સાવલેપં સસંરમ્ભં સગર્વં સપરાક્રમમ્ સાવિષ્કારમનાકારં તારકો ભાવમાવિશત્
તારક ઘમંડ, રોષ, અભિમાન અને પરાક્રમથી ભરાઈ ગયો; તેની ભાવના ખુલ્લેઆમ દેખાઈ રહી હતી અને તેનું રૂપ ભયાનક લાગતું હતું.
સ જૈત્રં રથમાસ્થાય સહસ્રેણ ગરુત્મતામ્ સંરમ્ભાદ્દાનવેન્દ્રસ્તુ સુરૈ રણમુખે ગતઃ
એ જીતુ રથ પર બેસી, હજાર ગરુડધ્વજ વીરોથી ઘેરાઈને, દૈત્યરાજે ક્રોધથી દેવતાઓ સામે યુદ્ધભૂમિમાં પ્રવેશ કર્યો.
સર્વાયુધપરિષ્કારઃ સર્વાસ્ત્રપરિરક્ષિતઃ ત્રૈલોક્યઋદ્ધિસમ્પન્નઃ સુવિસ્તૃતમહાનનઃ
તે બધાં શસ્ત્રોથી સજ્જ, સર્વાસ્ત્રોથી સુરક્ષિત, ત્રણેય લોકની સંપત્તિ ધરાવતો અને વિશાળ મોઢું ખોલીને ઊભો હતો.
રણાયાભ્યપતત્તૂર્ણં સૈન્યેન મહતા વૃતઃ જમ્ભાસ્ત્રક્ષતસર્વાઙ્ગં ત્યક્ત્વૈરાવતદન્તિનમ્
તે ઝડપથી મહાન સેનાને લઈને યુદ્ધ માટે દોડી ગયો, જંભના શસ્ત્રોથી તેનું આખું શરીર ઘાયલ હતું, અને એએ ઐરાવત હાથીને છોડ્યો હતો.
સજ્જં માતલિના ગુપ્તં રથમિન્દ્રસ્ય તેજસા તપ્તહેમપરિષ્કારં મહારત્નસમન્વિતમ્
માતલીએ રક્ષિત, ઇન્દ્રનો રથ તૈયાર હતો, તેજસ્વી સોનાથી શોભિત અને મહાન રત્નોથી સજ્જ હતો.
ચતુર્યોજનવિસ્તીર્ણં સિદ્ધસંઘપરિષ્કૃતમ્ ગન્ધર્વકિંનરોદ્ગીતમ્ અપ્સરોનૃત્યસંકુલમ્
ચાર યોજન જેટલો પહોળો, સિદ્ધો દ્વારા શોભિત, ગંધર્વો અને કિન્નરોના ગીતોથી ગુંજતો, અપ્સરાઓ અને પુરુષોના નૃત્યથી ભરેલો હતો.
સર્વાયુધમ્ અસંબાધં વિચિત્રરચનોજ્જ્વલમ્ તં રથં દેવરાજસ્ય પરિવાર્ય સમન્તતઃ
બધાં શસ્ત્રોથી સજ્જ, વિશાળ અને સુંદર રીતે બનાવેલો, એ દેવરાજનો રથ ચારે બાજુથી ઘેરાયેલો હતો.
દંશિતા લોકપાલાસ્તુ તસ્થુઃ સગરુડધ્વજાઃ તતશ્ચચાલ વસુધા તતો રૂક્ષો મરુદ્વવૌ
લોકપાલો ગરુડધ્વજ લઈને તૈયાર ઊભા રહ્યા; પછી ધરા ધ્રૂજી ઉઠી અને કડક પવન ફૂંકાયો.
તતો ઽમ્બુધય ઉદ્ભૂતાસ્ તતો નષ્ટા રવિપ્રભા તતસ્તમઃ સમુદ્ભૂતં નાતો ઽદૃશ્યન્ત તારકાઃ
પછી મહાસાગરો ઉછળી ઉઠ્યા, સૂર્યનું પ્રકાશ અદૃશ્ય થયું, અંધકાર છવાઈ ગયો અને તારાઓ દેખાતા રહ્યા નહીં.
તતો જજ્વલુરસ્ત્રાણિ તતો ઽકમ્પત વાહિની એકતસ્તારકો દૈત્યઃ સુરસંઘસ્તુ ચૈકતઃ
પછી શસ્ત્રો જ્વલંત થયા, સેનાઓ કાંપવા લાગી; એક બાજુ તારક દૈત્ય હતો અને બીજી બાજુ દેવતાઓની ફોજ હતી.
લોકાવસાદમેકત્ર જગત્પાલનમેકતઃ ચરાચરાણિ ભૂતાનિ સુરાસુરવિભેદતઃ
એક બાજુ લોકોએ પતન આવતું હતું, બીજી બાજુ જગતનું રક્ષણ થતું હતું; ચાલતા અને અચલ બધા જીવ, દેવ અને દાનવ એમ બે ભાગે વહેંચાઈ ગયા હતા.
