ઉત્તાનો વરદઃ પાણિર્ એષ દેવ્યાઃ સદૈવ તુ સુરાસુરમુનિવ્રાતવરદેયં ભવિષ્યતિ
દેવીનો આ ખુલ્લો, વરદાન આપતો હાથ હંમેશા દેવ, અસુર અને ઋષિગણને વરદાન આપતો રહેશે.
યથા પ્રોક્તં તદા પાદૌ સ્વચ્છાયાવ્યભિચારિણૌ અસ્યાઃ શૃણુ મમાત્રાપિ વાગ્યુક્તિં શૈલસત્તમ
જેમ કહ્યું છે, તેમ એના પગ શુદ્ધ પ્રતિબિંબવાળા અને અડગ છે; હે પર્વતોના શ્રેષ્ઠ, હવે મારી વાત પણ સાંભળ.
ચરણૌ પદ્મસંકાશાવ્ અસ્યાઃ સ્વચ્છનખોજ્જ્વલૌ સુરાસુરાણાં નમતાં કિરીટમણિકાન્તિભિઃ
એના પગ કમળ જેવા છે, સ્વચ્છ અને તેજસ્વી નખવાળા છે; દેવો અને અસુરો જ્યારે નમન કરે છે ત્યારે એમના મસ્તકના મણિઓમાં એના પગ પ્રતિબિંબિત થાય છે.
વિચિત્રવર્ણૈર્ભાસન્તૌ સ્વચ્છાયાપ્રતિબિમ્બિતૌ ભાર્યા જગદ્ગુરોર્હ્યેષા વૃષાઙ્કસ્ય મહીધર
રંગબેરંગી પ્રકાશથી ઝગમગતા અને શુદ્ધ પ્રતિબિંબવાળા એ પગ, હે પર્વત, એ જગતના ગુરુ અને વૃષભધારીની પત્ની છે.
જનની લોકધર્મસ્ય સમ્ભૂતા ભૂતભાવની શિવેયં પાવનાયૈવ ત્વત્ક્ષેત્રે પાવકદ્યુતિઃ
એ જગતના ધર્મની જનની છે, સર્વ પ્રાણીઓની ઉત્પત્તિદાયિ છે; આ શિવા, અગ્નિ જેવી તેજસ્વી, તારી ભૂમિ પર જગતના પવિત્રતા માટે પ્રગટ થઈ છે.
તદ્યથા શીઘ્રમેવૈષાં યોગં યાયાત્પિનાકિના તથા વિધેયં વિધિવત્ ત્વયા શૈલેન્દ્રસત્તમ અત્યન્તં હિ મહત્કાર્યં દેવાનાં હિમભૂધર
એથી, એમના અને પિનાકધારીના મિલન માટે તું ઝડપથી યોગ્ય વિધિ કર, હે પર્વતોના શ્રેષ્ઠ; કારણ કે આ દેવતાઓ માટે અત્યંત મહાન કાર્ય છે, હે હિમવત.
એવં શ્રુત્વા તુ શૈલેન્દ્રો નારદાત્સર્વમેવ હિ આત્માનં સ પુનર્જાતં મેને મેનાપતિસ્તદા
આ બધું નારદ પાસેથી સાંભળીને, પર્વતરાજે એ સમયે પોતાને પુનર્જન્મ પામેલો માની લીધો.
નમસ્કૃત્ય વૃષાઙ્કાય તદા દેવાય ધીમતે ઉવાચ સો ઽપિ સંહૃષ્ટો નારદં તુ હિમાચલઃ
પછી, વૃષભધારી વિદ્વાન દેવને વંદન કરીને, હિમાચલ આનંદથી નારદને કહ્યું.
દુસ્તરાન્નરકાદ્ઘોરાદ્ ઉદ્ધૃતો ઽસ્મિ ત્વયા મુને પાતાલાદહમુદ્ધૃત્ય સપ્તલોકાધિપઃ કૃતઃ
હે મુનિ, તું મને ભયાનક અને દુર્ગમ નરકમાંથી ઉગાર્યો છે; પાતાળમાંથી ઉપાડી, મને સાત લોકનો સ્વામી બનાવ્યો છે.
હિમાચલો ઽસ્મિ વિખ્યાતસ્ ત્વયા મુનિવરાધુના હિમાચલે ઽચલગુણાં પ્રાપિતો ઽસ્મિ સમુન્નતિમ્
હે શ્રેષ્ઠ મુનિ, હવે તું મને હિમાચલ તરીકે પ્રસિદ્ધ કર્યો છે અને પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠતા સુધી પહોંચાડ્યો છે.
