આ સમયે, અસ્માનને ભક્ષી નાખવા અને પૃથ્વીને લૂંટી લેવાની જેમ, સર્પો પોતાના મોઢામાંથી ઉગ્ર શ્વાસ છોડતા હતા. આત્મ-જન્મા અને કપાર્દિન દ્વારા પ્રેરિત, તેજસ્વી ઘોડા વિનાશના સમયે પવનની જેમ આગળ વધતા હતા. ઊંચી ધ્વજની રચના થતાં, નંદી બળ, શિવની ઇચ્છાથી, શ્રેષ્ઠ ધ્વજ-દંડ પર સ્થાન પામ્યા. દિવ્ય ભારગવ અને અંગિરસ, સૂર્ય જેવું તેજ ધરાવતા અને દંડ ધારણ કરતા, રુદ્રની કૃપા મેળવવાની ઇચ્છાથી રથના ચકરોની રક્ષા કરતા હતા. આશીષિત શેષ, અનંત અને શત્રુઓના વિનાશક, બાણ ધારણ કરીને, બ્રહ્માના રથ અને શય્યાની રક્ષા કરતા હતા. યમ પોતાનો ભયંકર ભેંસ ઝડપથી ચઢ્યા; ધનના સ્વામી પોતાના સર્પ પર; અને દેવોના સ્વામી પોતાના હાથી પર ચઢ્યા. ગુહા, વરદાન આપનાર, કિનારાની જેમ ગાતા અને શત ચંદ્ર જેવી તેજ ધરાવતી મોર પર ચઢી, પોતાના પિતાના રથ પર યુક્ત થઈને સ્થિર થયા. આશીષિત નંદેશ્વર, તેજસ્વી અને ત્રિશૂલ ધારણ કરતા, પાછળ અને બાજુએ, જગતના વિનાશકની જેમ ઊભા રહ્યા. પ્રમથગણો, અગ્નિના રંગમાં ઝળહળતા અને ભડકતી જ્વાળાની જેમ અચળ, શર્વના રથને મહાસાગરમાં મગરની જેમ અનુસરી રહ્યા હતા. ભૃગુ, ભરદ્વાજ, વશિષ્ઠ, ગૌતમ, ક્રતુ, પુલસ્ત્ય, પુલહ, તપોધન, મરીચિ, અત્રી, આશીષિત અંગિરસ, પરાશર, અગસ્ત્ય તથા અન્ય મહાન ઋષિઓ હાજર હતા. તેઓ હરાને, અપરાજિત અને અજન્મા, વિશેષ શબ્દો અને અદ્ભુત આભૂષણોથી સ્તુતિ કરતા હતા; ત્રિપુરા પર રથ, સોનાથી શોભાયમાન, પર્વતની જેમ, પંખદાર પર્વતની જેમ આકાશમાં ચાલતા હતા. મકર, વ્હેલ અને વિશાળ માછલીઓથી ઘેરાયેલો, તેજસ્વી રથ અતિ તેજથી આગળ વધતો, વિનાશના સમયે ઉઠતા મહાસાગર જેવો, વિજળીથી ઝપટાયેલા ગર્જનાદી વાદળોની જેમ ધ્વનિ સાથે આગળ વધતો હતો. જ્યારે એ રથ જગત દ્વારા પૂજાય રહ્યો હતો, અને દેવ એ પર ઊભા હતા, પ્રમથગણો ઉગ્ર ગર્જના કરતા, અને લોકો 'શાબાશ!' કહીને પ્રશંસા કરતા. ભગવાનની અવાજ, મહા બળની બલેહકાર, વિજયી બ્રાહ્મણો, અને ઘોડાઓની અડસડ, આકાશમાં ધ્વનિ વ્યાપી ગઈ. ત્યારે, યુદ્ધભૂમિમાંથી, ચંદ્ર જેવી તેજ ધરાવતાં, દેવ ઋષિ નારદ ઝડપથી ત્રિપુરા શહેરમાં આવી પહોંચ્યા. નિશ્ચિતપણે, ત્રિપુરાના દૈત્યોમાં અશુભ ચિહ્નો દેખાયા, અને ત્યાં, આશીષિત, તપસ્વી નારદ પ્રગટ થયા. બધા દાનવો, વાદળ જેવી જાગૃતતા સાથે, નારદને આવ્યા જોઈ, તેમનું સન્માન કરતા, સન્માનના શબ્દો બોલ્યા. દૈત્યોના નેતાઓએ નારદને અર્જ્ય, પાદ્ય અને મધમિશ્રિત પાણીથી સન્માન આપ્યું, જેમ ઇન્દ્ર બ્રહ્માને સન્માન આપે. નારદ, પૂજનીય, તેમની શ્રદ્ધા સ્વીકારીને, તપસ્વી હોવા છતાં, સુંદર સુવર્ણાસન પર આરામથી