છઠ્ઠા દિવસે, બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર, ઉપેન્દ્ર અને ભાસ્કર સહિત સર્વ અમરદેવતાઓએ ગુહાને ભગવાન તરીકે અભિષેક કર્યો. તેઓએ સુગંધિત ફૂલોની માળાઓ, શુભ ધૂપ, રમકડાં, છત્રીઓ, પંખા, જાળીઓ, અલંકારો અને સુગંધિત તેલોથી ગુહાને શોભિત કર્યા. વિધિવત્ અભિષેક પછી, શક્તિશાળી ષડાનન સ્વામીયે ઇન્દ્ર પાસેથી દેવસેના નામની પ્રસિદ્ધ પુત્રીને પત્ની રૂપે સ્વીકારી. દેવતાઓની રાણી માટે, વિષ્ણુએ પોતાની શસ્ત્ર આપી અને ધનના દેવતાએ એક લાખ યક્ષોની સેનાનું દાન કર્યું. અગ્નિએ પોતાની તેજસ્વિતા આપી, વાયુએ વાહન આપ્યું અને ત્વષ્ટાએ એક અનન્ય મોર-રૂપ ધારણ કરનાર રમકડું આપ્યું. આમ, સર્વ દેવોએ ગુહાને અદ્વિતીય અનુચરમંડળ ભેટ આપ્યું. આનંદથી ભરપૂર હૃદયથી, તેઓએ સ્કંદને, જે સૂર્ય જેવી તેજસ્વિતા ધરાવતા હતા, અનેક ભેટો આપી. પછી સર્વ દેવતાઓ જમીન પર વંદન કરી, ષડાનન, વરદાન આપનારા, સર્વોત્તમ દેવતાને શ્રેષ્ઠ સ્તોત્રથી સ્તુતિ કરી. તેઓ બોલ્યા: "કુમારને નમસ્કાર, મહાતેજસ્વી, દૈત્યવિનાશક સ્કંદને નમસ્કાર, તાજા ઉગતા સૂર્ય સમાન તેજ ધરાવનારને નમસ્કાર, ષડાનન, સ્વેચ્છાએ રૂપ ધારણ કરનારને નમસ્કાર. બંધનયુક્ત રત્નોથી શોભિત, યુદ્ધના સ્વામી, દૈત્યવિનાશક, સૂર્ય સમાન તેજસ્વી, ગુપ્ત સ્વરૂપ ધરાવતા ગુહાને નમસ્કાર. ત્રણેય લોકનો ભય હટાવનાર, અપરિમિત દયા ધરાવતા, વિશાળ નેત્ર અને શુદ્ધ સ્વરૂપ ધરાવતા, મહાવ્રતી વિશાખાને નમસ્કાર. મોહક, યુદ્ધમાં ભયાનક, મોરવાહન, કરધન ધારણ કરનારને નમસ્કાર. સીધા ધ્વજધારી, પૂજ્ય શક્તિ ધરાવનાર, પરાક્રમશાળી, હંમેશાં કૃપાળુ રહો, હે કલ્યાણમય." આ રીતે યજ્ઞપતિની સ્તુતિ કરીને, સર્વ દેવતાઓ અને તેમના નેતાઓએ વંદન કર્યું. pleased થયેલા ષડાનન શુદ્ધ દ્રષ્ટિથી તેમને નિહાળીને કહ્યું: "હું તમારા શત્રુઓનો વિનાશ કરીશ, નિર્ભય રહો." પછી પુછ્યું: "દેવતાઓ, કયું વરદાન આપું? મનગમતું, દુર્લભ હોય તો પણ, જે તમારે હૃદયને પ્રિય હોય તે કહો." દેવતાઓએ મસ્તક નમાવી, મહાત્મા ગુહાની સ્મૃતિમાં, કહ્યું: "તારક નામનો દૈત્યરાજ, જે સર્વ દેવકુલનો વિનાશક, પ્રબળ, અજય, દુષ્ટ અને અત્યંત ક્રોધી છે—તેનો સંહાર કરો; એજ અમારું અંતઃકરણથી ઈચ્છિત, ભયનો નાશક વર છે." આ સાંભળી, ભગવાને "તથાસ્તુ" કહ્યું અને સર્વ દેવસેનાની સાથે, દેવોના દેવો દ્વારા સ્તુતિ પામતા, પ્રસ્થાન કર્યું. તારક દૈત્યના વિનાશ માટે, ઇન્દ્રે સહાય મેળવી, એક દૂતને મોકલ્યો. તે દૂત, નિર્ભય અને ભયાનક, દૈત્ય પાસે ગયો અને કહ્યું: "દૈત્યકુલના ધ્વજધારી, સ્વર્ગના સ્વામી, ઇન્દ્ર