ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುಹಿತರಂ ಕಾವ್ಯೋ ದೇವಯಾನೀಂ ತಪೋವನೇ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಸಮ್ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ದುಃಖಿತೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
ಅವನ ಮಗಳು ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಅರಣ್ಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಕಾವ್ಯನು ಅವಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ದುಃಖದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಆತ್ಮದೋಷೈರ್ ನಿಯಚ್ಛನ್ತಿ ಸರ್ವೇ ದುಃಖಸುಖೇ ಜನಾಃ ಮನ್ಯೇ ದುಶ್ಚರಿತಂ ತೇ ಽಸ್ತಿ ತಸ್ಯೇಯಂ ನಿಷ್ಕೃತಿಃ ಕೃತಾ
ಎಲ್ಲ ಜನರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನಿಂದಲೇ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆಯೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ, ಇದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಾಗಿದೆ.
ನಿಷ್ಕೃತಿರ್ ವಾಸ್ತು ವಾ ಮಾಸ್ತು ಶೃಣುಷ್ವಾವಹಿತೋ ಮಮ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಯಾ ಯದುಕ್ತಾಸ್ಮಿ ದುಹಿತ್ರಾ ವೃಷಪರ್ವಣಃ
ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿದ್ದರೂ ಇರದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಾನು ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.
ಸತ್ಯಂ ಕಿಲೈತತ್ಸಾ ಪ್ರಾಹ ದೈತ್ಯಾನಾಮಸ್ಮಿ ಗಾಯನಾ ಏವಂ ಹಿ ಮೇ ಕಥಯತಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ವಾರ್ಷಪರ್ವಣೀ
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ದೈತ್ಯರ ಹಾಡುಗಾರ್ತಿ.' ಹೀಗೆ ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ವಚನಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಪರುಷಂ ಕ್ರೋಧರಕ್ತೇಕ್ಷಣಾ ಭೃಶಮ್ ಸ್ತುವತೋ ದುಹಿತಾಸಿ ತ್ವಂ ಯಾಚತಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣತಃ
ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾದವಳಾಗಿ, ಅವಳು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು ಹೊಗಳುವವನ ಮಗಳು, ಬೇಡುವವನ ಮಗಳು.'
ಸುತಾಹಂ ಸ್ತೂಯಮಾನಸ್ಯ ದದತೋ ಽಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣತಃ ಇತಿ ಮಾಮಾಹ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ದುಹಿತಾ ವೃಷಪರ್ವಣಃ ಕ್ರೋಧಸಂರಕ್ತನಯನಾ ದರ್ಪಪೂರ್ಣಾನನಾ ತತಃ
'ನಾನು ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವವನ ಮಗಳು, ಕೊಡುವವನ ಮಗಳು, ಬೇಡುವವನಲ್ಲ.' ಹೀಗೆ ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿ, ಗರ್ವದಿಂದ ಮುಖ ತುಂಬಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಯದ್ಯಹಂ ಸ್ತುವತಸ್ತಾತ ದುಹಿತಾ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣತಃ ಪ್ರಸಾದಯಿಷ್ಯೇ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾಮ್ ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಹಿ ಸಖೀ ಮಯಾ
'ನಾನು ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವವನ ಮಗಳು, ನೀನು ಬೇಡುವವನ ಮಗಳು ಎಂದಾದರೆ, ನಾನು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.' ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ವೃಷಪರ್ವೈವ ತದ್ವೇದ ಶಕ್ರೋ ರಾಜಾ ಚ ನಾಹುಷಃ ಅಚಿನ್ತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರ್ದ್ವಂದ್ವಮ್ ಐಶ್ವರಂ ಹಿ ಬಲಂ ಮಮ
ವೃಷಪರ್ವನು, ಶಕ್ರನು ಮತ್ತು ನಾಹುಷನ ರಾಜನು ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ದೇವತೆಗಳಂತಿದೆ, ಅದು ಯೋಚನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ, ದ್ವಂದ್ವವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮನಂತಿದೆ.
ಯಃ ಪರೇಷಾಂ ನರೋ ನಿತ್ಯಮ್ ಅತಿವಾದಾಂಸ್ತಿತಿಕ್ಷತಿ ದೇವಯಾನಿ ವಿಜಾನೀಹಿ ತೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಿತಮ್
ದೇವಯಾನಿ, ಯಾವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಈ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ಗೆದ್ದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೋ.
ಯಃ ಸಮುತ್ಪತಿತಂ ಕ್ರೋಧಂ ನಿಗೃಹ್ಣಾತಿ ಹಯಂ ಯಥಾ ಸ ಯನ್ತೇತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿರ್ ನ ಯೋ ರಶ್ಮಿಷು ಲಮ್ಬತೇ
ಯಾರು ಎದ್ದಿರುವ ಕೋಪವನ್ನು, ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಹಿಡಿದಂತೆ, ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿಜವಾದ ಸಾರಥಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವನು ಅಲ್ಲ.
