ધનેશો ઽપિ ગદાં ગુર્વીં તસ્ય દાનવહસ્તિનઃ ચિક્ષેપ વેગાદ્દૈત્યેન્દ્રો નિપપાતાસ્ય મૂર્ધનિ
ધનના દેવએ પોતાની ભારે ગદા દાનવરાજાના હાથી પર જોરથી ફેંકી; દૈત્યરાજા એના માથા પર પડી ગયો.
ગજો ગદાનિપાતેન સ તેન પરિમૂર્છિતઃ દન્તૈર્ભિત્ત્વા ધરાં વેગાત્ પપાતાચલસંનિભઃ
એ હાથી ગદાના ઘા થી સંપૂર્ણ બેહોશ થઈ ગયો; ઝડપથી પડીને એના દાંતથી જમીન ફાડી નાખી, પર્વત જેવો ધરાશાયી થયો.
પતિતે તુ ગજે તસ્મિન્ સિંહનાદો મહાનભૂત્ સર્વતઃ સુરસૈન્યાનાં ગજબૃંહિતબૃંહિતૈઃ
જ્યારે એ હાથી પડી ગયો, ત્યારે ચારેય બાજુ દેવસેનામાંથી મહાન સિંહગર્જના ઉઠી, અને હાથીઓના ગર્જનાથી આખું میدان ગૂંજી ઉઠ્યું.
હ્રેષારવેણ ચાશ્વાનાં ગુણાસ્ફોટૈશ્ચ ધન્વિનામ્ ગજં તં નિહતં દૃષ્ટ્વા નિમિં ચાપિ પરાઙ્મુખમ્
ઘોડાઓના હ્હાણ અને ધનુષ્યના તારના ટકોરા સાથે, જ્યારે એ હાથીને મૃત જોઈને અને નિમિને પીઠ ફેરવતાં જોઈને—
શ્રુત્વા ચ સિંહનાદં ચ સુરાણામતિકોપનઃ જમ્ભો જજ્વાલ કોપેન પીતાજ્ય ઇવ પાવકઃ
દેવતાઓની એ સિંહગર્જના સાંભળી, જંભ ખૂબ જ ગુસ્સે થઈને, જાણે ઘીથી પ્રજ્વલિત અગ્નિ, એમ ક્રોધથી ધધકી ઉઠ્યો.
સ સુરાન્કોપરક્તાક્ષો ધનુષ્યારોપ્ય સાયકમ્ તિષ્ઠતેત્યબ્રવીત્તાવત્ સારથિં ચાપ્યચોદયત્
એના આંખો ગુસ્સાથી લાલ થઈ ગયા, તેણે ધનુષ્ય પર બાણ ચડાવ્યો અને 'સ્થિર રહો!' એમ બોલ્યો અને પોતાના સારથિને આગળ હાંકી દીધો.
વેગેન ચલતસ્તસ્ય તદ્રથસ્યાભવદ્દ્યુતિઃ યથાદિત્યસહસ્રસ્યાભુદિતસ્યોદયાચલે
જ્યારે એનો રથ ઝડપથી દોડતો હતો, ત્યારે એ રથની તેજસ્વિતા એવી હતી કે જાણે પૂર્વ પર્વત પર હજાર સૂર્ય ઉગ્યા હોય.
પતાકિના રથેનાજૌ કિઙ્કિણીજાલમાલિના શશિશુભ્રાતપત્રેણ સ તેન સ્યન્દનેન તુ
યુદ્ધમાં, ધ્વજાવાળો, ઘંટીઓની જાળથી શોભાયમાન અને ચાંદની જેવો સફેદ છત્ર ધરાવતો એ રથ લઈને એ આગળ વધ્યો.
ઘટ્ટયન્સુરસૈન્યાનાં હૃદયં સમદૃશ્યત તમ્ આયાન્તમ્ અભિપ્રેક્ષ્ય ધનુષ્યાહિતસાયકઃ
એ દેવસેનાના હૃદયમાં ભય પેદા કરતો દેખાયો, અને એ ધનુષ્ય પર બાણ ચડાવીને આગળ આવતો હતો.
શતક્રતુરદીનાત્મા દૃઢમાધત્ત કાર્મુકમ્ બાણં ચ તૈલધૌતાગ્રમ્ અર્ધચન્દ્રમજિહ્મગમ્
શતક્રતુ નિર્ભય રહીને પોતાના ધનુષ્યને મજબૂતીથી પકડી લીધો અને તેલથી ચોખ્ખો કરેલો, અર્ધચંદ્રાકાર અને સીધો એવો બાણ હાથમાં લીધો.
તેનાસ્ય સશરં ચાપં રણે ચિછેદ વૃત્રહા ક્ષિપ્રં સંત્યજ્ય તચ્ચાપં જમ્ભો દાનવનન્દનઃ
વૃત્રને મારનાર ઇન્દ્રે યુદ્ધમાં ઝડપથી જંભનું ધનુષ્ય અને બાણ કાપી નાખ્યાં. એ પછી જંભ, જે દૈત્યોએ આનંદ માણતો હતો, એ ધનુષ્ય છોડી દીધું.
