ಮಾಯಾ ತನ್ನ ವಚನದಲ್ಲಿ, “ನಿರ್ಧರಿತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೋಯಿಲೆಯ ಕೂಗಿನಿಂದ ಸೂಚನೆ ದೊರಕಿದಾಗ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು; ಆ ಸಮಯವನ್ನು, ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದ ಸಂಯೋಗ ಮತ್ತು ನಗರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಗರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗುಂಪನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ದೇವರೊಬ್ಬನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಬಾಣದಿಂದ ಪುಡಿ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನ, ಶಕ್ತಿಯು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ವೈರ—all ಇವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಈ ನಗರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಮಹೇಶ್ವರನ ಭಯಂಕರ ಏಕ ಚariotವನ್ನು ತಡೆಯಿರಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ ಮಾಡಿ. ನಾವು ಈ ರೀತಿ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಯ ಸಂಯೋಗದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಮಾಯಾ ಹೇಳಿದರು. ಮಾಯಾ ಈ ರೀತಿ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೈತ್ಯರು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಮಾಯಾವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ—ಮಾಯಾ ಅವರಂತೆಯೇ—ಹೇಳಿದರು: “ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ರುದ್ರನು ನಗರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ ನಾವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇಂದು ನಾವು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ, ರುದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದೇವೆ,” ಎಂದು ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು ಹರ್ಷದಿಂದ, ಅವರ ಕೂದಲು ಎದ್ದು ನಿಂತಂತೆ, ಹೇಳಿದರು. “ತ್ರಿಪುರವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬಹುದು, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಚಲವಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಾರಾಯಣನ ಮೂರುಪಥವು ಸಂಭವಿಸಬಹುದು—ಆಗ ದಾನವರು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಧರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆವುದಿಲ್ಲ; ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. ಮಾನವರು ದೇವತೆಗಳಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ದೈತ್ಯರಿಲ್ಲದ ಲೋಕವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಈ ರೀತಿ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಹರ್ಷಭರಿತ ನಗರಾಧಿಪತಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ವೈರಿಗಳು, ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪ್ರೇಮದ ಗುಪ್ತಚರರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಮಹಾಮಣಿಯಾದ ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪೂರ್ವದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವಾದಿತ ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡನು. ಹಂಸವು ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ ವಿಶಾಲ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಮಹಾಸಿಂಹನು ಲಾಪಿಸ್ ಲಾಜುಲಿ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ, ಅಥವಾ ವಿಶುನು胸ದ ಮೇಲೆ ವಿಶಾಲ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವಿರುವಂತೆ, ಅತ್ರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂದಾಜಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ, ಅಮೃತದ ಬೆಳಕು ಹರಡಿದನು. ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶೀತಕಿರಣಗಳಿಂದ ನಗರವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದಾಗ, ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಮನೋಹರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಬೀದಿಗಳು, ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳು, ಅರಮನೆಗಳು, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಂಪಕವರ್ಣದ ದೀಪಗಳು—ಕಡಿಮೆ ಎಣ್ಣೆ ಬಳಸಿ—ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಠಗಳಲ್ಲಿ ಆ ದೀಪಗಳು ಎಣ್ಣೆ ತುಂಬಿ ಬೆಳಗಿಸಲಾಯಿತು; ಅವರ ಮನೆಗಳು ಸಂಪತ್ತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ಸಂಪೂರ್ಣ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದವು, ದೀಪಗಳು ಚಂದ್ರೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಒಳಗಿನ ದೀಪಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ, ಅಂಧಕಾರವು ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಗೆರೆಯಾದ ಕುಟುಂಬದಂತೆ ನಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಯೌವನದ ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ನಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕಾಮಪ್ರೇರಿತ ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಇರುವುದು. ಬುಲ್ಲುಧ್ವಜಧಾರಿ ದೇವನ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವರು ಈಗ ಮೀನುಧ್ವಜದ ದೇವನಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಮುಖ್ಯ ಅಸುರರಲ್ಲಿ, ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಹಿಳೆಯರು, ಕಾಮದಿಂದ ಉರಿದಂತೆ, ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದರು. ರಾಕ್ಷಸಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಟೋಚಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರು; ವೀಣೆಗಳು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಕೋಯಿಲೆಗಳು ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು; ಮದನನು, ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಲಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಚಂದ್ರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನ ಜಾಲವನ್ನು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ರೋಹಿಣಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ گونه ಮೇಲೆ ಸುಂದರ ತಿಲವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಅಲಂಕೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಸುತ್ತು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾ, “ಇದು ನನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮುಖ,” ಎಂದು ಮೃದುವಾಗಿ ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು; ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ಸಪರ್ಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಯುವತಿಯರು, ಕಾಮದಿಂದ ಉರಿದಂತೆ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯರ ಬಳಿಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಹೇಗೆ ರಾತ್ರಿ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ವೇಳೆ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆ. ಒಬ್ಬಳು ಆನಂದದಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ಬಹುಕಾಲ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ನಂತರ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು, ಪ್ರಿಯನ ಸಿಹಿ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಕಜ್ಜಳದಿಂದ ಕಣ್ಣನ್ನು ಅಲಂಕೃತಗೊಳಿಸಿ, ಹಸುವಿನ ತಲೆಯ ಸಾಂದನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಸುರ ಮಹಿಳೆಯರು ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಂಗಾರದ ಕುಂಭಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಲಿನ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ತುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಂತಿ ವಾದ್ಯಗಳ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಮಹಿಳೆಯರ ಚಾಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಂಡರು. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಸಿಹಿ ಹಾಡುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ—ಮದನನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಖಜಾನೆ; pleasure gardens ನಲ್ಲಿ delightful ಸಂಗೀತ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಅವರು ಅದನ್ನು ನಿಪುಣವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಡು ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ಕೆಲವರು ರಾಗವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಪ್ರಿಯರನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯನು ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ, ಗುಂಗುಮಾಡಿದ anklets ಮತ್ತು ಹಾರಗಳು, ಹೊಸ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಕೋಯಿಲೆಗಳ ಕೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯರ ಅಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ, ಕೂದಲು ಎದ್ದು ನಿಂತಂತೆ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಹೊಸ ಮಳೆಯಿಂದ ತೇವಗೊಂಡ ಹೊಸ ಮೊಟ್ಟೆ ಗಳಂತೆ, ಭೂಮಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅದ್ಭುತ ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆಯರು, ಸಿಹಿ ಧ್ವನಿಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ, ಮದನನ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದರು. ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಕುಂದುಹೋಗಿ, ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾ, “ನೀನು ನನ್ನ گونهವನ್ನು ಏಕೆ ಘಮಿಸುತ್ತಿರುವೆ? ನನ್ನ ವಿಶಾಲ, ತುಂಬಿದ, ಎತ್ತರವಾದ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ—ಬಂಗಾರದ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ—ಏರಿ,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಂದ್ರೋದಯದಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಬೀದಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಸುತ್ತ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಗುವಿನ ಸಿಡಿಮಿಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಮರ waving ನಡುವೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಗುಂಗಿನಿಂದ ಅಲೋಲವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಹಾರ subtle ಶಬ್ದದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು unfading ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರ ಕಾಲ; ಅವರ ಧ್ವನಿಗಳು, ತಳಿಯಂತೆ refined ಆಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೆಡೆ ಹಂಸಗಳ ಧ್ವನಿಗಳು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾರದ ಆಭರಣಗಳು, ದೇಹದ ಸುಗಂಧ, ಆ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮನೋಭಾವಗಳು, ಕಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ರಾಕ್ಷಸಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತವೆ. ಬಣ್ಣದ ಉಡುಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಕೂದಲು ಸಡಿಲವಾಗಿ, gracefully sway ಆಗುತ್ತಾ, ರಾಕ್ಷಸಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ. ಅಲೋಲನದಿಂದ, ಸಡಿಲವಾದ ಹಾರಗಳು, ಬಿದ್ದ ಆಭರಣಗಳು, ಚದುರಿದ ರತ್ನಗಳಿಂದ, ಜೂಲು ಕೆಳಗಿನ ಭೂಮಿ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಚಂದ್ರನ ಪಾರ್ಶ್ವವು ವಿಭಿನ್ನ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರುವಂತೆ. ಈ ರೀತಿ, ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಹಿಳೆಯರು, ಪ್ರೇಮ, ಸಂಗೀತ, ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳು ಮತ್ತು ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕು ನಗರವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅಮೃತದಂತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.