માઘવન, એટલે કે ઈન્દ્ર, સામે વિષ્ણુ સાથે એકત્ર થઈને, ભગવતીએ કહ્યું: “હવે હું તારી સામે, સર્વ જીવોની નજર સામે, મારી તપસ્વી શક્તિથી તને દહાવી દઈશ—મારી શક્તિ દેખાવા દો.” તેના પ્રભાવથી ઈન્દ્ર અને વિષ્ણુ બંને બંધાઈ ગયા. ત્યારે વિષ્ણુએ ઈન્દ્રને પૂછ્યું: “અમે બંને કેવી રીતે મુક્ત થઈ શકીશું?” ઈન્દ્રે જવાબ આપ્યો: “હે ભગવાન, એ દયાની પહેલાં જ તેને માર, હું તેની વિશેષ શક્તિથી અતિવ્યસ્ત છું—જલદી તેને માર, વિલંબ ન કર.” વિષ્ણુએ સ્ત્રીને મારવાનો કઠિન નિર્ણય જોઈ, વિચાર કર્યો અને આપત્તિ દૂર કરવા માટે પોતાનો ચક્ર ઉઠાવ્યો. ત્યારબાદ, ભય અને ઉતાવળથી ભરેલા વિષ્ણુએ, ભગવતીની ક્રૂર ઈચ્છા જાણીને, ક્રોધથી પોતાના શસ્ત્રથી તેનો શિર વિભાજિત કરી દીધો. આ સ્ત્રીહત્યા જોઈને, ઋષિભૃગુ—મુનિઓમાં શ્રેષ્ઠ—ક્રોધિત થયા. તેમણે વિષ્ણુને પત્નીહત્યા માટે શાપ આપ્યો: “તમે ધર્મ જાણતા હોવા છતાં, જેને મારવું યોગ્ય નથી, એવી સ્ત્રીને મારી છે. તેથી, અહીં તમે સાત વખત મનુષ્યોમાં જન્મ લેશો.” એ શાપથી, જ્યારે-જ્યારે ધર્મનો નાશ થાય, વિશ્વના કલ્યાણ માટે, વિષ્ણુ મનુષ્યોમાં જન્મ લે છે. ભૃગુએ વિષ્ણુ માટે મંત્રોચ્ચાર કર્યા, અને ઝડપથી ભગવતીનું શિર તેના શરીર સાથે જોડ્યું. તેમણે કહ્યું: “હે દેવી, તને વિષ્ણુએ માર્યું છે; હું તને પુનઃજીવિત કરીશ.” શિર જોડીને તેમણે કહ્યું: “તને જીવવું જોઈએ.” અને આગળ ઉમેર્યું: “જો મેં સાચો ધર્મ જાણ્યો અને અનુસર્યો છે, તો એ સત્યથી તું જીવ.” પછી, ઠંડા પાણી છાંટીને, “જીવ!” એમ કહ્યું. ભૃગુના શબ્દો અને કૃત્યથી, દેવી ફરી જીવતી થઈ. તેને જાણે ઊંઘમાંથી જાગી હોય એમ જોઈ, સર્વ જીવો દરેક દિશામાં “અતિ ઉત્તમ!” કહી ઉલ્લાસિત થયા. એ સમયે, દેવી ભૃગુ દ્વારા પુનઃસ્થાપિત થઈ, અને દેવોએ એ દૃશ્યને અચરજરૂપે જોયું. ભૃગુ, શાંતિથી, પોતાની પત્નીને જીવંત કરી, પણ ઈન્દ્રને કાવ્યના ભયથી શાંતિ ન મળી. તેથી, ઈન્દ્ર જાગૃત રહી, જયંતી સાથે વાત કરવા લાગ્યા. વિચારીને, દેવોના સ્વામી ઈન્દ્રે પોતાની પુત્રીને કહ્યું: “કાવ્ય (ભૃગુ) પોતાના શત્રુઓ સામે ભયંકર વ્રત કરે છે. એ કારણે, હે પુત્રી, હું ભૃગુના જ્ઞાનથી ખૂબ જ વ્યસ્ત અને ચિંતિત છું.” “તમે જાઓ, અને આનંદદાયી વ્યવહારથી, વિવિધ સ્નેહભરી સેવા દ્વારા, તેની થાક દૂર કરો, અને તેના મનને પ્રસન્ન કરો, અવિરત રીતે.” “કાવ્યને એવી રીતે સન્માન કરો કે, તે pleased થાય. તમે તેને આપી છે; મારા માટે સર્વ પ્રયાસ કરો.” પિતાના આ શબ્દો સ્વીકારી, જયંતી ભૃગુ જ્યાં કઠોર તપમાં લીન હતા, ત્યાં ગઈ. તેણે