ್ ಚೋದಿತೇನ ಕಪರ್ದಿನಾ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ ಽಶ್ವಾ ಜವನಾಃ ಕ್ಷಯಕಾಲ ಇವಾನಿಲಾಃ
ಸ್ವಯಂಭುವು ಮತ್ತು ಕಪರ್ಡಿನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಆ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳು ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಓಡಿದವು.
ಧ್ವಜೋಚ್ಛ್ರಯವಿನಿರ್ಮಾಣೇ ಧ್ವಜಯಷ್ಟಿಮನುತ್ತಮಾಮ್ ಆಕ್ರಮ್ಯ ನನ್ದೀ ವೃಷಭಸ್ ತಸ್ಥೌ ತಸ್ಮಿಞ್ಛಿವೇಚ್ಛಯಾ
ಎತ್ತರದ ಧ್ವಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಾಗ, ಆ ಧ್ವಜದ ದಂಡದ ಮೇಲೆ ಶಿವನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಂದಿ ಎಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿ ನಿಂತನು.
ಭಾರ್ಗವಾಙ್ಗಿರಸೌ ದೇವೌ ದಣ್ಡಹಸ್ತೌ ರವಿಪ್ರಭೌ ರಥಚಕ್ರೇ ತು ರಕ್ಷೇತೇ ರುದ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಿಯಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣೌ
ಭಾರ್ಗವ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸ ಎಂಬ ದೇವರುಗಳು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ರುದ್ರನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ರಥದ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶೇಷಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ನಾಗೋ ಽನನ್ತೋ ಽನನ್ತಕರೋ ಽರಿಣಾಮ್ ಶರಹಸ್ತೋ ರಥಂ ಪಾತಿ ಶಯನಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತದಾ
ಅನಂತ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ನಾಗರಾಜನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣ ಹಿಡಿದು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ರಥವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಯಮಸ್ತೂರ್ಣಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಮಹಿಷಂ ಚಾತಿದಾರುಣಮ್ ದ್ರವಿಣಾಧಿಪತಿರ್ವ್ಯಾಲಂ ಸುರಾಣಾಮಧಿಪೋ ದ್ವಿಪಮ್
ಯಮನು ತೀವ್ರವಾದ ಮಹಿಷವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹತ್ತಿದನು; ಧನದ ಅಧಿಪತಿ ಸರ್ಪವನ್ನು ಹತ್ತಿದನು; ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಗಜವನ್ನು ಹತ್ತಿದನು.
ಮಯೂರಂ ಶತಚನ್ದ್ರಂ ಚ ಕೂಜನ್ತಂ ಕಿಂನರಂ ಯಥಾ ಗುಹ ಆಸ್ಥಾಯ ವರದೋ ಯುಗೋಪಮರಥಂ ಪಿತುಃ
ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಗುಹನು, ನೂರಾರು ಚಂದ್ರರಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಕಿನ್ನರನಂತೆ ಕೂಗಿ ಹಾಡುವ ನವಿಲನ್ನು ಹತ್ತಿ, ತಂದೆಯ ರಥದ ಜೂತಿಗೆ ಸಮನಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ನನ್ದೀಶ್ವರಶ್ಚ ಭಗವಾಞ್ ಛೂಲಮಾದಾಯ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ಪೃಷ್ಠತಶ್ಚಾಪಿ ಪಾರ್ಶ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಲೋಕಸ್ಯ ಕ್ಷಯಕೃದ್ಯಥಾ
ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ನಂದೀಶ್ವರನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದು, ಲೋಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ, ರಥದ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.
ಪ್ರಮಥಾಶ್ಚಾಗ್ನಿವರ್ಣಾಭಾಃ ಸಾಗ್ನಿಜ್ವಾಲಾ ಇವಾಚಲಾಃ ಅನುಜಗ್ಮೂ ರಥಂ ಶಾರ್ವಂ ನಕ್ರಾ ಇವ ಮಹಾರ್ಣವಮ್
ಅಗ್ನಿಯ ವರ್ಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಪ್ರಮಥರು, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ, ಮಹಾಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮೊಸಳೆಯರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಶರ್ವನ ರಥವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.
ಭೃಗುರ್ಭರದ್ವಾಜವಸಿಷ್ಠಗೌತಮಾಃ ಕ್ರತುಃ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹಸ್ತಪೋಧನಾಃ ಮರೀಚಿರತ್ರಿರ್ಭಗವಾನಥಾಙ್ಗಿರಾಃ ಪರಾಶರಾಗಸ್ತ್ಯಮುಖಾ ಮಹರ್ಷಯಃ
ಭೃಗು, ಭರದ್ವಾಜ, ವಸಿಷ್ಠ, ಗೌತಮ, ಕ್ರತು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ತಪೋಧನ, ಮರೀಚಿ, ಅತ್ರಿ, ಪುಣ್ಯವಂತ ಅಂಗಿರಸ, ಪರಾಶರ, ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಹರಮಜಿತಮಜಂ ಪ್ರತುಷ್ಟುವುರ್ ವಚನವಿಶೇಷೈರ್ ವಿಚಿತ್ರಭೂಷಣೈಃ ರಥಸ್ತ್ರಿಪುರೇ ಸಕಾಞ್ಚನಾಚಲೋ ವ್ರಜತಿ ಸಪಕ್ಷ ಇವಾದ್ರಿರಮ್ಬರೇ
ಅವರು ಜಯಶಾಲಿಯಾದ, ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ ಹರನನ್ನು ವಿಶೇಷವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ವಿಚಿತ್ರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ಆ ರಥವು ಬಂಗಾರದಂತಹ ಪರ್ವತದಂತೆ ಆಭರಣಗೊಂಡು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರೆಕ್ಕೆಯುಳ್ಳ ಪರ್ವತದಂತೆ ಸಾಗಿತು.
