અરિષ્ટ, બલિનો પુત્ર અને પર્વતોને શસ્ત્રરૂપે ઉછાળનાર મહાવીર, યુદ્ધના મેદાનમાં સામે ઊભો રહ્યો. તેની ગર્જનાથી ધરતી અને પર્વતો ધ્રૂજી ઉઠ્યા. દાનવોની સેના ગજબની ઉત્સાહથી ગોઠવાઈ રહી હતી; તેમાં એક યુવાન, વિશેષ ઉત્સાહથી, 'કિશોર' તરીકે ઓળખાતો હતો. દૈત્યસેનાના મધ્યમાં લંબા, નવા વાદળ જેવો અંધકારમય વસ્ત્રમાં સજ્જ, ઊગતા સૂર્ય સમાન તેજથી ઝળહળતો દેખાયો. સ્વર્ભાનુ પણ દૈત્ય વિધિને ભેદી પ્રવેશી ગયો. તે ધૂંધમાં સૂર્ય જેવો ઝળહળતો હતો—મોં, દાંત, હોઠ અને આંખોમાં શસ્ત્રો ધરાવતો, યુદ્ધ માટે તત્પર. એ મહાન ગ્રહ, દૈત્યોની સામે ઊભો રહી, હસતો હતો; કેટલાક દૈત્ય ઘોડા અને હાથીઓ પર સવાર હતા. બીજા સિંહ, વાઘ, વનદુક્કર, રીંછ, ગધેડા, ઊંટ અને અન્ય જંગલી પ્રાણીઓ પર સવાર હતા. કેટલાંક દૈત્ય પગપાળા, ભયાનક અને વિકૃત ચહેરાવાળા હતા; કેટલાક એક પગવાળા, કેટલાક અડધા પગવાળા, અને તેઓ યુદ્ધની લાલસામાં નૃત્ય કરતા. ઘણા પોતાના હાથ ટપકાવતાં, બીજાઓ ઘોંઘાટ કરતા; મુખ્ય દાનવો ઉગ્ર વાઘોની જેમ ગર્જના કરતા. તેઓ ભયાનક ગદા, લોખંડના મુગદલ, પથ્થર અને મસલ સાથે દેવતાઓને ધમકી આપતા. કેટલાક ફાંસીના ફંદા, ભાલા, મુગદલ, ભિંડો, કટારી, કુહાડી અને અનેક ધારવાળા હથિયારો સાથે રમતા. દૈત્યના શ્રેષ્ઠ યોદ્ધાઓ પર્વત શિખરો, પથ્થરો, ઉત્તમ લોખંડના મુગદલ અને ચક્રો વડે પોતાની સેનાને આનંદિત કરતા. આખી દૈત્યસેના યુદ્ધની ઉન્માદમાં મસ્ત થઈ, દેવતાઓ સામે વાદળના ઘેરા ટોળા જેવી ઊભી રહી. હજારો દૈત્યોની એ અદભુત સેનાએ, પવન, અગ્નિ, પર્વતો, વાદળ અને પાણી જેવી ઘનતા સાથે, યુદ્ધના પ્રવાહમાં પાગલ બનીને ધસી આવી. હવે, હે સૂર્યપુત્ર, તમે દૈત્યસેનાનું વર્ણન સાંભળ્યું; હવે દેવતાઓની વૈષ્ણવ સેના કેવી હતી, તે સાંભળો. આદિત્ય, વસુ, રુદ્ર અને શક્તિશાળી અશ્વિનીકુમારો પોતાની પોતાની સેનાઓ અને સહાયક સાથે ગોઠવાઈ ગયા. જગતના સ્વામી, દેવતાઓના નેતા, સહસ્ત્રનેત્ર ઇન્દ્ર, દિવ્ય હાથી પર આરૂઢ થઈ આગેવાન બન્યા. મધ્યમાં તેમની રથ, શ્રેષ્ઠ હંસો દ્વારા ખેંચાતી, સુંદર ચક્ર અને પગવાળી, સુવર્ણ વજ્રોથી શોભિત હતી. તેમના પાછળ હજારો દેવ, ગંધર્વ, યક્ષ અને તેજસ્વી મંત્રીઓ સાથે બ્રહ્મર્ષિઓ દ્વારા સ્તુતિ થતી હતી. મીઠાં