હિરણ્યકશિપુના મહાન દરબારમાં, અનેક પરાક્રમી દૈત્ય અને દાનવોએ હાજરી આપી હતી—ઘટોદર, મહાપાર્શ્વ, ક્રથન, પીઠર, વિશ્વરૂપ, સુરુપ, સ્વબલ અને મહાબલ; દશગ્રીવ, વાલી, મહાન અસુર મેઘવાસા, ઘટાસ્ય, અકંપન, પ્રજન અને ઇન્દ્રતાપન. એ બધા દૈત્ય અને દાનવો, તેજસ્વી કુંડલ અને માળા પહેરી, વાક્પટુ અને પોતાના વ્રત માટે અડગ, હિરણ્યકશિપુની સેવા કરતા હતા. એ બધા શૂરવીર, આશીર્વાદ પ્રાપ્ત, મૃત્યુથી મુક્ત, અને બીજા ઘણા દૈત્ય-દાનવો, હિરણ્યકશિપુ—દૈત્યોના સ્વામી—ની હાજરીમાં રહેતા. તેઓ દિવ્ય આભૂષણોથી સજ્જ, વિવિધ પ્રકારના તેજસ્વી વિમાનમાં આવી, અગ્નિ જેવી ઝળહળતી કિરણોથી હિરણ્યકશિપુની પૂજા કરતા. મહેન્દ્ર જેવા દેહ ધરાવતા, અદ્ભુત કંકણોથી શોભિત, દિતિના પુત્રો, દરેક રીતે હિરણ્યકશિપુની આરાધના કરતા. આ દિવ્ય સભામાં, અસુરો પર્વત જેવી વિશાળ, સૌના દેહ સોનાથી ઝળહળતા, સૂર્ય જેવી તેજસ્વીતા સાથે પ્રકાશિત થતા. હિરણ્યકશિપુ—દૈત્યસિંહ—ની મહિમા, એવી કે પહેલાં ક્યારેય સાંભળી કે જોઈ નહોતી; એ મહાન આત્માની વિભૂતિ અદભુત હતી. સોનાં અને ચાંદીથી શોભિત, રત્નોથી જડિત માર્ગોવાળી, અને દિવ્ય રત્નોથી શોભિત ખિડકીઓવાળી મંચ પર, હિરણ્યકશિપુ—પશુઓના સ્વામી—એ સભાને જોયા. દિતિના પુત્ર, શુદ્ધ સોનાની માળાઓથી શોભિત, સૂર્ય જેવી તેજસ્વીતા ધરાવતા, હજારો-સાંસો દૈત્યોએ તેની સેવા કરી. ત્યાં, એક અદભુત રૂપે, સમયના ચક્રની જેમ, સિંહ-રૂપે દેવ, જેમ કે રાખમાં છુપાયેલ અગ્નિ, આવ્યા. હિરણ્યકશિપુના પુત્ર પ્રહલાદ, શક્તિશાળી અને દિવ્ય દૃષ્ટિ ધરાવતા, એ સિંહ-રૂપે ભગવાનને જોયા. આ અપ્રતિમ રૂપ—સોનાની પર્વત જેવી દેખાતી—જોતાં, બધા દાનવો અને હિરણ્યકશિપુ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા. દૈત્યોના મૂળ, મહાબાહુ રાજા, કહે છે: “આ સિંહ-રૂપ અમારે ક્યારેય સાંભળ્યું કે જોયું નથી.” “આ કયું દિવ્ય રૂપ છે, અજ્ઞાતમાંથી આવતું, ભયાનક અને દૈત્યનો વિનાશ કરનાર? એ મારું મન ધ્રૂજાવી નાખે છે.” “આ રૂપમાં દેવો, સમુદ્રો, નદીઓ, હિમાલય, પરિયાત્ર અને બધા પર્વતો વસે છે.” “ચાંદ અને તારાઓ, સૂર્ય અને વસુઓ, કુબેર, વરુણ, યમ, ઇન્દ્ર અને શાચીપતિ—all here.” “મરુત, દિવ્ય ગંધર્વો, તપસ્વી ઋષિઓ, નાગ, યક્ષ, પિશાચ અને રાક્ષસ—all reside within it.” “બ્રહ્મા અને પશુપતિ એના મસ્તક પર વિહાર કરે છે, સાથે