દૈત્યોએ આશ્ચર્યથી “સાચું કહ્યું! સાચું કહ્યું!” એમ બોલ્યા, અને તારા શ્રેષ્ઠ પારીયાત્ર પર્વતની એક ઉત્તમ ગુફામાં ગયો. તે ગુફા સર્વ ઋતુઓના ફૂલો થી સુશોભિત હતી, વિવિધ ઔષધિઓના પ્રકાશથી ઉજવાતી, અનેક ખનિજોથી ભરેલી ઝરણાઓ, અને અનેક પ્રકારની ગુફાઓ તથા નિવાસસ્થાનો થી ઓતપ્રોત હતી. ચારેય બાજુએ ઘન ઘાટ જંગલોથી છુપાયેલી, આશ્ચર્યજનક કલ્પવૃક્ષોથી છાયાયુક્ત, અસંખ્ય પ્રકારના પક્ષીઓના ઝુંડોથી જીવંત હતી. તે ગુફામાં અનેક ઝરણાઓ અને વિવિધ જળાશયો હતા. તારા એ ત્યાં પહોંચીને મહાન તપ શરૂ કર્યું. તેણે ઉપવાસ કર્યો, પાંચ પ્રકારની તપશ્ચર્યાઓ કરી, પાન અને પાણી પર જીવતો રહ્યો; હજારો વર્ષો સુધી એ આ તપશ્ચર્યા ચાલુ રાખી. પછી, રોજ રોજ પોતાનાં શરીરમાંથી માંસ કાપીને અગ્નિમાં અર્પણ કરતો રહ્યો; આ રીતે તે સંપૂર્ણ માંસવિહીન બની ગયો. જ્યારે તે માંસવિહીન થયો અને તપશક્તિ એકત્ર કરી, ત્યારે સર્વ જીવો એના તેજથી પ્રભાસિત થયા. બધા દેવતાઓ એના તપથી વિખોડી ગયા, અને બ્રહ્મા તો અત્યંત પ્રસન્ન થયા. તારા ને વરદાન આપવા માટે, બ્રહ્મા દેવલોકમાંથી આવ્યા; પર્વતરાજની ગુફામાં તારા ને જોઈને, બ્રહ્મા એ મીઠા શબ્દોમાં કહ્યું: “પોત્ર, તું હવે તપશ્ચર્યા પૂરતી કરી; હવે તારા માટે કશું અપ્રાપ્ય નથી. તારા મનમાં જે ઉદ્ભવ્યું છે, એ ઉત્તમ વરદાન માંગ.” એ રીતે સંબોધિત થયાં પછી, તારા દૈત્યે, બ્રહ્માને નમન કરીને, હાથ જોડીને, વિનમ્રતાપૂર્વક કહ્યું: “હે સ્વયંભૂ ભગવાન, તમે દેવોના હૃદય અને સર્વ જીવોના કર્મ જાણો છો; લોકો સામાન્ય રીતે પુરસ્કાર કે બદલો માટે વિજયની ઇચ્છા રાખે છે. જન્મ અને ધર્મથી અમારો અમર દેવો સાથે વૈર છે; દૈત્યોએ ધર્મ છોડીને દેવો દ્વારા વિનાશ પામ્યો છે. મારા મનમાં છે કે હું દૈત્યોની મુક્તિ કરું.” “મને સર્વ જીવો અને પ્રબળ શસ્ત્રોથી અજેયતા પ્રાપ્ત થાય—આ સર્વોચ્ચ વરદાન મારા હૃદયમાં સ્થિર છે. ભગવાન, મને એ વરદાન આપો; બીજું કશું મને ગમતું નથી.” ત્યારે બ્રહ્મા એ કહ્યું: “મૃત્યુ વિના, embodied beings રહી શકે નહીં, હે શ્રેષ્ઠ દૈત્ય; તેથી, મૃત્યુ સિવાય બીજું વરદાન માંગ, કેમ કે તું મૃત્યુથી ડરતો નથી.” પછી, તારા દૈત્યે, ગર્વથી મોહિત થઈ, વિચાર કર્યો અને વિનંતી કરી—મારે મૃત્યુ માત્ર બાળક તરીકે જન્મ્યા પછી સાત દિવસ પછી જ આવે. બ્રહ્મા એ મનમાં ઇચ્છેલું વરદાન આપી, સ્વર્ગમાં પરત ગયા, અને દૈત્ય પોતાનાં નિવાસ સ્થાન પર પાછો ગયો. જ્યારે તારા એ તપ પૂર્ણ કર્યું, ત્યારે દૈત્યોના સ્વામીગણો એના આસપાસ ભેગા થયા, જેમ દેવો ઈન્દ્રની આસપાસ સ્વર્ગમાં ભેગા થાય છે. તારા, દૈત્યોના આનંદ, મહાન