ઇત્યુક્તા મુનયો જગ્મુસ્ ત્વરિતાસ્તુ હિમાચલમ્ તત્ર તે પૂજિતાસ્તેન હિમશૈલેન સાદરમ્ ઊચુર્મુનિવરાઃ પ્રીતાઃ સ્વલ્પવર્ણં ત્વરાન્વિતાઃ
આ રીતે સંવાદ મળતાં ઋષિઓ ઝડપથી હિમાલય તરફ ગયા; ત્યાં હિમશૈલએ તેમને સન્માનપૂર્વક આવકાર્યા, ત્યારે પ્રસન્ન થયેલા ઋષિગણોએ થોડી જ વાણીમાં તાત્કાલિક વાત કહી.
દેવો દુહિતરં સાક્ષાત્ પિનાકી તવ માર્ગતે તચ્છીઘ્રં પાવયાત્માનમ્ આહુત્યેવાનલાર્પણાત્
પિનાકધારી દેવ તમારા પુત્રીને સીધા માંગે છે; તમે ઝડપથી પોતાનું શુદ્ધિકરણ કરો, જેમ અગ્નિમાં આહુતિ આપતાં કરે છે.
કાર્યમેતચ્ચ દેવાનાં સુચિરં પરિવર્તતે જગદુદ્ધરણાયૈષ ક્રિયતાં વૈ સમુદ્યમઃ
આ દેવતાઓનું કાર્ય બહુ સમયથી ચાલે છે; હવે જગતના ઉદ્ધાર માટે પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.
ઇત્યુક્તસ્તૈસ્તદા શૈલો હર્ષાવિષ્ટો ઽવદન્મુનીન્ અસમર્થો ઽભવદ્વક્તુમ્ ઉત્તરં પ્રાર્થયઞ્છિવમ્
એમ ઋષિઓએ કહ્યાબાદ, પર્વત આનંદથી ભરાઈ ગયા અને ઋષિઓને કહ્યુ, પણ પોતે જવાબ આપી શક્યા નહીં અને શિવજી પાસે ઉત્તર માગ્યો.
તતો મેના મુનીન્વીક્ષ્ય પ્રોવાચ સ્નેહવિક્લવા દુહિતુસ્તાન્મુનીંશ્ચૈવ ચરણાશ્રયમ્ અર્થવિત્
પછી મેનાએ ઋષિઓને જોઈને, પ્રેમથી કંપતી વાણીમાં પુત્રી અને ઋષિઓને, તેમનાં ચરણોમાં શરણ લઈ, તેમનો હેતુ સમજીને વાત કરી.
યદર્થં દુહિતુર્જન્મ નેચ્છન્ત્યપિ મહાફલમ્ તદેવોપસ્થિતં સર્વં પ્રક્રમેણૈવ સાંપ્રતમ્
જે હેતુ માટે પુત્રીનો જન્મ ઇચ્છાય છે, ભલે તે મહાફળદાયી હોય, એ બધું હવે યોગ્ય સમયે પૂરું થયું છે.
કુલજન્મવયોરૂપવિભૂત્યૃદ્ધિયુતો ઽપિ યઃ વરસ્તસ્યાપિ ચાહૂય સુતા દેયા હ્યયાચતઃ
યાદ રાખો, જો વર પાસે કુળ, જન્મ, વય, રૂપ, વૈભવ અને સંપત્તિ હોય, તો પુત્રી તેને, જ્યારે તે માંગે, આપવી જોઈએ.
તત્સમસ્તતપોઘોરં કથં પુત્રી પ્રયાસ્યતિ પુત્રીવાક્યાદ્યદત્રાસ્તિ વિધેયં તદ્વિધીયતામ્
પુત્રીએ જેટલી કઠિન તપસ્યા કરી છે, એ પછી તે કેવી રીતે વિદાય લેશે? હવે જે કંઈ તેની ઈચ્છા પ્રમાણે કરવું હોય, તે કરો.
ઇત્યુક્તા મુનયસ્તે તુ પ્રિયયા હિમભૂભૃતઃ ઊચુઃ પુનરુદારાર્થં નારીચિત્તપ્રસાદકમ્
હિમાલયના પ્રિયજન દ્વારા આમ કહેતા, ઋષિઓએ ફરીથી ઉદાર અને સ્ત્રીના મનને આનંદ આપતી વાતો કરી.
