કર્ણાન્તકૃષ્ટૈર્વિમલૈઃ સુવર્ણરજતોજ્જ્વલૈઃ શાસ્ત્રાર્થૈઃ સંશયપ્રાપ્તાન્ યથાર્થાન્વૈ વિકલ્પિતૈઃ
કાન સુધી ખેંચેલા, શુદ્ધ અને સોનાં-ચાંદીથી ઝગમગતા એવા બાણો વડે, જેમ શાસ્ત્રના અર્થોમાં સંશય પછી સાચો અર્થ સમજાય છે, એમ કુશળતાથી ઘા કર્યો.
તતઃ શતેન બાણાનાં શક્રં વિવ્યાધ દાનવઃ નારાયણં ચ સપ્તત્યા નવત્યા ચ હુતાશનમ્
પછી દાનવે શક્રને સો બાણો, નારાયણને સિત્તેર અને અગ્નિને નવ્વદ બાણો માર્યા.
દશભિર્મારુતં મૂર્ધ્નિ યમં દશભિરેવ ચ ધનદં ચૈવ સપ્તત્યા વરુણં ચ તથાષ્ટભિઃ
મારુતને માથા પર દસ બાણો, યમને પણ દસ, કુબેરને સિત્તેર અને વરુણને આઠ બાણો માર્યા.
વિંશત્યા નિરૃતિં દૈત્યઃ પુનશ્ચાષ્ટાભિરેવ ચ વિવ્યાધ પુનરેકૈકં દશભિર્દશભિઃ શરૈઃ
દૈત્યએ નિૃતિને વીસ બાણો, પછી ફરીથી આઠ બાણો અને પછી દરેકને દસ-દસ બાણો માર્યા.
તથા ચ માતલિં દૈત્યો વિવ્યાધ ત્રિભિરાશુગૈઃ ગરુડં દશભિશ્ચૈવ સ વિવ્યાધ પતત્રિભિઃ
એ જ રીતે દૈત્યએ માતલિને ત્રણ ઝડપી બાણો અને ગરુડને દસ પાંખવાળા બાણો માર્યા.
પુનશ્ચ દૈત્યો દેવાનાં તિલશો નતપર્વભિઃ ચકાર વર્મજાતાનિ ચિછેદ ચ ધનૂંષિ તુ તતો વિકવચા દેવા વિધનુષ્કાઃ શરૈઃ કૃતાઃ
પછી દૈત્યએ સાંધાવાળા બાણોથી દેવોના કવચને ટુકડા-ટુકડા કરી નાખ્યા અને ધનુષ્યો પણ કાપી નાખ્યા; આમ દેવો કવચ અને ધનુષ્ય વિના બાણોથી ઘાયલ થયા.
અથાન્યાનિ ચાપાનિ તસ્મિન્સરોષા રણે લોકપાલા ગૃહીત્વા સમન્તાત્ શરૈરક્ષયૈર્દાનવેન્દ્રં તતક્ષુસ્ તદા દાનવો ઽમર્ષસંરક્તનેત્રઃ
પછી યુદ્ધમાં ક્રોધથી લોકપાલોએ બીજા ધનુષ્ય પકડીને દાનવરાજને ચારેય બાજુથી ઘેરીને અક્ષય બાણોથી ઘાયલ કર્યા; એ સમયે દાનવની આંખો ક્રોધથી લાલ થઈ ગઈ હતી.
શરાનગ્નિકલ્પાન્વવર્ષામરાણાં તતો બાણમાદાય કલ્પાનલાભમ્ જઘાનોરસિ ક્ષિપ્રમિન્દ્રં સુબાહું મહેન્દ્રો વ્યકમ્પદ્રથોપસ્થ એવ
પછી તેણે અમર દેવો પર અગ્નિ સમાન બાણોની વરસાદ કરી; પછી અંતિમ અગ્નિ જેવો તેજસ્વી બાણ લઈને, તેણે ઝડપથી મહાબળવાન ઇન્દ્રના છાતી પર ઘા કર્યો, જેથી મહેન્દ્ર રથ પર જ કંપી ઉઠ્યો.
