એતચ્છ્રુત્વા વચો દેવઃ પદ્મગર્ભોદ્ભવસ્તદા ઉવાચ દૈત્યરાજાનં પ્રસન્નશ્ચતુરાનનઃ
આ વાત સાંભળીને, કમળમાંથી જન્મેલા દેવ, પ્રસન્ન ચહેરે, ચતુરાનન બ્રહ્માજીએ દૈત્યરાજાને કહ્યું.
અલં તે તપસા વત્સ મા ક્લેશે દુસ્તરે વિશ પુત્રસ્તે તારકો નામ ભવિષ્યતિ મહાબલઃ
બસ, પુત્ર, તારે વધુ તપ કરવાની જરૂર નથી; આટલું કઠિન દુઃખ ભોગવશો નહીં. તારો દીકરો તારક નામે પ્રસિદ્ધ થશે અને બહુ જ શક્તિશાળી બનશે.
દેવસીમન્તિનીનાં તુ ધમ્મિલ્લસ્ય વિમોક્ષણઃ ઇત્યુક્તો દૈત્યનાથસ્તુ પ્રણિપત્ય પિતામહમ્
દેવીઓમાં ધમ્મિલાનું મુક્તિ—આવું કહેતાં દૈત્યોના સ્વામી બ્રહ્માજીને નમન કરીને વંદન કરવા લાગ્યા.
આગત્યાનન્દયામાસ મહિષીં હર્ષિતાનનઃ તૌ દમ્પતી કૃતાર્થૌ તુ જગ્મતુઃ સ્વાશ્રમં મુદા
પછી તેઓ પાછા આવ્યા અને રાજમાતાને આનંદિત કર્યા, તેમનું ચહેરું ખુશીથી ચમકી ઉઠ્યું. બંને dampati પોતાનું મનગમતું ફળ મળતાં આનંદથી પોતાના આશ્રમમાં ગયા.
વજ્રાઙ્ગેણાહિતં ગર્ભં વરાઙ્ગી વરવર્ણિની પૂર્ણં વર્ષસહસ્રં ચ દધારોદર એવ હિ
વજ્રાંગે જે ગર્ભ આપ્યો હતો, તે સુંદર અને તેજસ્વી વરાંગી પોતાના પેટમાં આખા હજાર વર્ષ સુધી ધારણ કર્યો.
તતો વર્ષસહસ્રાન્તે વરાઙ્ગી સુષુવે સુતમ્ જાયમાને તુ દૈત્યેન્દ્રે તસ્મિંલ્લોકભયંકરે
હજાર વર્ષ પૂરા થતાં વરાંગીએ દીકરાને જન્મ આપ્યો. એ દૈત્યરાજા જન્મતાં જ આખા જગતમાં ભય ફેલાઈ ગયો.
ચચાલ સકલા પૃથ્વી સમુદ્રાશ્ચ ચકમ્પિરે ચેલુર્મહીધરાઃ સર્વે વવુર્વાતાશ્ચ ભીષણાઃ
પછી આખી ધરતી ધ્રૂજી ઉઠી, સમુદ્રો પણ કંપી ગયા, બધા પર્વતો હલવા લાગ્યા અને ભયાનક પવન ફૂંકાવા લાગ્યા.
જેપુર્જપ્યં મુનિવરા નેદુર્વ્યાલમૃગા અપિ ચન્દ્રસૂર્યૌ જહુઃ કાન્તિં સનીહારા દિશો ઽભવન્
મહાન ઋષિઓ જપ કરવા લાગ્યા, જંગલી પ્રાણીઓ ગર્જના કરવા લાગ્યા, ચાંદ્ર અને સૂર્યે પોતાનું તેજ ગુમાવ્યું અને દિશાઓ ધૂંધળી થઈ ગઈ.
જાતે મહાસુરે તસ્મિન્ સર્વે ચાપિ મહાસુરાઃ આજગ્મુર્હૃષિતાસ્તત્ર તથા ચાસુરયોષિતઃ
જ્યારે એ મહાદૈત્ય જન્મ્યો, ત્યારે બધા મહાદૈત્ય અને તેમની સ્ત્રીઓ આનંદથી ત્યાં આવી પહોંચ્યા.
જગુર્હર્ષસમાવિષ્ટા નનૃતુશ્ચાસુરાઙ્ગનાઃ તતો મહોત્સવો જાતો દાનવાનાં દ્વિજોત્તમાઃ
દૈત્ય સ્ત્રીઓ આનંદથી ગીત ગાવા અને નૃત્ય કરવા લાગી. પછી દાનવોમાં મોટો ઉત્સવ ઉજવાયો, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ.
