પર્વતની એ સુંદર ઝરણા પાસે, એક સુંદર સ્ત્રી, થાકેલી, પોતાના પ્રિયજનને હળવાં મારતા દેખાઈ હતી. તેનું દેહ શોભાયમાન, સ્તન ઉછળતા, અને શ્વાસ સાથે નૃત્ય કરતા, તે અતિરમણિય લાગતી હતી. પાણીમાં રમતાં રમતાં તેના વાળ ખેંચાયા હતા, અને તેના ચહેરા પર વાળની ગાંઠો પડેલી હતી; તે કમળની જેમ ચમકતી હતી, જેની આસપાસ મધમાખીઓ મંડરાય છે. કમળની વાડીમાં, પોતાની આંખ જેવી ફૂલોથી ઢંકાયેલી એક સ્ત્રી, લાંબા સમય સુધી છુપાયેલી રહી, અને આખરે તેના પ્રેમી દ્વારા શોધાઈ. ઠંડકથી સ્નાન કર્યા બાદ, એક સ્ત્રીએ ઉત્સાહપૂર્વક વાત કરી અને પોતાના પ્રેમીને આલિંગન કરી, પોતાનું મનમાં રહેલું ઇચ્છિત સુખ પ્રાપ્ત કર્યું. સુંદર, ભીંજાયેલા કપડાં પહેરી, જે તેના અંગો પર ચોટાયેલા હતા, અને તેજસ્વી સ્મિત સાથે, એક સ્ત્રી ત્યાં હાજર લોકોમાં કામોત્તેજના જગાવી. પાણીમાં, પોતાના પ્રેમી દ્વારા ગરલાંડ પહેરાવવામાં આવી, અને જ્યારે તેની માળા તૂટીને પડી ગઈ, ત્યારે તે લાંબા સમય સુધી હસતી રહી. મિત્ર દ્વારા ઘૂંટણ પર ખંજવાળ કરાઈ, એક સ્ત્રી અચાનક ડરીને પોતાના પ્રેમી પાસે શરણ લઈ, ત્યાં લાંબા સમય સુધી રહી. બીજી, પોતાના વાળ પર પાણી ઉડાડીને પીઠ ભીંજવી, પથ્થર પર બેઠી હતી, અને તેના પતિએ તેને કામુક દ્રષ્ટિથી જોયા. માળાઓ ફાટેલી, સ્તન પર કેસર લાગેલું, જાણે પ્રેમલાસ્ય પછી, એ સરોવરનું પાણી તેજસ્વી લાગતું હતું. ત્યાં જ, જનાર્દન દેવ, દિવ્ય ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ દ્વારા સન્માનિત, સુંદર રીતે સ્નાન કર્યા બાદ દેખાયા. બીજી જગ્યાએ, રાજાએ વેલીમાં રહેલી સ્ત્રીઓને જોયા, જે પોતાના દેહને શણગારતી અને મન પોતાના પ્રેમી પર કેન્દ્રિત રાખતી હતી. એક સ્ત્રી, હાથમાં અરીસો લઈને વ્યસ્ત, દૂત દ્વારા પોતાના પ્રેમીનું સંદેશ સાંભળતી હતી અને વધુ તેજસ્વી દેખાતી હતી. અન્ય એક, દૂત દ્વારા ઉતાવળમાં, પ્રેમથી એટલી વ્યસ્ત હતી કે, પોતાની ભૂષણો ગોઠવતી વખતે તેને ખબર પણ ન પડી કે શું કરી રહી છે. વાદળી ઘાસના મેદાનમાં, સુગંધિત ફૂલોની ગાંઠોથી પવનમાં મંડરાવતી, એક સ્ત્રી મૈરિયા દ્રાક્ષ પાન કરતી દેખાઈ. એક સુંદર સ્ત્રી પોતે પોતાના પ્રેમીને પીણું પીવડાવતી હતી; બીજી, સુંદર રૂપવતી, પોતાના પ્રેમી દ્વારા હાથથી પીણું પીતી હતી. એક, નિલકમળથી શણગારેલા દૂધ પીવા પછી, આંખે રમૂજી નજર નાખી, પોતાના પ્રેમીને પૂછ્યું: "મારા કમળ, તું ક્યાં ગયો?" પ્રેમીએ કહ્યું: "તમે જ બંને પી લીધા," ત્યારે તે સ્ત્રી, સમજીને, નિર્દોષતાથી ખૂબ શરમાઈ. સુંદર ભમ્મરવાળી એક સ્ત્રી, પોતાના પ્રેમી દ્વારા આપવામાં આવેલ ખાસ સ્વાદવાળું પીણું પીતી, જે કામોત્તેજના વધારતું હતું. એ પાન-સભામાં, મહાન પુરુષે વિવિધ ગીતો સાંભળ્યા, જે તારવાળાં વાદ્યોના સંગમાં ગવાયાં. સાંજના સમયે, રાજા, એ સ્ત્રીઓ, અનેક વાદ્યો સાથે, દેવોના દેવ જનાર્દન સામે નૃત્ય કરતા. રાતનો એક પ્રહર પસાર થયા પછી, તેઓ ગુફાની બહારથી બહાર નીકળી, પોતાના પ્રેમીઓ સાથે, મહાન વૈભવથી શણગારેલી ગુફામાં રહેવા ગયા. એ ગુફા વિવિધ સુગંધિત વેલોથી ભરેલી, અનેક સુગંધોથી મહેકતી, વિવિધ અદ્ભુત શય્યાઓથી સુસજ્જ, અને ફૂલોની ઢગલીઓથી શોભતી હતી. આ રીતે, પર્વત પર અપ્સરાઓના લાસ્યને જોઈને, મહારાજે, મનથી કેશવને સમર્પિત કરીને તપસ્યા કરી. ત્યારપછી, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓના સમૂહે રાજા પાસે આવી કહ્યું: "હે શત્રુજિત, તમે સ્વર્ગ સમાન આ ભૂમિ પર આવ્યા છો." "અમે તમને મનની ઇચ્છિત વરદાન આપશું; તે લઈ, ઘરે જાઓ, અથવા ફરીથી અહીં રહેવા ઈચ્છો તો રહેવું." "તમને સર્વે અવિનાશી દૃષ્ટિ પ્રાપ્ત છે, અને આજે તમે પણ, મધુસૂદનના આશીર્વાદથી, વરદાન આપી શકો." આ રીતે, રાજા પુરુરવા એ કહ્યું: "તથાસ્તુ," અને એક મહિનો ત્યાં આનંદથી રહી, જનાર્દનને પૂજ્યા. રાજા ગંધર્વો અને અપ્સરાઓના હમેશા પ્રિય હતા; જનતાને રાજાનું લોભરહિત વર્તન ગમતું હતું. ફાગણના શુક્લપક્ષના અંતે, રાજા પુરુરવાએ સ્વપ્નમાં દેવોના દેવના શુભ વચન સાંભળ્યા: "આ રાત્રિપ્રહર પસાર થયા પછી, તમે અત્રિથી મળીશું; એ પછી, તમારું કાર્ય પૂર્ણ થશે." આ સ્વપ્ન જોઈ, રાજા, ઈન્દ્રની સમાન પરાક્રમ ધરાવતા, પ્રભાતે વિધિ અનુસાર સ્નાન કર્યું અને ઇન્દ્રિય નિયંત્રિત કરી. પોતાના કાર્ય પૂર્ણ કરીને અને જનાર્દનને મનપસંદ રીતે પૂજ્યા બાદ, રાજાએ અત્રિ ઋષિ, તપસ્યાનો ખજાનો, સામે જોઈ. ધર્મી રાજાએ દેવોના દેવના સ્વપ્ન વિશે અત્રિને કહ્યું; પછી તેણે દેવો દ્વારા કહેલા વચન સાંભળ્યા: "હે રાજા, વધુ વિચારવાની જરૂર નથી; જનાર્દન દેવના આશીર્વાદથી, તમે ઈચ્છિત ફળ પ્રાપ્ત કર્યું." રાજાએ દેવોને પૂજ્યા અને અગ્નિમાં હવન કર્યું; પછી, કેશવના વરદાનથી, સર્વ ઇચ્છાઓ પૂર્ણ કરી. એ આશ્રમના ઉત્તર તરફ, ત્રિપુરવિરોધી દ્વારા પાવન થયેલી, એક પર્વત છે, જે વિવિધ રત્નોથી શોભાયમાન અને કલ્પવૃક્ષોથી સુશોભિત છે. હિમાલયના મધ્યમાં, તેની પીઠ પર, કૈલાસ નામક પર્વત છે, જ્યાં યક્ષો સાથે કુંબેર વસે છે. અલકા નગરનો રાજા, અપ્સરાઓ દ્વારા અવિરોધિત, ત્યાં આનંદ કરે છે; કૈલાસના પાદમાં પવિત્ર, શુદ્ધ અને ઠંડું પાણી ઉગે છે. ત્યાં મંદોદક નામનું સરોવર છે, જેનું પાણી દૂધ અને દહીં જેવું છે; એમાંથી દિવ્ય અને શુભ માદાકિની નદી વહે છે. એના કિનારે, દિવ્ય નંદનવન છે, મોટું વન; કૈલાસના ઉત્તર-પૂર્વમાં, દિવ્ય સોગંધિક પર્વત સ્થિત છે.