ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪ್ರಿಯ ರಾಜನಿಗೆ ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸಕ್ತಿ ಉದಯಿಸಿತು. ಆಗ ಋಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಆಹಾರದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಮತ್ಸ್ಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹರಣ ಮಾಂಸದಿಂದ ಮೂರು ತಿಂಗಳು, ಆಡು ಅಥವಾ ಕುರಿ ಮಾಂಸದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು, ಪಕ್ಷಿ ಮಾಂಸದಿಂದ ಐದು ತಿಂಗಳು ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಡು ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಆರು ತಿಂಗಳು, ಪರ್ಷತ ಮಾಮ್ಸದಿಂದ ಏಳು ತಿಂಗಳು, ಏಣ ಎಂಬ ಜಿಂಕೆ ಮಾಂಸದಿಂದ ಎಂಟು ತಿಂಗಳು ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಾಡುಹಂದಿ ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳು, ಮುಂಗೋಸು ಮತ್ತು ಆಮೆ ಮಾಂಸದಿಂದ ಹನ್ನೊಂದು ತಿಂಗಳು ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ರೌರವ ಪ್ರಾಣಿಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ಹದಿನೈದು ತಿಂಗಳು ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವಾರ್ಧ್ರೀಣಸ ಎಂಬ ಕಾಡು ಎಮ್ಮೆ ಮಾಂಸದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ತನಕ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲಶಾಕ ಎಂಬ ಸೊಪ್ಪಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ಕತ್ತಿಲೆ ಮೀನು ಮಾಂಸದಿಂದ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು. ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು ಮಿಶ್ರಿತ ಪಾಯಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾತನ ದೇವತೆಗಳು ಅದನ್ನು ಅಕ್ಷಯ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಎಲ್ಲಾ ಪುರಾಣಗಳ ಪಠಣ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಸೂರ್ಯ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಸೋಮನಿಗೆ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನೂ, ಬೃಹತ್ ಮತ್ತು ರಥಂತರ ಸಾಮನ್ಗಳನ್ನೂ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಸಾಮನ್ ಮತ್ತು ಸರೌಹಿಣವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಶಾಂತಿಕಾಧ್ಯಾಯ, ಮಧು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮಂಡಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಇತರ ಪಾಠಗಳನ್ನೂ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ತಾನೂ ಸಹ, ಅತಿಥಿಗಳು ಊಟ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅವರ ಮುಂದೆ ಘೋಷಿಸಬೇಕು ಎಂದು ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಪಳಿಸಿ, ಊಟ ಮಾಡಿದವರ ಮುಂದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತರಿಸಬೇಕು. "ನನ್ನ ವಂಶದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೂ, ದಹಿಸಲ್ಪಡದವರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಆಹಾರದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿ; ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿ" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ಯಾರಿಗೂ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಬಂಧು, ಶುದ್ಧ ವಂಶ ಅಥವಾ ಆಹಾರ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಈ ಆಹಾರದಿಂದ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ದೊರಕಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ವಿಧಿವಿಧಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮೃತರಾದವರು, ಕುಟುಂಬದ ತ್ಯಜಿತ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಉಳಿದ ಭಾಗ ಮತ್ತು ದರ್ಭೆಗೆ ಚಿತ್ತರಿಸಿದ ಆಹಾರವೇ ಪಾಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಪರಿಚಿತ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನು, ಗೋಮಯ, ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಅಥವಾ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ದರ್ಭೆ ಅಣಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹಾರದಿಂದ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ವಿಧಿ ಪ್ರಕಾರ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶುದ್ಧಿಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಧೂಪ, ಸುವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ವಂಶವನ್ನು ಹೇಳಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನಾಚರಿಸಬೇಕು. ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸುತ್ತುವಂತೆ ಗಮನೆ ಮಾಡಿ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೀಪ ಬೆಳಗಿ, ಹೂವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಬಾಯಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕಿ, ಒಂದು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಹೂವು, ಅಕ್ಕಿ, ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ಅಕ್ಷಯ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ವಂಶವನ್ನು ಹೇಳಿ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಸು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ, ವಸ್ತ್ರ, ಉತ್ತಮ ಹಾಸಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬಯಸಿದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಲೋಭವಿಲ್ಲದೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಂತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಶ್ವದೇವರಿಗೆ ಸ್ವಧಾ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ದಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಜ್ಞಾನಿ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, "ಪಿತೃಗಳು ಸುಖವಾಗಿರಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಅದನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು "ನಮ್ಮ ವಂಶ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ" ಎಂದಾಗ, ಅವನು "ದಾತೃಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ" ಎಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು. "ಈ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಸತ್ಯವಾಗಲಿ" ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಸ್ವಸ್ತಿ ಪಾಠ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು. ಉಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೋದ ನಂತರವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕು; ನಂತರ ಗೃಹದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿರುವ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ ವರ್ಣದವರಿಗೆ ಪಾಲಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪಿತೃಭೋಜ್ಯವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಪುತ್ರರಿರುವವರಿಗೂ ಇಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಇದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಂತರ, ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು "ವಾಜೇ ವಾಜ" ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಕುಶದ ತುದಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿದಾಯಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗೆ ಎಂಟು ಹೆಜ್ಜೆ ಸುತ್ತಿ, ಬಂಧುಗಳು, ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಸಿಂಪಳಿಸಿ, ವೈಶ್ವದೇವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಿತ್ಯ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ವೈಶ್ವದೇವ ಕರ್ಮದ ನಂತರ, ದಾಸ, ಪುತ್ರ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಅತಿಥಿಗಳೊಡನೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ದೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದವನು ಕೂಡ ಈ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬಹುದು; ಇದು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಪತ್ನಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಜ್ಞಾನಿ ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನು ಕೂಡ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಈ ವಿಧಿಯಂತೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬಹುದು. ಮೂರನೆಯದು ಸಮೃದ್ಧಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹಬ್ಬ, ಮದುವೆ, ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲಿಗೆ ತಾಯಿಯವರಿಗೆ, ನಂತರ ತಂದೆಯವರಿಗೆ, ನಂತರ ತಾಯಿಯ ತಂದೆಯವರಿಗೆ, ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಗೆ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ಮೊಸರು, ಅಖಂಡ ಅಕ್ಕಿ, ಹಣ್ಣು, ನೀರು, ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ದೂರ್ವಾ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ, ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಮೃದ್ಧಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೋಡಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಬೇಕು; ದ್ವಿಜ ಜೋಡಿಗಳಿಗೆ ವಸ್ತ್ರ, ಚಿನ್ನ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಳ್ಳನ್ನು ಯವದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂದೀ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಮೃದ್ಧಿ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಶೂದ್ರನು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ವಿನಯದಿಂದ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಪಿತೃಶ್ರಾದ್ಧದ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಋಷಿಗಳು ರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು, ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಭದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.