மார்கண்டேயபுராணம்

; விஶ்வாமித்ர உவாச ததாபி கலு தாதவ்யா த்வயா மே யஜ்ஞதக்ஷிணா । விஶேஷதோ ப்ராஹ்மணாநம் ஹந்த்யதத்தம் ப்ரதிஶ்ருதம்॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: அதைப் போனாலும், நீ எனக்கு யாகதட்சிணை கொடுக்கவேண்டும். குறிப்பாக, பிராமணர்களுக்கு தட்சிணை கொடுக்கப்படவில்லை என்றால், அவர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்று முன்பே வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்டது.

யாவத் தோஷோ ராஜஸூயே ப்ராஹ்மணாநாம் தபவேந்ந்ரு'ப । தாவதேவ து தாதவ்யா தக்ஷிணா ராஜஸூயிகீ॥௭.

ராஜனே, ராஜசூய யாகத்தில் பிராமணர்கள் திருப்தியடையும் வரை, அந்த யாகதட்சிணை கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

ப்ரதிஶ்ருத்ய ச தாதவ்யம் யோத்தவ்யம் சாததாயிபிஃ । ரக்ஷிதவ்யாஸ்ததா சார்தாஸ்த்வயைவ ப்ராக் ப்ரதிஶ்ருதம்॥௭.

நீ வாக்குறுதி அளித்துள்ளதால், கொடுக்க வேண்டியது கொடுக்க வேண்டும்; பகைவருடன் போரிட வேண்டும்; துன்புறுபவர்களை காப்பாற்ற வேண்டும்—இவை எல்லாம் நீ முன்பே உறுதியளித்தவை.

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச பகவந் ஸாம்ப்ரதம் நாஸ்தி தாஸ்யே காலக்ரமேண தே । ப்ரஸாதம் குரு விப்ரர்ஷே ஸத்பாவமநுசிந்த்ய ச॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: பகவனே, இப்போது என்னிடம் எதுவும் இல்லை; காலம் வந்தபின் உமக்கு தருவேன். என் உண்மையையும் மனநிலையையும் நினைத்து தயவு செய்து அருள் புரியுங்கள், முனிவரே.

; விஶ்வாமித்ர உவாச கிம்ப்ரமாணோ மயா காலஃ ப்ரதீக்ஷ்யஸ்தே ஜநாதிப । ஶீக்ரமாசக்ஷ்வ ஶாபாக்நிரந்யதா த்வாம் ப்ரதக்ஷ்யதி॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: மனிதர்களுக்கெல்லாம் தலைவனே, நான் எவ்வளவு காலம் உன்னை காத்திருக்க வேண்டும்? விரைவாக சொல்லு; இல்லையெனில் என் சாபத்தின் தீ உன்னை விழுங்கும்.

; ஹரிசந்த்ர உவாச மாஸேந தவ விப்ரர்ஷே ப்ரதாஸ்யே தக்ஷிணாதநம் । ஸாம்ப்ரதம் நாஸ்தி மே வித்தமநுஜ்ஞாம் தாதுமர்ஹஸி॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: முனிவரே, ஒரு மாதத்தில் உமக்கு யாகதட்சிணை தருவேன். இப்போது என்னிடம் பணம் இல்லை; தர அனுமதி வழங்க வேண்டும்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச கச்ச கச்ச ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸ்வதர்மமநுபாலய । ஶிவஶ்ச தேऽத்வா பவது மா ஸந்து பரிபந்திநஃ॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: போ, போ, ராஜாக்களில் சிறந்தவரே, உன் தர்மத்தை காப்பாற்று. உன் வழி நல்வழியாக இருக்கட்டும்; எந்த இடையூறும் வராதிருக்கட்டும்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ அநுஜ்ஞாதஶ்ச கச்சேதி ஜகாம வஸுதாதிபஃ । பத்ப்யாமநுசிதா கந்துமந்வகச்சத தம் ப்ரியா॥௭.

பறவைகள் கூறின: அனுமதி பெற்றுவிட்டு, பூமியின் அதிபதி சென்றான்; அவனது அன்புக்குரியவள், தன் வழக்கத்திற்கு மாறாக, நடந்து அவனை பின்தொடர்ந்தாள்.

தம் ஸபார்யம் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டம் நிர்யாந்தம் ஸஸுதம் புராத் । த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரசுக்ருஶுஃ பௌரா ராஜ்ஞஶ்சைவாநுயாயிநஃ॥௭.

அந்த மகானான ராஜா தன் மனைவியையும் மகனையும் அழைத்துக்கொண்டு நகரை விட்டு வெளியேறும்போது, நகர மக்கள் அழுதார்கள்; அரசனின் சேவகர்களும் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

ஹாநாத கிம் ஜஹாஸ்யஸ்மாந் நித்யார்திபரிபீடிதாந் । த்வம் தர்மதத்பரோ ராஜந் பௌராநுக்ரஹக்ரு'த் ததா॥௭.

