ಮತ್ಸ್ಯಪುರಾಣಮ್

ಯುಗಾನ್ತವಾತಾಭಿಹತಾ ಯದಾ ಭವತಿ ನೌರ್ ನೃಪ ಶೃಙ್ಗೇ ಽಸ್ಮಿನ್ಮಮ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತದೇಮಾಂ ಸಂಯಮಿಷ್ಯಸಿ

ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಗಾಳಿಗಳು ಈ ದೋಣಿಯನ್ನು ತಟ್ಟಿದಾಗ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಈ ನನ್ನ ಕೊಂಬಿಗೆ ದೋಣಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು.

ತತೋ ಲಯಾನ್ತೇ ಸರ್ವಸ್ಯ ಸ್ಥಾವರಸ್ಯ ಚರಸ್ಯ ಚ ಪ್ರಜಾಪತಿಸ್ತ್ವಂ ಭವಿತಾ ಜಗತಃ ಪೃಥಿವೀಪತೇ

ಅನಂತರ, ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರಗಳು ಲಯವಾಗುವಾಗ, ಭೂಮಿಯ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಲೋಕದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗುವೆ.

ಏವಂ ಕೃತಯುಗಸ್ಯಾದೌ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಧೃತಿಮಾನ್ನೃಪಃ ಮನ್ವನ್ತರಾಧಿಪಶ್ಚಾಪಿ ದೇವಪೂಜ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ

ಹೀಗೆ, ಕೃತಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜನಾಗಿ, ಮನ್ವಂತರದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿಯೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪೂಜ್ಯನಾಗುವೆ.

ಏವಮುಕ್ತೋ ಮನುಸ್ತೇನ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಮಧುಸೂದನಮ್ ಭಗವನ್ಕಿಯದ್ಭಿರ್ವರ್ಷೈರ್ ಭವಿಷ್ಯತ್ಯನ್ತರಕ್ಷಯಃ

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮನುವು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು, 'ಭಗವಂತ, ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಾಶವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಸತ್ತ್ವಾನಿ ಚ ಕಥಂ ನಾಥ ರಕ್ಷಿಷ್ಯೇ ಮಧುಸೂದನ ತ್ವಯಾ ಸಹ ಪುನರ್ಯೋಗಃ ಕಥಂ ವಾ ಭವಿತಾ ಮಮ

'ಮಧುಸೂದನನೇ, ನಾನು ಈ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು? ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನೊಡನೆ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಸೇರುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಅದ್ಯಪ್ರಭೃತ್ಯನಾವೃಷ್ಟಿರ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮಹೀತಲೇ ಯಾವದ್ವರ್ಷಶತಂ ಸಾಗ್ರಂ ದುರ್ಭಿಕ್ಷಮ್ ಅಶುಭಾವಹಮ್

ಇಂದಿನಿಂದ ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭಯಾನಕವಾದ ಅನಾಹುತ ಮತ್ತು ದುರ್ಭಿಕ್ಷ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ತತೋ ಽಲ್ಪಸತ್ತ್ವಕ್ಷಯದಾ ರಶ್ಮಯಃ ಸಪ್ತ ದಾರುಣಾಃ ಸಪ್ತಸಪ್ತೇರ್ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರತಪ್ತಾಙ್ಗಾರವರ್ಷಿಣಃ

ಆಮೇಲೆ ಜೀವಿಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವಾಗ, ಏಳು ಭಯಾನಕ ಸೂರ್ಯರ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸುಡುವಂತೆ ಉರಿಯುವ ಕೆಂಡಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತವೆ.

ಔರ್ವಾನಲೋ ಽಪಿ ವಿಕೃತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ ಯುಗಕ್ಷಯೇ ವಿಷಾಗ್ನಿಶ್ಚಾಪಿ ಪಾತಾಲಾತ್ ಸಂಕರ್ಷಣಮುಖಚ್ಯುತಃ ಭವಸ್ಯಾಪಿ ಲಲಾಟೋತ್ಥಸ್ ತೃತೀಯನಯನಾನಲಃ

ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಔರ್ವನಾಮದ ಅಗ್ನಿ ಭಯಾನಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಸಂಕರ್ಷಣನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ವಿಷದ ಅಗ್ನಿಯೂ, ಭವನ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿರುವ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣಿನ ಅಗ್ನಿಯೂ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾಗುತ್ತವೆ.

