દેવગન્ધર્વનાગેન્દ્રશૈલશીલાવનીગુણૈઃ હિમશૈલસુતા દેવી સ્વયંપૂર્વિકયા તતઃ
પછી હિમાલયપુત્રી દેવી, પોતાના પૂર્વજન્મના પુણ્યથી, દેવ, ગંધર્વ, નાગ, પર્વત, પથ્થર અને વનના ગુણોથી યુક્ત બની.
ક્રમેણ વૃદ્ધિમાનીતા લક્ષ્મીવાનલસૈર્બુધૈઃ ક્રમેણ રૂપસૌભાગ્યપ્રબોધૈર્ભુવનત્રયમ્
ધીરે ધીરે, વૈભવ અને તેજથી ભરપૂર વિદ્વાનો દ્વારા તેનું પાલન થયું; તે રૂપ, સૌભાગ્ય અને જ્ઞાનથી ત્રણેય લોકને પ્રકાશિત કરતી ગઈ.
અજયદ્ભૂષયચ્ચાપિ નિઃસાધારૈર્નગાત્મજા એતસ્મિન્નન્તરે શક્રો નારદં દેવસંમતમ્
પર્વતકન્યા અનોખા આભૂષણોથી શોભાયમાન અને વિજયી બની હતી; એ સમયે ઇન્દ્રે દેવોમાં માન્ય એવા નારદજી પાસે પહોંચ્યા.
દેવર્ષિમથ સસ્માર કાર્યસાધનસત્વરમ્ સ્મૃતિં શક્રસ્ય વિજ્ઞાય જાતાં તુ ભગવાંસ્તદા
પછી દેવઋષિ નારદજી, પોતાના કાર્યમાં તત્પર રહી, ઇન્દ્રે તેમને યાદ કર્યા ત્યારે, ઇન્દ્રની ઈચ્છા જાણી, એ ક્ષણે જ ઉપસ્થિત થયા.
આજગામ મુદા યુક્તો મહેન્દ્રસ્ય નિવેશનમ્ તં સ દૃષ્ટ્વા સહસ્રાક્ષઃ સમુત્થાય મહાસનાત્
હર્ષથી ભરપૂર થઈ, નારદજી મહેન્દ્રના મહેલમાં આવ્યા; તેમને જોઈને હજારો આંખો ધરાવતા ઇન્દ્ર પોતાના વિશાળ આસન પરથી ઊભા થયા.
યથાર્હેણ તુ પાદ્યેન પૂજયામાસ વાસવઃ શક્રપ્રણીતાં તાં પૂજાં પ્રતિગૃહ્ય યથાવિધિ
વાસવએ યોગ્ય રીતે પાદ્યથી નારદજીનું સન્માન કર્યું; ઇન્દ્ર દ્વારા કરાયેલ એ પૂજા નારદજીએ વિધિ અનુસાર સ્વીકારી.
નારદઃ કુશલં દેવમ્ અપૃચ્છત્પાકશાસનમ્ પૃષ્ટે ચ કુશલે શક્રઃ પ્રોવાચ વચનં પ્રભુઃ
નારદજીએ દેવોના રાજા ઇન્દ્રની કુશળતા પુછવી; અને જ્યારે ઇન્દ્રે પણ નારદજીને પુછ્યું, ત્યારે પ્રભુએ આ રીતે કહ્યું.
કુશલસ્યાઙ્કુરે તાવત્ સમ્ભૂતે ભુવનત્રયે તત્ફલોદ્ભવસંપત્તૌ ત્વં ભવાતન્દ્રિતો મુને
ત્રણે લોકમાં સુખ-શાંતિનો અંકુર ફૂટે ત્યારે, હે મુનિ, એના ફળ અને સમૃદ્ધિ માટે તમે હંમેશાં જાગૃત રહો છો.
વેત્સિ ચૈતત્સમસ્તં ત્વં તથાપિ પરિચોદકઃ નિર્વૃતિં પરમાં યાતિ નિવેદ્યાર્થં સુહૃજ્જને
આ બધું તમે જાણો છો, છતાંયે બીજાને પ્રેરણા આપો છો; મિત્રો સાથે વાત વહેંચી, તમે પરમ સંતોષ મેળવો છો.
તદ્યથા શૈલજા દેવી યોગં યાયાત્પિનાકિના શીઘ્રં તદુદ્યમઃ સર્વૈર્ અસ્મત્પક્ષૈર્વિધીયતામ્
અત્યારે, પર્વતકન્યા દેવી ઝડપથી પિનાકધારી સાથે એકરૂપ થાય, એ માટે અમારા બધા સાથીઓએ તત્કાળ પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.