ஐயோ, எப்போதும் துன்புறும் எங்களை நீ ஏன் விட்டு போகிறாய்? நீ தர்மத்தை விரும்புபவன், மக்களுக்கு எப்போதும் அருள் செய்தவன்.

நயாஸ்மாநபி ராஜர்ஷே யதி தர்மமவேக்ஷஸே । முஹூர்தம் திஷ்ட ராஜேந்த்ர பவதோ முகபங்கஜம்॥௭.

ராஜரிஷியே, நீ தர்மத்தை பார்ப்பவராக இருந்தால், எங்களையும் அழைத்துச் செல். ராஜேந்திரா, ஒரு கணம் நின்று, உன் முகத்தைப் பார்க்க அனுமதி தாராய்.

பிபாமோ நேத்ரப்ரமரைஃ கதா த்ரக்ஷ்யாமஹே புநஃ । யஸ்ய ப்ரயாதஸ்ய புரோ யாந்தி ப்ரு'ஷ்டே ச பார்திவாஃ॥௭.

நாங்கள் கண்கள் தேனீ போல உன் முகத்தை ரசிக்க விரும்புகிறோம்; மீண்டும் எப்போது உன்னைப் பார்க்கப்போகிறோம்? போகும் அரசனை முன்னும் பின்னும் மக்கள் பின்பற்றுகிறார்கள்.

தஸ்யாநுயாதி பார்யேயம் க்ரு'ஹீத்வா பாலகம் ஸுதம் । யஸ்ய ப்ரு'த்யாஃ ப்ரயாதஸ்ய யாந்தயக்ரே குஞ்ஜசரஸ்திதாஃ॥௭.

அவன் மனைவி, தங்கள் பிள்ளையைத் தூக்கிக்கொண்டு, அவனைப் பின்தொடர்கிறாள்; அவன் சேவகர்கள், அரசன் செல்லும் வழியில், யானைகள் போல் முன்னே சென்று நிற்கிறார்கள்.

ஸ ஏஷ பத்ப்யாம் ராஜேந்த்ரோ ஹரிஶ்சந்த்ரோऽத்ய கச்சதி । ஹா ராஜந் ஸுகுமாரம் தே ஸுப்ரு ஸுத்வசமுந்நஸம்॥௭.

இந்த ஹரிச்சந்திரன் இன்று காலால் நடக்கிறான்; ஐயோ, அரசனே, உன் மென்மையான தோல் கொண்ட அழகான புருவம் உடைய பிள்ளை உன்னுடன் நடக்கிறான்.

பதி பாம்ஶுபரிக்லிஷ்டம் முகம் கீத்ரு'க்பவிஷ்யதி । திஷ்ட திஷ்ட ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸ்வதர்மமநுபாலய॥௭.

வழியில் தூசால் முகம் எப்படியாகும்? நின்றுவா, நின்றுவா, ராஜாக்களில் சிறந்தவரே, உன் தர்மத்தை காப்பாற்று.

ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யம் பரோ தர்மஃ க்ஷத்ரியாணாம் விஶேஷதஃ । கிம் தாரைஃ கிம் ஸுதைர்நாத தநைர்தாந்யைரதாபி வா॥௭.

கருணைதான் க்ஷத்திரியர்களுக்கு மிக உயர்ந்த தர்மம். மனைவியும், பிள்ளைகளும், செல்வமும், தான்யமும் எதற்கு, ஐயா?

ஸர்வமேதத் பரித்யஜ்ய சாயாபூதா வயம் தவ । ஹாநாத ஹா மஹாராஜ ஹா ஸ்வாமிந் கிம் ஜஹாஸி நஃ॥௭.

இவை எல்லாம் விட்டு, நாங்கள் உன் நிழலாகி விட்டோம். ஐயோ, மகாராஜா, ஐயோ, எங்கள் ஆண்டவரே, எங்களை ஏன் விட்டு போகிறீர்?

யத்ர த்வம் தத்ர ஹி வயம் தத் ஸுகம் யத்ர வை பவாந் । நகரம் தத்பவாந் யத்ர ஸ ஸ்வர்கோ யத்ர நோ ந்ரு'பஃ॥௭.

நீ எங்கு இருக்கிறாயோ, அங்கே நாங்களும் இருப்போம்; நீ வாழும் இடமே நமக்கு சந்தோஷம் தரும். நீ வசிக்கும் ஊரே நமக்கு நகரம், எங்கும் எங்கள் அரசர் இருப்பாரோ, அதுவே சொர்க்கம்.

இதி பௌரவசஃ ஶ்ருத்வா ராஜா ஶோகபரிப்லுதஃ । அதிஷ்டத் ஸ ததா மார்கே தேஷாமேவாநுகம்பயா॥௭.

பட்டண மக்கள் இவ்வாறு கூறியதை கேட்ட அரசன், மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தவாறு, அவர்களுக்காக இரக்கத்துடன் அந்த வழியில் தங்கினான்.

