મહાન આત્માવાન અને પરમ શક્તિશાળી નરસિંહ ભગવાન, જેમ wheel of time (કાલચક્ર) આવતો હોય એ રીતે, સિંહના રૂપે, પણ પોતાની મહિમા છુપાવી રાખીને, અગ્નિ જેમ રાખમાં છુપાયેલો હોય એમ, પ્રગટ થયા. હિરણ્યકશિપુનો પુત્ર, પ્રહલાદ, જે દિવ્ય દ્રષ્ટિવાળો અને શક્તિશાળી હતો, એણે આ અદભૂત સિંહ-રૂપ ભગવાનને જોઈ લીધા. આવું અપૂર્વ રૂપ, જે સોનાના પર્વત જેવું ઝગમગતું હતું, જોઈને બધા દાનવો—અને તેમનો રાજા હિરણ્યકશિપુ પણ—વિસ્મયચકિત રહી ગયા. દૈત્યોના અધિપતિ, મહાબાહુ રાજા, બોલી ઉઠ્યા: “આવું સિંહરૂપ અમે કદી સાંભળ્યું કે જોયું નથી. આ કયું દિવ્ય રૂપ છે? અપ્રગટમાંથી બહાર આવ્યું છે, ભયાનક છે અને દૈત્યોનો વિનાશ કરી શકે એવું લાગે છે. આ તો મારા મનને જ કંપાવી નાખે છે.” પ્રહલાદે કહ્યું: “આ રૂપમાં બધા દેવતાઓ, સમુદ્રો, નદીઓ, હિમાલય, પરિયાત્ર અને બીજા બધા પર્વતો વસે છે. ચંદ્ર અને તેના તારા, સૂર્ય અને વસુઓ, કુબેર, વરુણ, યમ, ઈન્દ્ર અને શચિપતિ—બધા અહીં હાજર છે. મારુતગણ, દિવ્ય ગંધર્વો, તપસ્વી ઋષિઓ, નાગ, યક્ષ, પિશાચ અને ભયાનક શક્તિ ધરાવતા રાક્ષસો પણ એમાં છે. બ્રહ્મા અને પાશુપતિ તેના મસ્તક પર વિહાર કરે છે, અને જગતમાં જે કશું જડ-ચેતન છે, એ બધું એમાં છે.” પ્રહલાદે આગળ કહ્યું: “હું, તમે અને બધા દૈત્યગણ, અનેક ઉડતી રથો અને તમારી સભા પણ એમાં જોવા મળે છે. ત્રણેય લોક અને સર્વ ધર્મ-નિયમો, એ નરસિંહમાં સ્પષ્ટ દેખાય છે—સર્વ બ્રહ્માંડ એમાં સમાયેલું છે. પ્રજાપતિ, મહાત્મા મનુ, ગ્રહો, યોગશક્તિઓ, વૃક્ષો, પ્રલયકાળ, ધૈર્ય, બુદ્ધિ, આનંદ, સત્ય, તપ અને આત્મસંયમ—આ બધું એમાં છે. પ્રસિદ્ધ સંત સનત્કુમાર, બધા દેવતા, બધા ઋષિ, ક્રોધ, કામ, આનંદ, ધર્મ, મોહ અને બધા પિતૃઓ પણ એમાં છે.” આ પ્રહલાદના વચનો સાંભળીને, હિરણ્યકશિપુએ બધા દાનવો અને તેમના મુખ્યોએ કહ્યું: “આ અપૂર્વ સ્વરૂપ ધરાવતો સિંહ પકડો. જો કોઈ સંશય હોય તો તેને મારી નાખો, કારણ કે એ જંગલમાં ભટકે છે.” બધા દાનવો આનંદથી ભરાઈ ગયા, અને ભયાનક પરાક્રમી સિંહને ઘેરીને, પોતાની શક્તિથી તેને ડરાવા લાગ્યા. ત્યારે નરસિંહ ભગવાને ભયાનક દહાડ કર્યો—એવો કે જે સમગ્ર દૈત્યસેના ધ્વસ્ત થઈ ગઈ, અને તેમનું મોઢું મૃત્યુ જેવી ભયાનક રીતે ખુલ્લું હતું. જયારે એ સભા તૂટી રહી હતી, ત્યારે હિરણ્યકશિપુ પોતે જ ક્રોધથી લાલ આંખો સાથે સિંહ પર શસ્ત્રો ફેંકવા લાગ્યો. એણે બધા મહાન શસ્ત્રોનો ઉપયોગ કર્યો: ભયાનક દંડમંત્ર, ભયાનક કાળચક્ર અને પરમ વિષ્ણુ-ચક્ર. એ પછી એણે બ્રહ્માજીના ભયાનક શસ્ત્ર, ત્રણેય લોક