વાદળો, વીજળીના ગર્જન અને ઇન્દ્રના શસ્ત્રની ધ્વનિ સાથે, જાણે ઇચ્છાથી ચાલતાં પર્વતો ભેગા થયા હોય તેમ દર્શન આપતા. યમરાજ પણ પોતાના દંડ અને કાળથી બંધાયેલા મુગદલ સાથે, દેવસેનામાં ઊભા રહી, દૈત્યોને ભયભીત કરતા. તેઓ ચાર મહાસાગરો અને લપકતા સાપો સાથે, શંખ અને મુક્તાના કંગણોથી શોભિત, જળરૂપ ધારણ કરીને ઉભા રહ્યા. કાળના ફંદા લહેરાવતા, ચંદ્ર સમાન ઘોડાઓ પર, પવન જેવી ઝડપથી અને જળ જેવી આકારમાં, અનેક રમતો રમતા. યમરાજ સફેદ, તેજસ્વી વસ્ત્રો, મોતી જેવા કંકણ અને રત્ન સમા કાળી કાયાથી દેવતાઓના ભારને સહન કરતા. વરુણ, હાથમાં ફાંસો ધરાવી, યુદ્ધના કિનારા માટે આતુર, જાણે કિનારો તૂટી ગયેલું સાગર હોય તેમ, દેવસેનામાં ઊભા રહ્યા. યક્ષ, રાક્ષસ અને ગુહ્યક સેનાઓ સાથે, ખજાનાના સ્વામી, શક્તિશાળી, શંખ અને કમળથી શોભિત હતા. રાજાઓના રાજા, ગદાધારી કુબેર, પુષ્પક રથમાં આરૂઢ થઈ, યુદ્ધ માટે આતુર, નરવાહન પર સવાર, અને બળદ પર આરૂઢ થઈ, જાણે શિવ સ્વયં યુદ્ધમાં હોય તેમ દર્શન આપતા. પૂર્વ દિશામાં સહસ્ત્રનેત્ર ઇન્દ્ર, દક્ષિણમાં પિતૃપતિ, પશ્ચિમમાં વરુણ અને ઉત્તર દિશામાં નરવાહન—આ રીતે ચાર દિશામાં ચાર લોકપાલો પોતાના પોતાના પક્ષનું રક્ષણ કરતા. સૂર્ય, સાત ઘોડાઓ દ્વારા ખેંચાતા રથમાં, અવિરત ગતિથી, તેજસ્વી કિરણોથી પ્રકાશિત થતા, આકાશમાં જ્યોતિરમય દેખાતા. તેમની ચક્રીય ગતિ પૂર્વે-પશ્ચિમે, મેરુ પર્વત અને સ્વર્ગના દ્વાર સુધી, અવિનાશી જગતને દહન કરતી. હજારો કિરણો અને તેજસ્વી શક્તિથી યુક્ત, સૂર્ય, દિવસના સ્વામી, પોતાનાં બાર રૂપે જગતમાં વિહાર કરતા. સોમ, શ્વેત ઘોડા પર આરૂઢ, શીતલ કિરણોથી ભરપૂર, ચંદન સમાન તેજથી, હિમાલયની જળથી ભરી, જગતને આનંદિત કરતા. એ દ્વિજ રાજા, નરમ કિરણો સાથે, તારાઓના સમૂહને અનુસરે છે; તેમના શરીરે શશકની છાયા છે, જે રાત્રિના અંધકારને અંત આપે છે. સોમ, આકાશના પ્રકાશદાતા, રસ આપનાર, અનંત વનસ્પતિઓના સ્વામી અને અમૃતના ભંડારરૂપ છે. દૈત્યોએ સોમને જોયા—શીતલતા વડે શસ્ત્રધારી, જગતના સૌમ્ય અને સત્યમય ભાગમાં સ્થાપિત, પોતાના રથમાં આરૂઢ. આ રીતે, બંને પક્ષોની મહાસેનાઓ યુદ્ધ માટે તૈયાર થઈ, સમગ્ર જગતના કલ્યાણ અને જીવંતતા માટે એકબીજાની સામે ઊભી રહી.