మార్కణ్డేయపురాణమ్

; పక్షిణ ఊచుః తతోఽమృతమయం వర్షమపమృత్యువినాశనమ్ । ఇన్ద్రః ప్రాసృజదాకాశాచ్చితాస్థానగతః ప్రభుః॥౮.

ఆ సమయంలో ఇంద్రుడు దేవతల మధ్య కూర్చొని, ఆకాశం నుండి మరణాన్ని తొలగించే అమృత వర్షాన్ని కురిపించాడు.

పుష్పవర్షఞ్చ సుమహద్దేవదున్దుభినిస్వనమ్ । తతస్తతో వర్తమానే సమాజే దేవసంకులే॥౮.

అక్కడ దేవతల సమూహంలో ఉన్న సభలో, ఎక్కడికక్కడా పుష్పవర్షం కురిసింది, దేవదుండుబులు మ్రోగాయి.

సముత్తస్థౌ తతః పుత్రో రాజ్ఞస్తస్య మహాత్మనః । సుకుమారతనుః సుస్థః ప్రసన్నేన్ద్రియమానసః॥౮.

ఆ మహాత్ముడైన రాజుని కుమారుడు, సున్నితమైన శరీరంతో, ఆరోగ్యంగా, ఇంద్రియాలు, మనస్సు ప్రశాంతంగా లేచాడు.

తతో రాజా హరిశ్చన్ద్రః పరిష్వజ్య సుతం క్షణాత్ । సభార్యః స శ్రియా యుక్తో దివ్యమాల్యామ్బరాన్వితః॥౮.

తర్వాత హరిశ్చంద్రుడు, దివ్యమాలలు, వస్త్రాలతో అలంకరించబడి, తన భార్యతో కలిసి కుమారుణ్ణి హర్షంతో ఒడిచ్చుకున్నాడు.

సుస్థః సమ్పూర్ణహృదయో ముదా పరమయా యుతః । బభూవ తత్క్షణాదిన్ద్రో భూయశ్చైనమభాషత॥౮.

ఆ క్షణంలోనే ఆరోగ్యంగా, హృదయం సంతృప్తితో, పరమానందంతో నిండిపోయాడు. అప్పుడు ఇంద్రుడు మళ్లీ అతనితో మాట్లాడాడు.

సభార్యస్త్వం సపుత్రశ్చ ప్రాప్స్యసే సద్గతిం పరామ్ । సమారోహ మాహభాగ నిజానాం కర్మణాం ఫలైః॥౮.

నీ భార్య, కుమారునితో కలిసి, నీ సత్కర్మల ఫలితంగా పరమగతి పొందుతావు. మహాభాగ! స్వర్గానికి ఎక్కు.

; హరిశ్చన్ద్ర ఉవాచ దేవరాజాననుజ్ఞాతః స్వామినా శ్వపచేన వై । అగత్వా నిష్కృతిం తస్య నారోక్ష్యేఽహం సురాలయమ్॥౮.

హరిశ్చంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "దేవేంద్రా! మీరు అనుమతించినా, నా యజమాని అయిన చండాలునికి నేను అప్పగించిన బాధ్యతను నెరవేర్చకుండా, స్వర్గానికి పోను."

; ధర్మ ఉవాచ తవైనం భావినం క్లేశమవగమ్యాత్మమాయయా । ఆత్మా శ్వపాకతాం నీతో దర్శితం తచ్చ చాపలమ్॥౮.

ధర్ముడు ఇలా అన్నాడు: "నీ భవిష్యత్తు కష్టం తెలుసుకొని, నా స్వీయ శక్తితో నిన్ను చండాల స్థితికి తీసుకెళ్లాను. ఆ చంచలతను కూడా నీకు చూపించాను."

; ఇన్ద్ర ఉవాచ ప్రార్థ్యతే యత్ పరం స్థానం సమస్తైర్మనుజైర్భువి । తదారోహ హరిశ్చన్ద్ర స్థానం పుణ్యకృతాం నృణామ్॥౮.

ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "హరిశ్చంద్రా! భూమిపై అందరూ కోరుకునే, సత్కర్మలు చేసినవారికి లభించే పరమ స్థానం నీవు పొందు."

; హరిశ్చన్ద్ర ఉవాచ దేవారాజ ! నమస్తుభ్యం వాక్యఞ్చైతన్నిబోధ మే । ప్రసాదసుముఖం యత్ త్వాం బ్రవీమి ప్రశ్రయాన్వితః॥౮.

హరిశ్చంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "దేవేంద్రా! మీకు నమస్కారం. మీ కృపతో ఆనందంగా, వినయంతో నేను చెప్పే మాటలు వినండి."

