ಕಾವ್ಯಂ ಮಾಂ ವೋ ವಿಜಾನೀಧ್ವಂ ತೋಷಿತೋ ಗಿರಿಶೋ ವಿಭುಃ ವಞ್ಚಿತಾ ಬತ ಯೂಯಂ ವೈ ಸರ್ವೇ ಶೃಣುತ ದಾನವಾಃ
'ನಾನು ಕಾವ್ಯನು, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ದುಃಖಕರವಾಗಿದೆ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೀರಿ! ಕೇಳಿರಿ ದಾನವರೇ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ತಥಾ ಬ್ರುವಾಣಂ ತಂ ಸಂಭ್ರಾನ್ತಾಸ್ತೇ ತದಾಭವನ್ ಪ್ರೇಕ್ಷನ್ತಸ್ ತಾವ್ ಉಭೌ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾಸೀನೌ ಸುವಿಸ್ಮಿತಾಃ
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತರು.
ಸಮ್ಪ್ರಮೂಢಾಸ್ ತತಃ ಸರ್ವೇ ನ ಪ್ರಾಬುಧ್ಯನ್ತ ಕಿಂಚನ ಅಬ್ರವೀತ್ ಸಮ್ಪ್ರಮೂಢೇಷು ಕಾವ್ಯಸ್ತಾನಸುರಾಂಸ್ತದಾ
ನಂತರ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಏನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೀಗೆ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿರುವಾಗ, ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಆಚಾರ್ಯೋ ವೋ ಹ್ಯ್ ಅಹಂ ಕಾವ್ಯೋ ದೇವಾಚಾರ್ಯೋ ಽಯಮಙ್ಗಿರಾಃ ಅನುಗಚ್ಛತ ಮಾಂ ದೈತ್ಯಾಸ್ ತ್ಯಜತೈನಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್
'ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗುರು ಕಾವ್ಯನು; ಇವನು ಅಂಗಿರಸನು, ದೇವತೆಗಳ ಗುರು. ದೈತ್ಯರೇ, ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಈ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಅಸುರಾಸ್ತೇನ ತಾವ್ ಉಭೌ ಸಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಚ ಯದಾಸುರಾ ವಿಶೇಷಂ ತು ನ ಜಾನನ್ತ್ಯುಭಯೋಸ್ತಯೋಃ
ಹೀಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅಸುರರು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡಿದರು, ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಬೃಹಸ್ಪತಿರ್ ಉವಾಚೈನಾನ್ ಅಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಸ್ತಪೋಧನಃ ಕಾವ್ಯೋ ವೋ ಽಹಂ ಗುರುರ್ದೈತ್ಯಾ ಮದ್ರೂಪೋ ಽಯಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ
ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, austerityಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಗುರು ಕಾವ್ಯನು, ದೈತ್ಯರೇ; ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ.'
ಸಂಮೋಹಯತಿ ರೂಪೇಣ ಮಾಮಕೇನೈಷ ವೋ ಽಸುರಾಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯ ತತಸ್ತೇ ವೈ ಸಮೇತ್ಯ ತು ತತೋ ಽಬ್ರುವನ್
'ಅವನು ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಅಸುರರೇ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಸೇರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
ಅಯಂ ನೋ ದಶ ವರ್ಷಾಣಿ ಸತತಂ ಶಾಸ್ತಿ ವೈ ಪ್ರಭುಃ ಏಷ ವೈ ಗುರುರಸ್ಮಾಕಮ್ ಅನ್ತರೇಪ್ಸುರಯಂ ದ್ವಿಜಃ
'ಈ ಮಹಾಶಯನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮಗೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಇವನೇ ನಮ್ಮ ಗುರು. ಈ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತತಸ್ತೇ ದಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಭಿನನ್ದ್ಯ ಚ ವಚನಂ ಜಗೃಹುಸ್ತಸ್ಯ ಚಿರಾಭ್ಯಾಸೇ ನ ಮೋಹಿತಾಃ
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಬಹುಕಾಲದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ, ಅವರು ಮೋಸಹೋಗಲಿಲ್ಲ.
ಊಚುಸ್ ತಮಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಕ್ರೋಧಸಂರಕ್ತಲೋಚನಾಃ ಅಯಂ ಗುರುರ್ ಹಿತೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ನಾಸಿ ನೋ ಗುರುಃ
ಅಸುರರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೇಳಿದರು: 'ಈಯನು ನಮ್ಮ ಗುರು, ನಮ್ಮ ಹಿತಚಿಂತಕನು; ನೀನು ಹೋಗು, ನೀನು ನಮ್ಮ ಗುರು ಅಲ್ಲ.'