ಮಕರತಿಮಿತಿಮಿಙ್ಗಿಲಾವೃತಃ ಪ್ರಲಯ ಇವಾತಿಸಮುದ್ಧತೋ ಽರ್ಣವಃ ವ್ರಜತಿ ರಥವರೋ ಽತಿಭಾಸ್ವರೋ ಹ್ಯ್ ಅಶನಿನಿಪಾತಪಯೋದನಿಃಸ್ವನಃ
ಮಕರ, ತಿಮಿಂಗಿಲ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಮೀನುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರಥವು, ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏಳುವ ಸಮುದ್ರದಂತೆ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಬಡಿದ ಮೇಘಗಳ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.
ಪೂಜ್ಯಮಾನೇ ರಥೇ ತಸ್ಮಿಂಲ್ ಲೋಕೈರ್ದೇವೇ ರಥೇ ಸ್ಥಿತೇ ಪ್ರಮಥೇಷು ನದತ್ಸೂಗ್ರಂ ಪ್ರವದತ್ಸು ಚ ಸಾಧ್ವಿತಿ
ಆ ರಥವನ್ನು ಲೋಕಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವರು ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದನು, ಪ್ರಮಥರು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ಜನರು 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು.
ಈಶ್ವರಸ್ವರಘೋಷೇಣ ನರ್ದಮಾನೇ ಮಹಾವೃಷೇ ಜಯತ್ಸು ವಿಪ್ರೇಷು ತಥಾ ಗರ್ಜತ್ಸು ತುರಗೇಷು ಚ
ಈಶ್ವರನ ಧ್ವನಿಯು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾ ಎಮ್ಮೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಕುದುರೆಗಳು ಹಿಂಹಿಂಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ರಣಾಙ್ಗಣಾತ್ಸಮುತ್ಪತ್ಯ ದೇವರ್ಷಿರ್ನಾರದಃ ಪ್ರಭುಃ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ಚನ್ದ್ರೋಪಮಸ್ತೂರ್ಣಂ ತ್ರಿಪುರಂ ಪುರಮಾಗತಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ವೇಗವಾಗಿ ತ್ರಿಪುರ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ಔತ್ಪಾತಿಕಂ ತು ದೈತ್ಯಾನಾಂ ತ್ರಿಪುರೇ ವರ್ತತೇ ಧ್ರುವಮ್ ನಾರದಶ್ಚಾತ್ರ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಸ್ತಪೋಧನಃ
ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿದ್ದ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ಅಪಶಕುನ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಂತ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ನಾರದನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.
ಆಗತಂ ಜಲದಾಭಾಸಂ ಸಮೇತಾಃ ಸರ್ವದಾನವಾಃ ಉತ್ತಸ್ಥುರ್ನಾರದಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಅಭಿವಾದನವಾದಿನಃ
ಮೆಘದಂತೆ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು ಸೇರಿಕೊಂಡು, ನಾರದನು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ತಮರ್ಘ್ಯೇಣ ಚ ಪಾದ್ಯೇನ ಮಧುಪರ್ಕೇಣ ಚೇಶ್ವರಾಃ ನಾರದಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸುರ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಿವ ವಾಸವಃ
ಆ ದೇವರುಗಳು ನಾರದನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧುಪರ್ಕ ನೀಡುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಪೂಜಿಸಿದರು.
ತೇಷಾಂ ಸ ಪೂಜಾಂ ಪೂಜಾರ್ಹಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ತಪೋಧನಃ ನಾರದಃ ಸುಖಮಾಸೀನಃ ಕಾಞ್ಚನೇ ಪರಮಾಸನೇ
ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ನಾರದನು, ಅವರ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದವನು, ಸುಂದರವಾದ ಬಂಗಾರದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತನು.
ಮಯಸ್ತು ಸುಖಮಾಸೀನೇ ನಾರದೇ ನಾರದೋದ್ಭವೇ ಯಥಾರ್ಹಂ ದಾನವೈಃ ಸಾರ್ಧಮ್ ಆಸೀನೋ ದಾನವಾಧಿಪಃ
ನಾರದನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ದಾನವರ ರಾಜ ಮಯನು, ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕುಳಿತನು.