મદ્રના રાજાએ તે પવિત્ર આશ્રમમાં પગ મૂક્યો, જ્યાં આસપાસનું દૃશ્ય અદભુત અને મનોહર હતું. ત્યાં કાંડા જેવી લતાઓ, કીચક બાંસ, કાંશ ઘાસ, ચંદ્રમાની જેમ ઝળહળતા કાંશ અને વનરાજીઓમાં ઝાડીઓ હતી. આનંદદાયિ કુશના ઝાડ, મનમોહક ઈખના વન અને દુર્લભ તથા શુભ કપાસના વૃક્ષોના સમૂહે સમગ્ર પ્રદેશને શોભિત કર્યો હતો. ત્યાં કેળાના ઝાડની સુંદર અને શ્રેષ્ઠ ઝૂંપડીઓ, પાચળ ઝાંખા-ઝાંખા ઘાસથી આભૂષિત, زمرد જેવી લીલીછમ ધરતી, અને વિવિધ પ્રકારના સુગંધિત પુષ્પો—ઈરા, કુંકુમ, તગર, અતિવિષ, માંસી, ગ્રંથિકા અને સુગંધિત સુરાગદ—સર્વત્ર ફેલાઈ હતી. સુવર્ણ રંગના પુષ્પો, અન્ય જમીન પર ઉગતા ફૂલો, જાંબિરા, જમીન પરની ઘાસ, સરોવર અને તોતા પણ ત્યાં જોવા મળતા. આ ઉપરાંત, આદુ, અજમોદા, કુબેરક, પ્રિયાળ, જળમાં ઉગતા છોડ અને અનેક રંગીન, સુગંધિત લતાવૃક્ષો પણ જોવા મળતા. કેટલીક લતાવૃક્ષો ઉગતા સૂર્યના રંગ જેવી, સૂર્ય અને ચંદ્રની તેજસ્વિતા જેવી, સુવર્ણવર્ણ અને અલસીના ફૂલો જેવી ઝળહળતી હતી. કેટલીક લતાવૃક્ષો શુકના પાંદડાં જેવી, વિવિધ જમીન પરની પાંદડીઓથી શોભિત, પાંચ રંગ અને અનેક રંગોની છટાથી અલંકૃત હતી. ત્યાં કમળો, દર્શકને આનંદ આપતા, ચાંદની જેવી કુમુદિ, અગ્નિની જિહ્વા જેવી આકારવાળી ફૂલો અને શુભ હસ્તી-મુખી કમળો પણ હતાં. નીલકમળ, કાલ્હાર ફૂલો, ગુંજ, અટક, કેસરુ છોડ, શ્રિંગાટક વનરાજી, મૃણાલના ડાંઠા, કરટ ફળ અને રૂપાળી કમળો પણ જોવા મળતા. જળ અને જમીનના મૂળ, ફળ અને વિશેષ પુષ્પો, અને વિવિધ પ્રકારના નીવાર ધાન્ય, જે યતિઓ માટે ભોજનરૂપ હતા, સર્વત્ર ઉપલબ્ધ હતાં. ત્યાં એક પણ અનાજ, પાક, શાકભાજી, ફળ, મૂળ, કંદ કે ફૂલ એવો ન હતો કે જે ત્યાં ન મળે. દેવલોકના નાગોમાં જે પણ દૈવી પેદાશ થાય, માનવલોકમાં જે પણ ઉગે, જળાશય કે વનમાંથી જે પણ મળે—કશુંય અહિં અપ્રાપ્ત ન હતું. દરેક વૃક્ષે હંમેશાં ઋતુ પ્રમાણે પુષ્પ અને ફળ આપતાં, ક્યારેય કુમળાતા નહોતાં. મદ્રના રાજાએ પોતાના તપના પ્રભાવથી આ દૃશ્ય જોયું. તેણે ત્યાં અનેક પ્રકારના પક્ષીઓ જોયા—મોર, કમળ, કલવિંક, કોયલ. કાદંબક, હંસ, કયષ્ટી, ખંજરીટ, કુરરા, કાલકૂટ, ખટ્વાંગ પક્ષીઓ અને શિકારી પક્ષીઓ પણ હતાં. ગોક્ષ્વેડક, કુંભ, ધાર્તરાષ્ટ્ર, શુક, બક, ઘાતુક, ચક્રવાક, કટુક, ટિટ્ટિભ અને ભટ પક્ષીઓ પણ ત્યાં હતાં. પુત્રપ્રિય, લોહપ્રષ્ઠ, ગોચર્મ, ગિરિવર્તક, કબૂતર, કમલ, સારિકા અને જીવજીવિકા પક્ષીઓ પણ જોવા મળતા. લાવક, વર્તક, વાર્તાક, રક્તવર્ત્મ, પ્રભદ્રક, તાંબાના અને સોના જેવા શિરમુકુટવાળા, ઘરપક્ષી અને લાકડાના પક્ષીઓ પણ હતાં. કપિન્જલ, કલવિંક, કુંકુમમુકુટ, ભૃંગરાજ, શીરપાદ, ભૂલિંગ અને નવા ડિંડિમા પક્ષીઓ પણ હતાં. મનમોહક મંજુલિતક, દાત્યુહ, ભારદ્વાજ, ચષ અને અનેક પ્રકારના આનંદદાયક પક્ષીઓના ઝુંડ પણ હતાં. ત્યાં અનેક પ્રકારના માંસાહારી પ્રાણીઓ, હરણ અને વિશાળ હરણ, વાઘ, વાળાવાળા સિંહ, સિંહ, ચિત્તા, શરભ અને વાંદરો પણ હતાં. ઘણા રીંછ, તરસ, પૂંછવાળા વાંદરો, સસલ, કાદંબક પક્ષી, બિલાડી અને પવન જેટલી ઝડપી પ્રજાતિઓ પણ જોવા મળતી. ઉંદર, નેઓલ, શિયાળ, વૃક્ષોમાં આનંદ કરતા સિંહ, ઉન્મત્ત હાથી, મહિષ, જંગલી ગાય, વાછરડા, ઊંટ, હરણ, ગૌર અને ગધેડા પણ હતાં. માંદડા, ધોએડા, હરણ, શ્વાન, વાદળી રંગના પ્રાણી, વિશાળ સાપ અને ભયાનક પ્રાણીઓની માતાઓ પણ જોવા મળતી. દાંતવાળા વનદુક્કર, શરભ, બગલા, કાશમ્બર જેવા પક્ષીઓ, ભયાનક, હારધારી અને કાળી પૂંછવાળા દ્વારપક્ષીઓ પણ હતાં. દાંતવાળા પ્રાણી, ગેંડા, વનદુક્કર, ઘોડા, ખચ્ચર અને ગધેડા—આ બધાં, હે રાજા, સામાન્ય રીતે વિરોધી હોવા છતાં, અહીં પરસ્પર શાંતિથી રહેતા. આ પ્રાકૃતિક દુશ્મન પ્રાણીઓ એકબીજાને અહિં નુકસાન આપતા નહોતા; આ દ્રશ્ય જોઈને રાજાને ખૂબ જ આશ્ચર્ય થયું. એ પવિત્ર આશ્રમ પહેલાં અત્રિ ઋષિના નિવાસસ્થાન હતું. એમની કૃપાથી એ આશ્રમ તેજસ્વી અને ચર-અચર પ્રાણીઓથી પરિપૂર્ણ હતો; કુદરતી રીતે એકબીજાને નુકસાન કરનારા પ્રાણી પણ અહિં શાંતિથી રહેતા. ત્યાં સર્વ માંસાહારી પ્રાણી દૂધ અને ફળથી જ જીવન નિર્વાહ કરતા; એ અતિ મહાત્મા અત્રિએ એમને આવું રચ્યા હતું. પર્વતના ઢોળાવ અને ખીણોમાં રાજા પોતે રહેતો; એ પથ્થરોમાંથી દૈવી દૂધ નીકળતું, જે અમૃત જેવું મીઠું અને કાંટાવિહિન હતું. ક્યારેક મહિષ, ક્યારેક બકરાં સર્વત્ર દેખાતા; પથ્થરો દૂધથી, ક્યાંક દહીંથી ભરેલા હતાં. આ સર્વ દૃશ્ય જોઈને ભૂપતિને પરમ આનંદ પ્રાપ્ત થયો; ત્યાં દૈવી સરોવરો અને શુદ્ધ જળવાળી નદીઓ પણ હતાં. કેટલાક નાળા ગરમ, કેટલાક ઠંડા—વિવિધ સ્થળે વહેતા; પર્વતની ગુફાઓ દરેક પગલે આનંદદાયિ હતી. પાંચ યોજન સુધી કોઈ હિમવર્ષા નહોતી; એ સુંદર શિખર હિમથી મુક્ત હતું. ત્યાં, હે રાજા, પર્વતપતિનું એક ધવળ શિખર હતું, જ્યાં વાદળો હંમેશા એકસાથે હિમવર્ષા કરતા. બીજું શિખર હતું, જ્યાં વાદળો હંમેશા વરસાદ વરસાવતા અને ઉત્તમ શિખર પર પથ્થરો વરસતા. એ આશ્રમ અત્યંત મોહક હતો, જ્યાં ઈચ્છા પૂર્ણ કરતી નદીઓ વહેતી, વૃક્ષોના ફળ હંમેશાં પુષ્કળ અને દેવતાઓ માટે યોગ્ય હતાં. મધમાખીઓ, દૈવી સ્ત્રીઓ હંમેશાં ત્યાં હાજર રહેતી અને તેની કીર્તિ ગાતી; તે પર્વતની જેમ સર્વ પાપોનો નાશ કરતો. ત્યાં વાંદરો સ્થાન સ્થાને રમતા, હે મનુષ્યાધિપતિ; ચાંદ્રકલા જેવી ઝળહળતી હિમની ઢગલીઓ બનાવાતી.