ಯಃ ಸಮುತ್ಪತಿತಂ ಕ್ರೋಧಮ್ ಅಕ್ರೋಧನೇ ನಿಯಚ್ಛತಿ ದೇವಯಾನಿ ವಿಜಾನೀಹಿ ತೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಿತಮ್
ದೇವಯಾನಿ, ಯಾರು ಎದ್ದಿರುವ ಕೋಪವನ್ನು ಕೋಪವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಈ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ಗೆದ್ದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೋ.
ಯಃ ಸಮುತ್ಪತಿತಂ ಕೋಪಂ ಕ್ಷಮಯೈವ ನಿರಸ್ಯತಿ ಯಥೋರಗಸ್ತ್ವಚಂ ಜೀರ್ಣಾಂ ಸ ವೈ ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಎದ್ದಿರುವ ಕೋಪವನ್ನು ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಹಾವು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಸುಡುವಂತೆ, ಅವನನ್ನೇ ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಸ್ತು ಭಾವಯತೇ ಧರ್ಮಂ ಯೋ ಽತಿಮಾತ್ರಂ ತಿತಿಕ್ಷತಿ ಯಶ್ಚ ತಪ್ತೋ ನ ತಪತಿ ಭೃಶಂ ಸೋ ಽರ್ಥಸ್ಯ ಭಾಜನಮ್
ಯಾರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾರು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೋ, ಯಾರು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಯೋ ಯಜೇದಶ್ವಮೇಧೇನ ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ಶತಂ ಸಮಾಃ ಯಸ್ತು ಕುಪ್ಯೇನ್ನ ಸರ್ವಸ್ಯ ತಯೋರಕ್ರೋಧನೋ ವರಃ
ಯಾರು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ನೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಯಾರ ಮೇಲೂ ಕೋಪಗೊಳ್ಳದೆ ಇರುತ್ತಾರೋ—ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಪವಿಲ್ಲದವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
ಯೇ ಕುಮಾರಾಃ ಕುಮಾರ್ಯಶ್ಚ ವೈರಂ ಕುರ್ಯುರಚೇತಸಃ ನೈತತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತು ಕುರ್ವೀತ ವಿದುಸ್ತೇ ನ ಬಲಾಬಲಮ್
ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿಯರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶತ್ರುತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಬಲ-ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ವೇದಾಹಂ ತಾತ ಬಾಲಾಪಿ ಕಾರ್ಯಾಣಾಂ ತು ಗತಾಗತಮ್ ಕ್ರೋಧೇ ಚೈವಾತಿವಾದೇ ವಾ ಕಾರ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಬಲಾಬಲೇ
ನಾನು, ನನ್ನ ಮಗನೇ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕೂಡ ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ; ಕೋಪದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ, ಕಾರ್ಯದ ಬಲ-ದುರ್ಬಲತೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ.
ಶಿಷ್ಯಸ್ಯಾಶಿಷ್ಯವೃತ್ತಂ ಹಿ ನ ಕ್ಷನ್ತವ್ಯಂ ಬುಭೂಷುಣಾ ಅಸತ್ಸಂಕೀರ್ಣವೃತ್ತೇಷು ವಾಸೋ ಮಮ ನ ರೋಚತೇ
ಶಿಷ್ಯನು ಶಿಸ್ತಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬಾರದು; ಕೆಟ್ಟವರೊಡನೆ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರ ಸ್ವಭಾವದವರೊಡನೆ ವಾಸಿಸುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಪುಂಸೋ ಯೇ ನಾಭಿನನ್ದನ್ತಿ ವೃತ್ತೇನಾಭಿಜನೇನ ಚ ನ ತೇಷು ನಿವಸೇತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಶ್ರೇಯೋರ್ಥೀ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಷು
ಯಾರು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅವನ ನಡೆ ಅಥವಾ ಕುಲಕ್ಕಾಗಿ ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರಂತಹ ಪಾಪ ಮನಸ್ಸಿನವರೊಡನೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಥವಾ ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ವಾಸಿಸಬಾರದು.
ಯೇ ನೈನಮಭಿಜಾನನ್ತಿ ವೃತ್ತೇನಾಭಿಜನೇನ ಚ ತೇಷು ಸಾಧುಷು ವಸ್ತವ್ಯಂ ಸ ವಾಸಃ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಚ್ಯತೇ
ಯಾವ ಕಡೆ ಜನರು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅವನ ನಡೆ ಮತ್ತು ಕುಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಸದ್ಗುಣಿಗಳೊಡನೆ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಆ ವಾಸವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ತನ್ಮೇ ಮಥ್ನಾತಿ ಹೃದಯಮ್ ಅಗ್ನಿಕಲ್ಪಮಿವಾರಣಮ್ ವಾಗ್ದುರುಕ್ತಂ ಮಹಾಘೋರಂ ದುಹಿತುರ್ವೃಷಪರ್ವಣಃ
ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿಯ ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಮರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಸುಡುತ್ತಿವೆ.