સત્તા ધરાવતો, રાજસિંહાસન પર બેઠો; ઋતુઓ સ્વયં રૂપ ધારણ કરી, પોતાના ગુણોથી ઉજવાઈ. સર્વ લોકપાલો એના સહાયક બની ગયા; સૌંદર્ય, તેજ, ધૈર્ય, બુદ્ધિ અને વિભૂતિ એ દાનવની રક્ષા કરતા. તારા આસપાસ સૌ ગુણોથી સજ્જ, દોષ રહિત, એનું શરીર સુગંધિત અલોઇથી મલયેલું, માથે મહાન મુકુટ, અંગોમાં સુંદર કંકણ, મહાન સિંહાસન પર બેઠો, શ્રેષ્ઠ અપ્સરાઓ સતત પંખા પાંખતી, ક્યારેય અટકતી નહીં. ચંદ્ર અને સૂર્ય એના માર્ગમાં દીવો, પવન પંખો, યમ એના આગળ-આગળ ચાલતો. સમય પસાર થયો, અને તારા, અનેક વરદાનના ગર્વથી ભરેલો, દૈત્ય મંત્રીઓ સાથે બોલ્યો: “મારા રાજ્યનો શું અર્થ, જો હું સ્વર્ગ જીતું નહીં? દેવો સાથે દુશ્મનાઈ પૂરી કરી, સ્વર્ગ જીત્યા વિના, મારું હૃદય શાંતિ પામે કેવી રીતે? આજે પણ અમર દેવો યજ્ઞના ફળ ભોગવે છે; વિષ્ણુ પોતાની વિભૂતિ છોડતો નથી, મોહથી મુક્ત છે.” “દેવોની પ્રિય સ્ત્રીઓ, સ્વર્ગની નારીઓ, કમળ હાથે, દ્રાક્ષ પીને, રમણીઓ અને બગીચામાં રમતા, દેવોને સૌંદર્યથી કષ્ટ આપે છે. જે પુરુષે જન્મ મેળવી, શૌર્ય માટે પ્રયત્ન ન કરે, એનો જન્મ વ્યર્થ છે; જન્મ જ ન થયો હોય, એ પણ એથી શ્રેષ્ઠ છે.” “જે પોતાના માતા-પિતાની ઈચ્છા પૂરી નથી કરતો, કુટુંબીઓના દુ:ખ દૂર નથી કરતો, ચંદ્ર જેટલી પવિત્ર ખ્યાતિ નથી મેળવે—એવો માણસ, જન્મ્યા છતાં, મારા દૃષ્ટિએ મૃત સમાન છે.” “અત્યારે જ, મારા માટે આઠ ચકરાવાળું વિજય રથ તૈયાર કરો, અમર દેવોના મુખ્ય પર વિજય માટે, ત્રણ લોકની સંપત્તિ હાંસલ કરવા; મારી અજેય દૈત્ય સેના, સોનાના કપડાથી શોભિત ધ્વજ, મોતીની જાળથી ઢંકાયેલું છત્રી તૈયાર કરો.” તારા ના આ શબ્દો સાંભળીને, દૈત્ય Grasana, દૈત્ય રાજાની સેના-પતિ, જે રીતે આજ્ઞા મળી, એ રીતે જ કર્યું—દૈત્ય સેના ભેગી કરી. ઊંડા નગારા વગાડીને, Grasana એ દૈત્યોને ઝડપથી બોલાવ્યા; આઠ ચકરાવાળું રથ, હજાર ઘોડાઓથી ખેંચાતું, સફેદ વસ્ત્રોમાં સજ્જ, ચાર યોજન જેટલું પહોળું, વિવિધ વિલાસગૃહોથી ભરેલું, ગીત અને સંગીતથી મોહક. તે ઇન્દ્રના દૈવ રથ જેવું હતું; દસ કરોડ દૈત્ય, પ્રખર શૌર્ય ધરાવતા, ભેગા થયા. તેમાં મુખ્ય હતા—જંભા, પછી કુજંભા, મહિષ, કુંજરા, મેઘા, કાલનેમી, નિમી; પછી મથના, જંભકા, શુંભા—આ દસ દૈત્ય સ્વામી, અને અનેક અન્ય, જે પૃથ્વી હલાવી શકે. આ દૈત્ય સ્વામી પર્વત જેવું કાયાં, પ્રચંડ શક્તિ ધરાવતા, અનેક શસ્ત્રો અને આયુધોમાં નિપુણ હતા. તારા નો ધ્વજ ભયજનક, સોનાથી શોભિત; Grasana, દુશ્મનનો વિનાશક, સેના-પતિ, મકર દૈત્ય ચિહ્ન સાથે. જંભા નો ધ્વજ લોખંડના દૈત્ય મુખથી શોભિત; કુજંભા નો ધ્વજ ડંખ Swinging પછડવાળું ગધેડું દર્શાવતો.