ಪೌರವೋ ವಂಶ ಇತ್ಯೇಷ ಖ್ಯಾತಿಂ ಲೋಕೇ ಗಮಿಷ್ಯತಿ ತತಃ ಸ ನೃಪಶಾರ್ದೂಲಃ ಪೂರುಂ ರಾಜ್ಯೇ ಽಭಿಷಿಚ್ಯ ಚ
ಪೂರಿನ ವಂಶವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಆ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪೂರನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.
ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಪಶ್ಚಾತ್ ಕಾಲಧರ್ಮಮ್ ಉಪೇಯಿವಾನ್ ಪೂರುವಂಶಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣುಧ್ವಮೃಷಿಸತ್ತಮಾಃ ಯತ್ರ ತೇ ಭಾರತಾ ಜಾತಾ ಭರತಾನ್ವಯವರ್ಧನಾಃ
ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಯಯಾತಿ ಕಾಲಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇರಿದನು; ಈಗ ನಾನು ಪೂರಿನ ವಂಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿರಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ—ಅಲ್ಲಿ ಭಾರತರು ಹುಟ್ಟಿದರು, ಭಾರತ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದವರು.
ಕಿಮರ್ಥಂ ಪೌರವೋ ವಂಶಃ ಶ್ರೇಷ್ಠತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ ಭೂತಲೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಯಾಪಿ ಯದೋರ್ವಂಶಃ ಕಿಮರ್ಥಂ ಹೀಯತೇ ಶ್ರಿಯಾ
ಪೂರಿನ ವಂಶವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಪಡೆದದ್ದು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ? ಹಿರಿಯನಾದ ಯದು ವಂಶವು ಶ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಹೀನವಾಗಿದ್ದು ಏಕೆ?
ಅನ್ಯದ್ಯಯಾತಿಚರಿತಂ ಸೂತ ವಿಸ್ತರತೋ ವದ ಯಸ್ಮಾತ್ತತ್ಪುಣ್ಯಮಾಯುಷ್ಯಮ್ ಅಭಿನನ್ದ್ಯಂ ಸುರೈರಪಿ
ಸೂತನೇ, ಯಯಾತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ, ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕವಾದ, ದೇವತೆಗಳೂ ಮೆಚ್ಚಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.
ಏತದೇವ ಪುರಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಶತಾನೀಕೇನ ಶೌನಕಃ ಪುಣ್ಯಂ ಪವಿತ್ರಮಾಯುಷ್ಯಂ ಯಯಾತಿಚರಿತಂ ಮಹತ್
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಶತಾನಿಕನು ಶೌನಕನಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ದನು; ಅದು ಯಯಾತಿಯ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಮಯ, ಪವಿತ್ರ, ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕ ಕಥೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಯಯಾತಿಃ ಪೂರ್ವಜೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ದಶಮೋ ಯಃ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಕಥಂ ಸ ಶುಕ್ರತನಯಾಂ ಲೇಭೇ ಪರಮದುರ್ಲಭಾಮ್
ನಮ್ಮ ಪಿತೃಪಿತಾಮಹರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಹತ್ತನೇ ಸಂತತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ ಯಯಾತಿ, ಶುಕ್ರನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು, ಅಪರೂಪದ ವರಳನ್ನು, ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು?
ಏತದಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ಶ್ರೋತುಂ ವಿಸ್ತರೇಣ ತಪೋಧನ ಆನುಪೂರ್ವ್ಯಾಚ್ಚ ಮೇ ಶಂಸ ಪೂರೋರ್ವಂಶಧರಾನ್ನೃಪಾನ್
ತಪಸ್ಸಿನ ಧನವನ್ತನೇ, ನಾನು ಪುರೂರವನು ವಂಶವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ರಾಜರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಯಯಾತಿರಾಸೀದ್ರಾಜರ್ಷಿರ್ ದೇವರಾಜಸಮದ್ಯುತಿಃ ತಂ ಶುಕ್ರವೃಷಪರ್ವಾಣೌ ವವ್ರಾತೇ ವೈ ಯಥಾ ಪುರಾ
ಯಯಾತಿ ಎಂಬ ರಾಜರ್ಷಿ ಇದ್ದನು; ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ದೇವೇಂದ್ರನಂತಿತ್ತು. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶುಕ್ರನು ಮತ್ತು ವೃಷಪರ್ವನು ಅವರ ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
ತತ್ತೇ ಽಹಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪೃಚ್ಛತೋ ರಾಜಸತ್ತಮ ದೇವಯಾನ್ಯಾಶ್ಚ ಸಂಯೋಗಂ ಯಯಾತೇರ್ನಾಹುಷಸ್ಯ ಚ
ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ಈಗ ನಹೂಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿಯೂ ದೇವಯಾನಿಯ ಸಂಗಮವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಸುರಾಣಾಮಸುರಾಣಾಂ ಚ ಸಮಜಾಯತ ವೈ ಮಿಥಃ ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಪ್ರತಿ ಸಂಘರ್ಷಸ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಸಚರಾಚರೇ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಚರಾಚರ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.
