યુદ્ધના મેદાનમાં, બંને પક્ષો એકબીજાને મળીને વિવિધ રીતે લડવા લાગ્યા. ક્યારેક ઘોડો રથ પર હુમલો કરતો, તો રથ સૈનિકને આઘાત પહોંચાડતો. બીજું ક્યાંક હાથી પગદળ સાથે જોડાઈને યુદ્ધ કરતો, તો રથચાલક રથચાલક સામે લડતો; હાથી અનેક ઘોડાઓ સામે યુદ્ધ કરતા નજરે પડ્યા. એક સૈનિક સામે ઘણા ઉગ્ર અને મદમાં હાથીઓ લડ્યા; ત્યારબાદ ભાલા, ગદા, મોગરી, કટારી, તલવાર જેવી શસ્ત્રોથી યુદ્ધ થવા લાગ્યું. લાંસ, તલવાર, ભાલા, હથોડા, મૃતદેહ, ગદા, રથના ચક્ર, લાકડાં, ભાલા અને સફેદ અંકુશથી યુદ્ધની intensity વધી. તીક્ષ્ણ તીરો, કાંડા, નરાચા, વાછરડાની દંત, અર્ધચંદ્રાકૃતિ, પહોળા કટારા, શતપત્રાકૃતિ, અને શુદ્ધ પાંખ-વાળાં તીરો દ્વારા યુદ્ધના આકાશમાં અદભુત તીરોની વરસાદ થઈ, જે દિશાઓને અંધકારથી છાંયાં કરી દેતી. આ હલચલ અને અંધકારમાં, યોદ્ધાઓ એકબીજાને ઓળખી શક્યા નહીં; અને અજાણતાં જ, તેઓ ઉગ્ર તીરોના પ્રહાર કરતાં. બંને સેના વચ્ચે પડેલા વસ્તુઓને જોઈ, ધજાઓ, હાથ, છત્રી, અને કાનમાં ઝૂમકા ધરાવતાં મસ્તક સાથે, એકબીજાને જુએ છે. હાથી, ઘોડા, પગદળ, પડેલા અને પાડી નાખેલા યોદ્ધાઓથી ધરતી એવા સરોવર જેવી લાગે છે, જેમાં કમળો આકાશમાંથી પડ્યા હોય. હાથીઓ તૂટી ગયેલા દાંત, ફાટી ગયેલી ગુંબદ, અને કાપી નાખેલી લાંબી સુંડ સાથે, પથ્થર જેવા દેખાતા, લોહી વહાવતા ધરતી પર પડ્યાં. રથોના જાંબ, ધૂરી અને ચક્ર તૂટી ગયા, અને હજારો ઘોડા પણ ટુકડાઓમાં વિભાજિત થઈ પડ્યા. પછી, ધરતી લોહીના પ્રવાહોથી અતિશય અગમ્ય બની; લોહીથી ભરેલા વળાંગવાળા નદીઓ માંસભક્ષીઓ માટે આનંદનું સ્થળ બની, અને યુદ્ધભૂમિ ભૂત-પ્રેતોની રમણીય જગ્યા બની. આ પછી, યમ રાજ, આ ભયાનક ભક્ષણ જોઈ, ગુસ્સામાં આવી, અગ્નિ સમ તીરોની ભારે વરસાદ શરૂ કરી. અનેક તીરોના પ્રહારથી, શક્તિશાળી ગ્રાસન, બદલો લેવા ઉત્સુક, ભયજનક રૂપે ધનુષ ખેંચી. પાંચસો ઉગ્ર તીરો વડે તેણે યમને ઘાયલ કર્યો; યમ, આ તીરો અને ગ્રાસનની અદભુત શૂરવીરતા જોઈ, પોતે પણ ઉગ્ર તીરોની વરસાદથી ગ્રાસન પર હુમલો કર્યો; મૃત્યુના દેવના તીરો આકાશમાં આગળ વધ્યા. ગ્રાસન, દાનવોના સ્વામી, પોતાના તીરો વડે એ વરસાદને કાપી નાખ્યો; અને એ નિષ્ફળ જોઈ, યમ એ તીરોના પ્રવાહને નિરીક્ષ્યા. ગ્રાસનના રથ પર તીરોના ધડાકા જોઈ, અંતકાએ ભયાનક ગદા જોરથી ફેંકી. એ ગદા આકાશમાં આવી, તો દાનવોના આનંદથી, ગ્રાસન એ ગદા ડાબા હાથથી પકડી લીધી. એ ગદા પકડી, ગુસ્સામાં