ತತಸ್ತೇ ವಧ್ಯಮಾನಾಸ್ತು ಕಾವ್ಯಮೇವಾಭಿದುದ್ರುವುಃ ತತಃ ಕಾವ್ಯಸ್ತು ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೂರ್ಣಂ ದೇವೈರ್ ಅಭಿದ್ರುತಾನ್
ಅವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಶುಕ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದರು; ದೇವತೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶುಕ್ರನು ತಕ್ಷಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡನು.
ರಕ್ಷಾಂ ಕಾವ್ಯೇನ ಸಂಹೃತ್ಯ ದೇವಾಸ್ತೇ ಽಪ್ಯಸುರಾರ್ದಿತಾಃ ಕಾವ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ದೇವಾ ನಿಃಶಙ್ಕಮಸುರಾಞ್ಜಹುಃ
ಶುಕ್ರನು ತನ್ನ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ದೈತ್ಯರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಶುಕ್ರನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.
ತತಃ ಕಾವ್ಯೋ ಽನುಚಿನ್ತ್ಯಾಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಚನಂ ಹಿತಮ್ ತಾನುವಾಚ ತತಃ ಕಾವ್ಯಃ ಪೂರ್ವಂ ವೃತ್ತಮನುಸ್ಮರನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯನಾಮಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಅವರಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ವೋ ಹೃತಂ ಸರ್ವಂ ವಾಮನೇನ ತ್ರಿಭಿಃ ಕ್ರಮೈಃ ಬಲಿರ್ಬದ್ಧೋ ಹತೋ ಜಮ್ಭೋ ನಿಹತಶ್ಚ ವಿರೋಚನಃ
ನೀವುಳ್ಳ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ವಾಮನನು ತನ್ನ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡನು; ಬಲಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಜಂಭನನ್ನು ಕೊಂದು, ವಿರೋಚನನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮಹಾಸುರಾ ದ್ವಾದಶಸು ಸಂಗ್ರಾಮೇಷು ಸುರೈರ್ ಹತಾಃ ತೈಸ್ತೈರುಪಾಯೈರ್ಭೂಯಿಷ್ಠಂ ನಿಹತಾ ವಃ ಪ್ರಧಾನತಃ
ದ್ವಾದಶ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಸುರರನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬಲಿ ಕೊಂದರು;色色ವಾದ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮುಖ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಹುಪಾಲು ನಾಶಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ಕಿಂಚಿಚ್ಛೀಷ್ಟಾಸ್ತು ಯೂಯಂ ವೈ ಯುದ್ಧಂ ಮಾಸ್ತ್ವಿತಿ ಮೇ ಮತಮ್ ನೀತಿಂ ಯಾಂ ವೋ ಽಭಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ತಿಷ್ಠಧ್ವಂ ಕಾಲಪರ್ಯಯಾತ್
ಈಗ ನೀವು ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದೀರಿ; ಇನ್ನೆಂದೂ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ತಂತ್ರ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಕಾಯಿರಿ.
ಯಾಸ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಮಹಾದೇವಂ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಂ ವಿಜಯಾವಹಮ್ ಅಪ್ರತೀಪಾಂಸ್ತತೋ ಮನ್ತ್ರಾನ್ ದೇವಾತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ ಯುಧ್ಯಾಮಹೇ ಪುನರ್ದೇವಾಂಸ್ ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಥ ವೈ ಜಯಮ್
ನಾನು ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಜಯವನ್ನು ತರಬಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ಆ ಅಪರಾಜಿತ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಮತ್ತೆ ದೇವತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ, ಆಗ ನಿಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ತತಸ್ತೇ ಕೃತಸಂವಾದಾ ದೇವಾನ್ ಊಚುಸ್ತದಾಸುರಾಃ ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರಾ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ನಿಃಸಂನಾಹಾ ರಥೈರ್ವಿನಾ
ಅವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಇಡಿದ್ದೇವೆ, ಕವಚವನ್ನೂ ಬಿಸಾಡಿದ್ದೇವೆ, ರಥಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದೇವೆ.'
ವಯಂ ತಪಶ್ಚರಿಷ್ಯಾಮಃ ಸಂವೃತಾ ವಲ್ಕಲೈರ್ವನೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸತ್ಯಾಭಿವ್ಯಾಹೃತಂ ತು ತತ್
'ನಾವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಲ್ಕಲ ಧರಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ,' ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ನಿಜವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ತತೋ ದೇವಾ ನ್ಯವರ್ತನ್ತ ವಿಜ್ವರಾ ಮುದಿತಾಶ್ಚ ತೇ ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರೇಷು ದೈತ್ಯೇಷು ವಿನಿವೃತ್ತಾಸ್ತದಾ ಸುರಾಃ
ಅನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ದೈತ್ಯರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.
