યુદ્ધના મેદાનમાં રથોના યોક તૂટી ગયા, ધુરા અને ચકરા ચકનાચૂર થઈ ગયા; હજારો ઘોડા પણ પડી ગયા અને ટુકડાઓમાં વિખૂટી ગયા. ધરતી લોહીના વહેણોથી આવરી ગઈ, લોહીથી ભરાયેલા વળવળતા નદીઓ માંસખોર પ્રાણીઓ માટે આનંદનું સ્થળ બની ગઈ, અને યુદ્ધભૂમિ ભૂત-પ્રેતોનું રમણસ્થાન બની ગઈ. આવી ભયાનક વિનાશ જોઈને યમરાજ ક્રોધથી ભરાઈ ગયા અને અગ્નિ સમાન જ્વલંત તીરોની વરસાદ વરસાવી. અનેક તીરોના ઘા ખાધા છતાં પણ Grasana નામનો મહાબલી દાનવ બદલો લેવા તત્પર થઈ ધનુષ્ય ખેંચી ભયજનક રૂપ ધારણ કરી ઊભો રહ્યો. તેણે પાંચસો ભયંકર તીરો યમરાજ પર વરસાવ્યા. યમરાજ એ Grasanaની અસાધારણ પરાક્રમ અને તીરોને ધ્યાનપૂર્વક જોયા. પછી યમરાજે Grasana પર ભયાનક તીરોની વરસાદ કરી, અને મૃત્યુના દેવના તીરોનું વાદળ આકાશમાં ફાટી નીકળ્યું. પણ Grasana, દાનવોનો સ્વામી, પોતાના તીરો વડે એ તીરોની વરસાદને કાપી નાખી, તેનું નિષ્ફળ થવું જોઈને યમરાજ એ એ તીરોના પ્રવાહને નિહાળ્યા. Grasanaના રથને નિશાન બનાવીને, અંતક (યમરાજ) એ ભયાનક ગદા ઉછાળી. એ ગદા આકાશમાં ફંગોળાઈ રહી, ત્યારે દાનવોમાં આનંદ ફેલાઈ ગયો અને Grasana એ ડાબા હાથથી એ ગદાને પકડી લીધી. પછી ક્રોધથી ભરાઈ Grasana એ એ જ ગદાથી યમરાજના મહિષ (ભેંસ) પર પ્રહાર કર્યો, જેથી તે જમીન પર પડી ગયો. યમરાજ તરત પોતાના ભેંસ પરથી કૂદી પડ્યા અને Grasanaના મુખ પર ભાલા વડે ઘા કર્યો. એ ભાલાના ઘા થી Grasana બેહોશ થઈ જમીન પર પડી ગયો. Grasanaને પડેલો જોઈને જંભ નામનો ભયાનક પરાક્રમી દાનવ યમરાજ પર ગદાથી હુમલો કરવા દોડી આવ્યો અને એના ઘા થી યમરાજના મુખમાંથી લોહી વહવા લાગ્યું. કૃતાંત (યમરાજ)ને આ રીતે પીળાઈ ગયો જોઈને, ધનની દેવતા (કુબેર) પોતાની ગદા લઈ, હજારો યક્ષોની સાથે જંભ સામે ક્રોધથી આગળ વધ્યા. જંભ, પોતાની દાનવોની સેના સાથે, તેમને આવતાં જોઈને, શાંત અને વિવેકપૂર્ણ વાણી બોલ્યો. એ સમયે Grasanaને સંજ્ઞાન ફરી મળ્યું. તેણે રત્નો અને સોનાથી શોભિત, ભારે અને શત્રુવિનાશક એવી મહાન ગદા યમરાજ સામે ફેંકી. એ અપરિમિત ગદા જોઈને, મહિષસ્વાર યમરાજે પણ પોતાના ભયજનક ગદા, જે ત્રણેય લોકને ડરાવતી હતી, Grasana સામે ફેંકી. ક્રોધથી યમરાજે જ્વાળાઓની માળાઓથી શોભતી એમની દંડ (સ્ટાફ) આકાશમાં ફેંકી, જે વાદળમાં ગર્જના કરતા મેઘ જેવી ધ્વનિ સાથે ગદાની સામે પહોંચી. બંને વચ્ચે પર્વતો જેવી અસહ્ય અથડામણ થઈ, અને એ જોરદાર ટકરાવથી દિશાઓ ગુંજી ઉઠી. વિશ્વમાં હાહાકાર મચી ગયો, જાણે પ્રલય આવવાની ભયાનક આશંકા