પ્રાસૈઃ પાશૈશ્ચ ખડ્ગૈશ્ચ ગદાભિર્મુસલૈસ્તથા વજ્રૈરશનિભિશ્ચૈવ સાગ્નિભિશ્ચ મહાદ્રુમૈઃ
ભાલા, ફાંસ, તલવાર, ગદા, મુસળ, વજ્ર, ચાબુક, અગ્નિથી પ્રજ્વલિત લાકડા અને મોટા વૃક્ષો –
મુદ્ગરૈર્ભિન્દિપાલૈશ્ચ શિલોલૂખલપર્વતૈઃ શતઘ્નીભિશ્ચ દીપ્તાભિર્ દણ્ડૈરપિ સુદારુણૈઃ
મુદગર, ભિન્દિપાલ, પથ્થર, ઓખળી, પર્વતોના શિખરો, જ્વલંત શતઘ્ની અને ભયાનક દંડો –
તે દાનવાઃ પાશગૃહીતહસ્તા મહેન્દ્રતુલ્યાશનિવજ્રવેગાઃ સમન્તતો ઽભ્યુદ્યતબાહુકાયાઃ સ્થિતાસ્ત્રિશીર્ષા ઇવ નાગપાશાઃ
એ દાનવો હાથમાં ફાંસ પકડીને, ઇન્દ્રના વજ્ર જેવી ઝડપથી, ચારે બાજુ ઉંચા હાથ કરીને ઊભા રહ્યા, જાણે ત્રિશિર્ષ નાગફાંસો હોય.
સુવર્ણમાલાકુલભૂષિતાઙ્ગાઃ પીતાંશુકાભોગવિભાવિતાઙ્ગાઃ મુક્તાવલીદામસનાથકક્ષા હંસા ઇવાભાન્તિ વિશાલપક્ષાઃ
સોનાની માળાથી શોભતા, પીળા વસ્ત્રોથી તેજસ્વી, મુક્તાની માળાથી કમર બંધેલી – એ વિશાળ પાંખવાળા હંસ જેવું તેજ ધરાવતા લાગતા.
તેષાં તુ વાયુપ્રતિમૌજસાં વૈ કેયૂરમૌલીવલયોત્કટાનામ્ તાન્યુત્તમાઙ્ગાન્યભિતો વિભાન્તિ પ્રભાતસૂર્યાંશુસમપ્રભાણિ
એમાં પવન જેવી તાકાત ધરાવનારા, સુંદર કંકણ, મુગટ અને વળયો પહેરેલા, એમના માથા ચારે બાજુથી પ્રભાતના સૂર્યકિરણ જેવું તેજ પાથરતા હતા.
ખરાઃ ખરમુખાશ્ચૈવ મકરાશીવિષાનનાઃ ઈહામૃગમુખાશ્ચાન્યે વરાહમુખસંસ્થિતાઃ
કેટલાંકના મુખ ગધેડા જેવા, કેટલાકના મગર અને ઝેરી સાપ જેવા, કેટલાકના ઇહામૃગ જેવા અને કેટલાકના મુખ વરાહ જેવા હતા.
બાલસૂર્યમુખાશ્ચાન્યે ધૂમકેતુમુખાસ્તથા અર્ધચન્દ્રાર્ધવક્ત્રાશ્ચ અગ્નિદીપ્તમુખાસ્તથા
કેટલાંકના ચહેરા ઉગતા સૂર્ય જેવા, કેટલાકના ધૂમકેતુ જેવા, કેટલાકના અર્ધચંદ્ર જેવા અને કેટલાકના અગ્નિ જેવું જ્વલંત મુખ હતું.
હંસકુક્કુટવક્ત્રાશ્ચ વ્યાદિતાસ્યા ભયાવહાઃ સિંહાસ્યા લેલિહાનાશ્ચ કાકગૃધ્રમુખાસ્તથા
કેટલાંકના હંસ અને કૂકડી જેવા, મોટું મોં ખોલીને ભયાનક લાગતા; કેટલાકના સિંહ જેવા, જીભ લપલપાવતા અને કેટલાકના કાગડા તથા ગૃધ્ર જેવા મુખ હતા.
દ્વિજિહ્વકા વક્રશીર્ષાસ્ તથોલ્કામુખસંસ્થિતાઃ મહાગ્રાહમુખાશ્ચાન્યે દાનવા બલદર્પિતાઃ
કેટલાંકના બે જીભ, વાંકા માથા અને ઉલ્કા જેવા મુખ હતા; બીજા શક્તિશાળી દાનવોના મુખ મહાશાર્ક જેવા હતા, જે પોતાની તાકાતમાં ગર્વ કરતા હતા.