સ્થાવર-જંગમ તમામ જીવો.” “તમે, અમે અને બધા દૈત્ય-દાનવો, અનેક વિમાનોથી ઘેરાયેલા, તમારી સભા પણ અહીં હાજર છે.” “ત્રણે લોક, રાજા, અને શાશ્વત ધર્મ—all seen in આ નરસિંહ; સમગ્ર બ્રહ્માંડ અહીં દેખાય છે.” “પ્રજાપતિ, મહાન આત્મા મનુ, ગ્રહો, યોગ શક્તિ, વૃક્ષો, આપત્તિ-કાલ, સ્થિરતા, બુદ્ધિ, આનંદ, સત્ય, તપ, અને આત્મ-નિગ્રહ—all here.” “મહાન યશસ્વી સનતકુમાર, બધા દેવો, બધા ઋષિ, ક્રોધ, કામ, આનંદ, ધર્મ, મોહ, અને બધા પિતૃઓ પણ અહીં હાજર છે.” પ્રહલાદના આ શબ્દો સાંભળીને, હિરણ્યકશિપુએ બધા દાનવો અને તેમના નેતાઓને કહ્યું: “આ સિંહ, અપ્રતિમ રૂપ ધરાવતો, પકડી લો. કોઈ શંકા હોય તો, તેને મારો, કારણ કે એ જંગલમાં ફરતો છે.” બધા દાનવો આનંદથી ઘેરાઈ, ભયાનક શક્તિ ધરાવતા સિંહને ડરાવવા માટે આગળ વધ્યા. પછી, નરસિંહ ભગવાને, અતિશય શક્તિથી, સિંહની દહાડ કરી, એ દિવ્ય સભાને તોડી નાખી, તેમનું મુખ મૃત્યુની જેમ વિશાળ હતું. સભા વિનાશ પામતી, હિરણ્યકશિપુએ પોતે, ક્રોધથી લાલ આંખે, સિંહ પર શસ્ત્રો ફેંક્યા. પછી, તેણે બધા શસ્ત્રો વાપર્યા—ભયાનક દંડ-મંત્ર, તીવ્ર કાળ-ચક્ર, અને સર્વોચ્ચ વિષ્ણુ-ચક્ર. ગ્રાંડ્સાયરનું અતિ ભયાનક શસ્ત્ર, ત્રણ લોકને દહન કરનાર અગ્નિ, અદ્ભુત વજ્ર, સૂકા અને ભીના બંને. ભયાનક ત્રિશૂલ, કંકાલ, ગદા, મોહક, સૂકાવવા, દહન, અને શોકના શસ્ત્રો. વાયુ-શસ્ત્ર, મથન-શસ્ત્ર, ખોપરી-શસ્ત્ર, સેવક-શસ્ત્ર, અપરાજેય ભાલ, અને ક્રૌંચ-શસ્ત્ર. બ્રહ્મશિરાસ, સોમ, શિશિર, કંપન, શતન, ત્વષ્ટ્ર, સુભૈરવ—all missiles. કાળમુદગાર, અક્ષોભ્ય, તાપન, સમવર્તન, મોહન, અને સર્વોચ્ચ માયાધાર. ગંધર્વ-શસ્ત્ર, પ્રિય અસિરત્ન, નંદક, પ્રસ્વપન, પ્રમથન, ઉત્તમ વરુણ-શસ્ત્ર, અને પાશુપત—જેની ગતિ કોઈ રોકી શકતો નથી. હયશિરાસ, બ્રહ્મા, નારાયણ, ઇન્દ્ર, અને અદ્ભુત સર્પ-શસ્ત્ર. અપરાજેય પૈશાચ-શસ્ત્ર, શોષણ, શમન, મહાન ભાવન, પ્રસ્થાપન, વિકંપન. આ બધા દિવ્ય શસ્ત્રો, એ સમયે, હિરણ્યકશિપુએ નરસિંહ પર છોડ્યા, જેમ ઝળહળતા અગ્નિમાં હવન સામગ્રી અર્પણ થાય. આ તેજસ્વી શસ્ત્રો વડે, foremost અસુરે, સિંહને ઘેરી લીધો, જેમ સૂર્યની કિરણો ઉનાળામાં હિમવતને ઘેરી લે છે. પછી, દૈત્યોની સેના—ક્રોધના પવનથી ઉલ્લાસિત—એક ક્ષણમાં બહોળી થઈ, સમુદ્ર માઉન્ટ મેઇનાકા પર છલકાય છે એ રીતે, એ સિંહ-રૂપે ભગવાન સામે વહી ગઈ.