એ સ્થળ એવો હતો કે જ્યાં વૃદ્ધાવસ્થા, દુઃખ કે થાકનો કોઈ અસ્તિત્વ નહોતું; તે અચળ, શુભ અને આનંદદાયક હતો. તેની ઉજાશ મહેલ અથવા ભવ્ય ગૃહ જેવી ઝળહળતી હતી, અને તે તેજથી દહકતું જણાતું હતું. અંદરની પવિત્ર નદીઓ સાથે જોડાયેલું, તે વિશ્વકર્માએ રચેલું હતું અને દેવમણિથી બનેલા વૃક્ષોથી શોભિત હતું, જે સદા ફૂલો અને ફળોથી લદેલું હતું. તેના વૃક્ષો નીલાં, પીળાં, સફેદ, કાળા, ઘાટા અને લાલ રંગના હતા, તથા અનેક પ્રકારના ઝાડ-ઝાડવાં, જે સદાય સેકડો ફૂલગૂચ્છોથી ભરપૂર હતાં. આખું સ્થળ સફેદ વાદળોના સમૂહ જેવું દેખાતું, જાણે આકાશમાં તરતું હોય, અને દિવ્ય સુગંધથી મહેકતું, તેજસ્વી અને આનંદદાયક હતું. તે સ્થળ અત્યંત સુખદાયક હતું, ત્યાં કોઈ પીડા નહોતી, ન તો ઠંડક હતી કે ન ગરમી. જે ત્યાં પહોંચે, તેમને ભૂખ, તરસ કે થાક લાગતો નથી. વિવિધ આકૃતિઓથી શોભિત, અદ્ભુત અને અત્યંત તેજસ્વી સ્તંભોથી સજ્જ, છતાં તે સ્થળ તેમના આધાર વગર અવિચલિત હતું—શાશ્વત અને અક્ષય. તેનું તેજ ચાંદ્ર, સૂર્ય અને અગ્નિ કરતાં પણ વધુ હતું; તે સ્વયં પ્રકાશમાન હતું અને જાણે સ્વર્ગના શિખરે સૂર્યને પણ પ્રકાશિત કરી રહ્યું હોય. ત્યાં દૈવી અને માનવીય તમામ ઈચ્છાઓની પૂર્ણતા હતી; રસદાર અને વિપુલ ભોજન-પાન અખૂટ ઉપલબ્ધ હતું. સુગંધિત વણમાલાઓ અને સદા ફૂલો-ફળોથી લદેલા વૃક્ષો હતા; ગરમીમાં ઠંડા અને ઠંડકમાં ગરમ પાણીના ઝરણાં વહેતા હતા. વિશાળ ડાળીઓ, કોમળ કૂંપળો અને લતાવલીઓથી ઢંકાયેલા, નદીઓ અને સરોવરોની આસપાસ વૃક્ષો ફૂલતાં-ફળતાં હતાં. મહાન ભગવાને ત્યાં અનેક પ્રકારનાં સુગંધિત ફૂલો અને સ્વાદિષ્ટ ફળોવાળા વૃક્ષો જોયા. તેમણે એવા સરોવરો જોયા, જે ન તો વધારે ઠંડા હતા કે ન વધારે ગરમ, અને તમામ પવિત્ર જળો તે સભાસ્થળમાં હાજર હતાં. તે સરોવરો કમળ, કુમુદ, સુગંધિત શતદળ ફૂલો, લાલ કુવલય અને નીલા કુમુદથી ઢંકાયેલા હતા. તેમાં સુંદર ધાર્તરાષ્ટ્ર પક્ષીઓ, રાજહંસ, પ્રિય કારંડવ, ચક્રવાક, સારસ અને કુરરાં હતા. કાચ જેવા નિર્મળ, ફિક્કાં પાંખવાળા પક્ષીઓ, અનેક હંસોના ગાનથી અને સારસના રવથી ભરેલા હતા. પરમ શુભ અને સુગંધિત લતાવલીઓ, વિવિધ ફૂલગૂચ્છો સાથે, પહાડોની ચોટીઓ પર ફૂટેલી હતી. ત્યાં કેતકી, અશોક, સરલ, પુન્નાગ, તિલક, અર્જુન, આંબા, નિપ, પ્રસ્થપુષ્પ, કદંબ, બકુલ અને ધવ વૃક્ષો હતા. પ્રિયંગુ, પાટલ, શાલમલી, હરિદ્રા, સાલ, તાળ, તમાલ અને આનંદદાયક ચંપક વૃક્ષો પણ હતાં. એ ઉપરાંત coral વૃક્ષો અને અન્ય ફૂલતાં વૃક્ષો સભાસ્થળમાં અગ્નિ જેવી