વિલોક્યાન્તરિક્ષે સહસ્રાર્કબિમ્બં પુનર્દાનવો વિષ્ણુમુદ્ભૂતવીર્યમ્ શરાભ્યાં જઘાનાંસમૂલે સલીલં તતઃ કેશવસ્યાપતચ્છાર્ઙ્ગમગ્રે
આકાશમાં હજાર સૂર્ય જેટલું તેજસ્વી ગોળ દેખાઈ, ત્યારે દાનવે ઉદ્ભવેલી શક્તિ ધરાવતા વિષ્ણુના ખભાના મૂળમાં બે તીરો મારી દીધા; પછી કેશવનો તીર શારંગ ધનુષ્યની આગળ પડ્યો.
તતસ્તારકઃ પ્રેતનાથં પૃષત્કૈર્ વસું તસ્ય સવ્યે સ્મરન્ક્ષુદ્રભાવમ્ શરૈરગ્નિકલ્પૈર્જલેશસ્ય કાયં રણે ઽશોષયદ્દુર્જયો દૈત્યરાજઃ
પછી તારક, મૃતકોના સ્વામી, વસુની નીચી સ્થિતિ યાદ કરીને, તેના ડાબા ભાગમાં તીરો માર્યા; અગ્નિ જેવી તીવ્રતા ધરાવતા તીરો વડે, અપરાજિત દૈત્યરાજાએ જલેશનું શરીર યુદ્ધમાં સુકવી નાખ્યું.
શરૈરગ્નિકલ્પૈશ્ચકારાશુ દૈત્યસ્ તથા રાક્ષસાન્ભીતભીતાન્દિશાસુ પૃષત્કૈશ્ચ રૂક્ષૈર્વિકારપ્રયુક્તં ચકારાનિલં લીલયૈવાસુરેશઃ
દૈત્યે અગ્નિસમાન તીરો વડે ઝડપથી હુમલો કર્યો અને ભયભીત રાક્ષસો ચારેય દિશામાં ભાગી ગયા; અસુરપતિએ કઠોર અને વાંકડા તીરો વડે રમતમાં જ પવન ઉઠાવ્યો.
અથાનમ્ય ચાપં હરિસ્તીક્ષ્ણબાણૈર્ હનત્સારથિં દૈત્યરાજસ્ય હૃદ્યમ્ ધ્વજં ધૂમકેતુઃ કિરીટં મહેન્દ્રો ધનેશો ધનુઃ કાઞ્ચનાનદ્ધપૃષ્ઠમ્ યમો બાહુદણ્ડં રથાઙ્ગાનિ વાયુર્ નિશાચારિણામ્ ઈશ્વરસ્યાપિ વર્મ
પછી હરિએ ધનુષ્ય વાળી, તીક્ષ્ણ તીરો વડે દૈત્યરાજાના સારથીને હૃદયમાં ઘાયલ કર્યો; ધૂમકેતુએ ધ્વજને, મહેન્દ્રએ મકૂટને, ધનેશએ સોનાથી શોભતા ધનુષ્યને, યમએ બાહુને, વાયુએ રથના ભાગોને અને રાત્રિમાં ફરતા ઈશ્વરના કવચને ઘાયલ કર્યા.
દૃષ્ટ્વા તદ્યુદ્ધમમરૈર્ અકૃત્રિમપરાક્રમમ્ દૈત્યનાથઃ કૃતં સંખ્યે સ્વબાહુયુગબાન્ધવઃ
દેવતાઓએ જે અસલી પરાક્રમથી યુદ્ધ કર્યું હતું, તે જોઈને દૈત્યપતિએ પોતાના હાથ અને સહયોગીઓ સાથે મેદાનમાં યુદ્ધ કર્યું.