તદ્દ્વિધાપ્યેકતાં યાતં દદૃશુઃ પ્રેક્ષકા ઇવ યદ્વસ્તુ કિંચિલ્ લોકેષુ ત્રિષુ સત્તાસ્વરૂપકમ્ તત્ તત્રાદૃશ્યદ્ અખિલં ખિલીભૂતવિભૂતિકમ્
એ બે ભાગ પણ એકરૂપ થઈ ગયા, જાણે બધાએ એક સાથે જોઈ લીધું હોય; ત્રણેય લોકમાં જે કંઈ જીવ છે, જેનું સ્વરૂપ છે, એ બધું ત્યાં એક સાથે પ્રગટ થયું, સર્વ શક્તિઓ સાથે.
અસ્ત્રાણિ તેજાંસિ ધનાનિ ધૈર્યં સેનાબલં વીર્યપરાક્રમૌ ચ સત્ત્વૌજસાં તન્નિકરં બભૂવ સુરાસુરાણાં તપસો બલેન
અસ્ત્રો, તેજ, ધન, ધૈર્ય, સેના બળ, પરાક્રમ અને શૌર્ય—આ બધું દેવો અને દાનવોને એમના તપના બળે મળ્યું હતું.
અથાભિમુખમ્ આયાન્તં નવભિર્નતપર્વભિઃ બાણૈરનલકલ્પાગ્રૈર્ બિભિદુસ્તારકં હૃદિ
પછી જ્યારે તારક સામે આવ્યો, ત્યારે નવ વાંકડા સંધિયુક્ત, અગ્નિ જેવાં તીક્ષ્ણ બાણો વડે દેવોએ તેના હૃદયમાં ઘા કર્યો.
સ તાનચિન્ત્ય દૈત્યેન્દ્રઃ સુરબાણાન્ગતાન્હૃદિ નવભિર્નવભિર્બાણૈઃ સુરાન્વિવ્યાધ દાનવઃ
એ દૈત્યરાજ અચંચળ રહી, પોતાનાં હૃદયમાં ઘૂસેલા એ જ નવ બાણોથી દરેક દેવને હૃદયમાં નવ-નવ બાણો માર્યા.
જગદ્ધરણસમ્ભૂતૈઃ શલ્યૈરિવ પુરઃસરૈઃ તતો ઽચ્છિન્નં શરવ્રાતં સંગ્રામે મુમુચુઃ સુરાઃ
જગતને ધારે છે એવા શક્તિશાળી શલ્યોની આગેવાનીમાં, દેવોએ યુદ્ધમાં તૂટતા વિના સતત બાણવર્ષા શરૂ કરી.
અનન્તરં ચ કાન્તાનામ્ અશ્રુપાતમિવાનિશમ્ તદપ્રાપ્તં વિયત્યેવ નાશયામાસ દાનવઃ
પછી તરત જ, જાણે પ્રિયજનની સતત વરસતી આંખોના આંસુઓ હોય તેમ, એ દાનવે એ બાણોને પોતે સુધી પહોંચે એ પહેલાં જ આકાશમાં નાશ કરી નાખ્યા.
શરૈર્યથા કુચરિતૈઃ પ્રખ્યાતં પરમાગતમ્ સુનિર્મલં ક્રમાયાતં કુપુત્રઃ સ્વં મહાકુલમ્
જેમ દુષ્ટ પુત્ર પોતાના દુષ્કર્મોથી પવિત્ર અને પ્રસિદ્ધ કુળને નષ્ટ કરે છે, એમ જ એ બાણો પણ નાશ પામ્યા.
તતો નિવાર્ય તદ્બાણજાલં સુરભુજેરિતમ્ બાણૈર્વ્યોમ દિશઃ પૃથ્વીં પૂરયામાસ દાનવઃ
પછી દેવોએ છોડેલા એ બાણોના ઝાડને રોકી, દાનવે પોતાના બાણોથી આખું આકાશ, દિશાઓ અને ધરતી ભરાઈ નાખી.
ચિછેદ પુઙ્ખદેશેષુ સ્વકે સ્થાને ચ લાઘવાત્ બાણજાલૈઃ સુતીક્ષ્ણાગ્રૈઃ કઙ્કબર્હિણવાજિતૈઃ
વાઘમોર અને મોરનાં પાંખોથી બનેલા તીક્ષ્ણ બાણોના વરસાદથી, તેણે ઝડપથી બાણોના પાંખના ભાગે અને એમના સ્થાન પર જ કાપી નાખ્યા.
કર્ણાન્તકૃષ્ટૈર્વિમલૈઃ સુવર્ણરજતોજ્જ્વલૈઃ શાસ્ત્રાર્થૈઃ સંશયપ્રાપ્તાન્ યથાર્થાન્વૈ વિકલ્પિતૈઃ
કાન સુધી ખેંચેલા, શુદ્ધ અને સોનાં-ચાંદીથી ઝગમગતા એવા બાણો વડે, જેમ શાસ્ત્રના અર્થોમાં સંશય પછી સાચો અર્થ સમજાય છે, એમ કુશળતાથી ઘા કર્યો.