અન્યત્કાર્મુકમાદાય વેગવદ્ભારસાધનમ્ શરાંશ્ચાશીવિષાકારાંસ્ તૈલધૌતાનજિહ્મગાન્
પછી તેણે બીજું તાકાતવર અને ઝડપી ધનુષ્ય લીધું અને તેલથી ચોપડેલા, સીધા અને ઝેરી સાપ જેવા બાણો હાથમાં લીધાં.
શક્રં વિવ્યાધ દશભિર્ જત્રુદેશે તુ પત્ત્રિભિઃ હૃદયે ચ ત્રિભિશ્ચાપિ દ્વાભ્યાં ચ સ્કન્ધયોર્ દ્વયોઃ
એ જંભે ઇન્દ્રના કાંધ પાસે દસ બાણો માર્યા, ત્રણ બાણો હૃદયમાં ઘૂસાડી દીધાં અને બે બાણો બંને ખભામાં માર્યા.
શક્રો ઽપિ દાનવેન્દ્રાય બાણજાલમપીદૃશમ્ અપ્રાપ્તાન્દાનવેન્દ્રસ્તુ શરાઞ્છક્રભુજેરિતાન્
ઇન્દ્રે પણ દૈત્યોના રાજા પર એવી જ બાણવર્ષા વરસાવી, પણ દૈત્યરાજાએ ઇન્દ્રના હાથથી છોડાયેલા બાણો એના સુધી પહોંચે એ પહેલાં જ કાપી નાખ્યા.
ચિછેદ દશધાકાશે શરૈરગ્નિશિખોપમૈઃ તતસ્તુ શરજાલેન દેવેન્દ્રો દાનવેશ્વરમ્
જંભે આકાશમાં અગ્નિ જેવી જ્વાળા ધરાવતાં બાણોથી દસ વાર એ બાણો કાપી નાખ્યા. પછી દેવરાજાએ બાણોની ઝમાવટથી દૈત્યરાજાને ઢાંકી દીધો.
આચ્છાદયત યત્નેન વર્ષાસ્વિવ ઘનૈર્નભઃ દૈત્યો ઽપિ બાણજાલં તદ્ વ્યધમત્સાયકૈઃ શિતૈઃ
જેમ વાદળો વરસાદથી આકાશને ઢાંકી દે છે, એમ જ પ્રયત્નપૂર્વક દેવરાજાએ બાણવર્ષાથી દૈત્યને ઢાંકી નાખ્યો. પણ દૈત્યએ પણ તીક્ષ્ણ બાણોથી એ બાણવર્ષા છીણી નાખી.
યથા વાયુર્ઘનાટોપં પરિવાર્ય દિશો મુખે શક્રો ઽથ ક્રોધસંરમ્ભાન્ ન વિશેષયતે યદા
જેમ પવન વાદળોને ચારેય દિશામાં ફેલાવી દે છે, એમ જ ક્રોધ અને ઉગ્રતાથી ભરેલા ઇન્દ્રે પછી કંઈ પણ ઓળખી શક્યા નહીં.
દાનવેન્દ્રં તદા ચક્રે ગન્ધર્વાસ્ત્રં મહાદ્ભુતમ્ તદુત્થતેજસા વ્યાપ્તમ્ અભૂદ્ગમનગોચરમ્
એ સમયે ઇન્દ્રે દૈત્યરાજા સામે અદ્ભુત એવા ગંધર્વાસ્ત્રનો ઉપયોગ કર્યો. એ અસ્ત્રના તેજથી આખું આકાશ ભરાઈ ગયું અને કોઈ જ ત્યાં જઈ શકતું નહોતું.
ગન્ધર્વનગરૈશ્ ચાપિ નાનાપ્રાકારતોરણૈઃ મુઞ્ચદ્ભિરદ્ભુતાકારૈર્ અસ્ત્રવૃષ્ટિં સમન્તતઃ
એ અસ્ત્રથી ગંધર્વનગરો, વિવિધ પ્રકારના કિલ્લા અને દરવાજા, અને અનેક અદ્ભુત આકારો સર્જાયા અને ચારેય બાજુએ અસ્ત્રવર્ષા થવા લાગી.
અથાસ્ત્રવૃષ્ટ્યા દૈત્યાનાં હન્યમાના મહાચમૂઃ જમ્ભં શરણમાગચ્છદ્ અપ્રમેયપરાક્રમમ્
પછી જ્યારે દૈત્યસેના એ અસ્ત્રવર્ષાથી વિનાશ પામવા લાગી, ત્યારે તેઓ અપરિમિત પરાક્રમ ધરાવતા જંભ પાસે શરણે ગયા.
