ન હ્ય્ અતો દુષ્કરં મન્યે તાત લોકેષ્વપિ ત્રિષુ યઃ સપત્નશ્રિયં દીપ્તાં હીનશ્રીઃ પર્યુપાસતે
ત્રણે લોકમાં, પ્રિય, મને નથી લાગતું કે એથી વધુ કઠિન કંઈ છે—કે જેની પાસે સુખ નથી, એ પોતાના દુશ્મનના તેજસ્વી વૈભવને સહન કરે છે.
તતઃ કાવ્યો ભૃગુશ્રેષ્ઠઃ સમન્યુરુપગમ્ય હ વૃષપર્વાણમ્ આસીનમ્ ઇત્યુવાચાવિચારયન્
પછી કાવ્ય, ભૃગુઓમાં શ્રેષ્ઠ, ગુસ્સાથી ભરાઈને, વિચારપૂર્વક બેઠેલા વૃષપરવન પાસે ગયો અને તેને કહ્યું.
નાધર્મશ્ચરિતો રાજન્ સદ્યઃ ફલતિ ગૌર્ ઇવ શનૈરાવર્ત્યમાનસ્તુ મૂલાન્યપિ નિકૃન્તતિ
રાજા, અધર્મ તરત ફળ આપતો નથી, ગાયની જેમ; પણ ધીમે ધીમે, એ મૂળ પણ કાપી નાખે છે.
યદિ નાત્મનિ પુત્રેષુ ન ચેત્પશ્યતિ નપ્તૃષુ પાપમાચરિતં કર્મ ત્રિવર્ગમતિવર્તતે
જો માણસ પોતામાં, પુત્રોમાં કે પૌત્રોમાં કરેલ પાપને નથી જુએ, તો એ કર્મ ત્રણેય પુરુષાર્થને વટાવી જાય છે.
ફલત્યેવં ધ્રુવં પાપં ગુરુભુક્તમિવોદરે યદા ઘાતયસે વિપ્રં કચમાઙ્ગિરસં તદા
પાપ તો ચોક્કસ ફળ આપે છે, જેમ ગુરુએ ખાધેલું અન્ન પેટમાં ફળે છે; જ્યારે તું કચ, અંગિરસપુત્ર બ્રાહ્મણને માર્યો, ત્યારે પણ એવું જ થયું.
અપાપશીલં ધર્મજ્ઞં શુશ્રૂષું મદ્ગૃહે રતમ્ વધાદનર્હતસ્તસ્ય વધાચ્ચ દુહિતુર્મમ
એ નિર્દોષ, ધર્મ જાણનાર, સેવા કરવા ઉત્સુક અને મારા ઘરમાં તત્પર હતો—એ મૃત્યુ પાત્ર નહોતો; અને મારી દીકરી પણ, એના મરણ માટે.
વૃષપર્વન્નિબોધ ત્વં ત્યક્ષ્યામિ ત્વાં સબાન્ધવમ્ સ્થાતું ત્વદ્વિષયે રાજન્ ન શક્નોમિ ત્વયા સહ
વૃષપરવન, જાણ કે હું તને અને તારા સગાઓને છોડી દઈશ; રાજા, હું તારા રાજ્યમાં રહી શકતો નથી, તારી સાથે રહી શકતો નથી.
અદ્યૈવમભિજાનામિ દૈત્યં મિથ્યાપ્રલાપિનમ્ યતસ્ત્વમાત્મનોદીર્ણાં દુહિતાં કિમુપેક્ષસે
આજે હું જાણું છું કે દૈત્ય ખોટું બોલે છે, કારણ કે તું પોતાની દુઃખી દીકરીને અવગણે છે.
નાવદ્યં ન મૃષાવાદં ત્વયિ જાનામિ ભાર્ગવ ત્વયિ સત્યં ચ ધર્મશ્ચ તત્પ્રસીદતુ માં ભવાન્
ભાર્ગવ, હું તારા અંદર ન તો કોઈ દોષ જાણું છું, ન ખોટું બોલવું; તારી અંદર સત્ય અને ધર્મ છે—મારે પર કૃપા કર.
અદ્યાસ્માનપહાય ત્વમ્ ઇતો યાસ્યસિ ભાર્ગવ સમુદ્રં સમ્પ્રવેક્ષ્યામિ નાન્યદસ્તિ પરાયણમ્
ભાર્ગવ, આજે જો તું અમને છોડી અહીંથી જઇશ, તો હું દરિયામાં પ્રવેશી જઈશ; મારા માટે બીજું કોઈ આશ્રય નથી.