મુમોચ મુદ્ગરં ભીમં સહસ્રાક્ષાય સંગરે દૃષ્ટ્વા મુદ્ગરમ્ આયાન્તમ્ અનિવાર્યમથામ્બરે
તેણે યુદ્ધમાં સહસ્રાક્ષ (ઇન્દ્ર) તરફ ભયાનક ગદા ફેંકી; અને જ્યારે આ ગદા અપરિહાર્ય રીતે આકાશમાં આવતી જોઈ,
રથાદાપ્લુત્ય ધરણીમ્ અગમત્પાકશાસનઃ મુદ્ગરો ઽપિ રથોપસ્થે પપાત પરુષસ્વનઃ
પાકશાસન (ઇન્દ્ર) રથમાંથી કૂદી જમીન પર આવી ગયો; ગદા રથની બેઠકે જોરદાર અવાજ સાથે પડી.
સ રથં ચૂર્ણયામાસ ન મમાર ચ માતલિઃ ગૃહીત્વા પટ્ટિશં દૈત્યો જઘાનોરસિ કેશવમ્
તે ગદાએ રથને ચૂર્ણ કરી નાખ્યો, પણ માતલી મૃત્યુ પામ્યો નહીં; દૈત્યે પટીશ પકડીને કેશવના ઉરસી ઘા કર્યો.
સ્કન્ધે ગરુત્મતઃ સો ઽપિ નિષસાદ વિચેતનઃ ખડ્ગેન રાક્ષસેન્દ્રસ્ય નિચકર્ત ચ વાહનમ્
તે (કેશવ) પણ ગરુડના ખભા પર બેભાન થઈને પડી ગયો; પછી તેણે રાક્ષસોના રાજાના વાહનને ખડગ વડે કાપી નાખ્યું.
યમં ચ પાતયામાસ ભૂમૌ દૈત્યો ભુશુણ્ડિના વહ્નિં ચ ભિન્દિપાલેન તાડયામાસ મૂર્ધનિ
દૈત્યે ભુશુંડી વડે યમને જમીન પર ફેંકી દીધા અને ભિંદિપાલ વડે અગ્નિને માથા પર ઘા કર્યો.
વાયું ચ દોર્ભ્યામુત્ક્ષિપ્ય પાતયામાસ ભૂતલે ધનેશં ચ ધનુષ્કોટ્યા કુટ્ટયામાસ કોપનઃ
તેણે વાયુને પોતાના હાથથી ઉઠાવી જમીન પર ફેંકી દીધો; ગુસ્સામાં ધનેશને ધનુષ્યના ટોચથી માર્યો.
તતો દેવનિકાયાનામ્ એકૈકં સમરે તતઃ જઘાનાસ્ત્રૈરસંખ્યેયૈર્ દૈત્યેન્દ્રો ઽમિતવિક્રમઃ
પછી દૈત્યરાજાએ અપરિમિત પરાક્રમથી યુદ્ધમાં દેવસેનાના દરેકને અનગણિત શસ્ત્રોથી માર્યા.
લબ્ધસંજ્ઞઃ ક્ષણાદ્વિષ્ણુશ્ ચક્રં જગ્રાહ દુર્ધરમ્ દાનવેન્દ્રવસાસિક્તં પિશિતાશનકોન્મુખમ્
વિષ્ણુ થોડીવારમાં જ સંજ્ઞાનમાં આવીને, દૈત્યરાજાના લોહીથી ભીંજાયેલા અને માંસખોરો તરફ વળેલા, પકડવા દુષ્કર એવા ચક્રને પકડી લીધું.
મુમોચ દાનવેન્દ્રસ્ય દૃઢં વક્ષસિ કેશવઃ પપાત ચક્રં દૈત્યસ્ય હૃદયે ભાસ્કરદ્યુતિ
કેશવે તે ચક્ર દૈત્યરાજાના મજબૂત છાતી પર ફેંક્યું; સૂર્ય સમાન તેજવાળું ચક્ર દૈત્યના હૃદય પર પડ્યું.