ಭಾರ್ಗವೋ ವಾಙ್ಗಿರಾ ವಾಪಿ ಭಗವಾನೇಷ ನೋ ಗುರುಃ ಸ್ಥಿತಾ ವಯಂ ನಿದೇಶೇ ಽಸ್ಯ ಸಾಧು ತ್ವಂ ಗಚ್ಛ ಮಾಚಿರಮ್
ಭಾರ್ಗವನೇ ಆಗಲಿ, ವಾಂಗಿರಸನೇ ಆಗಲಿ, ಈ ಮಹಾನು ನಮ್ಮ ಗುರು. ನಾವು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ನೀನು ಹೋಗು, ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಾಯಬೇಡ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಪದ್ಯನ್ತ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್ ಯದಾ ನ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯನ್ತ ಕಾವ್ಯೇನೋಕ್ತಂ ಮಹದ್ಧಿತಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಅಸುರರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋದರು; ಆದರೆ ಕಾವ್ಯನು ಹೇಳಿದ ಮಹೋಪಕಾರವನ್ನು ಅವರು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.
ಚುಕೋಪ ಭಾರ್ಗವಸ್ತೇಷಾಮ್ ಅವಲೇಪೇನ ತೇನ ತು ಬೋಧಿತಾ ಹಿ ಮಯಾ ಯಸ್ಮಾನ್ ನ ಮಾಂ ಭಜಥ ದಾನವಾಃ
ಅವರ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಭಾರ್ಗವನು ಕೋಪಗೊಂಡನು; ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಬೋಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ, ದಾನವರು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರನಷ್ಟಸಂಜ್ಞಾ ವೈ ಪರಾಭವಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ ಇತಿ ವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ತಾನ್ಕಾವ್ಯೋ ಜಗಾಮಾಥ ಯಥಾಗತಮ್
ಆದುದರಿಂದ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದು, ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕಾವ್ಯನು ಬಂದ ದಾರಿಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋದನು.
ಶಪ್ತಾಂಸ್ತಾನಸುರಾಞ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಾವ್ಯೇನ ಸ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ಕೃತಾರ್ಥಃ ಸ ತದಾ ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವರೂಪಂ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ
ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರನ್ನು ಶಪಿಸಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆಗೊಂಡು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು.
ಬುದ್ಧ್ಯಾಸುರಾನ್ ಹತಾಞ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಽನ್ತರಧೀಯತ ತತಃ ಪ್ರನಷ್ಟೇ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ವಿಭ್ರಾನ್ತಾ ದಾನವಾಭವನ್
ಅಸುರರು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸೋತಿದ್ದಾರೆಂದು ಅರಿತು, ಅವನು ತನ್ನ ಗುರಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಅಡಗಿ ಹೋದನು; ಅವನು ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದಾನವರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
ಅಹೋ ವಿವಞ್ಚಿತಾಃ ಸ್ಮೇತಿ ಪರಸ್ಪರಮಥಾಬ್ರುವನ್ ಪೃಷ್ಠತೋ ಽಭಿಮುಖಾಶ್ಚೈವ ತಾಡಿತಾಙ್ಗಿರಸೇನ ತು
'ಅಯ್ಯೋ, ನಾವು ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೇವೆ!' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿದರು; ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮುಂದೆ ತಿರುಗಿ, ಆಂಗಿರಸನು ಹೊಡೆದಂತೆ ಆಗಿದರು.
ವಞ್ಚಿತಾಃ ಸೋಪಧಾನೇನ ಸ್ವೇ ಸ್ವೇ ವಸ್ತುನಿ ಮಾಯಯಾ ತತಸ್ತ್ವಪರಿತುಷ್ಟಾಸ್ತೇ ತಮೇವ ತ್ವರಿತಾ ಯಯುಃ ಪ್ರಹ್ಲಾದಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಕಾವ್ಯಸ್ಯಾನುಪದಂ ಪುನಃ
ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಸಹೋಗಿ, ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು, ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು, ಕಾವ್ಯನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ತತಃ ಕಾವ್ಯಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಉಪತಸ್ಥುರವಾಙ್ಮುಖಾಃ ಸಮಾಗತಾನ್ಪುನರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾವ್ಯೋ ಯಾಜ್ಯಾನುವಾಚ ಹ
ನಂತರ, ಕಾವ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ನಿಂತರು; ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾವ್ಯನು ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮಯಾ ಸಂಬೋಧಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಸ್ಮಾನ್ಮಾ ನಾಭಿನನ್ದಥ ತತಸ್ತೇನಾವಮಾನೇನ ಗತಾ ಯೂಯಂ ಪರಾಭವಮ್
ನಾನು ನಿಮಗೆ ಬೋಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆ ಅವಮಾನದಿಂದ ನೀವು ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಿ.