ತತಸ್ತಾನಬ್ರವೀತ್ಕಾವ್ಯಃ ಕಂಚಿತ್ಕಾಲಮುಪಾಸ್ಯಥ ನಿರುತ್ಸಿಕ್ತಾಸ್ ತಪೋಯುಕ್ತಾಃ ಕಾಲಂ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಾಧಕಮ್
ಆಮೇಲೆ ಕಾವ್ಯನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಕೆಲ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಹರಿಯದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಕಾರ್ಯಸಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯಿರಿ.'
ಪಿತುರ್ಮಮಾಶ್ರಮಸ್ಥಾ ವೈ ಮಾಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷತ ದಾನವಾಃ ತತ್ಸಂದಿಶ್ಯಾಸುರಾನ್ಕಾವ್ಯೋ ಮಹಾದೇವಂ ಪ್ರಪದ್ಯತ
'ದಾನವರೆ, ನೀವು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಿರಿ,' ಎಂದು ಅಸುರರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಕಾವ್ಯನು ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
ಮನ್ತ್ರಾನಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ದೇವ ಯೇ ನ ಸನ್ತಿ ಬೃಹಸ್ಪತೌ ಪರಾಭವಾಯ ದೇವಾನಾಮ್ ಅಸುರಾಣಾಂ ಜಯಾಯ ಚ
'ಪ್ರಭುವೇ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅವು ದೇವತೆಗಳ ಪರಾಭವಕ್ಕೂ, ಅಸುರರ ಜಯಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಲಿ.'
ಏವಮುಕ್ತೋ ಽಬ್ರವೀದ್ದೇವೋ ವ್ರತಂ ತ್ವಂ ಚರ ಭಾರ್ಗವ ಪೂರ್ಣಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಕಣಧೂಮಮವಾಕ್ಶಿರಾಃ ಯದಿ ಪಾಸ್ಯಸಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ತತೋ ಮನ್ತ್ರಾನವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ
ಅನ್ನುತ್ತ ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಭಾರ್ಗವ, ನೀನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು, ಧೂಮವನ್ನು ಆಹಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವ್ರತಾಚರಣೆ ಮಾಡು; ನೀನು ಇದನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರೆ, ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀ. ಶುಭವಾಗಲಿ.'
ತಥೇತಿ ಸಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಶುಕ್ರಸ್ತು ಭೃಗುನನ್ದನಃ ಪಾದೌ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಬಾಢಮಿತ್ಯಬ್ರವೀದ್ವಚಃ ವ್ರತಂ ಚರಾಮ್ಯಹಂ ದೇವ ತ್ವಯಾದಿಷ್ಟೋ ಽದ್ಯ ವೈ ಪ್ರಭೋ
'ಹೌದು' ಎಂದು ಶುಕ್ರನು, ಭೃಗುಮಹರ್ಷಿಯ ಪುತ್ರನು, ದೇವರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ತೊಡಗಿ, 'ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಇಂದು ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ತತೋ ಽನುಸೃಷ್ಟೋ ದೇವೇನ ಕುಣ್ಡಧಾರೋ ಽಸ್ಯ ಧೂಮಕೃತ್ ತದಾ ತಸ್ಮಿನ್ಗತೇ ಶುಕ್ರೇ ಹ್ಯ್ ಅಸುರಾಣಾಂ ಹಿತಾಯ ವೈ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಂ ತತ್ರ ವಸತಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಮಹೇಶ್ವರೇ
ಆಮೇಲೆ ದೇವರು ಶುಕ್ರನಿಗೆ ಕುಂಡಧಾರನನ್ನು ಧೂಮವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೆಂದು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಶುಕ್ರನು ಅಸುರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಮಹೇಶ್ವರನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತದ್ಬುದ್ಧ್ವಾ ನೀತಿಪೂರ್ವಂ ತು ರಾಜ್ಯೇ ನ್ಯಸ್ತೇ ತದಾಸುರೈಃ ಅಸ್ಮಿಂಶ್ಛಿದ್ರೇ ತದಾಮರ್ಷಾದ್ ದೇವಾಸ್ತಾನ್ಸಮುಪಾದ್ರವನ್ ದಂಶಿತಾಃ ಸಾಯುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಬೃಹಸ್ಪತಿಪುರಃಸರಾಃ
ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅಸುರರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಕೋಪದಿಂದ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮುಂತಾದವರು ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ, ಅಸುರರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾಸುರಗಣಾ ದೇವಾನ್ ಪ್ರಗೃಹೀತಾಯುಧಾನ್ಪುನಃ ಉತ್ಪೇತುಃ ಸಹಸಾ ತೇ ವೈ ಸಂತ್ರಸ್ತಾಸ್ತಾನ್ವಚೋ ಽಬ್ರುವನ್
ಅಸುರರ ಗುಂಪುಗಳು ದೇವತೆಗಳು ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
ನ್ಯಸ್ತೇ ಶಸ್ತ್ರೇ ಽಭಯೇ ದತ್ತ ಆಚಾರ್ಯೇ ವ್ರತಮಾಸ್ಥಿತೇ ದತ್ತ್ವಾ ಭವನ್ತೋ ಹ್ಯ್ ಅಭಯಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ನೋ ಜಿಘಾಂಸಯಾ
'ನಾವು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ, ನಮ್ಮ ಗುರುವು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ, ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ.'