વ્યશીર્યત તતઃ કાયે નીલોત્પલમિવાશ્મનિ તતો વજ્રં મહેન્દ્રસ્તુ પ્રમુમોચાર્ચિતં ચિરમ્
પછી તે ચક્ર તેની દેહ પર એવી રીતે તૂટી પડ્યું જેમ કે નીલકમળ પથ્થર પર તૂટી જાય; ત્યારબાદ મહેન્દ્રે લાંબા સમયથી સંભાળેલું વજ્ર છોડ્યું.
યસ્મિઞ્જયાશા શક્રસ્ય દાનવેન્દ્રરણે ત્વભૂત્ તારકસ્ય સુસંપ્રાપ્ય શરીરં શૌર્યશાલિનઃ
તે યુદ્ધમાં, જ્યાં ઇન્દ્રની વિજયની આશા દૈત્યરાજા પર હતી, ત્યાં શૂરવીર તારકને ઘાયલ કરવામાં આવ્યો અને તેનું શરીર પામવામાં આવ્યું.
વ્યશીર્યત વિકીર્ણાર્ચિઃ શતધા ખણ્ડતાં ગતમ્ વિનાશમગમન્મુક્તં વાયુનાસુરવક્ષસિ
તે વજ્ર તૂટી ગયું, તેની જ્યોતિ四 બાજુ ફાટી પડી, અને તે સો ભાગમાં વિખૂટી ગયું; વાયુએ દૈત્યના છાતી પર છોડેલું વજ્ર પણ વિનાશ પામ્યું.
જ્વલિતં જ્વલનાભાસમ્ અઙ્કુશં કુલિશં યથા વિનાશમાગતં દૃષ્ટ્વા વાયુશ્ચાઙ્કુશમાહવે
જ્વલંત, અગ્નિ સમાન અંકુશ પણ વજ્રની જેમ તૂટી ગયો; યુદ્ધમાં અંકુશનો નાશ જોઈને વાયુ પણ (હારી ગયો).
રુષ્ટઃ શૈલેન્દ્રમુત્પાટ્ય પુષ્પિતદ્રુમકન્દરમ્ ચિક્ષેપ દાનવેન્દ્રાય પઞ્ચયોજનવિસ્તૃતમ્
ક્રોધથી ભરાઈ, તેણે ફૂલેલા વૃક્ષો અને ગુફાઓથી ભરેલો એક મોટો પર્વત ઉખાડી લીધો અને પાંચ યોજન જેટલી પહોળાઈ ધરાવતો એ પર્વત દાનવોના રાજા પર ફેંકી દીધો.
મહીધરં તમ્ આયાન્તં દૈત્યઃ સ્મિતમુખસ્તદા જગ્રાહ વામહસ્તેન બાલકન્દુકલીલયા
એ પર્વત તેની તરફ આવી રહ્યો હતો ત્યારે દૈત્યએ હસતાં મુખે, ડાબા હાથથી, જાણે બાળકની દોડતી ગોળી હોય તેમ, એ પર્વત પકડી લીધો.
તતો દણ્ડં સમુદ્યમ્ય કૃતાન્તઃ ક્રોધમૂર્છિતઃ દૈત્યેન્દ્રં મૂર્ધ્નિ ચિક્ષેપ ભ્રામ્ય વેગેન દુર્જયઃ
પછી યમરાજે, ગુસ્સામાં આવી, પોતાનો દંડ ઊંચક્યો અને જોરથી ફેરવીને અપરાજિત શક્તિથી દૈત્યરાજના માથા પર ફેંકી દીધો.
સો ઽસુરસ્યાપતન્મૂર્ધ્નિ દૈત્યસ્તં ચ ન બુદ્ધવાન્ કલ્પાન્તદહનાલોકામ્ અજય્યાં જ્વલનસ્તતઃ
એ દંડ દૈત્યના માથે પડ્યો, પણ દૈત્યને ખબર પણ પડી નહીં, કારણ કે એ દંડ પ્રલયકાળની અગ્નિ જેવી તેજસ્વી અને અજેય હતી.