మచ్ఛోకమగ్నమనసః కోశలానగరే జనాః । తిష్ఠన్తి తానపోహ్యాద్య కథం యాస్యామ్యహం దివమ్॥౮.

కోశల నగరంలో నా వల్ల దుఃఖంలో మునిగిపోయిన ప్రజలు ఉన్నారు. వారిని వదిలి నేను ఈ రోజు ఎలా స్వర్గానికి వెళ్ళగలను?

బ్రహ్మహత్యా గురోర్ఘాతో గోవధః స్త్రీవధస్తథా । తుల్యమేభిర్మహాపాపం భక్తత్యాగేఽప్యుదాహృతమ్॥౮.

బ్రాహ్మణ హత్య, గురువు హత్య, ఆవు లేదా స్త్రీ హత్య ఎంత పాపమో, భక్తుణ్ణి వదిలిపెట్టడం కూడా అంతే మహాపాపంగా చెప్పబడింది.

భజన్తం భక్తమత్యాజ్యమదుష్టం త్యజతః సుఖమ్ । నేహ నాముత్ర పశ్యామి తస్మాచ్ఛక్ర ! దివం వ్రజ॥౮.

భక్తుడిని, అదీ నిష్కపటుడిని వదిలిపెట్టడం వల్ల ఈ లోకంలోనైనా, పరలోకంలోనైనా శుభం ఉండదని నేను భావించను. అందుకే, ఇంద్రా! నీవు స్వర్గానికి వెళ్ళు, నేను కాదు.

యది తే సహితాః స్వర్గం మయా యాన్తి సురేశ్వర । తతోఽహమపి యాస్యామి నరకం వాపి తైః సహ॥౮.

ఓ దేవేంద్రా! వారు నాతో కలిసి స్వర్గానికి వెళ్ళగలిగితే, నేనూ వెళ్తాను. లేకపోతే, వారితో కలిసి నరకానికైనా వెళ్తాను.

; ఇన్ద్ర ఉవాచ బహూని పుణ్యపాపాని తేషాం భిన్నాని వై పృథక్ । కథం సఙ్ఘాతభోగ్యం త్వం భూయః స్వర్గమవాప్స్యసి॥౮.

ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "వారి పుణ్యపాపాలు వేర్వేరుగా ఉన్నాయి. అందరూ కలసి ఎలా మళ్లీ స్వర్గాన్ని పొందగలరు?"

; హరిశ్చన్ద్ర ఉవాచ శక్ర భుఙ్క్తే నృపో రాజ్యం ప్రభావేణ కుటుమ్బినామ్ । యజతే చ మహాయజ్ఞైః కర్మ పౌర్తం కరోతి చ॥౮.

హరిశ్చంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "శక్రా! రాజు తన ప్రజల బలంతోనే రాజ్యాన్ని అనుభవిస్తాడు, మహాయజ్ఞాలు చేస్తాడు, దానధర్మాలు నిర్వహిస్తాడు."

తచ్చ తేషాం ప్రభావేణ మయా సర్వమనుష్ఠితమ్ । ఉపకర్తౄన్ న సన్త్యక్ష్యే తానహం స్వర్గలిప్సయా॥౮.

ఇది అన్నీ వారి సహాయంతోనే నేను సాధించాను. స్వర్గం కోసమని నా ఉపకారులను వదిలిపెట్టను.

తస్మాద్యన్మమ దేవేశ కిఞ్చిదస్తి సుచేష్టితమ్ । దత్తమిష్టమథో జప్తం సామాన్యం తైస్తదస్తు నః॥౮.

అందుచేత, దేవతలకధిపతి, నేను చేసిన మంచి పనులు — దానం, యజ్ఞం, జపం, లేదా సాధారణంగా చేసిన ఏదైనా — అవన్నీ మాకు కలగాలని కోరుతున్నాను.

బహుకాలోపభోగ్యం హి ఫలం యన్మమ కర్మణః । తదస్తు దినమప్యేకం తైః సమం త్వత్ప్రసాదతః॥౮.

నా కర్మఫలితాలు ఎన్నో యుగాలపాటు అనుభవించదగినవైనా, నీ కృపతో అవన్నీ ఒక్క రోజులోనే మాకు లభించాలి.

; పక్షిణ ఊచుః ఏవం భవిష్యతీత్యుక్త్వా శక్రస్త్రిభువనేశ్వరః । ప్రసన్నచేతా ధర్మశ్చ విశ్వామిత్రశ్చ గాధిజః॥౮.