અવગમ્યાર્થમખિલં તત આમન્ત્ર્ય નારદઃ શક્રં જગામ ભગવાન્ હિમશૈલનિવેશનમ્
બધી વાત સમજ્યા પછી, નારદજી ઇન્દ્રને વિદાય લઈને, હિમશૈલના નિવાસસ્થાને ગયા.
તત્ર દ્વારે સ વિપ્રેન્દ્રશ્ ચિત્રવેત્રલતાકુલે વન્દિતો હિમશૈલેન નિર્ગતેન પુરો મુનિઃ
ત્યાં, રંગબેરંગી વાંસ અને લતાવાળું દ્વાર જોઈ, હિમશૈલ બહાર આવીને મુનિનું સન્માનપૂર્વક સ્વાગત કર્યું.
સહ પ્રવિશ્ય ભવનં ભુવો ભૂષણતાં ગતમ્ નિવેદિતે સ્વયં હૈમે હિમશૈલે ન વિસ્તૃતે
બન્ને ભવ્ય ભવનમાં પ્રવેશ્યા, જે પૃથ્વીનું શોભા વધારતું હતું; નારદજીને હિમશૈલના સુવર્ણ મહેલમાં, વિશાળ ન હોવા છતાં, સન્માનથી બેસાડવામાં આવ્યા.
મહાસને મુનિવરો નિષસાદાતુલદ્યુતિઃ યથાર્હં ચાર્ઘ્યપાદ્યં ચ શૈલસ્તસ્મૈ ન્યવેદયત્
અતિ તેજસ્વી મુનિ મહાસન પર બેસ્યા; પર્વતે યોગ્ય રીતે તેમને પાદ્ય અને અર્જ્ય અર્પણ કર્યા.
મુનિસ્તુ પ્રતિજગ્રાહ તમર્ઘં વિધિવત્તદા ગૃહીતાર્ઘં મુનિવરમ્ અપૃચ્છચ્છ્લક્ષ્ણયા ગિરા
મુનિએ વિધિ પ્રમાણે એ અર્જ્ય સ્વીકારી; પછી મુનિએ સૌમ્ય વાણીથી પર્વતરાજને પુછ્યું.
કુશલં તપસઃ શૈલઃ શનૈઃ ફુલ્લાનનામ્બુજઃ મુનિરપ્યદ્રિરાજાનમ્ અપૃચ્છત્કુશલં તદા
પર્વતરાજે કમળ જેવા ખિલેલા ચહેરે ધીરેધીરે મુનિની તપસ્યાની કુશળતા પુછવી; અને મુનિએ પણ પર્વતરાજની સુખાકારી પુછવી.
અહો ઽવતારિતાઃ સર્વે સંનિવેશે મહાગિરે પૃથુત્વં મનસા તુલ્યં કન્દરાણાં તથાચલ
અરે, બધા મહાપર્વતના વસવાટમાં આવી ગયા છે; પહાડની ગુફાઓ અને પોતે પર્વત, બંનેની વિશાળતા મનમાં સમાન લાગે છે.
ગુરુત્વં તે ગુણૌઘાનાં સ્થાવરાદતિરિચ્યતે પ્રસન્નતા ચ તોયસ્ય મનસો ઽપ્યધિકા ચ તે
તમારા ગુણોની મહત્તા સ્થાવર વસ્તુઓ કરતાં પણ વધારે છે; અને તમારી સ્વચ્છતા તો પાણીથી પણ વધુ, મનની શાંતિ કરતાં પણ ઊંચી છે.
ન લક્ષયામઃ શૈલેન્દ્ર શિષ્યતે કન્દરોદરાત્ ન ચ લક્ષ્મીસ્તથા સ્વર્ગે કુત્રાધિકતયા સ્થિતા
હે પર્વતરાજ, ગુફાઓની અંદર કંઈયું બાકી રહ્યું છે એવું અમને દેખાતું નથી; અને સ્વર્ગમાં પણ એવી શ્રેષ્ઠ સંપત્તિ ક્યાંય નથી.
નાનાતપોભિર્મુનિભિર્ જ્વલનાર્કસમપ્રભૈઃ પાવનૈઃ પાવિતો નિત્યં ત્વત્કન્દરસમાશ્રિતૈઃ
વિભિન્ન તપસ્વી મુનિઓ, જેઓ અગ્નિ અને સૂર્ય જેટલા તેજસ્વી છે, તેઓ હંમેશા તમારી ગુફાઓમાં રહી, તેને પવિત્ર રાખે છે.
