તે assembly હોલ આસપાસનું દૃશ્ય અત્યંત મનોહર અને વૈભવી હતું. ત્યાં વરુણ વૃક્ષો, વત્સનાભ, જેકફ્રુટ, ચંદન, કદંબ, સુમનસ, નીમ, પીપળ અને તિંદુક જેવા અનેક પ્રકારના વૃક્ષો ઊભા હતા. પારિજાત, લોધ્ર, ચમેલી, ભદ્રદારુ, આમળા, જાંબુ, કુચા અને શૈલવાલુકા વૃક્ષો પણ ત્યાં જોવા મળતા. ખજુર, નાળિયેર, હરિતકી, વિભીતક, કાલિયક, દુર્કાલ, હીંગ અને પારિયાત્રક વૃક્ષો પણ પ્રસરી રહ્યા હતા. મંદાર, કુન્દ, લક્ત, પટંગ અને કુટજ વૃક્ષો, તેમજ લાલ કુરંટક અને વાદળી વૃક્ષો સાથે અગરુ પણ ત્યાં હતું. કદંબ અને ભવ્ય વૃક્ષો, દાડમ, બીજપૂર, સપ્તપર્ણ અને બિલ્વ વૃક્ષો ભમરાઓથી ઘેરાયેલા હતા. અશોક અને તમાલ વૃક્ષો વિવિધ વનસ્પતિઓ અને લતાવલ્લરીઓથી ઢંકાયેલા હતા, તથા ઘણા મધૂક, સપ્તપર્ણ અને દુધાળ વૃક્ષો પણ હતા. અનેક પ્રકારની લતાઓ પાંદડા, ફૂલો અને ફળોથી ભરપૂર હતી; તથા અનેક અન્ય વનજાત વૃક્ષો પણ ત્યાં હતાં. આ બધા વૃક્ષો વિવિધ રંગીન ફૂલો અને ફળોથી શોભી રહ્યા હતા. ચકોર પક્ષીઓ, કમળ, મસ્ત કોયલ અને શ્યામલા પંખીઓથી સમગ્ર વાતાવરણ ગૂંજતું હતું. મોટા વૃક્ષોના શિખરો પર ફૂલોની છટા હતી અને અનેક રંગીન – લાલ, પીળા, કૃષ્ણ – પક્ષીઓ તેમની ડાળીઓ પર બેઠા હતા. જીવજીવિકા નામના પક્ષીઓ આનંદથી એકબીજાને જોઈ રહ્યા હતા. એ assembly હોલમાં દૈત્યરાજ હિરણ્યકશિપુ હાજર હતા. હિરણ્યકશિપુ પોતાના આસપાસ હજારો સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલા હતા, જેમણે અદ્ભુત આભૂષણો અને વસ્ત્રો ધારણ કર્યા હતા. તેમના શિરોમણિમાં અમૂલ્ય રત્નો અને હીરા ઝગમગતા હતા, અને તેઓ દહકતા કાનના કુંડળ પહેર્યા હતા. તેઓ દિવ્ય કૂશનથી આચ્છાદિત, તેજસ્વી અને સૂર્ય સમાન પ્રકાશમાન ભવ્ય આસન પર બેઠા હતા. ત્યાં સુગંધિત પવન મનમોહક રીતે વહેતો હતો, અને દૈત્ય હિરણ્યકશિપુ પોતાના દહકતા કુંડળ સાથે બેઠા હતા. એ સમયે શ્રેષ્ઠ ગંધર્વો દિવ્ય ગીતો ગાઈને મહાન દૈત્ય હિરણ્યકશિપુનું સ્તુતિ કરતાં હતાં. વિશ્વાચી, સહજન્યા, પ્રમ્લોચા, સૌરભેયી, સમીચી, પુંજિકસ્થલી; મિશ્રકેશી, રંભા, ચિત્રલેખા, શુચિસ્મિતા, ચારુકેશી, ઘૃતાચી, મેનકા અને ઉર્વશી – આવી અનેક કુશળ નૃત્યગાનકર્તા અપ્સરાઓ રાજા હિરણ્યકશિપુની સેવા કરતી હતી. હાથે બળવાન એવા હિરણ્યકશિપુ ત્યાં બેઠેલા હતા; દિતિના બધા પુત્રોએ તેમને આશીર્વાદ પ્રાપ્ત કર્યા હતા અને તેમની