આનન્દદિવસાહારિ હૃદયં મે ઽધુના મુને નાધ્યવસ્યતિ કૃત્યાનાં પ્રવિભાગવિચારણમ્ યદિ વાચામધીશઃ સ્યાં ત્વદ્ગુણાનાં વિચારણે
હે મુનિ, હવે મારું હૃદય આનંદથી ભરાયું છે; હવે મને કરવાં કાર્ય કે એના વિભાજનનો વિચાર જ નથી, જો હું તારા ગુણોની ચર્ચામાં વાણીનો સ્વામી બની શકું.
ભવદ્વિધાનાં નિયતમ્ અમોઘં દર્શનં મુને તવાસ્માન્પ્રતિ ચાપલ્યં વ્યક્તં મમ મહામુને
હે મુનિ, તારા જેવા મહાન લોકોનું દર્શન નિષ્ફળ જતું નથી; અને તારો અમારો પર પ્રેમ સ્પષ્ટ રીતે દેખાય છે, હે મહામુનિ.
ભવદ્ભિરેવ કૃત્યો ઽહં નિવાસાયાત્મરૂપિણામ્ મુનીનાં દેવતાનાં ચ સ્વયંકર્તાપિ કલ્મષમ્
મારા દ્વારા જ, આત્મરૂપ ધરાવતાં મહાત્મા ઋષિઓ અને દેવતાઓના નિવાસ માટે, તમારે મને કાર્યમાં લગાવવાનો છે. હું પોતે સર્જનહાર છું, છતાં પણ મારા પર પણ દોષ આવી જાય છે.
તથાપિ વસ્તુન્યેકસ્મિન્ન્ આજ્ઞા મે સમ્પ્રદીયતામ્ ઇત્યુક્તવતિ શૈલેન્દ્રે સ તદા હર્ષનિર્ભરે
છતાં પણ, કોઈ ખાસ બાબતમાં મને આદેશ આપો—એવું શૈલરાજે આનંદથી કહ્યું.
તથા ચ નારદો વાક્યં કૃતં સર્વમિતિ પ્રભો સુરકાર્યે ય એવાર્થસ્ તવાપિ સુમહત્તરઃ
નારદજી બોલ્યા: 'હે પ્રભુ, બધું જ થઈ ગયું છે; દેવતાઓના કાર્યમાં, આપ જે ઈચ્છો છો એ તો વધુ મહાન છે.'
ઇત્યુક્ત્વા નારદઃ શીઘ્રં જગામ ત્રિદિવં પ્રતિ સ ગત્વા શક્રભવનમ્ અમરેશં દદર્શ હ
આ રીતે કહીને, નારદજી તરત જ સ્વર્ગ તરફ ગયા; ત્યાં જઈને તેમણે ઇન્દ્રના મહેલમાં અમરેશ્વરને જોયા.
તતો ઽભિરૂપે સ મુનિર્ ઉપવિષ્ટો મહાસને પૃષ્ટઃ શક્રેણ પ્રોવાચ હિમજાસંશ્રયાં કથામ્
પછી, સુંદર મુનિ મહાસન પર બેઠા હતા, ત્યારે ઇન્દ્રે તેમને પૂછ્યું અને તેમણે હિમાલયપુત્રી વિશેની વાર્તા કહી.
સમૂહ્ય યત્તુ કર્તવ્યં તન્મયા કૃતમેવ હિ કિં તુ પઞ્ચશરસ્યૈવ સમયો ઽયમુપસ્થિતઃ
મેળીને જે કરવું હતું, એ બધું મેં કરી દીધું છે; હવે તો પાંચ બાણવાળા દેવનો સમય આવી ગયો છે.
ઇત્યુક્તો દેવરાજસ્તુ મુનિના કાર્યદર્શિના ચૂતાઙ્કુરાસ્ત્રં સસ્માર ભગવાન્પાકશાસનઃ
મુનિએ કામ સમજાવીને એમ કહ્યું ત્યારે દેવરાજ ઇન્દ્રે મનમાં આમ્રકુસુમના અસ્ત્રને યાદ કર્યું.
સંસ્મૃતસ્તુ તદા ક્ષિપ્રં સહસ્રાક્ષેણ ધીમતા ઉપતસ્થે રતિયુતઃ સવિલાસો ઝષધ્વજઃ પ્રાદુર્ભૂતં તુ તં દૃષ્ટ્વા શક્રઃ પ્રોવાચ સાદરમ્
પછી, બુદ્ધિશાળી સહસ્રનેત્રે તેને યાદ કરતાં જ, રતિ સાથે અને રમણિયતા સાથે માછલીધ્વજ દેવ તરત હાજર થયો. તેને આવતાં જોઈને ઇન્દ્રે આદરપૂર્વક વાત કરી.