સમુદ્રં પ્રવિશધ્વં વો દિશો વા વ્રજતાસુરાઃ દુહિતુર્નાપ્રિયં સોઢું શક્તો ઽહં દયિતા હિ મે
સમુદ્રમાં જાઓ અથવા ચારે દિશામાં ફેલાઈ જાઓ, દૈત્યોએ; મારી દીકરી માટે કોઈ દુઃખદ વાત હું સહન કરી શકતો નથી, કારણ કે એ મને બહુ પ્રિય છે.
પ્રસાદ્યતાં દેવયાની જીવિતં યત્ર મે સ્થિતમ્ યોગક્ષેમકરસ્તે ઽહમ્ ઇન્દ્રસ્યેવ બૃહસ્પતિઃ
દેવયાનીને ખુશ કરો, કેમ કે મારું જીવન એની પર આધાર રાખે છે; હું એની સુખ-સુવિધાનો વ્યવસ્થા કરનાર છું, જેમ ઇન્દ્ર માટે બૃહસ્પતિ છે.
યત્કિંચિદ્ અસુરેન્દ્રાણાં વિદ્યતે વસુ ભાર્ગવ ભુવિ હસ્તિરથાશ્વં વા તસ્ય ત્વં મમ ચેશ્વરઃ
પૃથ્વી પર દૈત્યરાજાઓનું જે કંઈ ધન છે—હાથી, રથ કે ઘોડા—એ બધાનું તું પણ માલિક છે, ભૃગુકુળજ, અને હું પણ.
યત્કિંચિદ્ અસ્તિ દ્રવિણં દૈત્યેન્દ્રાણાં મહાસુર તસ્યેશ્વરો ઽસ્મિ યદ્યેતદ્ દેવયાની પ્રસાદ્યતામ્
દૈત્યરાજાઓનું જે કંઈ ખજાનો છે, મહાદૈત્ય, એ બધાનો હું પણ સ્વામી છું—માત્ર દેવયાની સંતોષાઈ જાય એટલું જ માગું છું.
તતસ્તુ ત્વરિતઃ શુક્રસ્ તેન રાજ્ઞા સમં યયૌ ઉવાચ ચૈનાં સુભગે પ્રતિપન્નં વચસ્તવ
પછી શુક્રાચાર્યે ત્વરાથી એ રાજા સાથે જઈને, દેવયાનીને કહ્યું: 'સુભાગ્યવતી, તારો ઈચ્છિત વચન માન્ય કરવામાં આવ્યું છે.'
યદિ ત્વમીશ્વરસ્તાત રાજ્ઞો વિત્તસ્ય ભાર્ગવ નાભિજાનામિ તત્તે ઽહં રાજા વદતુ માં સ્વયમ્
જો તમે ખરેખર રાજાના ધનની માલિક છો, ભૃગુકુળજ, તો એ વાત મને ખબર નથી; રાજા પોતે મને એ વાત કહે.
યં કામમભિજાનાસિ દેવયાનિ શુચિસ્મિતે તત્તે ઽહં સમ્પ્રદાસ્યામિ યદ્યપિ સ્યાત્સુદુર્લભમ્
પવિત્ર સ્મિતવાળી દેવયાની, તું જે કંઈ ઈચ્છા વ્યક્ત કરે છે, એ હું તને આપીશ—even જો એ બહુ જ દુર્લભ હોય તો પણ.
દાસીં કન્યાસહસ્રેણ શર્મિષ્ઠામભિકામયે અનુયાસ્યતિ માં તત્ર યત્ર દાસ્યતિ મે પિતા
હું ઇચ્છું છું કે શર્મિષ્ઠા હજાર દાસીઓ સાથે મારી દાસી બને; જ્યાં મારા પિતા મને આપશે, ત્યાં એ મારી સાથે જશે.
ઉત્તિષ્ઠ ધાત્રિ ગચ્છ ત્વં શર્મિષ્ઠાં શીઘ્રમાનય યં ચ કામયતે કામં દેવયાની કરોતુ તમ્
ઉઠ, ધાય, તું જા અને શર્મિષ્ઠાને જલદી લાવ; દેવયાની જે ઈચ્છે એ કરી શકે.
તતો ધાત્રી તત્ર ગત્વા શર્મિષ્ઠામ્ ઇદમબ્રવીત્ ઉત્તિષ્ઠ ભદ્રે શર્મિષ્ઠે જ્ઞાતીનાં સુખમાવહ
પછી ધાય ત્યાં જઈને શર્મિષ્ઠાને કહ્યું: 'ઉઠ, સુભાગ્યવતી શર્મિષ્ઠે, તારા સગાંઓને સુખ આપ.'