ગ્રાસન એ યમના ભેસ પર જોરથી પ્રહાર કર્યો, અને ભેસ ધરતી પર પડી ગયો. ત્યારબાદ, યમ, ભેસ પડતો જોઈ, ઊંચકી, ગ્રાસનના મોઢા પર ભાલા વડે જોરદાર હુમલો કર્યો. ભાલાના આઘાતથી, ગ્રાસન અચેત થઈ જમીન પર પડ્યો; ગ્રાસન પડેલો જોઈ, જાંભ, જે ભયાનક શક્તિ ધરાવતો હતો, યમએ ગદા વડે તેના હૃદય પર પ્રહાર કર્યો, અને એ ઘા પરથી યમના મોઢામાંથી લોહી વહ્યું. કૃતાંત (યમ)ને આ રીતે પીસી નાખેલ જોવા, ધનના સ્વામી, ગદા પકડી, હજારો યક્ષો સાથે, ગુસ્સામાં જાંભ સામે આગળ વધ્યા. જાંભ, દાનવોની સેના વડે ઘેરાયેલો, તેને ગુસ્સામાં આવતા જોઈ, મૃદુ અને વિવેકપૂર્ણ વાણીમાં બોલ્યો. પછી, ગ્રાસન, ચેતન થયો, મોતી અને સોનાથી સજેલી, ભારે અને શત્રુઓને પીસી નાખનાર ગદા, યમ તરફ ફેંકી. એ અદભુત ગદા જોઈ, ભેસ-સવાર યમ, તેના વિરોધ માટે પોતાની ભયાનક ગદા, જે સમગ્ર જગતને ડરાવે, ફેંકી. ગુસ્સામાં, યમએ શળ (સ્ટાફ) ફેંકી, જે જ્વાળાઓના હારથી ઝળહળતું હતું; એ શળ આકાશમાં ગદાને મળ્યું અને વરસાદી વાદળની જેમ ગર્જના કરી. બન્ને વચ્ચે પર્વતોની જેમ સહન ન કરી શકાય એવી અથડામણ થઈ, અને તેમના ઘર્ષણથી દિશાઓમાં ભયાનક ધ્વનિ ફેલાઈ. આખું જગત વિક્ષિપ્ત થઈ ગયું, પ્રલયના ભયથી; એક પળમાં, એ ગર્જના મુકી, અને આકાશમાં જ્વલંત પુછળતારા દેખાયા. આ ભયાનક અથડામણથી, ગદા નષ્ટ થઈ; પછી શળ ગ્રાસનના મસ્તક પર પડ્યો. દુર્ભાગ્ય જેમ સંપત્તિને પકડી લે, એ શળ પાપી પર જોરથી પડ્યો; એ ઘા પરથી, ગ્રાસને દિશાઓ અંધારું દેખાઈ. એ અચેત થઈ, ધૂળીથી ઢંકાઈ જમીન પર પડ્યો; પછી બન્ને સેના તરફથી ભયાનક વિલાપ ઊઠ્યો. થોડીવાર પછી, ગ્રાસન ચેતન થયો, અને પોતાનું શરીર બગડેલું, આભૂષણ અને વસ્ત્રો વિક્ષિપ્ત જોઈ. તેણે પોતાના કર્મ અને પરિણામ પર વિચાર કર્યો, અને સમજ્યું કે, સ્વામીના અપમાનથી, પોતાના જેવા માટે અપમાન થાય છે. મારી હારથી, જે સેના મારા પર આધાર રાખતી હતી, એ નાશ પામી; લોકો જેવું કરે, તે અણધારી રીતે જ થાય છે. પણ જેનું ધન માત્ર કલ્પિત અને વખાણથી જ છે, તે કંઈ નથી; આવું વિચારી, એ શક્તિશાળી ગ્રાસન ઝડપથી ઊભો થયો. ગ્રાસન, દૃઢ નિશ્ચય સાથે, મોં બંધ કરી, સમયના દંડ જેવી, પર્વત સમ મોટી ગદા પકડી. રથમાં ઝડપથી આગળ વધ્યો, પણ યુદ્ધમાં અંતકાને મળી શક્યો નહીં; યમને યુદ્ધમાં મળતાં, ગ્રાસન એ ગદા ફેરવી. જોરથી, એ ભયાનક ગદા યમના મસ્તક તરફ ફેંકી; એ ઝળહળતી ગદા જોઈ, યમના આંખોમાં ભય છવાઈ ગયો.