ಏವಂ ಬ್ರುವಾಣಂ ಶುಕ್ರಂ ತು ಬಾಷ್ಪಸಂದಿಗ್ಧಯಾ ಗಿರಾ ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ತಂ ತದೋವಾಚ ಮಾ ನಸ್ತ್ವಂ ತ್ಯಜ ಭಾರ್ಗವ
ಶುಕ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಭಾರ್ಗವ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬೇಡ.'
ಸ್ವಾಶ್ರಯಾನ್ ಭಜಮಾನಾಂಶ್ಚ ಭಕ್ತಾಂಸ್ತ್ವಂ ಭಜ ಭಾರ್ಗವ ತ್ವಯ್ಯದೃಷ್ಟೇ ವಯಂ ತೇನ ದೇವಾಚಾರ್ಯೇಣ ಮೋಹಿತಾಃ ಭಕ್ತಾನರ್ಹಸಿ ವೈ ಜ್ಞಾತುಂ ತಪೋದೀರ್ಘೇಣ ಚಕ್ಷುಷಾ
ಭಾರ್ಗವ, ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸು. ನೀನು ಕಾಣಿಸದಾಗ, ಆ ದೇವಗುರುವಿನಿಂದ ನಾವು ಮೋಸಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು.
ಯದಿ ನಸ್ತ್ವಂ ನ ಕುರುಷೇ ಪ್ರಸಾದಂ ಭೃಗುನನ್ದನ ಅಪಧ್ಯಾತಾಸ್ ತ್ವಯಾ ಹ್ಯ್ ಅದ್ಯ ಪ್ರವಿಶಾಮೋ ರಸಾತಲಮ್
ಭೃಗುಮುನಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಾವು ಇಂದು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಾವ್ಯೋ ಯಥಾತತ್ತ್ವಂ ಕಾರುಣ್ಯಾದನುಕಮ್ಪಯಾ ಏವಂ ಪ್ರತ್ಯನುನೀತೋ ವೈ ತತಃ ಕೋಪಂ ನಿಯಮ್ಯ ಸಃ ಉವಾಚೈತಾನ್ನ ಭೇತವ್ಯಂ ನ ಗನ್ತವ್ಯಂ ರಸಾತಲಮ್
ಕಾವ್ಯನು ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡಿ.'
ಅವಶ್ಯಂ ಭಾವಿನೋ ಹ್ಯ್ ಅರ್ಥಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತವ್ಯಾ ಮಯಿ ಜಾಗ್ರತಿ ನ ಶಕ್ಯಮನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಂ ದಿಷ್ಟಂ ಹಿ ಬಲವತ್ತರಮ್
ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಸಂಗತಿಗಳು ನನಗೆ ಜಾಗೃತಿಯಿರುವಾಗಲೇ ಸಂಭವಿಸಲೇಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ವಿಧಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದದು.
ಸಂಜ್ಞಾ ಪ್ರನಷ್ಟಾ ಯಾ ವೋ ಽದ್ಯ ತಾಮೇತಾಂ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಥ ದೇವಾಞ್ಜಿತ್ವಾ ಸಕೃಚ್ಚಾಪಿ ಪಾತಾಲಂ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಥ
ನೀವು ಇಂದು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ; ದೇವರನ್ನು ಒಂದು ಸಲ ಸೋಲಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪಾತಾಳವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.
ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪರ್ಯಾಯಕಾಲೇ ಚ ಹೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಭ್ಯಭಾಷತ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಭುಕ್ತಂ ಯುಷ್ಮಾಭಿರೂರ್ಜಿತಮ್
ನಿಯೋಜಿತ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಿ.
ಯುಗಾಖ್ಯಾ ದಶ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಾ ದೇವಾನಾಕ್ರಮ್ಯ ಮೂರ್ಧನಿ ಏತಾವನ್ತಂ ಚ ಕಾಲಂ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರಾಜ್ಯಮಭಾಷತ
ಹತ್ತು ಯುಗಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದಿವೆ; ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ಅವಧಿಯೆಲ್ಲಾ ಆಳಿದರು.
ರಾಜ್ಯಂ ಸಾವರ್ಣಿಕೇ ತುಭ್ಯಂ ಪುನಃ ಕಿಲ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಲೋಕಾನಾಮೀಶ್ವರೋ ಭಾವ್ಯಸ್ ತವ ಪೌತ್ರಃ ಪುನರ್ಬಲಿಃ
ಸಾವರ್ಣಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ನಿಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಾಲಿ ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಏವಂ ಕಿಲ ಮಿಥಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪೌತ್ರಸ್ತೇ ವಿಷ್ಣುನಾ ಸ್ವಯಮ್ ವಾಚಾ ಹೃತೇಷು ಲೋಕೇಷು ತಾಸ್ತಾಸ್ತಸ್ಯಾಭವನ್ಕಿಲ
ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವೇ ಸ್ವತಃ ಮಾತಾಡಿದನು; ಲೋಕಗಳು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಆ ವರಗಳು ದೊರಕಿದವು.