ಜಿಗೀಷಯಾ ತತೋ ದೇವಾ ವವ್ರುರಾಙ್ಗಿರಸಂ ಮುನಿಮ್ ಪೌರೋಹಿತ್ಯೇ ಚ ಯಜ್ಞಾರ್ಥೇ ಕಾವ್ಯಂ ತೂಶನಸಂ ಪರೇ
ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ದೇವತೆಗಳು ಅಂಗಿರಸ ವಂಶದ ಮುನಿಯನ್ನು ಯಜ್ಞದ ಪುರೋಹಿತರಾಗಿ ಆರಿಸಿದರು; ಇನ್ನು ದಾನವರು ಕಾವ್ಯ ಉಶನಸನ್ನು ಆರಿಸಿದರು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೌ ತಾವ್ ಉಭೌ ನಿತ್ಯಮ್ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಸ್ಪರ್ಧಿನೌ ಭೃಶಮ್ ತತ್ರ ದೇವಾ ನಿಜಘ್ನುರ್ಯಾನ್ ದಾನವಾನ್ ಯುಧಿ ಸಂಗತಾನ್
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರುವ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು.
ತಾನ್ಪುನರ್ ಜೀವಯಾಮಾಸ ಕಾವ್ಯೋ ವಿದ್ಯಾಬಲಾಶ್ರಯಾತ್ ತತಸ್ತೇ ಪುನರುತ್ಥಾಯ ಯೋಧಯಾಂಚಕ್ರಿರೇ ಸುರಾನ್
ಆದರೆ ಕಾವ್ಯನು ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾನವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದನು. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
ಅಸುರಾಸ್ತು ನಿಜಘ್ನುರ್ಯಾನ್ ಸುರಾನ್ಸಮರಮೂರ್ಧನಿ ನ ತಾನ್ಸಂಜೀವಯಾಮಾಸ ಬೃಹಸ್ಪತಿರುದಾರಧೀಃ
ಆದರೆ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾನವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದಾಗ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮಹಾತ್ಮನು ಅವರನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನ ಹಿ ವೇದ ಸ ತಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಯಾಂ ಕಾವ್ಯೋ ವೇದ ವೀರ್ಯವಾನ್ ಸಂಜೀವನೀಂ ತತೋ ದೇವಾ ವಿಷಾದಮಗಮನ್ಪರಮ್
ಅವನಿಗೆ ಕಾವ್ಯನು ಬಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ—ಅದು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾ ವಿದ್ಯೆ. ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಬಹಳ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
ಅಥ ದೇವಾ ಭಯೋದ್ವಿಗ್ನಾಃ ಕಾವ್ಯಾದುಶನಸಸ್ತದಾ ಊಚುಃ ಕಚಮುಪಾಗಮ್ಯ ಜ್ಯೇಷ್ಠಂ ಪುತ್ರಂ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಕಾವ್ಯ ಉಶನಸನ ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಕಚನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಭಜಮಾನಾನ್ಭಜಸ್ವಾಸ್ಮಾನ್ ಕುರು ಸಾಹಾಯ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ಯಾಸೌ ವಿದ್ಯಾ ನಿವಸತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಽಮಿತತೇಜಸಿ
ನೀನು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸೇರಿ, ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು. ಆ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿ ಆ ವಿದ್ಯೆ ಇದೆ.
ಶುಕ್ರೇ ತಾಮಾಹರ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಭಾಗಭಾಙ್ನೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ವೃಷಪರ್ವಣಃ ಸಮೀಪೇ ಽಸೌ ಶಕ್ಯೋ ದ್ರಷ್ಟುಂ ತ್ವಯಾ ದ್ವಿಜಃ
ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಶುಕ್ರನಿಂದ ಪಡೆದು ಬಾ. ಆಗ ನೀನು ಹವನದ ಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೃಷಪರ್ವನ ಹತ್ತಿರ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೀನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯ.
