કાવ્યને દુઃખી, પણ પોતાની સ્વરૂપમાં અડગ, ધ્યાનમાં લીન, શક્તિથી નબળા છતાં તેજસ્વી જોઈને, તેણીએ પોતાના પિતા આપેલા નિર્દેશ અનુસાર કાવ્ય માટે જે કરવું હતું તે કર્યું. તેણે મીઠા અને આનંદદાયક શબ્દોમાં તેની પ્રશંસા કરી, યોગ્ય સમયે તેને દયાળુ સેવા આપી—નરમ મસાજ, શરીર માટે આરામદાયક વ્યવસ્થા, અને તેના વ્રતને અનુરૂપ ઉપચાર. આ રીતે, વર્ષો સુધી તેણે શ્રદ્ધાપૂર્વક કાવ્યની સેવા કરી. જ્યારે ધૂમ્રવ્રતનું ભયાનક વ્રત હજાર વર્ષ પછી પૂર્ણ થયું, ત્યારે પ્રસન્ન થયેલા કાવ્યએ તેણીને મનગમતો વર્દાન માંગવા કહ્યું. કાવ્યએ કહ્યું—આ વ્રત માત્ર તું એકલાએ જ કર્યું છે, બીજાએ નહીં. તારી તપશ્ચર્યાથી, જ્ઞાનથી, શિક્ષાથી, શક્તિથી અને ઊર્જાથી તું સર્વ દેવતાઓને અતિક્રમ કરશે. બ્રાહ્મણ, ભૃગુપુત્ર! તું જે ઇચ્છે છે, તે બધું તને પ્રાપ્ત થશે. પણ એ ગુપ્ત રાખવાનું—કોઈને જણાવવાનું નહીં. આમ, તું સર્વ પર શ્રેષ્ઠ બનશે, દ્વિજશ્રેષ્ઠ! આ રીતે ભગવન ભવએ ભાર્ગવને આ વર્દાનો લાભ આપ્યો, અને ફરીથી તેને પ્રજાપતિપદ, ધનની અધિકારિતા અને અજયતા પણ આપી. આ સર્વ વર્દાનો લાભ મળતાં કાવ્ય આનંદથી ભરાઈ ગયા. આનંદમાં તેઓ મહેશ્વર—નીલલોહિત ભગવાન—નું પારાયણ કરીને, એક બાજુ ઊભા રહીને દેવતાનું સ્તુતિગાન કરવા લાગ્યા. કાવ્યે કહ્યું: શ્રી શિતિકંઠ, યુવાન તેજસ્વી, ચાટનાર, કાવ્યમુનિ, સંવત્સર, સોમનાથને નમન. જટાધારી, ઉગ્ર, પીળાં આંખવાળા, વર્દાનદાતા, યશસ્વી, પાવન, દેવાદિદેવ, ઝડપી—તમને વંદન. મુખોટાવાળા, સુંદરમુખ, અનેકરૂપ, સર્જક, ધનરૂપ બીજવાળા, રુદ્ર, તપસ્વી, વિવિધવસ્ત્રધારી—તમને વંદન. નાના, ખુલ્લા વાળવાળા, સેનાપતિ, લાલ, ઋષિ, રાજવૃક્ષ, સર્પપ્રિય—તમને વંદન. હજારો માથાવાળા, હજારો આંખવાળા, દયાળુ, વર્દાનદાતા, શુભાકાર, શ્વેત, પુરુષ—તમને વંદન. પર્વતપતિ, સૂર્ય, બળવાન, ઘૃતપાન, તૃપ્ત, સુસજ્જ, ધનુષધારી, ભાર્ગવ—તમને વંદન. ખડગધારી, તારક, સુંદર આંખવાળા, યતિ, તાંબાં રંગના, ભયાનક, ઉગ્ર, શુભ—તમને વંદન. મહાદેવ, શર્વ, સર્વરૂપ, શુભ, સુવર્ણ, શ્રેષ્ઠ, પ્રાચીન, મધ્યસ્થ—તમને વંદન. ગૃહપતિ, પિનાકધારી, મુક્તિદાતા, એકાંત, મૃગયુ, કુશળ, સ્થિર, ભયાનક—તમને વંદન. અનેક