ತ್ರಿಜಗನ್ನಿರ್ದಹನ್ ಕ್ಷೋಭಂ ಸಮೇಷ್ಯತಿ ಮಹಾಮುನೇ ಏವಂ ದಗ್ಧಾ ಮಹೀ ಸರ್ವಾ ಯದಾ ಸ್ಯಾದ್ಭಸ್ಮಸಂನಿಭಾ

ಈ ಅಗ್ನಿಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತವೆ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಆಗ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲವೂ ಬೂದಿಯಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಆಕಾಶಮೂಷ್ಮಣಾ ತಪ್ತಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಪರಂತಪ ತತಃ ಸದೇವನಕ್ಷತ್ರಂ ಜಗದ್ಯಾಸ್ಯತಿ ಸಂಕ್ಷಯಮ್

ಆಗ ಆಕಾಶವೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಡನೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂವರ್ತೋ ಭೀಮನಾದಶ್ಚ ದ್ರೋಣಶ್ಚಣ್ಡೋ ಬಲಾಹಕಃ ವಿದ್ಯುತ್ಪತಾಕಃ ಶೋಣಸ್ತು ಸಪ್ತೈತೇ ಲಯವಾರಿದಾಃ

ಸಂವರ್ತ, ಭೀಮನಾದ, ದ್ರೋಣ, ಚಂಡ, ಬಲಾಹಕ, ವಿದ್ಯುತ್ಪತಾಕ, ಮತ್ತು ಶೋಣ—ಈ ಏಳು ಮಳೆಮೋಡಗಳು ಪ್ರಪಂಚದ ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

ಅಗ್ನಿಪ್ರಸ್ವೇದಸಮ್ಭೂತಾಃ ಪ್ಲಾವಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮೇದಿನೀಮ್ ಸಮುದ್ರಾಃ ಕ್ಷೋಭಮಾಗತ್ಯ ಚೈಕತ್ವೇನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ

ಅಗ್ನಿಯ ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಮೋಡಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುತ್ತವೆ; ಸಮುದ್ರಗಳು ಪ್ರಚಂಡವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡಿ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆಯುತ್ತವೆ.

ಏತದೇಕಾರ್ಣವಂ ಸರ್ವಂ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ ವೇದನಾವಮಿಮಾಂ ಗೃಹ್ಯ ಸತ್ತ್ವಬೀಜಾನಿ ಸರ್ವಶಃ

ಅವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರವಾಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ; ವೇದಗಳ ಹಡಗನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಆರೋಪ್ಯ ರಜ್ಜುಯೋಗೇನ ಮತ್ಪ್ರದತ್ತೇನ ಸುವ್ರತ ಸಂಯಮ್ಯ ನಾವಂ ಮಚ್ಛೃಙ್ಗೇ ಮತ್ಸ್ಯಭಾವಾಭಿರಕ್ಷಿತಃ

ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಡಗನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ನೀನು ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮೀನುರೂಪದ ಕೊಂಬಿಗೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಬೇಕು; ನಾನು ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಏಕಃ ಸ್ಥಾಸ್ಯಸಿ ದೇವೇಷು ದಗ್ಧೇಷ್ವಪಿ ಪರಂತಪ ಸೋಮಸೂರ್ಯಾವಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚತುರ್ಲೋಕಸಮನ್ವಿತಃ

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋದರೂ ನೀನು ಮಾತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ, ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳೊಡನೆ ಉಳಿಯುತ್ತೀ.

ನರ್ಮದಾ ಚ ನದೀ ಪುಣ್ಯಾ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋ ಮಹಾನೃಷಿಃ ಭವೋ ವೇದಾಃ ಪುರಾಣಾನಿ ವಿದ್ಯಾಭಿಃ ಸರ್ವತೋವೃತಮ್

ಪವಿತ್ರವಾದ ನರ್ಮದಾ ನದಿ, ಮಹರ್ಷಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಭವ, ವೇದಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ಸ್ಥಾಸ್ಯತ್ಯನ್ತರಸಂಕ್ಷಯೇ ಏವಮೇಕಾರ್ಣವೇ ಜಾತೇ ಚಾಕ್ಷುಷಾನ್ತರಸಂಕ್ಷಯೇ

ನೀನು ಜೊತೆಗೆ ಇರುವಾಗ ಈ ವಿಶ್ವವು ಮಧ್ಯಂತರ ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಚಾಕ್ಷುಷ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರವಾಗುವಾಗ ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ವೇದಾನ್ಪ್ರವರ್ತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವತ್ಸರ್ಗಾದೌ ಮಹೀಪತೇ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಭಗವಾಂಸ್ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ವೇದಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನನಾದನು.

ಮನುರ್ ಅಪ್ಯಾಸ್ಥಿತೋ ಯೋಗಂ ವಾಸುದೇವಪ್ರಸಾದಜಮ್ ಅಭ್ಯಸನ್ ಯಾವದ್ ಆಭೂತಸಮ್ಪ್ಲವಂ ಪೂರ್ವಸೂಚಿತಮ್

ಮನುವು ಕೂಡ ವಾಸುದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದೊರೆತ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹ ಬರುವವರೆಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.