ઐશ્વર્યમવગચ્છસ્વ શંકરસ્ય સુરાસુરૈઃ આરાધ્યમાનપાદાબ્જયુગલત્વાત્સુનિર્વૃતૈઃ
શિવજીનું રાજ્ય દેવો અને દૈત્યો બંનેને મળે છે, જે તેમના કમળ જેવા પગને ભક્તિપૂર્વક પૂજે છે અને સંતોષ પામે છે.
યસ્યોપયોગિ યદ્રૂપં સા ચ તત્પ્રાપ્તયે ચિરમ્ ઘોરં તપસ્યતે બાલા તેન રૂપેણ નિર્વૃતિઃ
જે સ્વરૂપ શિવજીને યોગ્ય લાગે છે, તે સ્વરૂપ મેળવવા માટે ઉમા લાંબા સમય સુધી કઠિન તપ કરે છે અને એ સ્વરૂપમાં આનંદ અનુભવે છે.
યસ્તદ્વ્રતાનિ દિવ્યાનિ નયિષ્યતિ સમાપનમ્ તત્ર સાવહિતા તાવત્ તસ્માત્ સૈવ ભવિષ્યતિ
જે સ્ત્રી એ દિવ્ય વ્રતોને ધ્યાનપૂર્વક પૂર્ણ કરે છે, એ જ શિવજીની બનશે; એટલે તું એ વ્રતો પૂરા થાય ત્યાં સુધી સતર્ક રહે.
ઇત્યુક્ત્વા ગિરિણા સાર્ધં તે યયુર્યત્ર શૈલજા જિતાર્કજ્વલનજ્વાલા તપસ્તેજોમયી હ્યુમા
આ રીતે કહીને, ઋષિઓ પર્વતરાજ સાથે ત્યાં ગયા, જ્યાં ઉમા તપ અને તેજથી પ્રગટતી હતી, અને જેના તપની જ્યોતિએ સૂર્ય અને અગ્નિ પણ ફિક્કા લાગતા હતા.
પ્રોચુસ્તાં મુનયઃ સ્નિગ્ધં સંમાન્ય પથમાગતમ્ રમ્યં પ્રિયં મનોહારિ મા રૂપં તપસા દહ
પથ પર આવેલી ઉમાને ઋષિઓએ સ્નેહપૂર્વક સન્માન આપીને કહ્યું: 'હે સુંદર, પ્રિય અને મનમોહક ઉમા, તું તપથી તારો રૂપ બળાવી નાંખીશ નહીં.'
પ્રાતસ્તે શંકરઃ પાણિમ્ એષ પુત્રિ ગ્રહીષ્યતિ વયમર્થિતવન્તસ્તે પિતરં પૂર્વમાગતાઃ
સવારના સમયે, શિવજી તારો હાથ પકડી લેશે, હે પુત્રી; અમે પહેલેથી જ તારા પિતાજી પાસે આવીને તારો વિષય રજૂ કર્યો છે.
પિત્રા સહ ગૃહં ગચ્છ વયં યામઃ સ્વમન્દિરમ્
તારે પિતાજી સાથે ઘરે જવું, અમે અમારા આશ્રમમાં પાછા જઈશું.
ઇત્યુક્તા તપસઃ સત્યં ફલમસ્તીતિ ચિન્ત્ય સા ત્વરમાણા યયૌ વેશ્મ પિતુર્દિવ્યાર્થશોભિતમ્
આમ સાંભળી, 'મારા તપનું ફળ હવે મળશે' એમ વિચારી, ઉમા ઉત્સાહપૂર્વક તેના પિતાના દિવ્ય વૈભવથી શોભતા ઘરમાં પહોંચી.
સા તત્ર રજનીં મેને વર્ષાયુતસમાં સતી હરદર્શનસંજાતમહોત્કણ્ઠા હિમાદ્રિજા
ત્યાં, હિમાલયની પુત્રી ઉમા, શિવજીના દર્શન માટે ભારે આતુર થઈ, એક રાત પણ દસ હજાર વર્ષ જેટલી લાંબી લાગતી હતી.
તતો મુહૂર્તે બ્રાહ્મે તુ તસ્યાશ્ચક્રુઃ સુરસ્ત્રિયઃ નાનામઙ્ગલસંદોહાન્ યથાવત્ક્રમપૂર્વકમ્
પછી, બ્રહ્મમુહૂર્તના પવિત્ર સમયે, દેવસ્ત્રીઓએ ઉમાના માટે વિવિધ શુભ કાર્ય યોગ્ય ક્રમથી કર્યા.