આંખવાળા, ધારક, ત્રિનેત્રધારી, ખપાળધારી, પરાક્રમી, મૃત્યુ, ત્રિનેત્રી—તમને વંદન. પીળાં, ચિતરેલા, લાલભૂરા, લાલ, પિનાકધારી, ઝડપી, વિવિધ, લાલ—તમને વંદન. ડમરુ, એકપદ, અજ, જ્ઞાનદાતા, વનવાસી, ગૃહસ્થ, તપસ્વી, બ્રહ્મચારી—તમને વંદન. સાંખ્ય, યોગ, સર્વવ્યાપી, દીક્ષિત, અનાહત, શર્વ, શુભપતિ, યમ—તમને વંદન. નિયામક, વિદ્વાન, બ્રાહ્મણશ્રેષ્ઠ, મહર્ષિ, ચતુષ્પાદ, શુદ્ધ, રક્ષક, ઝડપી—તમને વંદન. જટાવાળા, ઉગ્ર, દંતવાળા, વિશ્વસર્જક, તેજસ્વી, ખ્યાત, જ્વલંત, જ્ઞાની—તમને વંદન. ક્રૂર, અવિચલ, ભયાનક, શુભ, સૌમ્ય, મુખ્ય, ધર્મી, પુણ્યશાળી—તમને વંદન. અજય, અમર, શાશ્વત, અનાદિ, નિરંતર, વિશિષ્ટ, ભારતસાક્ષી—તમને વંદન. રક્ષક, ધૈર્યવાન, સત્યનિષ્ઠ, અમર, કર્તા, પરશુધારી, ત્રિશૂલધારી, દિવ્યદૃષ્ટિ—તમને વંદન. સોમપાન, હવિર્દાતા, ધૂમ્ર અને તાપગ્રાહી, શુદ્ધ, વસ્રધારી, તત્કાળ જન્મેલા, મૃત્યુ—તમને વંદન. માંસભક્ષક, સર્વવ્યાપી, મેઘ, વીજ, વિલીન, શ્રેષ્ઠ, પરિપૂર્ણ, તારકેશ—તમને વંદન. ત્રિપુરવિનાશક, તીર્થ, વક્ર, લોમશ, તીક્ષ્ણાયુધ, વ્યાખ્યાતા, નિપુણ, પુલસ્ત્ય—તમને વંદન. તેજસ્વી, ઉગ્ર, પુષ્કળ, વૃષભ, વ્રતધારી, યુક્ત, શુદ્ધ, ઉર્દ્વરેતસ—તમને વંદન. અસુરવિનાશક, શ્વાનવિનાશક, મૃત્યુવિનાશક, યજ્ઞયોગ્ય, જ્વલંત, વિદ્વાન, અગ્નિ, નિર્મલ—તમને વંદન. અસુરવિનાશક, પશુવિનાશક, વિઘ્નહર્તા, શ્વાસ, વિહારી, મહાન, સાગર, દુર્લંઘ્ય—તમને વંદન. કૃષ્ણ, વિજયી, લોકપતિ, નિર્લેપ, વિધેય, સમસ્થિત—તમને વંદન. સુવર્ણબાહુ, સર્વવ્યાપી, મહાન, સુકર્મી, અપરાજિત, સ્વામી, સુદૃષ્ટિ—તમને વંદન. તીક્ષ્ણબાણધારી, અશ્વયુક્ત, શુભ, મુક્તિદાતા, પીળા, ભૂરા, મહાદેવ, વિદ્વાન—તમને વંદન. મહાકાય, તેજસ્વી, રોદનકારક, સાથી, દૃઢધનુષ, કવચધારી, સારથી, સેનાપતિ—તમને વંદન. ભૃગુપતિ, શુક્ર, ગુહાવાસી, સર્જક, અવિનાશી, શાંત, વિદ્વાન, વૃષભ—તમને વંદન. હે સર્વરૂપ ભગવાન, ચર્મવસ્ત્રધારી, પશુપતિ, ભૂતપતિ—તમને વંદન. ઓંકાર, ઋગ્વેદ, યજુર્વેદ, સામવેદ, સ્વાહા, સ્વધા, વષટ્સ્વરૂપ, મંત્રસ્વરૂપ—તમને વંદન. વિશ્વનિર્માતા, આધાર, કર્તા, દૃષ્ટિ-શ્રવણરૂપ, ભૂત-વર્તમાન-ભવિષ્યપતિ, કર્મસ્વરૂપ—તમને વંદન. આ રીતે કાવ્યે મહાદેવની મહિમા ગાઈ, તેમને હૃદયપૂર્વક વંદન કર્યું.