మార్కణ్డేయపురాణమ్

జాతాస్తే హ్యు పపద్యన్తే సత్త్వోద్రిక్తాః స్వతేజసః । సహస్రమన్యద్వక్షస్తో మిథునానాం ససర్జ హ॥౪౯.

అలా పుట్టినవారు ఎక్కువ సత్త్వగుణంతో, తమ స్వంత తేజస్సుతో వెలిగిపోయారు. తరువాత ఆయన తన ఛాతి నుండి మరో వెయ్యి జంటలను సృష్టించాడు.

తే సర్వే రజసోద్రిక్తాః శుష్మిణశ్చాప్యమర్షిణః । ససర్జాన్యతే సహస్రన్తు ద్వన్ద్వానామూరుతః పునః॥౪౯.

వారు అందరూ రాజోగుణంతో, శక్తివంతులుగా, సహించని స్వభావంతో ఉన్నారు. తరువాత ఆయన తన తొడల నుండి మరో వెయ్యి జంటలను సృష్టించాడు.

రజస్తమోభ్యాముద్రిక్తా ఈహాశీలాస్తు తే స్మృతాః । పద్భ్యాం సహస్రమన్యచ్చ మిథునానాం ససర్జ హ॥౪౯.

వారు రాజోగుణం, తమోగుణం రెండింటి ప్రభావంతో, కోరికలు ఎక్కువగా ఉన్నవారిగా గుర్తించబడ్డారు. తరువాత ఆయన తన కాలుల నుండి మరో వెయ్యి జంటలను సృష్టించాడు.

ఉద్రిక్తాస్తమసా సర్వే నిః శ్రీకా హ్యల్పచేతసః । తతః సంహర్షమాణాస్తే ద్వన్ద్వోత్పన్నాస్తు ప్రాణినః॥౪౯.

వారు అందరూ తమోగుణంతో, ఐశ్వర్యం లేకుండా, తక్కువ బుద్ధితో ఉన్నారు. తరువాత వారు ఉల్లాసంగా ఉండగా, జంటలుగా ప్రాణులు పుట్టాయి.

అన్యోన్యహృర్చ్ఛ్యావిష్టా మైథునాయోపచక్రముః । తతః ప్రభృతి కల్పేఽస్మిన్ మిథునానాం హి సమ్భవః॥౪౯.

వారు పరస్పర ఆకర్షణతో కూడి, సంయోగానికి సిద్ధమయ్యారు. అప్పటి నుండి ఈ కల్పంలో జంటలుగా ప్రాణులు పుట్టడం ప్రారంభమైంది.

మాసి మాస్యార్తవం యత్ తు న తదాసీత్తు యోషితామ్ । తస్మాత్తదా న సుషువుః సేవితైరపి మైథునైః॥౪౯.

ఆ సమయంలో స్త్రీలకు నెలసరి రాకుండేది. అందువల్ల వారు సంయోగం చేసినా గర్భం ధరించలేదు.

ఆయుషోఽన్తే ప్రసూయన్తే మిథునాన్యేవ తాః సకృత్ । తతః ప్రభృతి కల్పేఽస్మిన్ మిథునానాం హి సమ్భవః॥౪౯.

వారి జీవితాంతంలో ఒక్కసారి మాత్రమే సంతానం పుట్టేది. అప్పటి నుండి ఈ కల్పంలో జంటలుగా ప్రాణులు పుట్టడం కొనసాగింది.

ధ్యానేన మనసా తాసాం ప్రజానాం జాయతే సకృత్ । శబ్దాదిర్విషయః శుద్ధః ప్రత్యేకం పఞ్చలక్షణః॥౪౯.

ఆ స్త్రీలు ధ్యానం ద్వారా, మనస్సుతో ఒక్కసారిగా సంతానాన్ని పొందేవారు. ప్రతి ఒక్కరికీ శుద్ధమైన ఇంద్రియాలు, ఐదు లక్షణాలతో ఉండేవి.

ఇత్యేషా మానుషీ సృష్టిర్యా పూర్వం వై ప్రజాపతేః । తస్యాన్వవాయసమ్భూతా యైరిదం పూరితం జగత్॥౪౯.

ఇదే ప్రాజాపతికి మొదట జరిగిన మానవ సృష్టి. వారి సంతానుల వల్ల ఈ లోకం నిండిపోయింది.

సరిత్సరః సముద్రాంశ్చ సేవన్తే పర్వతానపి । తాస్తదా హ్యల్పశీతోష్ణా యుగే తస్మింశ్చరన్తి వై॥౪౯.