పక్షులు పలికినవి: 'అలా జరుగుతుంది' అని చెప్పి, మూడు లోకాలకు అధిపతి అయిన ఇంద్రుడు, ధర్ముడు, గాధిపుత్రుడు అయిన విశ్వామిత్రుడు హర్షంతో తృప్తిగా మారారు.

విమానకోటిసమ్బద్ధం స్వర్గలోకాన్మహీతలమ్ । గత్వాయోధ్యాజనం ప్రాహ దివమారుహ్యతామితి॥౮.

ఆ తరువాత, విమానాలపై భూమిని విడిచి స్వర్గలోకాలకు వెళ్లి, అయోధ్య ప్రజలకు, 'మీరు స్వర్గానికి ఎక్కండి' అని చెప్పారు.

తదిన్ద్రస్య వచః శ్రుత్వా ప్రీత్యా తస్య చ భూపతేః । ఆనీయ రోహితాశ్చఞ్చ విశ్వామిత్రో మహాతపాః॥౮.

ఇంద్రుని మాటలు విని, ఆనందంతో, మహాతపస్వి విశ్వామిత్రుడు రోహితాశ్వుని రాజుని వద్దకు తీసుకొచ్చాడు.

అయోధ్యాఖ్యే పురే రమ్యే సోఽభ్యసిఞ్చన్నృపాత్మజమ్ । దేవైశ్చ మునిభిః సిద్ధైరభిషిచ్య నరాధిపమ్॥౮.

అందమైన అయోధ్య అనే నగరంలో, దేవతలు, మునులు, సిద్ధులతో కలిసి రాజకుమారుని రాజుగా అభిషేకించారు.

రాజ్ఞా సహ తదా సర్వే హృష్టపుష్టసుహృజ్జనాః । సపుత్రభృత్యదారాస్తే దివమారురుహుర్జనాః॥౮.

ఆ సమయంలో, రాజుతో పాటు, సంతోషంగా, సంపన్నంగా, స్నేహితులు, పిల్లలు, సేవకులు, భార్యలతో కూడిన ప్రజలు స్వర్గానికి ఎక్కారు.

పదే పదే విమానాత్ తే విమానమగమన్ నరాః । తదా సమ్భూతహర్షోఽసౌ హరిశ్చన్ద్రశ్చ పార్థివః॥౮.

ప్రతి అడుగునా, ఒక విమానం నుంచి మరొక విమానానికి ప్రజలు ఎక్కుతూ వెళ్లారు; అప్పుడే గొప్ప ఆనందం కలిగింది, హరిశ్చంద్రుడు కూడా అలాగే వెళ్లాడు.

సమ్ప్రాప్య భూతిమతులాం విమానైః స మహీపతిః । ఆసాఞ్చక్రే పురాకారే వప్రప్రాకారసంవృతే॥౮.

విమానాల ద్వారా అపూర్వమైన ఐశ్వర్యాన్ని పొందిన ఆ మహారాజు, గోడలు, ప్రాకారాలతో చుట్టుముట్టిన నగరంలో నివాసాలను ఏర్పరిచాడు.

తతస్తస్యర్ధిమాలోక్య శ్లోకం తత్రోశనా జగౌ । దైత్యాచార్యో మహాభాగః సర్వశాస్త్రార్థతత్త్వవిత్॥౮.

ఆయన ఐశ్వర్యాన్ని చూచి, దైత్యాచార్యుడైన మహాభాగుడు, అన్ని శాస్త్రార్థాలను తెలిసిన ఉశనుడు అక్కడ ఈ శ్లోకాన్ని పలికాడు.

; శుక్ర ఉవాచ హరిశ్చన్ద్రసమో రాజా న భూతో న భవిష్యతి । యః శృణోతి స్వదుః ఖార్తః స సుఖం మహదాప్నుయాత్॥౮.

శుక్రుడు పలికాడు: హరిశ్చంద్రుడితో సమానమైన రాజు గతంలో ఎప్పుడూ లేడు, భవిష్యత్తులో కూడా ఉండడు. ఎవరు తమ బాధతో ఈ కథను వినితే వారు గొప్ప సుఖాన్ని పొందుతారు.

స్వర్గార్థోప్రాప్నుయాత్ స్వర్గం పుత్రార్థో పుత్రమాప్నుయాత్ । భార్యార్థో ప్రాప్నుయాద్భార్యాం రాజ్యార్థో రాజ్యమాప్నుయాత్॥౮.

ఎవరైనా స్వర్గాన్ని కోరితే స్వర్గం లభిస్తుంది; కొడుకును కోరితే కొడుకు లభిస్తాడు; భార్యను కోరితే భార్య లభిస్తుంది; రాజ్యాన్ని కోరితే రాజ్యం లభిస్తుంది.