શૈલસંવર્ષ્મણસ્ તસ્ય શરીરે શરવૃષ્ટિભિઃ અવધ્યસ્ય મૃગેન્દ્રસ્ય ન વ્યથાં ચક્રુરાહવે
જ્યાં સુધી એના શરીર પર્વત જેટલા વિશાળ હતા અને એ સિંહ પર તીરોની વરસાદ વરસાવતો હતો, ત્યારે પણ એ અજય મૃગેન્દ્રને યુદ્ધમાં કોઈ દુઃખ કે ભય લાગ્યું નહીં.
એવં ભૂયો ઽપરાન્ઘોરાન્ અસૃજન્દાનવેશ્વરાઃ મૃગેન્દ્રસ્યોપરિ ક્રુદ્ધા નિઃશ્વસન્ત ઇવોરગાઃ
એ રીતે દાનવોના રાજાઓએ ફરી ભયાનક શસ્ત્રો ગુસ્સામાં સિંહ પર છોડ્યા, જેમ સર્પો ફુંકારતા હોય તેમ.
તે દાનવશરા ઘોરા દાનવેન્દ્રસમીરિતાઃ વિલયં જગ્મુરાકાશે ખદ્યોતા ઇવ પર્વતે
દૈત્યરાજાએ છોડેલા એ ભયાનક તીરો આકાશમાં પર્વત પરના જ્યોત્સ્ના જેવા અદૃશ્ય થઈ ગયા.
તતશ્ચક્રાણિ દિવ્યાનિ દૈત્યાઃ ક્રોધસમન્વિતાઃ મૃગેન્દ્રાયાસૃજન્નાશુ જ્વલિતાનિ સમન્તતઃ
પછી દૈત્યોએ ગુસ્સાથી ચમકતા દિવ્ય ચક્રો ચારેય બાજુ સિંહ પર ઝડપથી ફેંક્યા.
તૈરાસીદ્ગગનં ચક્રૈઃ સંપતદ્ભિરિતસ્તતઃ યુગાન્તે સંપ્રકાશદ્ભિશ્ ચન્દ્રાદિત્યગ્રહૈરિવ
એ ચક્રો આકાશમાં બધે ઉડી રહ્યા હતા, જેથી આખું ગગન ચમકી ઉઠ્યું, જાણે યુગના અંતે ચાંદો અને સૂર્ય જેવા ગ્રહોથી પ્રકાશિત થયું હોય.
તાનિ સર્વાણિ ચક્રાણિ મૃગેન્દ્રેણ મહાત્મના ગ્રસ્તાન્યુદીર્ણાનિ તદા પાવકાર્ચિઃસમાનિ વૈ
એ બધા અગ્નિ જેવી જ્વાળાવાળા ચક્રો મહાન આત્માવાળા સિંહે એ ક્ષણે ગળી લીધા.
તાનિ ચક્રાણિ વદને વિશમાનાનિ ભાન્તિ વૈ મેઘોદરદરીષ્વેવ ચન્દ્રસૂર્યગ્રહા ઇવ
એ ચક્રો સિંહના મોઢામાં પ્રવેશતા, વાદળની ગુફાઓમાં ચાંદ્ર-સૂર્યગ્રહણ જેવું તેજ પાથરતા લાગ્યા.
હિરણ્યકશિપુર્દૈત્યો ભૂયઃ પ્રાસૃજદૂર્જિતામ્ શક્તિં પ્રજ્વલિતાં ઘોરાં ધૌતશસ્ત્રતડિત્પ્રભામ્
હિરણ્યકશિપુ દૈત્યે ફરી એક ભયાનક, વીજળી જેવું તેજ ધરાવતું, ચમકતું શસ્ત્ર છોડ્યું.
તામાપતન્તીં સમ્પ્રેક્ષ્ય મૃગેન્દ્રઃ શક્તિમુજ્જ્વલામ્ હુંકારેણૈવ રૌદ્રેણ બભઞ્જ ભગવાંસ્તદા
એ ચમકતું શસ્ત્ર પોતાની તરફ આવતું જોઈ, સિંહે જોરદાર ગર્જના કરી અને તરત જ તેને તોડી નાંખ્યું.
રરાજ ભગ્ના સા શક્તિર્ મૃગેન્દ્રેણ મહીતલે સવિસ્ફુલિઙ્ગા જ્વલિતા મહોલ્કેવ દિવશ્ચ્યુતા
સિંહે તોડેલું એ શસ્ત્ર જમીન પર પડ્યું ત્યારે, તે ચમકતું અને ચમકતી ચીંગારીઓ સાથે જાણે આકાશમાંથી પડી આવેલી મોટી પતંગ જેવી લાગતું હતું.