વિષણ્ણમનસો દેવાઃ સમહેન્દ્રાસ્તદાભવન્ વરાઙ્ગી સ્વસુતં દૃષ્ટ્વા હર્ષેણાપૂરિતા તદા
દેવતાઓ અને ઇન્દ્ર પણ દુઃખી અને નિરાશ થઈ ગયા. વરાંગી પોતાના દીકરાને જોઈને આનંદથી ભરાઈ ગઈ.
બહુ મેને ન દેવેન્દ્રવિજયં તુ તદેવ સા જાતમાત્રસ્તુ દૈત્યેન્દ્રસ્ તારકશ્ચણ્ડવિક્રમઃ
એમણે ઇન્દ્રના વિજયને ખાસ મહત્વ આપ્યું નહીં. નવજાત દૈત્યરાજા તારક બહુ જ ભયાનક પરાક્રમી હતો.
અભિષિક્તો ઽસુરૈઃ સર્વૈઃ કુજમ્ભમહિષાદિભિઃ સર્વાસુરમહારાજ્યે પૃથિવીતુલનક્ષમૈઃ
કુજંભ, મહિષ અને બીજા બધા દૈત્યો એના રાજતિલક માટે એકઠા થયા અને ધરતી હલાવી શકે એવો દૈત્યોમાં સર્વોચ્ચ રાજા બનાવ્યો.
સ તુ પ્રાપ્ય મહારાજ્યં તારકો મુનિસત્તમાઃ ઉવાચ દાનવશ્રેષ્ઠાન્ યુક્તિયુક્તમિદં વચઃ
મહાન રાજ્ય મેળવ્યા પછી, હે શ્રેષ્ઠ મુનિ, તારકે શ્રેષ્ઠ દાનવોને સમજદારી ભર્યું વચન કહ્યું.
શૃણુધ્વમસુરાઃ સર્વે વાક્યં મમ મહાબલાઃ શ્રેયસે ક્રિયતાં બુદ્ધિઃ સર્વૈઃ કૃત્યસ્ય સંવિધૌ
હે મહાબલી દૈત્યો, તમે બધા મારા વચન સાંભળો. આપણા સર્વાંગી કલ્યાણ માટે, બધાએ મળીને વિચાર કરવો જોઈએ.
વંશક્ષયકરા દેવાઃ સર્વેષામેવ દાનવાઃ અસ્માકં જાતિધર્મો વૈ વિરૂઢં વૈરમક્ષયમ્
દેવતાઓ આપણા વંશનો નાશ કરે છે; બધા દૈત્યો, આપણી જાતિનો સ્વભાવ એ છે કે દેવતાઓ સાથે અમર વૈર રાખવું.
વયમદ્ય ગમિષ્યામઃ સુરાણાં નિગ્રહાય તુ સ્વબાહુબલમાશ્રિત્ય સર્વ એવ ન સંશયઃ
આજે આપણે સૌ મળીને દેવતાઓને જીતવા જઈશું, અને આપણા પોતાના બળ પર આધાર રાખીશું—આમાં કોઈ શંકા નથી.
કિંતુ નાતપસા યુક્તો મન્યે ઽહં સુરસંગમમ્ અહમાદૌ કરિષ્યામિ તતો ઘોરં દિતેઃ સુતાઃ
પણ હું માનું છું કે વિના તપસ્યા દેવતાઓનો સામનો કરવો યોગ્ય નથી; પહેલા હું તપ કરું, પછી દિતિના પુત્રો ભયાનક યુદ્ધ કરશે.
તતઃ સુરાન્વિજેષ્યામો ભોક્ષ્યામો ઽથ જગત્ત્રયમ્ સ્થિરોપાયો હિ પુરુષઃ સ્થિરશ્રીરપિ જાયતે
પછી આપણે દેવતાઓને હરાવીને ત્રણેય લોકનો આનંદ માણીશું; કારણ કે જે મનુષ્ય દૃઢ નિશ્ચય રાખે છે, તેને ચિરસ્થાયી સમૃદ્ધિ મળે છે.
રક્ષિતું નૈવ શક્નોતિ ચપલશ્ચપલાઃ શ્રિયઃ તચ્છ્રુત્વા દાનવાઃ સર્વે વાક્યં તસ્યાસુરસ્ય તુ
જે મનુષ્ય ચંચળ હોય છે, તે રક્ષણ આપી શકતો નથી, કેમ કે લક્ષ્મી પણ ચંચળ છે; આ સાંભળીને બધા દાનવો એ અસુરના વચન સાંભળવા લાગ્યા.