પૂજા કરતાં હતાં. બલી, વિરોચન, નરક (પૃથ્વીપુત્ર), પ્રહલાદ, વિપ્રચિત્તિ, ગવિષ્ઠ, સુરહંતા, સુનામા, પ્રમતિ, સુમતિ, ઘટોદર, મહાપાર્શ્વ, ક્રથન, પિઠર, વિશ્વરૂપ, સુરુપ, સ્વબલ, મહાબલ, દશગ્રિવ, વાલી, મેઘવાસા, ઘટાસ્ય, અકંપન, પ્રજન, ઇન્દ્રતાપન – આવા અનેક દૈત્ય અને દાનવો, તેજસ્વી કુંડળ અને હારોથી શોભિત, વચનપાલ અને મહાન વ્રતીઓ, હિરણ્યકશિપુની ઉપસ્થિતીમાં હતા. આ બધા વીર, આશીર્વાદ પ્રાપ્ત, મૃત્યુમુક્ત અને દિવ્ય આભૂષણોથી સજ્જ, વિવિધ પ્રકારના તેજસ્વી વિમાનોથી પહોંચીને મહાત્મા હિરણ્યકશિપુની આરાધના કરતા હતાં. તેઓ મહેન્દ્ર સમાન કાયાવાળા, અદ્ભુત વળયોથી શોભિત, દિતિપુત્રો, સર્વ રીતે હિરણ્યકશિપુની સેવા કરતા હતાં. એ દિવ્ય સભામાં, પર્વત સમાન દૈત્ય, સૌના સુવર્ણ કાયાઓથી સૂર્ય સમાન તેજથી ઝગમગતા હતાં. ક્યારેય સાંભળ્યું કે જોયું નહોતું એવું હિરણ્યકશિપુનું વૈભવ હતું – દૈત્યસિંહની મહાનતા અસાધારણ હતી. સ્વર્ણ અને ચાંદીથી સુશોભિત, રત્નજડિત માર્ગોવાળી મંચ પર, હિરણ્યકશિપુએ રત્નમય ઝરોખાવાળી દિવ્ય સભા જોયી. દિતિપુત્ર, શુદ્ધ સોનાના હારોથી શોભિત, સૂર્ય સમાન તેજસ્વી, હજારો દૈત્યોથી ઘેરાયેલો હતો. એ સમયે, એક મહાત્મા, સમયના ચક્ર સમાન અદભુત સ્વરૂપે, સિંહના રૂપે, પણ અગ્નિની જેમ રાખમાં છુપાયેલો, ત્યાં પહોંચ્યો. હિરણ્યકશિપુનો પુત્ર પ્રહલાદ, દિવ્ય દ્રષ્ટિવાળો, એ લાયન-રૂપ ભગવાનને જોઈ શક્યો. એ અપૂર્વ સ્વરૂપ – સોનાના પર્વત જેવું – જોઈને બધા દાનવો અને હિરણ્યકશિપુ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા. હે મહાબાહુ રાજા, દૈત્યોના મૂળ, આ સિંહરૂપ અમારે ક્યારેય સાંભળ્યું કે જોયું નથી. આ કયું દિવ્ય સ્વરૂપ છે, જે અવ્યક્તમાંથી ઉત્પન્ન થયું છે, ભયાનક છે અને દૈત્યવિનાશક છે? એ મારા મનને પણ ચકનાચૂર કરી નાખે છે. આ સ્વરૂપમાં દેવતાઓ, સમુદ્રો, સર્વ નદીઓ, હિમાલય, પારિયાત્ર અને બધા પર્વતો વસે છે. ચંદ્ર અને તારાઓ, સૂર્ય અને વસુઓ, કુબેર, વર્ણ, યમ, ઇન્દ્ર અને શચિપતિ અહીં છે. મારુત, દિવ્ય ગંધર્વો, તપસ્વી ઋષિઓ, નાગ, યક્ષ, પિશાચ અને ભયાનક શક્તિધારી રાક્ષસો પણ તેમાં છે. બ્રહ્મા અને પાશુપતિ તેના મસ્તકે વિહાર કરે છે, તથા સર્વ ચરાચર જીવો પણ તેમાં જ છે. તમે, અમે અને બધા દૈત્યગણ, હજારો ઉડતા રથોથી ઘેરાયેલા છીએ, અને તમારી આ સભા પણ તેમાં જ પ્રગટ છે.