వారు నదులు, సరస్సులు, సముద్రాలు, పర్వతాలను సందర్శించేవారు. ఆ యుగంలో వారికి చలియు వేడియు తక్కువగా ఉండేది.

తృప్తిం స్వాభావికీం ప్రాప్తా విషయేషు మహామతే । న తాసాం ప్రతిఘాతోఽస్తి న ద్వేషో నాపి మత్సరః॥౪౯.

వారు సహజంగా ఇంద్రియ సుఖాలను అనుభవించి తృప్తి పొందేవారు. వారిలో ఎవరూ పరస్పరం విరోధించరు, ద్వేషించరు, అసూయపడరు.

పర్వతోదధిసేవిన్యో హ్యనికేతాస్తు సర్వశః । తా వై నిష్కామచారిణ్యో నిత్యం ముదితమానసాః॥౪౯.

వారు పర్వతాలు, సముద్రతీరాల్లో సంచరిస్తూ ఎక్కడా స్థిరంగా ఉండరు. వారు కోరికలు లేకుండా, ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉండేవారు.

పిశాచోరగరక్షాంసి తథా మత్సరిణో జనాః । పశవః పక్షిణశ్చైవ నక్రా మత్స్యాః సరీసృపాః॥౪౯.

ఆ తరువాత పిశాచులు, పాములు, రాక్షసులు, అసూయగల మనుషులు, జంతువులు, పక్షులు, ముత్యాలు, చేపలు, సరీసృపాలు పుట్టాయి.

అవారకా హ్యణ్డజా వా తే హ్యధర్మప్రసూతయః । న మూలఫలపుష్పాణి నార్తవా వత్సరాణి చ॥౪౯.

అప్పుడు అక్కడ జనులు తక్కువ స్థాయిలో పుట్టినవారు, లేదా గుడ్లలో పుట్టినవారు, వారు ధర్మానికి విరుద్ధంగా పుట్టినవారు. అక్కడ మొక్కల మూలాలు, పండ్లు, పువ్వులు లేవు. కాలం, ఋతువులు, సంవత్సరాలు కూడా లేవు.

సర్వకాలసుఖః కాలో నాత్యర్థం ఘర్మశీతతా । కాలేన గచ్ఛతా తేషాం చిత్రా సిద్ధిరజాయత॥౪౯.

అప్పుడు కాలం ఎప్పుడూ సుఖంగా ఉండేది, ఎక్కువ వేడి లేదా చలికాలం ఉండేది కాదు. కాలం గడిచే కొద్దీ వారికి ఆశ్చర్యకరమైన సిద్ధులు కలిగేవి.

తతశ్చ తేషాం పూర్వాహ్నే మధ్యాహ్నే చ వితృప్తతా । పునస్తథేచ్ఛతాం తృప్తిరనాయాసేన సాభవత్॥౪౯.

అలా, ఉదయం, మధ్యాహ్నం వారికి తృప్తి కలిగేది. వారు ఎప్పుడు కోరుకున్నా, తేలికగా తృప్తి కలిగేది.

ఇచ్ఛతాఞ్చ తథాయాసో మనసః సమజాయత । అపాం సౌక్ష్మ్యం తతస్తాసాం సిద్ధిర్నానారసోల్లసా॥౪౯.

కానీ, కొందరికి కోరిక ఉంటే, మనస్సుకు శ్రమ కలిగేది. ఆ తర్వాత నీటి సూత్ష్మత వల్ల色色మైన ఆనందదాయకమైన సిద్ధులు కలిగేవి.

సమజాయత చైవాన్యా సర్వకామప్రదాయినీ । అసంస్కార్యైః శరీరైశ్చ ప్రజాస్తాః స్థిరయౌవనాః॥౪౯.

ఆ తరువాత మరొక జాతి పుట్టింది, అవి అన్ని కోరికలను తీరుస్తూ ఉండేవి. శరీరాలకు శుద్ధి అవసరం లేకుండా, అవి ఎప్పటికీ యవ్వనంలోనే ఉండేవి.

తాసాం వినా తు సంకల్పం జాయన్తే మిథునాః ప్రజాః । సమం జన్మ చ రూపఞ్చ మ్రియన్తే చైవ తాః సమమ్॥౪౯.

వారికి ఎలాంటి సంకల్పం లేకుండానే, జంటలుగా సంతానం పుట్టేది. ఒకేసారి పుట్టి, ఒకే రూపంతో, ఒకేసారి మరణించేవారు.

అనిచ్ఛాద్వేషసంయుక్తా వర్తన్తే తు పరస్పరమ్ । తుల్యరూపాయుషః సర్వా అధమోత్తమతాం వినా॥౪౯.