તને સંદેશ આપે છે." તારકાસુરે પોતાની શક્તિથી, જે ઇચ્છ્યું તે કર્યું. "દૈત્ય, તું જગતને પીડા આપી પાપ સંચય કર્યો છે—આજે હું તારો શાસક અને ત્રણેય લોકનો રાજા, દંડકર્તા છું," એમ દૂતે કહ્યું. આ સાંભળતાંજ, દૈત્ય ગુસ્સે આંખ લાલ કરી, દુષ્ટ હૃદયથી જવાબ આપ્યો: "ઇન્દ્ર, મેં તારી પુરૂષાઈ યુદ્ધમાં અનેક વાર જોઈ છે—તને શરમ નથી, તેથી તું આવી વાત કરે છે." દૂત ચાલ્યો ગયો પછી, દૈત્ય વિચારે છે: "ઇન્દ્રે આશ્રય ન મળતા આવી ભાષા બોલવી યોગ્ય છે." "ઇન્દ્ર, હમણાં હારીને, આધારના આધાર શોધે છે," એમ વિચારી, તેણે પોતાનાં દુષ્કર્મ અને અશુભ શાખી જોયા—ધૂળવર્ષા, આકાશથી લોહી વરસવું, હાથ-આંખ ધ્રુજવું, મોં સૂકાવું, મનમાં ગૂંચવણ. પોતાના પ્રિયજનનાં કમળમુખ મલિન થવું, ભયાનક પિશાચ રૂપીઓ દેખાવા લાગ્યા. આમ વિચારતા, દિતિપુત્રે ચિંતા ત્યજી, ત્યાં અચાનક ગજસેનાની ગર્જના અને ઘંટાનાદ ભયાનક રીતે સંભળાઈ. તેણે જોયું—ઘોડાઓની ટોળીઓથી ધૂળથી પીળી પૃથ્વી, ઝડપથી દોડતી રથોની ધ્વજાઓથી શોભાયમાન. આકાશમાં અદભુત વિમાનો, દેવદુંદુભીઓના સંગીત અને અલંકારોથી શોભાયમાન, કિનરગીતોથી ગુંજતી સેનાનું દ્રશ્ય. તે સેનામાં અનેક વૃક્ષોના ફૂલોની ગુચ્છો, ખુલ્લાં શસ્ત્રો, ચમકતા કવચોથી તેજસ્વી સૈનિકો હતા. સ્વર્ગવાસીઓની સેનામાં ભાટો, સ્તુતિઓ, વિવિધ વાદ્યોના ધ્વનિ સાથે, દૈત્ય પોતાના મહેલમાંથી આ બધું નિહાળતો રહ્યો. હવે દૈત્યનું મન અશાંત થયું—'આવો અજય યોદ્ધા કોણ હોઈ શકે?' એમ વિચારી રહ્યો હતો. ચિંતામાં ગરકાવ, દૈત્યએ ભાટોના કરકશ શબ્દો સાંભળ્યા, જે તેના હૃદયને વીંધી ગયા: "જય હો, તારી અપ્રતિમ શક્તિ પ્રગટ થાય છે, યુદ્ધમાં ભયાનક ભુજાવાળા! દેવોના આનંદ, દેવમુખના કમળ ખીલાવનાર ચંદ્ર, દૈત્યકુલના મહાસાગરને સુકાવનાર અગ્નિ, કુમાર, તને જય! ષડાનન, તારા મોરવાહનના મીઠા સ્વર અને પદના સ્પર્શથી દેવમુકુટ મહાન બને છે—તને જય! તારા શિખર પર તાજા કમળપાંખડી શોભે છે, દૈત્યકુલ માટે જંગલી અગ્નિ, તને જય! વિશાખ સ્વામી, સર્વલોકના રક્ષક, દેવસેનાના નેતા, સ્કંદ, ગૌરીપુત્ર, ઘંટાપ્રિય, વિશાખ, સુવર્ણભૂષિત, સૂર્ય સમાન તેજવાળા, તને જય! રમતમાં દુશ્મનોમાં ભય પેદા કરનાર, દિતિપુત્ર દૈત્ય અને તારકના વિનાશક, લોકદુઃખના વિનાશક, સપ્તરાત્રેશ્વર સ્કંદ, તને જય!" આ સર્વ દેવદુંદુભીઓ દ્વારા ઘોષિત થાય તે સાંભળી, તારકાએ બ્રહ્માના શબ્દો યાદ કર્યા અને સમજ્યો કે હવે તેનો અંત નજીક છે. આ સ્મરણથી, ભયાક્રાંત અને પસીનાથી છલકતો, માર્ગ વિહોણો પદાતિ દૈત્ય મહેલ છોડીને દુઃખથી વિધ્ધ મનથી તરત જ નીકળી ગયો.