વ્યાકુલો ઽપિ સ્વયં દૈત્યઃ સહસ્રાક્ષાસ્ત્રપીડિતઃ સ્મરન્સાધુસમાચારં ભીતત્રાણપરો ઽભવત્
સ્વયં જંભ પણ ઇન્દ્રના અસ્ત્રોથી પીડાઈને વ્યાકુળ થયો હતો, પણ એણે સારા વર્તનને યાદ કરી ડરેલા પોતાના લોકોની રક્ષા કરવા મનમાં નક્કી કર્યું.
અથાસ્ત્રં મૌસલં નામ મુમોચ દિતિનન્દનઃ તતો ઽયોમુસલૈઃ સર્વમ્ અભવત્પૂરિતં જગત્
પછી દિતિના પુત્ર જંભે 'મૌસલ' નામનું અસ્ત્ર છોડ્યું. ત્યારબાદ આખું જગત લોખંડના ગદાઓથી ભરાઈ ગયું.
એકપ્રહારકરણૈર્ અપ્રધૃષ્યૈઃ સમન્તતઃ ગન્ધર્વનગરં તેષુ ગન્ધર્વાસ્ત્રવિનિર્મિતમ્
એ ગદાઓના એક જ ઘા સહન કરી શકાય એમ નહોતાં. ચારેય બાજુએ ગંધર્વાસ્ત્રથી બનેલું ગંધર્વનગર એ ઘાતોથી ધ્વસ્ત થવા લાગ્યું.
ગાન્ધર્વમસ્ત્રં સંધાય સુરસૈન્યેષુ ચાપરમ્ એકૈકેન પ્રહારેણ ગજાનશ્વાન્મહારથાન્
પછી જંભે દેવસેનામાં બીજું ગંધર્વાસ્ત્ર છોડ્યું. એ અસ્ત્રના દરેક ઘા સાથે એણે હાથી, ઘોડા અને મહારથીઓને તરત જ મારી નાખ્યા.
રથાશ્વાન્સો ઽહનત્ક્ષિપ્રં શતશો ઽથ સહસ્રશઃ તતઃ સુરાધિપસ્ત્વાષ્ટ્રમ્ અસ્ત્રં ચ સમુદીરયત્
એણે રથ અને ઘોડાઓને પણ સૈંકડો અને હજારોથી તરત જ સંહાર્યા. પછી દેવોના રાજાએ ત્વષ્ટ્ર નામનું અસ્ત્ર પ્રયોગ કર્યું.
સંધ્યમાને તતસ્ત્વાષ્ટ્રે નિશ્ચેરુઃ પાવકાર્ચિષઃ તતો યન્ત્રમયાન્ દિવ્યાન્ આયુધાન્દુષ્પ્રધર્ષિણઃ
જ્યારે ત્વષ્ટ્ર અસ્ત્રનો પ્રયોગ થયો, ત્યારે અગ્નિની જ્વાળાઓ નીકળી આવી. પછી યંત્રોથી બનેલા અને કોઈ પણ રોકી ન શકે એવા દિવ્ય અસ્ત્રો દેખાવા લાગ્યા.
તૈર્યન્ત્રૈરભવદ્બદ્ધમ્ અન્તરિક્ષે વિતાનકમ્ વિતાનકેન તેનાથ પ્રશમં મૌસલે ગતે
એ યંત્રોથી આકાશમાં એક છત જેવી રચના બની ગઈ. એ છતના કારણે મૌસલ અસ્ત્રનું પ્રભાવ શાંત થઈ ગયું.
શૈલાસ્ત્રં મુમુચે જમ્ભો યન્ત્રસંઘાતતાડનમ્ વ્યામપ્રમાણૈરુપલૈસ્ તતો વર્ષમવર્તત
પછી જંભે પર્વતાસ્ત્ર છોડ્યું, જે યંત્રોના જૂથને ઘા મારતો હતો. ત્યારબાદ હથેળી જેટલા મોટા પથ્થરોનો વરસાદ થવા લાગ્યો.
ત્વાષ્ટ્રસ્ય નિર્મિતાન્યાશુ યન્ત્રાણિ તદનન્તરમ્ તેનોપલનિપાતેન ગતાનિ તિલશસ્તતઃ
તવષ્ટ્રે બનાવેલા યંત્રો પર તે ગોળાવર્ષાની અસરથી તરત જ બધું તુટીને તિલા જેટલા નાના ભાગોમાં વિખેરાઈ ગયું.
યન્ત્રાણિ તિલશઃ કૃત્વા શૈલાસ્ત્રં પરમૂર્ધસુ નિપપાતાતિવેગેના-દારયત્પૃથિવીં તતઃ
યંત્રો તિલા જેટલા ટુકડાઓમાં વિખેરાઈ ગયા પછી, પર્વત જેવું શસ્ત્ર ભારે જોરથી ઊંચા શિખરો પર પડ્યું અને ધરતી ફાટી ગઈ.