સાધુ સાધ્વિત્યવોચંસ્તે તત્ર દૈત્યાઃ સવિસ્મયાઃ સો ઽગચ્છત્પારિયાત્રસ્ય ગિરેઃ કન્દરમુત્તમમ્
દૈત્યોએ આશ્ચર્યથી કહ્યું, 'સારા, ખૂબ સારું!' અને પછી તે પારીયાત્ર પર્વતની શ્રેષ્ઠ ગુફામાં ગયો.
સર્વર્તુકુસુમાકીર્ણં નાનૌષધિવિદીપિતમ્ નાનાધાતુરસસ્રાવચિત્રં નાનાગુહાગૃહમ્
એ ગુફા દરેક ઋતુના ફૂલોથી શોભાયમાન હતી, વિવિધ ઔષધિઓના પ્રકાશથી ઉજવાઈ રહી હતી, અનેક ખનિજોના પ્રવાહોથી ભરેલી હતી અને અનેક પ્રકારની ગુફાઓ અને રહેઠાણોથી સજ્જ હતી.
ગહનૈઃ સર્વતો ગૂઢં ચિત્રકલ્પદ્રુમાશ્રયમ્ અનેકાકારબહુલં પૃથક્પક્ષિકુલાકુલમ્
એ ચારે બાજુ ઘન ઝાડીઓથી છુપાયેલી હતી, ચિત્રવત કલ્પવૃક્ષોથી છાયાયમાન હતી, અનેક પ્રકારના રૂપોથી અને જુદી-જુદી જાતિના પક્ષીઓના ટોળા થી ભરપૂર હતી.
નાનાપ્રસ્રવણોપેતં નાનાવિધજલાશયમ્ પ્રાપ્ય તત્કન્દરં દૈત્યશ્ ચચાર વિપુલં તપઃ
એ ગુફા અનેક ઝરણાઓ અને વિવિધ જળાશયોથી ભરપૂર હતી; ત્યાં દૈત્ય પહોંચ્યો અને વિશાળ તપ શરૂ કર્યું.
નિરાહારઃ પઞ્ચતપાઃ પત્ત્રભુગ્વારિભોજનઃ શતં શતં સમાનાં તુ તપાંસ્યેતાનિ સો ઽકરોત્
એણે ઉપવાસ કર્યો, પાંચ પ્રકારની તપસ્યા કરી, પાંદડા અને પાણીનું જ આહાર લીધું; એ રીતે એણે અનેક સો વર્ષ સુધી તપ કર્યું.
તતઃ સ્વદેહાદુત્કૃત્ય કર્ષં કર્ષં દિને દિને માંસસ્યાગ્નૌ જુહાવાસૌ તતો નિર્માંસતાં ગતઃ
પછી એ રોજ પોતાના શરીરમાંથી માંસ કાપી અગ્નિમાં આહુતિ આપતો રહ્યો; આમ કરીને એ સંપૂર્ણ માંસવિહોણો થઈ ગયો.
તસ્મિન્નિર્માંસતાં યાતે તપોરાશિત્વમાગતે જજ્વલુઃ સર્વભૂતાનિ તેજસા તસ્ય સર્વતઃ
જ્યારે એ માંસવિહોણો થયો અને તપશક્તિ એકત્ર કરી, ત્યારે એની તેજસ્વી શક્તિથી બધા જીવોમાં પ્રકાશ ફેલાઈ ગયો.
ઉદ્વિગ્નાશ્ચ સુરાઃ સર્વે તપસા તસ્ય ભીષિતાઃ એતસ્મિન્નન્તરે બ્રહ્મા પરમં તોષમાગતઃ
એની તપસ્યાથી બધા દેવતાઓ ગભરાઈ ગયા અને ડરી ગયા; એ સમયે બ્રહ્માજી ખૂબ પ્રસન્ન થયા.
તારકસ્ય વરં દાતું જગામ ત્રિદશાલયાત્ પ્રાપ્ય તં શૈલરાજાનં સ ગિરેઃ કન્દરસ્થિતમ્ ઉવાચ તારકં દેવો ગિરા મધુરયા યુતઃ
તારકને વરદાન આપવા માટે બ્રહ્માજી દેવલોકમાંથી આવ્યા; પર્વતરાજની ગુફામાં એને જોઈ, બ્રહ્માજી મીઠા શબ્દોમાં તારકને બોલ્યા.
પુત્રાલં તપસા તે ઽસ્તુ નાસ્ત્યસાધ્યં તવાધુના વરં વૃણીષ્વ રુચિરં યત્તે મનસિ વર્તતે
બેટા, હવે તારી તપસ્યા પૂરતી છે; હવે તારા માટે કંઈ અશક્ય નથી. તારા મનમાં જે સુંદર વરદાન હોય, તે માગ.