ಅನಾಚಾರ್ಯಾ ವಯಂ ದೇವಾಸ್ ತ್ಯಕ್ತಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ವವಸ್ಥಿತಾಃ ಚೀರಕೃಷ್ಣಾಜಿನಧರಾ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಾ ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹಾಃ
'ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾವು ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಲ್ಕಲ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಧರಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ.'
ರಣೇ ವಿಜೇತುಂ ದೇವಾಂಶ್ಚ ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಃ ಕಥಂಚನ ಅಯುದ್ಧೇನ ಪ್ರಪತ್ಸ್ಯಾಮಃ ಶರಣಂ ಕಾವ್ಯಮಾತರಮ್
ನಾವು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಕಾವ್ಯಮಾತೆಗೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಬೇಡೋಣ.
ಯಾಪಯಾಮಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಮಿದಂ ಯಾವದಭ್ಯೇತಿ ನೋ ಗುರುಃ ನಿವೃತ್ತೇ ಚ ತಥಾ ಶುಕ್ರೇ ಯೋತ್ಸ್ಯಾಮೋ ದಂಶಿತಾಯುಧಾಃ
ನಮ್ಮ ಗುರು ಮರಳಿ ಬರುವ ತನಕ ಈ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಸಹಿಸೋಣ. ಶುಕ್ರನು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ಽನ್ಯೋನ್ಯಂ ಶರಣಂ ಕಾವ್ಯಮಾತರಮ್ ಪ್ರಾಪದ್ಯನ್ತ ತತೋ ಭೀತಾಸ್ ತೇಭ್ಯೋ ಽದಾದಭಯಂ ತು ಸಾ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾವ್ಯಮಾತೆಯ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅವರ ಭಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆ ಅವರಿಗೆ ಭದ್ರತೆ ನೀಡಿದರು.
ನ ಭೇತವ್ಯಂ ನ ಭೇತವ್ಯಂ ಭಯಂ ತ್ಯಜತ ದಾನವಾಃ ಮತ್ಸಂನಿಧೌ ವರ್ತತಾಂ ವೋ ನ ಭೀರ್ ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ
ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಭಯ ಬಿಡಿ ದಾನವರು. ನೀವು ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರಬಾರದು.
ತಯಾ ಚಾಭ್ಯುಪಪನ್ನಾಂಸ್ತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾಸ್ತತೋ ಽಸುರಾನ್ ಅಭಿಜಗ್ಮುಃ ಪ್ರಸಹ್ಯೈತಾನ್ ಅವಿಚಾರ್ಯ ಬಲಾಬಲಮ್
ಆಕೆ ಅವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ದೇವತೆಗಳು ಆ ಅಸುರರ ಮೇಲೆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು, ಶಕ್ತಿಯೂ ದುರ್ಬಲತೆಯೂ ಪರಿಗಣಿಸದೆ.
ತತಸ್ತಾನ್ಬಾಧ್ಯಮಾನಾಂಸ್ತು ದೇವೈರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾಸುರಾಂಸ್ತದಾ ದೇವೀ ಕ್ರುದ್ಧಾಬ್ರವೀದ್ದೇವಾನ್ ಅನಿನ್ದ್ರಾನ್ವಃ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇಂದ್ರನಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'
ಸಂಭೃತ್ಯ ಸರ್ವಸಮ್ಭಾರಾನ್ ಇನ್ದ್ರಂ ಸಾಭ್ಯಚರತ್ತದಾ ತಸ್ತಮ್ಭ ದೇವೀ ಬಲವದ್ ಯೋಗಯುಕ್ತಾ ತಪೋಧನಾ
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು. ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ದೇವಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ಥಂಭನಗೊಳಿಸಿದರು.
ತತಸ್ತಂ ಸ್ತಮ್ಭಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಇನ್ದ್ರಂ ದೇವಾಶ್ಚ ಮೂಕವತ್ ಪ್ರಾದ್ರವನ್ತ ತತೋ ಭೀತಾ ಇನ್ದ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಶೀಕೃತಮ್
ಇಂದ್ರನು ಸ್ಥಂಭನಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮೂಕವಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ಓಡಿ ಹೋದರು, ಇಂದ್ರನು ವಶವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.
ಗತೇಷು ಸುರಸಂಘೇಷು ಶಕ್ರಂ ವಿಷ್ಣುರಭಾಷತ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಪ್ರವಿಶ ಭದ್ರಂ ತೇ ನಯಿಷ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ಸುರೋತ್ತಮ
ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪು ಓಡಿ ಹೋದಾಗ, ವಿಷ್ಣು ಶಕ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಬಾ, ಶುಭವಾಗಲಿ; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.'
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಪುರಂದರಃ ವಿಷ್ಣುನಾ ರಕ್ಷಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವೀ ಕ್ರುದ್ಧಾ ವಚೋ ಽಬ್ರವೀತ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ, ಪುರಂದರನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ವಿಷ್ಣು ಇಂದ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿ ಕೋಪದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.