બેઠા. જ્યારે નારદ, નારદમાંથી જન્મેલા, આરામથી બેઠા, ત્યારે દાનવોના નેતા માયા, દાનવો સાથે, યોગ્ય રીતે બેઠા. માયાએ, નારદને બેઠેલા જોઈ, પ્રસન્ન થઈ, રોમાંચિત થઈ, ગાઢ દૃષ્ટિથી, ખુશ થઈને, કહ્યું: "હે નારદ, અમારા શહેરમાં આવા અશુભ ચિહ્નો કેમ દેખાય છે, જે અન્ય ક્યાંય જોવા મળતા નથી? તમે જાણો છો શું થઈ રહ્યું છે. ભયજનક સપના દેખાય છે, ધ્વજ તૂટી જાય છે, અને પવન વિના જ પતાકા જમીન પર પડી જાય છે. મિનારો, ધ્વજ અને દ્વાર, નૃત્ય કરે છે, અને અવાજો 'હિંસા, હિંસા' કહે છે—શહેરમાં આવા ભયંકર ધ્વનિ સંભળાય છે. હે નારદ, હું ઇન્દ્ર સહિત દેવોથી પણ ડરતો નથી, સિવાય એક વરદાન આપનાર, સ્થાણુ, હરાથી, જે ભક્તોને સુરક્ષા આપે છે. હે આશીષિત, તમને અશુભ ચિહ્નોમાં કંઈ અજાણ નથી; તમે સત્યમાં ભૂત અને ભવિષ્ય જાણો છો. તેથી, હે શ્રેષ્ઠ ઋષિ, આ અશુભ ચિહ્નોથી ઉદભવતા ભયનું કારણ કહો, કેમ કે હું તમારી શરણમાં આવ્યો છું, નારદ." માયા દ્વારા આમ પૂછાતા, નારદ, કપટથી મુક્ત, ઉત્તર આપ્યો: "સાંભળો, હે દાનવો, અશુભ ચિહ્નો કેવી રીતે ઉદભવે છે; 'ધૃ' એટલે 'ધરવું', અને મહાનતામાં તેને 'ધર્મ' કહેવામાં આવે છે; મહાનતાથી, ધર્મનું એવું પરિભાષા છે. એ ધર્મ, જે ઇચ્છિત પરિણામ આપે છે, તે શિક્ષક દ્વારા શિખવાય છે; બીજું, જે અનિચ્છિત પરિણામ આપે છે, તે શિક્ષક દ્વારા શિખવાતું નથી. જો કોઈ પથ છોડે અને ખોટી દિશામાં જાય, અથવા પથથી વિમુખ થાય, તો તેનું વિનાશ નિશ્ચિત છે—એવું વેદજ્ઞો કહે છે. તમે, અધર્મના રથ પર ચઢી, આ મદમસ્ત દાનવો સાથે, દેવોના વિરોધમાં, તેમનાં દુશ્મનોને મદદ કરી, કાર્ય કરો છો. તેથી, આવા અને અન્ય અશુભ ચિહ્નો દેખાય છે, જે દાનવોના વિનાશનું સંકેત આપે છે. રુદ્ર, મહાન વિશ્વોથી બનેલા રથ પર ચઢી, ત્રિપુરા, માયા અને તમારે સહિત દાનવોના વિનાશ માટે આવી રહ્યા છે. તેથી, હંમેશા મહાન ભગવાનની શરણ લો; તમે તમારા પુત્ર અને દાનવો સાથે વિદાય લેશો, હે માનદા. આ રીતે, દાનવો પર આવતી મહાન ભયની જાહેરાત કરીને, નારદ ભગવાનના નિવાસસ્થાન પર પાછા ફર્યા. જ્યારે નારદ ઋષિ વિદાય થયા, ત્યારે દાનવોના નેતા માયાએ, દાનવોને, તેમનું શૌર્ય માનતા, કહ્યું: "તમે વીર છો, તમારે પુત્રો છે, તમારે કર્મ પૂર્ણ કર્યા છે, હે દાનવો; દેવો સાથે મળીને યુદ્ધ કરો, અને અમને કોઈ ભય નથી. વિજય પામી, આપણે બધા અમર સભાના સભ્ય બનીશું; અને દેવો તથા ઇન્દ્રને સંહાર્યા પછી, આપણે આસુરો વિશ્વનો આનંદ માણીશું. તેથી, મિનારોમાં, હથિયારો હાથમાં લઈને, દૃઢ ઊભા રહો; ચેતન, યુદ્ધ માટે તૈયાર, હથિયારો ઊંચા રાખો.