તતઃ શતેન બાણાનાં શક્રં વિવ્યાધ દાનવઃ નારાયણં ચ સપ્તત્યા નવત્યા ચ હુતાશનમ્
પછી દાનવે શક્રને સો બાણો, નારાયણને સિત્તેર અને અગ્નિને નવ્વદ બાણો માર્યા.
દશભિર્મારુતં મૂર્ધ્નિ યમં દશભિરેવ ચ ધનદં ચૈવ સપ્તત્યા વરુણં ચ તથાષ્ટભિઃ
મારુતને માથા પર દસ બાણો, યમને પણ દસ, કુબેરને સિત્તેર અને વરુણને આઠ બાણો માર્યા.
વિંશત્યા નિરૃતિં દૈત્યઃ પુનશ્ચાષ્ટાભિરેવ ચ વિવ્યાધ પુનરેકૈકં દશભિર્દશભિઃ શરૈઃ
દૈત્યએ નિૃતિને વીસ બાણો, પછી ફરીથી આઠ બાણો અને પછી દરેકને દસ-દસ બાણો માર્યા.
તથા ચ માતલિં દૈત્યો વિવ્યાધ ત્રિભિરાશુગૈઃ ગરુડં દશભિશ્ચૈવ સ વિવ્યાધ પતત્રિભિઃ
એ જ રીતે દૈત્યએ માતલિને ત્રણ ઝડપી બાણો અને ગરુડને દસ પાંખવાળા બાણો માર્યા.
પુનશ્ચ દૈત્યો દેવાનાં તિલશો નતપર્વભિઃ ચકાર વર્મજાતાનિ ચિછેદ ચ ધનૂંષિ તુ તતો વિકવચા દેવા વિધનુષ્કાઃ શરૈઃ કૃતાઃ
પછી દૈત્યએ સાંધાવાળા બાણોથી દેવોના કવચને ટુકડા-ટુકડા કરી નાખ્યા અને ધનુષ્યો પણ કાપી નાખ્યા; આમ દેવો કવચ અને ધનુષ્ય વિના બાણોથી ઘાયલ થયા.
અથાન્યાનિ ચાપાનિ તસ્મિન્સરોષા રણે લોકપાલા ગૃહીત્વા સમન્તાત્ શરૈરક્ષયૈર્દાનવેન્દ્રં તતક્ષુસ્ તદા દાનવો ઽમર્ષસંરક્તનેત્રઃ
પછી યુદ્ધમાં ક્રોધથી લોકપાલોએ બીજા ધનુષ્ય પકડીને દાનવરાજને ચારેય બાજુથી ઘેરીને અક્ષય બાણોથી ઘાયલ કર્યા; એ સમયે દાનવની આંખો ક્રોધથી લાલ થઈ ગઈ હતી.
શરાનગ્નિકલ્પાન્વવર્ષામરાણાં તતો બાણમાદાય કલ્પાનલાભમ્ જઘાનોરસિ ક્ષિપ્રમિન્દ્રં સુબાહું મહેન્દ્રો વ્યકમ્પદ્રથોપસ્થ એવ
પછી તેણે અમર દેવો પર અગ્નિ સમાન બાણોની વરસાદ કરી; પછી અંતિમ અગ્નિ જેવો તેજસ્વી બાણ લઈને, તેણે ઝડપથી મહાબળવાન ઇન્દ્રના છાતી પર ઘા કર્યો, જેથી મહેન્દ્ર રથ પર જ કંપી ઉઠ્યો.
વિલોક્યાન્તરિક્ષે સહસ્રાર્કબિમ્બં પુનર્દાનવો વિષ્ણુમુદ્ભૂતવીર્યમ્ શરાભ્યાં જઘાનાંસમૂલે સલીલં તતઃ કેશવસ્યાપતચ્છાર્ઙ્ગમગ્રે
આકાશમાં હજાર સૂર્ય જેટલું તેજસ્વી ગોળ દેખાઈ, ત્યારે દાનવે ઉદ્ભવેલી શક્તિ ધરાવતા વિષ્ણુના ખભાના મૂળમાં બે તીરો મારી દીધા; પછી કેશવનો તીર શારંગ ધનુષ્યની આગળ પડ્યો.
તતસ્તારકઃ પ્રેતનાથં પૃષત્કૈર્ વસું તસ્ય સવ્યે સ્મરન્ક્ષુદ્રભાવમ્ શરૈરગ્નિકલ્પૈર્જલેશસ્ય કાયં રણે ઽશોષયદ્દુર્જયો દૈત્યરાજઃ
પછી તારક, મૃતકોના સ્વામી, વસુની નીચી સ્થિતિ યાદ કરીને, તેના ડાબા ભાગમાં તીરો માર્યા; અગ્નિ જેવી તીવ્રતા ધરાવતા તીરો વડે, અપરાજિત દૈત્યરાજાએ જલેશનું શરીર યુદ્ધમાં સુકવી નાખ્યું.