వారు పరస్పరం కోరిక లేకుండా, ద్వేషం లేకుండా జీవించేవారు. అందరూ ఒకే రూపం, ఒకే ఆయుష్షుతో ఉండేవారు. ఎవరూ తక్కువ, ఎవరూ ఎక్కువ కాదు.

తత్వారి తు సహస్రాణి వర్షాణాం మానుషాణి తు । ఆయుః ప్రమాణం జీవన్తి న చ క్లేశాద్విపత్తయః॥౪౯.

వారు వేల సంవత్సరాలు స్థిరమైన ఆయుష్షుతో జీవించేవారు. వారికి ఎలాంటి బాధలు, అపాయాలు ఉండేవి కావు.

క్వచిత్ క్వచిత్ పునః సాభూత్ క్షితిర్భాగ్యేన సర్వశః । కాలేన గచ్ఛతా నాశముపయాన్తి యథా ప్రజాః॥౪౯.

కొన్ని చోట్ల, కొన్ని సమయాల్లో, భూమి సంపూర్ణంగా అదృష్టవశాత్తు అలా ఉండేది. కాలం గడిచేకొద్దీ, జీవులు సహజంగా నశించేవారు.

తథా తాః క్రమశో నాశం జగ్ముః సర్వత్ర సిద్ధయః । తాసు సర్వాసు నష్టాసు నభసః ప్రచ్యుతా నరాః॥౪౯.

అలా, ఆ సిద్ధులు అన్నీ క్రమంగా అంతరించిపోయాయి. అవన్నీ పోయిన తర్వాత, మనుషులు ఆకాశం నుండి కిందకు పడ్డారు.

ప్రాయశః కల్పవృక్షాస్తే సంభూతా గృహసంజ్ఞితాః । సర్వే ప్రత్యుపభోగాశ్చ తాసం తేభ్యః ప్రజాయతే॥౪౯.

అప్పుడు ఎక్కువగా కల్పవృక్షాలు పుట్టాయి, వాటిని 'ఇళ్ల చెట్లు' అని పిలిచేవారు. వారికి కావలసిన అన్ని ఆనందాలు ఆ చెట్ల నుండే లభించేవి.

వర్తయన్తి స్మ తేభ్యస్తాస్త్రేతాయుగముఖే తదా । తతః కాలేన వై రాగస్తాసామాకస్మికోఽభవత్॥౪౯.

వారు ఆ చెట్లపై త్రేతాయుగ ప్రారంభంలో జీవించేవారు. తర్వాత కాలక్రమంలో, వారిలో అకస్మాత్తుగా కామం పుట్టింది.

మాసి మాస్యార్తవోత్పత్త్యా గర్భోత్పత్తిః పునః పునః । రాగోత్పత్త్యా తతస్తాసాం వృక్షాస్తే గృహసంజ్ఞితాః॥౪౯.

ప్రతి నెలా, ఋతువు వచ్చినప్పుడు, మళ్లీ మళ్లీ గర్భం ఏర్పడేది. కామం పెరిగినప్పుడు, ఆ 'ఇళ్ల చెట్లు' అని పిలిచే చెట్లు,

బ్రహ్మన్నన్వపరేషాన్తు పేతుః శాఖా మహీరుహామ్ । వస్త్రాణి చ ప్రసూయన్తే ఫలేష్వాభరణాని చ॥౪౯.

బ్రాహ్మణా, మరికొందరికి, ఆ మహావృక్షాల కొమ్మలు కిందపడిపోయాయి. ఆ చెట్ల ఫలాల్లో వస్త్రాలు, ఆభరణాలు పుట్టేవి.

తేష్వేవ జాయతే తేషాం గన్ధవర్ణరసాన్వితమ్ । అమాక్షికం మాహవీర్యం పుటకే పుటకే మధు॥౪౯.

అవే చెట్లలో, వారికి సువాసన, రంగు, రుచి కలిగిన తీపి తేనె పుట్టేది. ప్రతి రంధ్రంలో బలమైన, మద్యం కలగని తేనె ఉండేది.

తేన వా వర్తయన్తి స్మ ముఖే త్రేయాయుగస్య వై । తతః కాలాన్తరేణైవ పునర్లోభాన్వితాస్తు తాః॥౪౯.

అదే తేనెతో వారు త్రేతాయుగ ప్రారంభంలో జీవించేవారు. తర్వాత కాలక్రమంలో, మళ్లీ వారు లోభంతో నిండిపోయారు.