કાવ્યને ધૂમપાન કરતા, માથું નીચે રાખીને, યક્ષ દ્વારા પીડાતા, અને પાણીના પાત્રથી છાંટાતા જોઈ. એ રીતે પીડિત, પણ પોતાના સ્વરૂપમાં સ્થિર, ધ્યાનમાં લીન, કમજોર, પણ તેજમાં સ્થિત કાવ્યને જોઈ, તેણે પિતાના કહેવા મુજબ સેવા કરી. મીઠા શબ્દો, મધુર સ્તુતિ, યોગ્ય સમયે શરીર માટે હલકી મસાજ અને આરામ, અને વ્રત અનુસાર સેવા—જયંતીએ ઘણા વર્ષો સુધી કાવ્યની સેવા કરી. એક હજાર વર્ષ પછી, એ ભયંકર ધૂમ વ્રત પૂર્ણ થયું, અને pleased થયેલા કાવ્યએ જયંતીને મનપસંદ વરદાન આપ્યા. કાવ્યએ કહ્યું: “આ વ્રત માત્ર તમે જ પૂર્ણ કર્યું છે, બીજાએ નહીં. તેથી, તપ, જ્ઞાન, શાસ્ત્ર, અને શક્તિથી, અને તમારી ઉર્જાથી, તમે સર્વ દેવોથી શ્રેષ્ઠ બની જશો. જે પણ તમારો ઇચ્છિત છે, હે બ્રાહ્મણ, હે ભૃગુપુત્ર, તે બધું તને પ્રાપ્ત થશે.” “તે બધું તને પ્રાપ્ત થશે, અને એ કોઈને જણાવવું નહીં. હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ, તમે સર્વ ઉપર શ્રેષ્ઠ બની જશો.” આ વરદાન આપીને, ભવ (મહાદેવ)એ ભૃગુપુત્રને ફરીથી જીવોના સ્વામી, ધનની સ્વામી, અને અવિનાશીતા આપી. આ વરદાન પ્રાપ્ત કરીને, કાવ્ય આનંદથી ભરાયા, અને પ્રસન્ન થઈને, મહેશ્વર—નીલલાલ—ની સ્તુતિમાં એક દિવ્ય સ્તોત્ર ગાયન કર્યું. કાવ્યે મહાદેવને નમસ્કાર કર્યું: “શિતિકંઠ, યુવાન, તેજસ્વી, ચાટનાર, કાવ્યમુનિ, વર્ષ, સોમના સ્વામી—નમસ્કાર. જટાધારી, ભયંકર, પિંગળ આંખવાળા, વરદાતા, પૂજ્ય, પવિત્ર, દેવોના દેવ, ઝડપી—નમસ્કાર. પાગડીધારી, સુંદરમુખ, વિવિધ રૂપવાળા, સર્જનહાર, ધનની બીજ, રુદ્ર, તપસ્વી, રંગીન વસ્ત્રવાળા—નમસ્કાર. ટૂકડા વાળવાળા, ધૂળવાળાં, નાયક, લાલ, મુનિ, રાજવૃક્ષ, સાપપ્રિય—નમસ્કાર. હજારો માથા, હજારો આંખ, દયાળુ, વરદાતા, શુભરૂપ, સફેદ, માનવ—નમસ્કાર. પર્વતના સ્વામી, સૂર્ય, શક્તિશાળી, ઘીપાન કરનાર, સંતોષી, સુંદર વસ્ત્રધારી, ધનુષ્યધારી, ભૃગુ—નમસ્કાર. તલવારધારી, તારક, સુંદર આંખવાળા, તપસ્વી, તામ્રવર્ણ, ભયંકર, ઉગ્ર, શુભ—નમસ્કાર. મહાદેવ, શર્વ, સર્વરૂપ, શુભ, સુવર્ણ, શ્રેષ્ઠ, વૃદ્ધ, મધ્ય—નમસ્કાર. નિવાસી, પિનાકધારી, મુક્તિદાતા, એકાંત, મૃગશિકારી, કુશળ, સ્થિર, ભયંકર—નમસ્કાર. અનેક આંખવાળા, ધારક, ત્રણ આંખવાળા સ્વામી, કપાળધારી, પરાક્રમી, મૃત્યુ, ત્રણ આંખવાળા—નમસ્કાર. પિંગળ, ચિત્રી, લાલ, પિનાકધારી, ઝડપી, રંગીન, લાલ—નમસ્કાર. ઢોલ, એકપદ, અજ, જ્ઞાનદાતા, વનવાસી, ગૃહસ્થ, તપસ્વી, બ્રહ્મચારી—નમસ્કાર.” આ રીતે, કાવ્યે મહાદેવની ભવ્ય સ્તુતિ કરી, અને સર્વ દેવોએ એ દૃશ્યને અચરજ અને ભક્તિથી જોયું.