અવમત્ય વિમાનાનિ સ્વર્ગવાસવિરાગિણઃ પિતુર્ગૃહ ઇવાસન્ના દેવગન્ધર્વકિંનરાઃ
દેવતાઓ, ગંધર્વો અને કિન્નરો પોતાના સ્વર્ગના મહેલો અને વૈભવને અવગણીને, જાણે પિતાના ઘરે બેઠા હોય એમ નિરસાઈથી રહેતા હતા.
અહો ધન્યો ઽસિ શૈલેન્દ્ર યસ્ય તે કન્દરં હરઃ અધ્યાસ્તે લોકનાથો ઽપિ સમાધાનપરાયણઃ
હે પર્વતરાજ, તું કેટલો ધન્ય છે કે, તારા ગુહામાં સ્વયં હર, સર્વલોકોના સ્વામી, ધ્યાનમાં લીન રહીને વસે છે.
ઇત્યુક્તવતિ દેવર્ષૌ નારદે સાદરં ગિરા હિમશૈલસ્ય મહિષી મેના મુનિદિદૃક્ષયા
દેવર્ષિ નારદે આ રીતે સન્માનપૂર્વક કહ્યું ત્યારે હિમશૈલની રાણી મેનાએ, મુનિદर्शनની ઇચ્છાથી,
અનુયાતા દુહિત્રા તુ સ્વલ્પાલિપરિચારિકા લજ્જાપ્રણયનમ્રાઙ્ગી પ્રવિવેશ નિવેશનમ્
પોતાની દીકરી અને થોડા દાસીગણ સાથે, લાજ અને પ્રેમથી નમ્ર શરીરે, ઘર અંદર પ્રવેશ કર્યો.
તત્ર સ્થિતો મુનિવરઃ શૈલેન સહિતો વશી દૃષ્ટ્વા તુ તેજસો રાશિં મુનિં શૈલપ્રિયા તદા
ત્યાં મુનિશ્રેષ્ઠ, સંયમી, પર્વતરાજ સાથે બેઠેલા હતા; અને તેજસ્વી મુનિને જોઈને, પર્વતરાજની પ્રિય પત્ની આગળ આવી.
વવન્દે ગૂઢવદના પાણિપદ્મકૃતાઞ્જલિઃ તાં વિલોક્ય મહાભાગો મહર્ષિર્ અમિતદ્યુતિઃ
મુખ થોડું ઢાંકી, હથેળીઓ કમળકુડમળ જેવી જોડીને, તેણે નમસ્કાર કર્યો; તેને જોઈને, અનંત તેજવાળા મહર્ષિએ,
આશીર્ભિર્ અમૃતોદ્ગારરૂપાભિસ્તાં વ્યવર્ધયત્ તતો વિસ્મિતચિત્તા તુ હિમવદ્ગિરિપુત્રિકા
અમૃત જેવી મીઠી આશીર્વાદભરી વાણીથી તેને આશીર્વાદ આપ્યો; પછી હિમવંતની દીકરીના હૃદયમાં આશ્ચર્ય છવાઈ ગયું.
ઉદૈક્ષન્નારદં દેવી મુનિમદ્ભુતરૂપિણમ્ એહિ વત્સેતિ ચાપ્યુક્તા ઋષિણા સ્નિગ્ધયા ગિરા
દેવી એ અદ્ભુત રૂપ ધરાવતાં નારદ મુનિને જોયા; અને ઋષિએ પ્રેમભરી વાણીથી કહ્યું: 'આ બાલિકા, આવ.'
કણ્ઠે ગૃહીત્વા પિતરમ્ ઉત્સઙ્ગે સમુપાવિશત્ ઉવાચ માતા તાં દેવીમ્ અભિવન્દય પુત્રિકે
પિતાને ગળે લગાડી, તે તેની ગોદમાં બેઠી; ત્યારે માતાએ કહ્યું: 'બેટી, દેવીને નમસ્કાર કર.'
ભગવન્તં તતો ધન્યં પતિમાપ્સ્યસિ સંમતમ્ ઇત્યુક્તા તુ તતો માત્રા વસ્ત્રાન્તપિહિતાનના
પછી માતાએ કહ્યું: 'તને એ ધન્ય ભગવાન પતિ રૂપે મળશે, જે સૌને પ્રિય છે.' આવું સાંભળી, તેણે વસ્ત્રના પલ્લુથી મોઢું ઢાંકી લીધું.