તેજસ્વી ઝળહળાટ સાથે ચમકી રહ્યાં હતાં. મજબૂત થડ અને સુંદર ડાળીઓવાળા વૃક્ષો, અનેક પામ જેવા ઊંચા, તેમજ વિવિધ રંગના ઝાડ—જેમ કે એબની અને અશોક—હતા. વરુણ, વત્સનાભ, ફણસ, ચંદન, કદંબ, સુમનસ, નીમ, પિપળ અને તિંડુક વૃક્ષો પણ હતાં. પારિજાત, લોન્ધ્ર, જાસમિન, ભદ્રદારુ, આમળકી, જાંબુ, કુચા અને શૈલવાલુકા વૃક્ષો પણ હતાં. ખજુર, નાળિયેર, હરિતકી, વિભીતક, કાલિયક, દુર્કાલ, હીંગ અને પારિયાત્રક વૃક્ષો પણ હાજર હતાં. મંદાર, કુન્દ, લક્ત, પતંગ, કુટજ, લાલ કુરંટક, નીલા વૃક્ષો અને અગરુ પણ હતાં. કદંબ અને ભવ્ય વૃક્ષો, દાડમ, બીજપૂર, સપ્તપર્ણ અને બિલ્વ વૃક્ષો, મધમાખીઓથી ઘેરાયેલા હતાં. અશોક અને તમાલ વૃક્ષો, વિવિધ લતાવલીઓથી ઢંકાયેલા, તથા અનેક મધૂક, સપ્તપર્ણ અને દુધિયાં વૃક્ષો પણ હતાં. અનેક પ્રકારની લતાવલીઓ પાંદડા, ફૂલો અને ફળોથી ભરપૂર હતી; અનેક અન્ય જંગલના વૃક્ષો પણ હતાં. વિવિધ ફૂલો અને ફળોથી શોભિત, ત્યાં ચકોર પક્ષીઓ, કમળ, મદમસ્ત કોયલ અને સ્તારલિંગ પક્ષીઓ ગુંજી ઉઠતાં હતાં. મહાન વૃક્ષો, ફૂલોથી લદેલા ટોચે, લાલ, પીળા અને ગુલાબી રંગના પક્ષીઓથી ભરેલા હતાં. જીવજીવિકા પક્ષીઓ આનંદથી પરસ્પર નિહાળતાં હતાં; અને એ સભાસ્થળમાં દૈત્યાધિપતિ હિરણ્યકશિપુ હાજર હતો. તે આસપાસ હજારો સ્ત્રીઓ હતી, જે અદ્ભુત આભૂષણો અને વસ્ત્રોથી વિભૂષિત હતી; તેના શિરોમણિ પર અમૂલ્ય રત્નો અને હીરા ઝળહળતા હતાં, અને તે અગ્નિજ્વાળા જેવા કાનના કુંડળ પહેરતો હતો. તે દિવ્ય અને તેજસ્વી આસન પર બેસેલો હતો, જે કદમાં નાનું છતાં ભવ્ય હતું અને દેવકુશનોથી આવરાયેલું હતું. ત્યાં દિવ્ય સુગંધવાળો મલકતો પવન વહેતો હતો, જ્યારે હિરણ્યકશિપુ પોતાની ઝળહળતી કુંડળ સાથે બેઠો હતો. એ સમયે, શ્રેષ્ઠ ગંધર્વોએ મહાન દૈત્ય હિરણ્યકશિપુના સન્માનમાં દિવ્ય સંગીત ગાયું. વિશ્વાચી, સહજન્યા, પ્રમ્લોચા, સૌરભેયી, સમીચી, પુઞ્જિકસ્થલી, મિશ્રકેશી, રંભા, ચિત્રલેખા, શુચિસ્મિતા, ચારુકેશી, ઘૃતાચી, મેનકા અને ઉર્વશી—આ તમામ પ્રસિદ્ધ અપ્સરાઓ પણ હાજર હતી. હજારો અન્ય, નૃત્ય અને સંગીતમાં પારંગત અપ્સરાઓ, રાજા હિરણ્યકશિપુની સેવા માટે હાજર હતી. ત્યાં જ, બળવાન હિરણ્યકશિપુ બેઠો હતો; દિતિના બધા પુત્રો, જેઓએ અનુગ્રહ પ્રાપ્ત કર્યો હતો, તેનું પૂજન કરતા. તેના અદ્વિતીય કૃત્યોને કારણે, બલી, વિરોચન, નરક (પૃથ્વીપુત્ર), પ્રહલાદ, વિપ્રચિત્તિ, મહાસુર ગવિષ્ઠ, સુરહંતા, સુનામા, પ્રમતિ અને શ્રેષ્ઠ સુમતિ સહિત સેંકડો-હજારો દૈત્યોએ તેની આસપાસ ભેગા થયા હતા.