ઉપદેશેન બહુના કિં ત્વાં પ્રતિ વદે પ્રિયમ્ મનોભવો ઽસિ તેન ત્વં વેત્સિ ભૂતમનોગતમ્
તને વધારે સમજાવવાની શું જરૂર છે? હું તને સ્નેહથી કહું છું—તું મનમથ છે, એટલે તને ભૂતકાળ અને ભાવિ બધું જ ખબર છે.
તદ્યથાર્થકમેવ ત્વં કુરુ નાકસદાં પ્રિયમ્ શંકરં યોજય ક્ષિપ્રં ગિરિપુત્ર્યા મનોભવ સંયુતો મધુના ચૈવ ઋતુરાજેન દુર્જય
માટે, જે યોગ્ય છે એ જ કર—દેવતાઓને આનંદ આપ. મનમથ, તું મૌસમના રાજા અને મધુરતા સાથે, શિવજીને હિમાલયકન્યાથી જલ્દી જોડ.
ઇત્યુક્તો મદનસ્તેન શક્રેણ સ્વાર્થસિદ્ધયે પ્રોવાચ પઞ્ચબાણો ઽથ વાક્યં ભીતઃ શતક્રતુમ્
આ રીતે પોતાના હિત માટે ઇન્દ્રે કહ્યું, ત્યારે પાંચ બાણવાળાએ ડરથી શતક્રતુને જવાબ આપ્યો.
અનયા દેવસામગ્ર્યા મુનિદાનવભીમયા દુઃસાધ્યઃ શંકરો દેવઃ કિં ન વેત્સિ જગત્પ્રભો
આ બધા દેવો, મહાન ઋષિઓ અને દાનવો સાથે—even શંકર ભગવાનને જીતવું બહુ મુશ્કેલ છે, હે જગતના સ્વામી, શું તમને એ ખબર નથી?
તસ્ય દેવસ્ય વેત્થ ત્વં કારણં તુ યદવ્યયમ્ પ્રાયઃ પ્રસાદઃ કોપો ઽપિ સર્વો હિ મહતાં મહાન્
તમે તો એ દેવના અડગ સ્વભાવનું કારણ જાણો છો; મહાન લોકોમાં કૃપા અને ક્રોધ બંને અતિશય હોય છે.
સર્વોપભોગસારા હિ સુન્દર્યઃ સ્વર્ગસંભવાઃ અધ્યાશ્રિતં ચ યત્સૌખ્યં ભવતા નષ્ટચેષ્ટિતમ્
સૌંદર્યવંતી સ્વર્ગજનિત સ્ત્રીઓમાં સર્વસુખ સમાયેલું છે; અને જે સુખ તમે પામ્યા હતા, એ હવે ગુમ થઈ ગયું છે.
પ્રમાદાદથ વિભ્રશ્યેદ્ ઈશં પ્રતિ વિચિન્ત્યતામ્ પ્રાગેવ ચેહ દૃશ્યન્તે ભૂતાનાં કાર્યસંભવાઃ
જો બેદરકારીથી ભગવાન વિષે ભૂલ થઈ જાય, તો એ વિચારવું જોઈએ; અહીં તો જીવોના કાર્યોના સંકેતો પહેલેથી જ દેખાઈ રહ્યા છે.
વિશેષં કાઙ્ક્ષતાં શક્ર સામાન્યાદ્ભ્રંશનં ફલમ્ શ્રુત્વૈતદ્વચનં શક્રસ્ તમુવાચામરૈર્યુતઃ
જેને વિશેષતા જોઈએ છે, તેમને સામાન્યથી પડતી વખતે નુકસાન થાય છે. આ વાતો સાંભળી, અમરોથી ઘેરાયેલા ઇન્દ્રે જવાબ આપ્યો.
વયં પ્રમાણાસ્તે હ્યત્ર રતિકાન્ત ન સંશયઃ સંદેશેન વિના શક્તિર્ અપકારસ્ય નેષ્યતે કસ્યચિચ્ ચ ક્વચિદ્દૃષ્ટં સામર્થ્યં ન તુ સર્વતઃ
અહીં તો, હે રતિપ્રિય, અમે જ તારા આધાર છીએ—એમાં શંકા નથી; સંદેશા વિના કોઈને નુકસાન કરવાની શક્તિ વાપરાતી નથી, અને ક્યારેક જ શક્તિ દેખાય છે, બધે નહીં.
ઇત્યુક્તઃ પ્રયયૌ કામઃ સખાયં મધુમાશ્રિતઃ રતિયુક્તો જગામાશુ પ્રસ્થં તુ હિમભૂભૃતઃ
આ રીતે સંભળ્યા પછી, કામદેવ પોતાના મિત્ર મધુ સાથે, અને રતિને લઈને, ઝડપથી હિમાલયના નિવાસસ્થાને ગયો.