ત્યજતિ બ્રાહ્મણઃ શિષ્યાન્ દેવયાન્યા પ્રચોદિતઃ યં સા કામયતે કામં સ કાર્યો ઽત્ર ત્વયાનઘે દાસીત્વમ્ અભિજાતાસિ દેવયાન્યાઃ સુશોભને
બ્રાહ્મણે, દેવયાનીના આદેશે, પોતાના શિષ્યોને છોડ્યા છે; એ જે ઈચ્છા કરે છે, એ તારે પૂરી કરવી પડશે, નિર્દોષે. હવે તું દેવયાનીની દાસી બની ગઈ છે, સુંદર.
યં ચ કામયતે કામં કરવાણ્યહમદ્ય તમ્ મા ગાન્મન્યુવશં શુક્રો દેવયાની ચ મત્કૃતે
એ જે ઈચ્છે છે, એ હું આજે કરીશ; મારા કારણે શુક્રાચાર્ય કે દેવયાની કોઈ ગુસ્સે ન થાય.
તતઃ કન્યાસહસ્રેણ વૃતા શિબિકયા તદા પિતુર્નિદેશાત્ત્વરિતા નિશ્ચક્રામ પુરોત્તમાત્
પછી, પિતાના આદેશે, હજાર કન્યાઓ સાથે પસંદ કરાયેલી એ શર્મિષ્ઠા પલકીમાં બેસી મહેલમાંથી ઝડપથી નીકળી.
અહં કન્યાસહસ્રેણ દાશી તે પરિચારિકા ધ્રુવં ત્વાં તત્ર યાસ્યામિ યત્ર દાસ્યતિ તે પિતા
હું હજાર કન્યાઓ સાથે તારી દાસી અને સેવિકા છું; નિશ્ચિતપણે, જ્યાં તારા પિતા તને આપશે, ત્યાં હું પણ જઈશ.
સ્તુવતો દુહિતા ચાહં યાચતઃ પ્રતિગૃહ્ણતઃ સ્તૂયમાનસ્ય દુહિતા કથં દાસી ભવિષ્યસિ
હું એ વ્યક્તિની દીકરી છું જેને બધા વખાણે છે, જે માગે છે અને મેળવે છે; તો વખાણપાત્ર પિતાની દીકરી કેવી રીતે દાસી બની શકે?
યેન કેનચિદાર્તાનાં જ્ઞાતીનાં સુખમાવહેત્ અનુયાસ્યામ્યહં તત્ર યત્ર દાસ્યતિ તે પિતા
કોઈ પણ રીતે પોતાના દુઃખી સગાંઓને સુખ આપવું જોઈએ; હું પણ તારા સાથે ત્યાં જઈશ, જ્યાં તારા પિતા તને આપશે.
પ્રતિશ્રુતે દાસભાવે દુહિત્રા વૃષપર્વણઃ દેવયાની નૃપશ્રેષ્ઠ પિતરં વાક્યમબ્રવીત્
જ્યારે વૃષપરવાના દીકરીએ દાસી બનવાનું સ્વીકારી લીધું, ત્યારે દેવયાની, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, એણે પિતાને આ શબ્દો કહ્યા.
પ્રવિશામિ પુરં તાત તુષ્ટાસ્મિ દ્વિજસત્તમ અમોઘં તવ વિજ્ઞાનમ્ અસ્તિ વિદ્યાબલં ચ તે
હું શહેરમાં પ્રવેશીશ, પિતા; હું ખુશ છું, શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ. તમારું જ્ઞાન નિષ્ફળ જતું નથી અને તમારી પાસે વિદ્યા અને શક્તિ છે.
એવમુક્તો દ્વિજશ્રેષ્ઠો દુહિત્રા સુમહાયશાઃ પ્રવિવેશ પુરં હૃષ્ટઃ પૂજિતઃ સર્વદાનવૈઃ
આ રીતે પુત્રીના વચનોથી પ્રેરિત, મહાન યશસ્વી અને શ્રેષ્ઠ દ્વિજ, આનંદિત થઈને, દાનવો દ્વારા સન્માન પામતો, શહેરમાં પ્રવેશ્યો.
અથ દીર્ઘેણ કાલેન દેવયાની નૃપોત્તમ વનં તદૈવ નિર્યાતા ક્રીડાર્થં વરવર્ણિની
પછી લાંબા સમય પછી, સૌંદર્યમાં શ્રેષ્ઠ એવી દેવયાની રમવા માટે વનમાં ગઈ, હે રાજાશ્રેષ્ઠ.