ಆ ಪರ್ವತ ಶೃಂಗಗಳ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ರಾಜನು ತಾನೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಶಿಲೆಗಳು ದೈವಿಕವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಹೊರಬಿಡುತ್ತಿದ್ದುದು, ಅದು ಅಮೃತದಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಎತ್ತುಗಳು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಡುಗಳು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಶಿಲೆಗಳೊಳಗೆ ಹಾಲು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಮತ್ತೆಡೆ ಮೊಸರು ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜನು ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ದೈವಿಕ ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಕಾಲುವೆಗಳು ಉಷ್ಣವಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತಾವುದು ಶೀತವಾಗಿದ್ದವು; ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳು ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಆನಂದಕರವಾಗಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಐದು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲೆಂದರೂ ಹಿಮಪಾತವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ಸುಂದರ ಪರ್ವತದ ಶೃಂಗದ ದಾರಿಗಳು ಹಿಮದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಒಡೆಯ ರಾಜಾ, ಅಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ಒಂದು ಬಿಳಿಯ ಶೃಂಗವಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಸದಾ ಸೇರಿ ಹಿಮವನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ ಮಳೆಮೋಡಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುರಿಯುತ್ತಾ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶೃಂಗದ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಆ ಆಶ್ರಮವು ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಮಧೇನು ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಮರಗಳ ಫಲಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಫಲವತ್ತಾಗಿದ್ದು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜೇನುಹುಳುಗಳು, ದೈವಿಕ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಇದ್ದರು, ಮತ್ತು ಸದಾ ಗಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ಪರ್ವತದಂತೆ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಅಲ್ಲಿ, ನರಾಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜಾ, ಕಪಿಗಳು ಜಿಗಿದು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಹಿಮದ ಗುಡ್ಡೆಗಳು ಚಂದ್ರನ ಚಕ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಆಶ್ರಮವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಿಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗುಹೆಗಳೂ ಪರ್ವತದ ಗೋಡೆಯೊಳಗೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು, ಸದಾ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಮಹಾರಾಜ ಪುರೂರವನು, ಪೂರ್ವದಿಂದಲೇ ಭಕ್ತಿ ತುಂಬಿದವನು, ದೇವದೇವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಆಗ, ಆ ಆಶ್ರಮವು, ಶ್ರಮವನ್ನು ತಣಿಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತೆ, ನೂರಾರು ಸುಂದರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅತ್ರಿಯವರೇ ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಂತೆ, ಶುಭಕರವಾಗಿಯೂ ಭಾಗ್ಯವರ್ಧಕವಾಗಿಯೂ, ಮದ್ರದ ರಾಜನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಎರಡು ಮಹಾ ಶೃಂಗಗಳು, ಬೃಹತ್ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಹಿಮದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಶೃಂಗ, ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಅದು ಸದಾ ಉಷ್ಣವಾಗಿರುವ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಯಾವಾಗಲೂ ಮೋಡರಹಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅದರ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಮರಗಳ ನಡುವೆ, ಮಾಲತೀ ಲತೆಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗುಹೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜನು ಆ ಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅದು ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲಾಗಿ, ನಾಳ್ವೆ ಅಗಲವಷ್ಟೇ ಇತ್ತು; ಆ ನಾಳ್ವೆ ದೈರ್ಘ್ಯವನ್ನು ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಸ್ಥಳವು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಭರಣಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸ್ಥಳವು ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ, ಆಳವಾಗಿಯೂ, ವಕ್ರವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಕೂಡಾ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಚಂದ್ರನ ಪ್ರಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಗಲಿನಂತೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎರಡೂ ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ಒಂದು ಕ್ರೋಶಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಸ್ತಾರ ಹೊಂದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಸರೋವರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸರೋವರದ ಸುತ್ತಲೂ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವೇದಿಕೆಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ಪವಳ ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಹೂಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮರಾಗ ರತ್ನದ ದಳಗಳಿರುವ ಕಮಲಗಳು ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದ್ದವು. ವಜ್ರದ ತಂತಿಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಪಚ್ಚೆ ಮತ್ತು ನೀಲಮಣಿಯ ಎಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಕಮಲಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ನೆಲವು ವಜ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಆವೃತ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಜಲಚರಗಳು—ಶಂಖ, ಶಂಕು, ಮುಕ್ತೆಗಳು—ಇದ್ದವು; मगरಗಳು, ಮೀನುಗಳು, ಭಯಾನಕ ಆಮೆಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದವು; ಪಚ್ಚೆ ತುಂಡುಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ವಜ್ರಗಳು, ಪದ್ಮರಾಗ, ಇಂದ್ರನೀಲ, ಮಹಾ ನೀಲಮಣಿಗಳು, ವಿವಿಧ ಸ್ಪಟಿಕಗಳು, ಕಾರ್ಕೋಟಕ ರತ್ನಗಳು, ತಾಮ್ರದ ತುಂಡುಗಳು, ಶೇಷ ಭಾಗಗಳು, ರಾಜಾವರ್ತ ಮುಖ್ಯ ರತ್ನಗಳು, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ರತ್ನಗಳು, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರ ರತ್ನಗಳು, ದಟ್ಟವಾದ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ರತ್ನಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾದ ಸ್ಯಾಮಂತಕ ರತ್ನಗಳ ಭಾಗಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ಹಾಗೂ ನಾಗರತ್ನಗಳು, ಸ್ಫಟಿಕ, ಗರುಡ, ಪೀತಮಣಿಗಳು, ಪಚ್ಚೆ ಧೂಳಿಗಳು, ನೀಲಮಣಿ, ಸುಗಂಧಿಕಾ, ರಾಜರತ್ನಗಳು, ಮುಖ್ಯ ವಜ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮರತ್ನ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದವು. ಮುಕ್ತೆಗಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವವರನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ನೀರು ಬಹಳ ಹಿತವಾಗಿ, ಸ್ನಾನದ ತಂಪನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂತಹುದಾಗಿತ್ತು; ವೈದುರ್ಯ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಆ ಸರೋವರ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಉದ್ದವು ಎರಡು ನೂರು ಬಿಲ್ಲಿನಷ್ಟು, ಚತುರ್ಸ್ರಾಕಾರದ ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು, ಆನಂದಕರವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮೂವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸುಂದರ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಯ ಪ್ರವೇಶದಂತೆ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶವಿತ್ತು, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ, ಒಂದು ಸುಂದರ ಕಮಲದ ಸರೋವರವು ಶಿಲಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿತು; ಅದು ಶುದ್ಧ, ಶೀತಲ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಜಲಪुष್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಸರೋವರವು ಆಕಾಶದಂತೆ, ಚತುರ್ಸ್ರಾಕಾರದ ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು; ಅದರ ನೀರು ಸಿಹಿಯೂ ಹಗುರವೂ ಶೀತಲವೂ ಸುಗಂಧವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅದು ಕಂಠವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನೂ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಹಾ ಆರಾಮವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸರೋವರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೂವರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಒಂದು ಭವನವಿತ್ತು; ಅದರ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಸೇತುವೆ ಇದ್ದಿತು, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಭವನವು ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು; ವೈದುರ್ಯ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ಶುದ್ಧ ಪವಳದ ಪಟಕಗಳು ಇದ್ದವು. ಅದು ಮಹಾ ನೀಲಮಣಿಗಳ ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಪಚ್ಚೆ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ವಜ್ರದ ಕಿರಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ನೋಡಲು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.