બળતી અગ્નિ, અને અદ્ભુત વજ્રનો પણ ઉપયોગ કર્યો. એણે ત્રિશૂલ, કંકાલ, ગદા, મોહન, શુષ્ક, દહન અને શોકકર શસ્ત્રો પણ ચલાવ્યા. પવન શસ્ત્ર, મથન શસ્ત્ર, ખોપરી શસ્ત્ર, દાસ શસ્ત્ર, અપરાજિત ભાલા અને ક્રૌંચ શસ્ત્ર પણ છોડ્યા. બ્રહ્મશિરા, સોમ, શિશિર, કમ્પન, શતન, ત્વષ્ટ્ર અને સુભૈરવ શસ્ત્રો પણ વાપર્યા. કાલમુદગર, અક્ષોભ્ય, તપન, સંવર્તન, મોહન અને પરમ માયાધાર શસ્ત્રો પણ છોડ્યા. ગંધર્વ શસ્ત્ર, પ્રિય અસિરત્ન, નંદક, પ્રસ્વપન, પ્રમથન, ઉત્તમ વરુણ શસ્ત્ર અને અપરાજિત પાશુપત શસ્ત્ર પણ ચલાવ્યા. હયશિર, બ્રહ્મ, નારાયણ, ઇન્દ્ર અને અદ્ભુત સર્પ શસ્ત્ર પણ છોડ્યા. અપરાજેય પૈશાચ શસ્ત્ર, શુષણ, શમન, ભયાનક ભાવન, પ્રસ્થાપન અને વિકંપન પણ વાપર્યા. આ બધા દિવ્ય શસ્ત્રો હિરણ્યકશિપુએ ત્યારે નરસિંહ પર છોડ્યા, જેમ ચમકતા અગ્નિમાં અર્પણ ફેંકાય છે એમ. એ અગ્નિમય શસ્ત્રોથી એ મહાદૈત્યે સિંહને ઘેરી લીધો, જેમ ઉનાળામાં સૂર્યના કિરણો હિમવત પર્વતને ઢાંકી લે છે. પછી દૈત્યસેનાનું મહાસાગર, ક્રોધના પવનથી ઉછળી, એક ક્ષણે જ શ્રી નરસિંહ પર તૂટી પડ્યું—જેમ દરિયો મેઈનાક પર્વતને ઢાંકી લે છે. તેઓ ભાલા, પાશ, તલવાર, ગદા, મુસળ, વજ્ર, ચાબુક, અગ્નિમય લાકડાં અને વિશાળ વૃક્ષો લઈને ચઢી આવ્યા. મુગદા, ગોલા, પથ્થર, ઓખળ, પર્વત શિખરો, જ્વલંત શતઘ્ની અને ભયાનક દંડો પણ તેમના હાથમાં હતા. દાનવો પાશ લઈને, ઇન્દ્રના વજ્ર જેવી ઝડપથી, આસપાસ ઊભા રહ્યા અને હાથ ઊંચા કરીને, ત્રિશિર્ષ નાગપાશ જેવા દેખાતા હતા. તેમના શરીર પર સુવર્ણ હાર, પીળા વસ્ત્રો, કમર પર મોતીના હાર, તેઓ પહોળા પાંખવાળા હંસ જેવા તેજસ્વી લાગતા. કેટલાક પવન જેવી ઉર્જાવાળા, સુંદર કંકણ, મુગટ અને કરધનથી શોભતા, તેમના મસ્તક સૂર્યના કિરણો જેવી તેજસ્વીતા ધરાવતા. કેટલાકના ચહેરા ગધેડા જેવા, કેટલાકના મગર અને ઝેરી સાપ જેવા, કેટલાકના હરણ અને વરાહ જેવા હતા. કેટલાકના ચહેરા ઉગતા સૂર્ય જેવા, કેટલાક ધૂમકેતુ જેવા, કેટલાક અર્ધચંદ્ર જેવા, કેટલાક અગ્નિ જેવી જ્વલંતતા ધરાવતા હતા. કેટલાક હંસ અને કુકડ જેવા, વિશાળ અને ભયાનક મોઢા ધરાવતા, કેટલાક સિંહ જેવા, જીભ ચાટતા, અને કેટલાક કાગડા અને ગીધ જેવા ચહેરાવાળા હતા. કેટલાકની બે જીભ હતી, કાંડા મસ્તક, ધૂમકેતુ જેવા ચહેરા, અને કેટલાક મહાદૈત્યોએ વિશાળ શાર્ક જેવા ચહેરા ધારણ કર્યા હતા. જોકે તેમના શરીર પર્વત જેવા વિશાળ હતા અને તેઓ તીરોની વરસાદ નરસિંહ પર વરસાવતાં હતાં, છતાં એ અપરાજિત સિંહરાજા યુદ્ધમાં અવિચલિત રહ્યા—કોઈ દુઃખ કે ભય તેમને સ્પર્શી શક્યું નહીં.