દિવ્યમણ્ડનમઙ્ગાનાં મન્દિરે બહુમઙ્ગલે ઉપાસત ગિરિં મૂર્તા ઋતવઃ સાર્વકામિકાઃ
ઘરમાં, અનેક શુભ ચિહ્નોથી શોભતા મહેલમાં, ઋતુઓએ સ્વરૂપ ધારણ કરીને પર્વતરાજની પુત્રીની સેવા કરી અને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂર્ણ કરી.
વાયવો વારિદાશ્ચાસન્ સંમાર્જનવિધૌ ગિરેઃ હર્મ્યેષુ શ્રીઃ સ્વયં દેવી કૃતનાનાપ્રસાધના
પર્વતના મહેલો સાફ કરવા માટે પવન અને વાદળોએ સેવા આપી; શ્રીદેવીએ જાતે જ ઉમાને વિવિધ આભૂષણોથી શણગારેલી.
કાન્તિઃ સર્વેષુ ભાવેષુ ઋદ્ધિશ્ચાભવદાકુલા ચિન્તામણિપ્રભૃતયો રત્નાઃ શૈલં સમન્તતઃ
દરેક વસ્તુમાં તેજ છવાઈ ગયું અને સર્વત્ર સમૃદ્ધિ છવાઈ; ચિંતામણિ જેવા રત્નો અને અનેક કિંમતી પથ્થરો પર્વતને ચારેય બાજુથી ઘેરી રહ્યા.
ઉપતસ્થુર્નગાશ્ચાપિ કલ્પકામમહાદ્રુમાઃ ઓષધ્યો મૂર્તિમત્યશ્ચ દિવ્યૌષધિસમન્વિતાઃ
નાગો, કલ્પવૃક્ષો અને મહાન દિવ્ય વૃક્ષો, તેમજ દૈવી ગુણોથી યુક્ત ઔષધિઓએ પણ ત્યાં હાજરી આપી.
રસાશ્ચ ધાતવશ્ચૈવ સર્વે શૈલસ્ય કિંકરાઃ કિંકરાસ્તસ્ય શૈલસ્ય વ્યગ્રાશ્ચાજ્ઞાનુવર્તિનઃ
પર્વતના બધા રસો અને ધાતુઓ તેની સેવા માટે તત્પર અને આજ્ઞાકારી બની ગયા.
નદ્યઃ સમુદ્રા નિખિલાઃ સ્થાવરં જઙ્ગમં ચ યત્ તત્સર્વં હિમશૈલસ્ય મહિમાનમવર્ધયત્
બધી નદીઓ, સમુદ્રો અને સ્થાવર-જંગમ સર્વે, હિમાલયના મહિમાને વધારવા લાગ્યા.
અભવન્મુનયો નાગા યક્ષગન્ધર્વકિંનરાઃ શંકરસ્યાપિ વિબુધા ગન્ધમાદનપર્વતે
મુનિઓ, નાગો, યક્ષો, ગંધર્વો, કિન્નરો અને શિવજીના દેવતાઓ પણ ગંધમાદન પર્વત પર એકઠા થયા.
સર્વે મણ્ડનસંભારાસ્ તસ્થુર્નિર્મલમૂર્તયઃ શર્વસ્યાપિ જટાજૂટે ચન્દ્રખણ્ડં પિતામહઃ
બધા શૃંગારના ઉપકરણો શુદ્ધ રૂપે તૈયાર હતા; શર્વના જટાજૂટમાં પણ ચાંદનીનો ટુકડો, હે પિતામહ, શોભતો હતો.
બબન્ધ પ્રણયોદારવિસ્ફારિતવિલોચનઃ કપાલમાલાં વિપુલાં ચામુણ્ડા મૂર્ધ્ન્યબન્ધયત્
ચામુંડાએ પ્રેમથી ભરી આંખોથી વિશાળ ખોપરાંની માળા બાંધી અને તે ભગવાનના માથા પર ગાંઠી.
ઉવાચ ચાપિ વચનં પુત્રં જનય શંકર યો દૈત્યેન્દ્રકુલં હત્વા માં રક્તૈસ્તર્પયિષ્યતિ
પછી તેણે કહ્યું: 'હે શંકર, એવો પુત્ર ઉત્પન્ન કરજે કે જે દૈત્યરાજાઓના કુળને સંહાર કરીને તેમના લોહીથી મને તૃપ્ત કરે.'
સૌરિર્ જ્વલચ્છિરોરત્નમુકુટં ચાનલોલ્બણમ્ ભુજગાભરણં ગૃહ્ય સજ્જં શંભોઃ પુરો ઽભવત્
સૌરી, જ્વલંત તાજ અને સાપના આભૂષણો ધારણ કરીને, શંભુની સામે તૈયાર ઊભો રહ્યો.