સર્જાઈ. એક ક્ષણે એ ગર્જના શાંત થઈ ગઈ અને આકાશમાં અગ્નિ સમાન ધૂમકેતુ દેખાવા લાગ્યા. એ ભયાનક અથડામણથી ગદા તૂટી ગઈ અને યમરાજની દંડ Grasanaના મસ્તક પર પડી. જેમ દુર્ભાગ્ય ધનને ઝપટે છે, તેમ એ દંડ દુષ્ટ Grasana પર ભારે પડી, અને એ ઘા થી તેને દિશાઓ અંધારાયેલી જણાઈ. એ બેહોશ થઈ જમીન પર ધૂળથી ઢંકાઈ પડી ગયો. બંને સેનાઓમાંથી ભયાનક રડારોડ ઉઠી. થોડા સમય પછી Grasana ને સંજ્ઞાન આવ્યું. તેણે પોતાનું શરીર નષ્ટ અને આભૂષણ-વસ્ત્રો વિખૂટા જોઈ. તેણે વિચાર્યું કે કર્મનું કારણ-અનુસાર શું છે, અને સમજ્યું કે પોતાના જેવા માટે સ્વામીની અવગણનાથી અપમાન થાય છે. મારી પર આધાર રાખતી સેનાઓ મારી હારથી નષ્ટ થઈ ગઈ; હવે લોકો જે ઇચ્છે તે કરે, કારણ કે દુનિયામાં અણધાર્યા રીતે બધું થાય છે. જેનો ધન માત્ર કલ્પિત અને ઘોષિત હોય, તે માણસ કંઈ નથી—આવી સમજણા સાથે Grasana ઝડપથી ઊભો થયો. કઠોર નિશ્ચય સાથે, હોઠ દબાવી, Grasana એ સમયના દંડ જેવી, પર્વત જેટલી મોટી ગદા ઉપાડી. એ રથમાં ઝડપથી દોડી, પણ યુદ્ધમાં એ અંતક (યમરાજ) સુધી પહોંચી શક્યો નહીં; પરંતુ યમરાજને યુદ્ધમાં મળતાં Grasana એ પોતાની ગદા ફરકાવી. મહાન ઝડપથી Grasana એ ભયાનક ગદા યમરાજના મસ્તક પર ફેંકી. એ જ્વલંત ગદા જોઈને યમરાજના નેત્રોમાં ચિંતાનો ભાવ છવાઈ ગયો. એ મહાબલી Grasana એ Mudgara નામના ભયાનક રાક્ષસને ચકમો આપી દીધો, જેથી Mudgara એ ભયંકર યુદ્ધસ્થળથી દૂર ભાગી ગયો. Grasana એ યમરાજના હજારો સહાયકોને નષ્ટ કર્યા. એ ભયાનક સહાયક દળને મારેલી સ્થિતિ જોઈને Grasana એ અનેક શસ્ત્રો ઉઠાવ્યા અને એ યમરાજના સહાયકોની સેનાને જોઈને અત્યંત વ્યાકુળ થઈ ગયો. Grasana એ વિચાર્યું કે યમરાજની માયાથી હજારો યમરાજો સર્જાઈ ગયા છે. પોતાને સંયમમાં રાખી, Grasana એ એ સેનાપર શસ્ત્રોની વરસાદ વરસાવી. ક્રોધથી Grasana પ્રલયના અંતક સમાન બન્યો; કેટલાકને ભાલાથી, કેટલાકને સીધા તીરો વડે ઘાયલ કર્યા. કેટલાકને ગદાથી, કેટલાકને ગદાના વરસાદથી પીળી નાખ્યા; અન્યને ભયાનક ભાલાના ઘા કર્યા. ઘણા યમરાજના સહાયકો Grasanaના હાથમાં લટક્યા, તો કેટલાકે પથ્થરોથી અને કેટલાકે મોટા વૃક્ષોથી તેને માર્યા. કેટલાકે તેની અંગુલીઓને દાંતથી ચાવી, તો અન્ય સહાયકો એ તેની પીઠ પર મુક્કા મારી. આ રીતે ભયાનક સહાયકોના હુમલાથી Grasana ક્રોધમાં પાગલ બની, પોતાનું શરીર જમીન પર મૂકી, હજારોને પીળી નાખ્યા. પછી ઊઠી, તેણે કેટલાક સહાયકોને મુક્કા મારી, પણ આ યુદ્ધમાં Grasana અત્યંત થાકી ગયો.