ರಕ್ಷತೇ ದಾನವಾಂಸ್ತತ್ರ ನ ಸ ರಕ್ಷತ್ಯದಾನವಾನ್ ತಮ್ ಆರಾಧಯಿತುಂ ಶಕ್ತೋ ನಾನ್ಯಃ ಕಶ್ಚಿದೃತೇ ತ್ವಯಾ
ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ದಾನವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಇತರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ದೇವಯಾನೀ ಚ ದಯಿತಾ ಸುತಾ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ತಾಮ್ ಆರಾಧಯಿತುಂ ಶಕ್ತೋ ನಾನ್ಯಃ ಕಶ್ಚನ ವಿದ್ಯತೇ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಗಳು ದೇವಯಾನಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಶೀಲದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಮಾಧುರ್ಯೈರ್ ಆಚಾರೇಣ ದಮೇನ ಚ ದೇವಯಾನ್ಯಾಂ ತು ತುಷ್ಟಾಯಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ಧ್ರುವಮ್
ನಿನ್ನ ಶೀಲ, ದಾನ, ಮೃದುಭಾವ, ಉತ್ತಮ ನಡೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ದೇವಯಾನಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ, ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುವೆ.
ತದಾ ಹಿ ಪ್ರೇಷಿತೋ ದೇವೈಃ ಸಮೀಪೇ ವೃಷಪರ್ವಣಃ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತು ಸ ಪ್ರಾಯಾದ್ ಬೃಹಸ್ಪತಿಸುತಃ ಕಚಃ
ಅಂತೆಯೇ ದೇವತೆಗಳು ಕಚನನ್ನು ವೃಷಪರ್ವನ ಹತ್ತಿರ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮಗ ಕಚನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ಸ ಗತ್ವಾ ತ್ವರಿತೋ ರಾಜನ್ ದೇವೈಃ ಸಮ್ಪೂಜಿತಃ ಕಚಃ ಅಸುರೇನ್ದ್ರಪುರೇ ಶುಕ್ರಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೇದಮುವಾಚ ಹ
ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಗೌರವಿಸಿದ ಕಚನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಅಸುರರ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಶುಕ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಋಷೇರ್ ಅಙ್ಗಿರಸಃ ಪೌತ್ರಂ ಪುತ್ರಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ ನಾಮ್ನಾ ಕಚೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಂ ಶಿಷ್ಯಂ ಗೃಹ್ಣಾತು ಮಾಂ ಭವಾನ್
ಮಹಾನೇ, ನಾನು ಋಷಿ ಅಂಗಿರಸನ ಮೊಮ್ಮಗ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ನೇರ ಮಗ, ಕಚ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸು.
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚರಿಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಯ್ಯಹಂ ಪರಮಂ ಗುರೋ ಅನುಮನ್ಯಸ್ವ ಮಾಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸಹಸ್ರಪರಿವತ್ಸರಾನ್
ಪರಮ ಗುರುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ.
ಕಚ ಸುಸ್ವಾಗತಂ ತೇ ಽಸ್ತು ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣಾಮಿ ತೇ ವಚಃ ಅರ್ಚಯಿಷ್ಯೇ ಽಹಮರ್ಚ್ಯಂ ತ್ವಾಮ್ ಅರ್ಚಿತೋ ಽಸ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ
ಕಚ, ನೀನು ಬಹಳ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹನು. ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಪೂಜ್ಯನು. ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೂ ಗೌರವ ಸಿಗಲಿ.
ಕಚಸ್ತು ತಂ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ತದ್ವ್ರತಮ್ ಆದಿಷ್ಟಂ ಕವಿಪುತ್ರೇಣ ಶುಕ್ರೇಣೋಶನಸಾ ಸ್ವಯಮ್
ಕಚನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ಕವಿ ಪುತ್ರನಾದ ಶುಕ್ರನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ವ್ರತಂ ಚ ವ್ರತಕಾಲಂ ಚ ಯಥೋಕ್ತಂ ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣತ ಆರಾಧಯನ್ನುಪಾಧ್ಯಾಯಂ ದೇವಯಾನೀಂ ಚ ಭಾರತ
ಆ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಅದರ ಅವಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕಚನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಗುರು ಹಾಗೂ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಭಾರತ.
ನಿತ್ಯಮಾರಾಧಯಿಷ್ಯಂಸ್ತಾಂ ಯುವಾ ಯೌವನಗೋಚರಾಮ್ ಗಾಯನ್ನೃತ್ಯನ್ವಾದಯಂಶ್ಚ ದೇವಯಾನೀಮತೋಷಯತ್
ಯೌವನದ ಹೊಸ್ತಿಲಿರುವ ಆಕೆಗಾಗಿಯೇ ಕಚನು ಸದಾ ಹಾಡುತ್ತಾ, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ವಾದ್ಯವಜ್ಞಾಪನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸಂಶೀಲಯನ್ದೇವಯಾನೀಂ ಕನ್ಯಾಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಯೌವನಾಮ್ ಪುಷ್ಪೈಃ ಫಲೈಃ ಪ್ರೇಷಣೈಶ್ಚ ತೋಷಯಾಮಾಸ ಭಾರ್ಗವೀಮ್
ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಕಚನು ಹೂವುಗಳಿಂದ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದರಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.