ಕಾಲೇ ಯಥೋಕ್ತೇ ಸಂಜಾತೇ ವಾಸುದೇವಮುಖೋದ್ಗತೇ ಶೃಙ್ಗೀ ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವಾಥ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪೀ ಜನಾರ್ದನಃ

ನಿಗದಿತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ವಾಸುದೇವನ ಬಾಯಿಂದ ಶೃಂಗವಿರುವವನು, ಜನಾರ್ದನನು ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಭುಜಂಗೋ ರಜ್ಜುರೂಪೇಣ ಮನೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮುಪಾಗಮತ್ ಭೂತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಸಮಾಕೃಷ್ಯ ಯೋಗೇನಾರೋಪ್ಯ ಧರ್ಮವಿತ್

ಒಂದು ಹಾವು ರಶ್ಮಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮನುವಿನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂತು; ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಯೋಗದಿಂದ ಹಡಗಿಗೆ ಏರಿಸಿದನು.

ಭುಜಂಗರಜ್ಜ್ವಾ ಮತ್ಸ್ಯಸ್ಯ ಶೃಙ್ಗೇ ನಾವಮಯೋಜಯತ್ ಉಪರ್ಯುಪಸ್ಥಿತಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಜನಾರ್ದನಮ್

ಆ ಹಾವು-ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಡಗನ್ನು ಮೀನು ಕೊಂಬಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದನು; ಹಡಗಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಆಭೂತಸಮ್ಪ್ಲವೇ ತಸ್ಮಿನ್ನ್ ಅತೀತೇ ಯೋಗಶಾಯಿನಾ ಪೃಷ್ಟೇನ ಮನುನಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪುರಾಣಂ ಮತ್ಸ್ಯರೂಪಿಣಾ ತದಿದಾನೀಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣುಧ್ವಮೃಷಿಸತ್ತಮಾಃ

ಆ ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾದ ಮನುವು ಮೀನು ರೂಪದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಈಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಕೇಳಿರಿ.

ಯದ್ಭವದ್ಭಿಃ ಪುರಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದಿಕಮಹಂ ದ್ವಿಜಾಃ ತದ್ ಏವೈಕಾರ್ಣವೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಮನುಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕೇಶವಮ್

ಹೇ ದ್ವಿಜರೆ, ನೀವು ನನಗೆ ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿ ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮನುವು ಕೇಶವನಿಗೆ ಕೇಳಿದನು.

ಉತ್ಪತ್ತಿಂ ಪ್ರಲಯಂ ಚೈವ ವಂಶಾನ್ಮನ್ವನ್ತರಾಣಿ ಚ ವಂಶ್ಯಾನುಚರಿತಂ ಚೈವ ಭುವನಸ್ಯ ಚ ವಿಸ್ತರಮ್

ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಯು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು, ಪ್ರಳಯ ಯಾವಾಗ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ, ವಂಶಗಳು, ಮನುವಿನ ಕಾಲಗಳು, ಅವರ ಸಂತತಿಯವರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ದಾನಧರ್ಮವಿಧಿಂ ಚೈವ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಭಾಗಂ ಚ ತಥೇಷ್ಟಾಪೂರ್ತಸಂಜ್ಞಿತಮ್

ದಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ನಿಯಮಗಳು, ಶ್ರಾದ್ಧದ ಶಾಶ್ವತ ವಿಧಿಗಳು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಾಗಗಳು ಹಾಗೂ ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯುವ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಅವನು ಕೇಳಿದನು.

ದೇವತಾನಾಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾದಿ ಯಚ್ಚಾನ್ಯದ್ವಿದ್ಯತೇ ಭುವಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಿಸ್ತರೇಣ ತ್ವಂ ಧರ್ಮಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ

ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇತರ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು; ನೀನು ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು.

ಮಹಾಪ್ರಲಯಕಾಲಾನ್ತ ಏತದಾಸೀತ್ತಮೋಮಯಮ್ ಪ್ರಸುಪ್ತಮಿವ ಚಾತರ್ಕ್ಯಮ್ ಅಪ್ರಜ್ಞಾತಮಲಕ್ಷಣಮ್

ಮಹಾ ಪ್ರಳಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿತ್ತು—ಅದು ಅಜ್ಞಾತ, ಅಪ್ರಕಟ, ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ, ಆಳನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.

ಅವಿಜ್ಞೇಯಮವಿಜ್ಞಾತಂ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾಸ್ನು ಚರಿಷ್ಣು ಚ ತತಃ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ ಅವ್ಯಕ್ತಃ ಪ್ರಭವಃ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್

ಸ್ಥಿರವೂ ಚಲಿಸುವುದೂ ಆದ ಜಗತ್ತು ಅರ್ಥವಾಗದಂತಾಗಿತ್ತು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದ, ಅಪ್ರಕಟ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಯಗಳ ಮೂಲವಾದವನು ಉದಯಿಸಿದನು.