પર્વતની શિખરે, અનેક રત્નોથી સજ્જ વાદ્યોના ગુંજથી, કિન્નરાઓ પણ એ અવાજને પરાજિત કરી શકતા નથી. જે લોકો પર્વતના કુળમાં જન્મેલા નથી, તેઓ Ṣaḍja કે Madhyama સ્વર ઉચ્ચારતા નથી; અહીં, વધુ લોકો ઓછા સ્પષ્ટ અવાજથી બોલે છે. ગૌડકાઓ, તમારાં વિભાજનથી સાવધ રહેતાં, અલગ અલગ અને માપેલા રાગ-તાલ પસાર કરીને, ઝડપથી વિદાય લે છે. Ṣāḍga વાદ્યો તેમના સ્વગીત અને મનોહર પગલાં સાથે કેમ વગાડવામાં આવતા નથી? ભગવાન સમક્ષ, જેનું અર્થ સતત પ્રગટ થાય છે, એ રીતે સમજવામાં આવે છે. આ લોકો, આનંદથી, અલગ અલગ સુંદર નૃત્ય કરે છે, અનેક રાગ-મોડ્યુલેશનથી ભરપૂર, પર્વત-પ્રભુની ખ્યાતિ પ્રસારી, અનેક હાથીઓના કુળોમાં વિખેરાય છે. આ કથાઓ, વિવિધ વધૂઓ સાથે મિશ્રિત, દરેક દિશામાં કેવી રીતે પ્રસરતી જાય છે? drumનો ગુંજ નથી, અને તેઓ મોડીયુલેટ પણ નથી—એમ કેમ? એ રીતે, પર્વત તરફ ધ્યાન આપતા દેવો અને દૈત્યો, વીરના આદેશથી તરત જ ચાલ્યા, આનંદથી, સમગ્ર જગત—ચલ અને અચલ—ભરી દીધું. સમુદ્રમાં ગર્જન, ગુફાઓમાં પ્રતিধ્વનિ, જગત ઉથલપાથલ થઈ ગયું, જાણે પિનાકધારી ભગવાનની ઝડપથી દિશાઓમાં ગુંજ છે. કોઈ જગ્યાએ હજાર સોનાના દ્વારોથી તેજસ્વી; બીજે, પન્નાના મંચ બંધ; બીજામાં શુદ્ધ અને દૂર ટેરેસ; અને ક્યાંક, વાદળોથી વહેતા ઝરણા. હજારો ફરતા ધ્વજોથી સજ્જ, દિવ્ય વૃક્ષોના ગુચ્છોથી વિખેરાય, સફેદ, કાળા અને લાલ રંગોથી સજ્જ, વૈભવથી તેજસ્વી, લંબાયેલા માર્ગ-મિનારોથી. પર્વત-પ્રભુના શહેરમાં, જ્યારે તેઓ પ્રવેશ્યા, શહેર ઉથલ્યું; વાઘ જેવી સ્ત્રીઓ, વિજયથી ભરપૂર, રસ્તાઓમાં ભેગી થઈ, માર્ગો પર દોડી ગઈ. એક દેવીઓ, મહેલના ઝાંખા પર ઊભી, આંખો નિલોતપલ જેવી, પોતાના આભૂષણોની કિરણો છુપાયેલી નથી. કોઈ, બધા આભૂષણોથી શોભિત, સખીઓની લાગણી ત્યજી, હરાને નિહાળી રહી છે; બીજી, ધીમે બોલી, 'મિત્ર, મૂર્ખાઈ ન કર,' કહી, ચિંતાથી દૂર થઈ. પિનાકધારી ભગવાન, ઈચ્છાથી દહાયેલ, એકલા આનંદ કરવા ઈચ્છે છે; કોઈ સ્ત્રી, પોતે જ પડી, બીજી, વિયોગથી શરીર થાકેલું, સાથે વાત કરે છે. 'હે ચંચલ, શંકર સાથે કામદેવના મિલનનું દોષ લગાવશો નહીં; જો કોઈ દોષ થયો હોય, યોગ્ય સંયમ વિના, તો કહો—કેમ કે ગિરિશાએ તો વિવેકથી એમ કહ્યું.' એ ભગવાન છે, જેના સમક્ષ ઈન્દ્ર અને અન્ય દેવો, પોતાના નામે, ચંદ્રશિખર ભગવાનને નમન કરે છે, સેવા ફળની આશા રાખે છે. 'આ એ નથી; આ એ છે, જેનું શરીર ચામડીથી આવરાયેલ, ચંદ્રમાથી શોભિત, અને અમર રાજા વજ્રધારી, માર્ગ સાફ કરવા આગળ દોડે છે.' 'આ એ છે, કમલ-જન્મે, ઊંચા જટાજૂટ અને મૃગચર્મથી છુપાયેલ, હળવાં હાથે ચહેરા સ્પર્શે છે, અને વેદના મૂળે, થોડી વાત કરે છે.' દિવ્ય સ્ત્રીઓમાં મનમાં ગૂંચવણ ઊભી થઈ; શંકર refuges શોધતા, 'ગિરિજાનો જન્મ, સર્વોત્તમ ફળ આ છે,' એમ કહે છે. પછી, હિમપર્વતના નિવાસે, વિશ્વકર્માએ તૈયાર કરેલી, વિશાળ નીલપથ્થરની કુંડ અને ઝળહળતી સોનાની ફલક હતી. મુક્તાની જાળથી સજ્જ, તેજસ્વી ઔષધિઓથી પ્રકાશિત, હજાર આનંદ-ઉદ્યાનો, અને સોનાની કમળ-પાંખ. મહેન્દ્ર અને બધા દેવોએ એ ચમત્કાર જોઈ, 'આજે અમારી આંખો એ જોઈને તૃપ્ત થઈ, જે મનમાં ઇચ્છ્યું હતું,' એમ કહ્યું. ભીડથી કંગણ ઢીલા થઈ ગયા, દરવાજે મૃગોથી રોકાયા, છતાં સ્વર્ગવાસીઓ somehow અંદર પ્રવેશ્યા. પર્વત-પ્રભુએ પૂજા કરી, ચતુરાનન બ્રહ્માએ prescribed વિધિ પ્રમાણે, મંત્રોથી, બધું કર્યું. શર્વાના હસ્ત-ગ્રહણ વિધિ, અગ્નિ સાક્ષી, પૃથ્વી-પ્રભુ દાતા, officiant બ્રહ્મા હતા. વર પાશુપતિ, વધૂ વિશ્વરાણી; સર્વ જીવ, ચલ-અચલ, શ્રેષ્ઠ દેવ-દૈત્યો હાજર હતા. ત્યાં પણ, નિયમ પ્રમાણે, એ સૌ સ્વરૂપમાં વ્યસ્ત થયા; નવા ધાન્ય, ચોખા, ઔષધિઓ છોડ્યા. ભૂમિદેવી, દરેક દૃષ્ટિએ ઉત્સાહી અને આનંદિત, બધા રત્ન-આભૂષણો, વરુણ પણ, લઈ ગયા. અને અનેક રત્નોથી બનેલા શુદ્ધ, પવિત્ર આભૂષણો; ભગવાન શોભિત, સર્વ જીવોને આનંદ આપતા. કુબેરે, ભક્તિથી, વિવિધ સોનાના દિવ્ય આભૂષણો લાવી, અર્પણ કર્યા. મહાશક્તિશાળી પવન સુગંધિત અને સ્પર્શે આનંદદાયક; ઈન્દ્ર, ચાંદની જેવો તેજસ્વી, શુદ્ધ સફેદ છત્રી ધારણ કરે છે. આનંદિત, ફૂલોની માળથી શોભિત, અનેક આભૂષણોથી શોભિત હાથથી, પકડે છે; મુખ્ય ગંધર્વો ગાય છે, અપ્સરાઓ નૃત્ય કરે છે. ગંધર્વો અને કિન્નરાઓ અત્યંત મધુર સંગીત વગાડે છે; ઋતુઓ પણ સ્વરૂપે ગાય અને નૃત્ય કરે છે. ચંચલ દેવ-દૈત્ય hosts, હિમાચલ પર્વતને હલાવી, પગલાં પગલાં, સર્વગ્રાહી, સૂર્ય-નેત્રવાળા ભગવાન આગળ વધે છે. પત્ની સાથે prescribed વિધિથી લગ્ન કરે છે; પર્વત રાજા વિધિ-જળ અર્પણ કરે છે, દેવો દ્વારા આનંદિત. શહેર-વિનાશક ભગવાન, પત્ની સાથે, એ રાત ત્યાં વિતાવે છે; પછી, ગંધર્વગીત અને અપ્સરા-નૃત્ય સાથે, દેવો-દૈત્યોની સ્તુતિથી જાગે છે; દેવોનું મહાનાથ, હિમપર્વત રાજાને આમંત્રિત કરીને, ઉમા સાથે, પવનની ઝડપે, શિંગાળે ચડી, મંદર પર્વત તરફ પ્રસ્થાન કરે છે. પ્રસિદ્ધ નીલ-લાલ ભગવાન, ઉમા સાથે વિદાય થયા પછી, પર્વત અને તેના કુળમાં વિયોગથી વ્યથિત થઈ ગયા; જગતમાં, દિકરી વિદાય થાય ત્યારે, કોનું મન ઉથલપાથલ ન થાય? પર્વત પર હારાએ લાંબા સમયથી તૈયાર કરેલું શહેર, રત્ન, ક્રિસ્ટલ અને સોનાથી તેજસ્વી, ક્રિસ્ટલ મિનારોથી ચમકતું; પછી, અમર hosts વિદાય થયા, દરેક પોતાના નિવાસે ગયા. પછી, ઉમા સાથે, સૂર્ય-નેત્રવાળા ભગવાન આનંદથી ઉદ્યાનો અને એકાંત વનોમાં વિહર્યા. તેમનું હૃદય, મકર-ચિહ્નના માર્ગે, દેવીને ગાઢ પ્રેમથી બંધાયું; ઘણો સમય વીતી ગયો, ત્યારે પર્વતપુત્રીને સંતાનની ઇચ્છા થઈ.