નારાચપઙ્ક્તિઃ સિંહસ્ય પ્રાપ્તા રેજે ઽવિદૂરતઃ નીલોત્પલપલાશાનાં માલેવોજ્જ્વલદર્શના
તીરોની એક પંક્તિ સિંહ સુધી આવી પહોંચી, નજીકમાં તેજસ્વી લાગી, જાણે નીલકમળ અને પલાશના પાંદડાની માળા હોય.
સ ગર્જિત્વા યથાન્યાયં વિક્રમ્ય ચ યથાસુખમ્ તત્સૈન્યમ્ ઉત્સારિતવાંસ્ તૃણાગ્રાણીવ મારુતઃ
સિંહે યોગ્ય રીતે ગર્જના કરી, મનગમતું વિક્રમ કર્યું અને એ સૈન્યને પવન ઘાસના તણકા ઉડાવી દે તેમ વિખેરી દીધું.
તતો ઽશ્મવર્ષં દૈત્યેન્દ્રા વ્યમૃજન્ત નભોગતાઃ નગમાત્રૈઃ શિલાખણ્ડૈર્ ગિરિશૃઙ્ગૈર્મહાપ્રભૈઃ
પછી દૈત્યના વડાઓ આકાશમાં ફરીને, પર્વત જેટલા મોટા પથ્થરો અને શિલાઓના ટુકડાઓથી પથ્થરવર્ષા શરૂ કરી.
તદશ્મવર્ષં સિંહસ્ય મહન્મૂર્ધનિ પાતિતમ્ દિશો દશ વિકીર્ણા વૈ ખદ્યોતપ્રકરા ઇવ
એ પથ્થરવર્ષા સિંહના વિશાળ માથા પર પડી, અને દસેય દિશામાં જાણે જ્યોત્સ્નાના ટોળા વિખેરાઈ ગયા.
તદાશ્મૌઘૈર્ દૈત્યગણાઃ પુનઃ સિંહમરિંદમમ્ છાદયાંચક્રિરે મેઘા ધારાભિરિવ પર્વતમ્
પછી દૈત્યગણોએ પથ્થરનાં ધોધથી એ દુશ્મનવિરોધી સિંહને ઘેરી લીધો, જેમ વાદળો પર્વતને વરસાદથી ઢાંકી દે.
ન ચ તં ચાલયામાસુર્ દૈત્યૌઘા દેવસત્તમમ્ ભીમવેગો ઽચલશ્રેષ્ઠં સમુદ્ર ઇવ મન્દરમ્
છતાં પણ એ દૈત્યોના ટોળા એ ભયાનક શક્તિ ધરાવતાં દેવશ્રેષ્ઠને હલાવી શક્યા નહીં, જેમ દરિયો મહાન પર્વતને હલાવી શકતો નથી.
તતો ઽશ્મવર્ષે વિહતે જલવર્ષમનન્તરમ્ ધારાભિરક્ષમાત્રાભિઃ પ્રાદુરાસીત્સમન્તતઃ
પછી પથ્થરવર્ષા નિષ્ફળ જતા, તરત જ મેઘોની ધોધવર્ષા સર્વત્ર શરૂ થઈ.
નભસઃ પ્રચ્યુતા ધારાસ્ તિગ્મવેગાઃ સમન્તતઃ આવૃત્ય સર્વતો વ્યોમ દિશશ્ચોપદિશસ્તથા
આકાશમાંથી ઝડપથી પડતી એ ધોધોએ આખું ગગન અને સર્વ દિશાઓ ઢાંકી લીધી.
ધારા દિવિ ચ સર્વત્ર વસુધાયાં ચ સર્વશઃ ન સ્પૃશન્તિ ચ તા દેવં નિપતન્ત્યો ઽનિશં ભુવિ
આકાશ અને ધરતી પર સર્વત્ર પડતી એ ધોધો સતત જમીન પર પડતી રહી, પણ દેવને સ્પર્શી શકી નહીં.
બાહ્યતો વવૃષુર્વર્ષં નોપરિષ્ટાચ્ચ વવૃષુઃ મૃગેન્દ્રપ્રતિરૂપસ્ય સ્થિતસ્ય યુધિ માયયા
બહાર વરસાદ વરસતો હતો, પણ ઉપરથી એક બूँદ પણ નહોતી પડતી, કારણ કે યુદ્ધમાં સિંહ જેવો દેખાતો તે યોદ્ધા માયાથી સુરક્ષિત ઊભો રહ્યો હતો.
હતે ઽશ્મવર્ષે તુમુલે જલવર્ષે ચ શોષિતે સો ઽસૃજદ્દાનવો માયામ્ અગ્નિવાયુસમીરિતામ્
જ્યારે પથ્થરવર્ષા અને જળવર્ષા બંને શાંત થઈ ગઈ, ત્યારે દાનવે અગ્નિ અને પવનથી ચાલતી ભયાનક માયા ઉત્પન્ન કરી.