ನ ಹ್ಯ್ ಅತೋ ದುಷ್ಕರಂ ಮನ್ಯೇ ತಾತ ಲೋಕೇಷ್ವಪಿ ತ್ರಿಷು ಯಃ ಸಪತ್ನಶ್ರಿಯಂ ದೀಪ್ತಾಂ ಹೀನಶ್ರೀಃ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ
ಮಗನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಶತ್ರುವಿನ ಪ್ರಖರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟವಾದುದು ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತತಃ ಕಾವ್ಯೋ ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸಮನ್ಯುರುಪಗಮ್ಯ ಹ ವೃಷಪರ್ವಾಣಮ್ ಆಸೀನಮ್ ಇತ್ಯುವಾಚಾವಿಚಾರಯನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೃಗುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕಾವ್ಯನು, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವೃಷಪರ್ವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಯೋಚಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ನಾಧರ್ಮಶ್ಚರಿತೋ ರಾಜನ್ ಸದ್ಯಃ ಫಲತಿ ಗೌರ್ ಇವ ಶನೈರಾವರ್ತ್ಯಮಾನಸ್ತು ಮೂಲಾನ್ಯಪಿ ನಿಕೃನ್ತತಿ
ರಾಜನೇ, ಅಧರ್ಮವು ಕೂಡಲೇ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹಸುವಿನಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ, ಅದು ಮೂಲವನ್ನೂ ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಯದಿ ನಾತ್ಮನಿ ಪುತ್ರೇಷು ನ ಚೇತ್ಪಶ್ಯತಿ ನಪ್ತೃಷು ಪಾಪಮಾಚರಿತಂ ಕರ್ಮ ತ್ರಿವರ್ಗಮತಿವರ್ತತೇ
ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೂ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಪವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಪಾಪಕರ್ಮವು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಫಲತ್ಯೇವಂ ಧ್ರುವಂ ಪಾಪಂ ಗುರುಭುಕ್ತಮಿವೋದರೇ ಯದಾ ಘಾತಯಸೇ ವಿಪ್ರಂ ಕಚಮಾಙ್ಗಿರಸಂ ತದಾ
ಪಾಪವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ; ಗುರುನು ತಿಂದು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವಾಗುವಂತೆ. ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದ ಅಂಗಿರಸನ ಪುತ್ರ ಕಚನನ್ನು ಕೊಂದಾಗ ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ಆಯಿತು.
ಅಪಾಪಶೀಲಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಂ ಶುಶ್ರೂಷುಂ ಮದ್ಗೃಹೇ ರತಮ್ ವಧಾದನರ್ಹತಸ್ತಸ್ಯ ವಧಾಚ್ಚ ದುಹಿತುರ್ಮಮ
ಅವನ ನಡೆ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿತ್ತು, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿದ್ದ, ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು—ಅವನಿಗೆ ಸಾವು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೂ ಸಾವು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
ವೃಷಪರ್ವನ್ನಿಬೋಧ ತ್ವಂ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಸಬಾನ್ಧವಮ್ ಸ್ಥಾತುಂ ತ್ವದ್ವಿಷಯೇ ರಾಜನ್ ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ತ್ವಯಾ ಸಹ
ವೃಷಪರ್ವ, ನೀನು ಕೇಳು: ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅದ್ಯೈವಮಭಿಜಾನಾಮಿ ದೈತ್ಯಂ ಮಿಥ್ಯಾಪ್ರಲಾಪಿನಮ್ ಯತಸ್ತ್ವಮಾತ್ಮನೋದೀರ್ಣಾಂ ದುಹಿತಾಂ ಕಿಮುಪೇಕ್ಷಸೇ
ಇಂದು ನಾನು ದೈತ್ಯನನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವವನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನದೇ ಮಗಳನ್ನು, ಅವಳು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.
ನಾವದ್ಯಂ ನ ಮೃಷಾವಾದಂ ತ್ವಯಿ ಜಾನಾಮಿ ಭಾರ್ಗವ ತ್ವಯಿ ಸತ್ಯಂ ಚ ಧರ್ಮಶ್ಚ ತತ್ಪ್ರಸೀದತು ಮಾಂ ಭವಾನ್
ಭಾರ್ಗವ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ, ಸುಳ್ಳನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೂ, ಧರ್ಮವೂ ಇದೆ—ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ಇರಿಸು.
ಅದ್ಯಾಸ್ಮಾನಪಹಾಯ ತ್ವಮ್ ಇತೋ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಭಾರ್ಗವ ಸಮುದ್ರಂ ಸಮ್ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಾನ್ಯದಸ್ತಿ ಪರಾಯಣಮ್
ಇಂದು, ಭಾರ್ಗವ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ.