રત્નોથી ઝળહળતો અને અવિશ્વસનીય તેજથી દિપતું, ધનાદા પોતાના રથમાંથી ઝડપથી કૂદ્યો. તેના હાથમાં તલવાર હતી, જે આકાશમાં ખુલ્યા ન હોય એવા કમળ જેવી ચમકતી હતી. તેણે પોતાના લાંબા અને શક્તિશાળી હાથોથી ચારેય બાજુ—પાછળ, આગળ, ઉપર અને નીચે—શત્રુઓના ચહેરા એક પછી એક તલવારના ઘાટથી અલગ કરી નાખ્યા. ક્રોધથી તેના હોઠ ભેગા થઈ ગયા, ભૃકુટિ ગાઢ થઈ, આંખો રક્તમય બની, અને તેણે યુદ્ધમાં દૈત્યોને કાપી નાખ્યા. આ દરમિયાન, પોતાનું સેના લગભગ નષ્ટ થઈ રહી છે તે જોઈને, કુજંભા ધનાદાને છોડી રાક્ષસોના રાજા તરફ ધસી પડ્યો. જંભા ફરી હોશમાં આવી, ધનાદાના સહાયકને જીવતા પકડી લીધા અને હજારોને ફાંસીઓમાં બાંધી નાખ્યા. દૈત્યોએ અનેક પ્રકારના જીવંત રત્નો, દૈવી વાહન અને હજારો ઉડતા રથો પોતાના કબજામાં લીધાં. ધનેશા (ધનાદા) ફરી હોશમાં આવ્યો અને એ સ્થિતિ જોઈ, તો તેના આંખે ક્રોધથી લાલ થઈ, અને તેણે લાંબી, ગરમ શ્વાસ લીધી. તેણે દૈવી ગરુડાસ્ત્રનો સ્મરણ કરી, ધનુષ પર તીર ચડાવ્યો અને એ દુશ્મન-નાશક તીર દૈત્યોની સેના પર છોડ્યો. પહેલા ધનુષમાંથી ધુમ્મસના વાદળો નીકળ્યા, પછી અનગણિત અગ્નિ સ્પાર્ક્સ ફાટી નીકળ્યા. આ શસ્ત્રે આખા આકાશને અગ્નિથી દિપાવી દીધું; ધીરે-ધીરે એ અસંયમિત, અનેક રૂપ ધરાવતી શક્તિ બની ગઈ. વિશ્વ અરૂપ બની, અંધકારથી ઘેરાઈ ગયું; પછી આકાશમાં તારી શુદ્ધ તેજ દેખાઈ. કુજંભા, અત્યંત શક્તિશાળી દૈત્ય, આ જોઈને ધનાદા તરફ પગે પગે ધસી પડ્યો અને ગર્જના કરી. રાક્ષસોના રાજાને સીધો દૈત્ય આવતો જોઈ, ધનાદા ભયથી ઘેરાઈ ગયો અને પલાયન કરી ગયો. ભાગતા ભાગતા તેની મુકુટ, રત્નોથી શોભિત, જમીન પર પડી ગઈ—જેમ سور્યના ચક્ર આકાશમાંથી પડી જાય. પોતાના મહાન રાજા યુદ્ધમાથી પાછા ફર્યા, ત્યારે બહાદુર, ઉન્નત વંશના યક્ષોએ મરણ માટે સંકલ્પ કર્યો—મુકુટની સામે, યુદ્ધના મથાળે. તેઓ વિવિધ શસ્ત્રો અને આસ્ત્રો સાથે, મુકુટને ઘેરીને ઊભા રહ્યા. ધનાદાના ગૌરવશાળી અને સમૃદ્ધ સહાયકોએ ત્યાં સ્થિરતા પકડી; આ જોઈ, દૈત્ય ક્રોધથી ભરાઈ ગયો. કુજંભાએ ભુશુંડી શસ્ત્ર, પર્વત જેટલું ભારે અને ભયજનક, ઉપાડી અને રાત્રિ-વિહારી મુકુટના રક્ષકોને દબાવી દીધા. તેમને વિખેર્યા પછી, દૈત્યે મુકુટ પોતાના રથ પર રાખી દીધું; thus, ધનાદાને યુદ્ધમાં હરાવી, દેવોના દુશ્મને વિજય મેળવ્યો. પછી, જંભાએ તમામ ખજાના, રત્નો, embodied riches, અને જીવંત પ્રાણીઓ લઈ, પોતાની સેના સાથે દૂર ચાલ્યો ગયો; ધનાદા, વાળ વિખેરાયેલા, દુ:ખી થઈ દેવોના ભગવાન પાસે ગયો. પછી, કુજંભા સાથે, રાત્રિ-વિહારીનો પુત્ર, રાક્ષસોના રાજા, પોતાની અવિશ્વસનીય કાળી માયા પર આધાર રાખી યુદ્ધમાં જોડાયો. તેણે દૈત્યોના રાજાને ભમાવી દીધો, વિશ્વ અંધકારથી ઘેરાઈ ગયું; દૈત્યોની આંખો અને તેમની સેના નિષ્પ્રભ થઈ ગઈ. ત્યાં, તેઓ એક પગ પણ ચલાવી શક્યા નહીં; પછી, વિવિધ શસ્ત્રોની વરસાદથી, દૈત્યોની મહાસેના, deren mounts were afflicted by dense, fog-like darkness, down થઈ ગઈ; દૈત્યોના વિધ્વંસથી, કુજંભાની બુદ્ધિ ભમાવી ગઈ. પછી, દૈત્યરાજ મહિષ, અંતના વાદળો જેટલો કાળો, સવિત્ર શસ્ત્ર સર્જી, meteorsના સમૂહથી શોભિત. blazing સવિત્ર શસ્ત્ર ફેલાતા, ભયજનક અંધકાર સંપૂર્ણપણે નાશ થઈ ગયું. પછી, ચમકતા સ્પાર્ક્સથી ચિહ્નિત શસ્ત્રે બધું અંધકાર દૂર કરી દીધું—જેમ શરદના તળાવમાં લાલ કમળ ફૂલે. અંધકાર ઓગળી જતા, દૈત્યરાજાઓ ફરી દૃષ્ટિ મેળવી, ક્રોધથી ભરાઈ, પોતાની સેના સાથે દેવો સામે આશ્ચર્યજનક કાર્ય કર્યું. ક્રોધથી, તેમણે શસ્ત્રો છોડ્યા, અને સર્પ-આસ્ત્રનો ઉપયોગ કરી, ભયજનક ધનુષ અને તીરો ઉપાડી, જે ઝેરી સર્પ જેવા હતા. કુજંભા રાક્ષસ રાજાની સેના તરફ ધસી પડ્યો; તેને તેની સાથે આવતા જોઈ, રાક્ષસના રાજાએ તીખા તીરો છોડ્યા, જે ક્રૂર સર્પ જેવા ભયજનક હતા; bow ખેંચવું, નિશાન લગાવવું અને તીર છોડવું discern કરી શકાતું નહોતું. તેના પોતાના તીરો, વિચારો જેટલા ઝડપી, shower of arrowsને કાપી નાખ્યા; અને ખૂબ જ તીખા, સુંદર રીતે બનાવેલા તીરે, અમરદુશ્મનની ધ્વજને ઘાયલ કરી. વિશાળ શિરવાળા તીરે, તેણે દુશ્મનની રથચાલકને રથમાંથી નીચે ઉતારી દીધો; કુજંભાનો આ કારنامો જોઈ, રાક્ષસ રાજા— અંખો લાલ થઈ, દાનવ રથમાંથી કૂદ્યો અને autumn sky જેટલી ચમકતી તલવાર ઝડપથી ઉપાડી. દશ સોનાના બટનથી શોભિત ઢાલ લઈને, દૈત્ય મહાન બળથી રાક્ષસ રાજા પર ધસી પડ્યો. રાક્ષસ રાજાએ approaching દૈત્યને ગદા વડે છાતીમાં ઘાયલ કર્યો; આ ઘાટથી, દૈત્ય કમજોરી અનુભવ્યો અને મન ભમાવી ગયું. દાનવ સ્થિર થઈ ગયો, પર્વત જેવો અડગ; થોડા ક્ષણો પછી, દાનવ રાજા ફરી સંયમ પકડી, રથ પર ચડ્યો. રાક્ષસે નિૃતીને ડાબા હાથથી વાળ પકડી, દૈત્યે ઘૂંટણ દબાવી, તેને પકડી રાખ્યો. પછી, ક્રોધથી ભરાઈ, દૈત્યે તલવારથી તેનું માથું કાપવાનો ઈરાદો કર્યો; પણ એ સમયે, જલોના ભગવાન વરુણ, ઝડપથી— —દાનવના બંને હાથને પાશ વડે બાંધી દીધા; આમ, તેના હાથ બાંધાતા, દૈત્યની શક્તિ નિષ્પ્રભ થઈ ગઈ.