விஶ்வாமித்ரோऽபி தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பௌரவாக்யாகுலீக்ரு'தம் । ரோஷமர்ஷவிவ்ரு'த்தாக்ஷஃ ஸமாகம்ய வசோऽப்ரவீத்॥௭.

அந்த அரசன் மக்கள் சொன்ன வார்த்தைகளால் கலங்கியதை பார்த்த விஸ்வாமித்ரர், கோபமும் வெறுப்பும் நிறைந்த கண்களுடன் அருகில் வந்து பேசினார்.

திக் த்வாம் துஷ்டஸமாசாரமந்ரு'தம் ஜிஹ்மபாஷணம் । மம ராஜ்யம் ச தத்வா யஃ புநஃ ப்ராக்ரஷ்டுமிச்சஸி॥௭.

அட, தீய பழக்கமுள்ளவரே, பொய் பேசுகிறவரே, உனக்கு வெட்கமில்லையா? எனது ராஜ்யத்தை கொடுத்து வைத்துவிட்டு, மீண்டும் அதை எடுத்து கொள்ள விரும்புகிறாயே!

இத்யுக்தஃ பருஷம் தேந கச்சாமீதி ஸவேபதுஃ । ப்ருவந்நேவம் யயௌ ஶீக்ரமாகர்ஷந் தயிதாம் கரே॥௭.

அவன் இப்படிப் படு கடுமையாக கூறியதும், நடுங்கியவாறு 'நான் போகிறேன்' என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் பிரியமானவளை கையில் பிடித்துக்கொண்டு விரைவாக அங்கிருந்து சென்றான்.

கர்ஷதஸ்தாம் ததோ பார்யாம் ஸுகுமாரீம் ஶ்ரமாதுராம் । ஸஹஸா தண்டகாஷ்டேந தாடயாமாஸ கௌஶிகஃ॥௭.

அவன் தன் மென்மையான மனைவியை, அவளுக்கு மிகவும் சோர்வாக இருந்தபோதும் இழுத்துக்கொண்டே போனபோது, கவுசிகர் திடீரென ஒரு கட்டையால் அவளை அடித்தார்.

தாம் ததா தாடிதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிஶ்சந்த்ரோ மஹீபதிஃ । கச்சாமீத்யாஹ துஃ கார்தோ நாந்யத் கிஞ்சிதுதாஹரத்॥௭.

அவளை அப்படியே அடிக்கப்பட்டதை பார்த்த அரசன் ஹரிச்சந்திரன், துயரத்தில் மூழ்கி, 'நான் போகிறேன்' என்று மட்டுமே கூறி, வேறு எதையும் பேசவில்லை.

அத விஶ்வே ததா தேவாஃ பஞ்ச ப்ராஹுஃ க்ரு'பாலவஃ । விஶ்வாமித்ரஃ ஸுபாபோऽயம் லோகாந் காந் ஸமவாப்ஸ்யதி॥௭.

அப்போது அந்த ஐந்து அருளுள்ள தேவர்கள், 'இவ்வளவு பாவம் செய்த விஸ்வாமித்ரர் எவ்வாறு உலகங்களை அடைவார்?' என்று பேசினர்.

யேநாயாம் யஜ்வநாம் ஶ்ரேஷ்டஃ ஸ்வராஜ்யாதவரோபிதஃ । கஸ்ய வா ஶ்ரத்தயா பூதம் ஸுதம் ஸோமம் மஹாத்வரே । பீத்வா வயம் ப்ரயாஸ்யாமோ முதம் மந்த்ரபுரஃ ஸரம்॥௭.

யார் காரணமாக யாகங்களில் சிறந்தவரானவர் தன் ராஜ்யத்திலிருந்து தள்ளப்பட்டாரோ, யாருடைய பக்தியால் நாம் பெரிய யாகத்தில் தூய சோமத்தை அருந்தி, மந்திரங்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் போக முடியும்?

; பக்ஷிண ஊசுஃ இதி தேஷாம் வசஃ ஶ்ருத்வா கௌஶிகோऽதிருஷாந்விதஃ । ஶஶாப தாந் மநுஷ்யத்வம் ஸர்வே யூயமவாப்ஸ்யத॥௭.

அவர்கள் சொன்னதை கேட்ட கவுசிகர் மிகுந்த கோபத்தில், 'நீங்கள் அனைவரும் மனிதராக பிறப்பீர்கள்' என்று சபித்தார்.

ப்ரஸாதிதஶ்ச தைஃ ப்ராஹ புநரேவ மஹாமுநிஃ. மாநுஷத்வேऽபி பவதாம் பவித்ரீ நைவ ஸந்ததிஃ॥௭.

அவர்கள் சமாதானப்படுத்தியபோது, அந்த மகாமுனிவர் மீண்டும், 'மனிதராகப் பிறந்தாலும், உங்களுக்கு சந்ததி இருக்காது' என்று கூறினார்.

ந தாரஸம்க்ரஹஶ்சைவ பவிதா ந ச மத்ஸரஃ । காமக்ரோதவிநிர்முக்தா பவிஷ்யத ஸுராஃ புநஃ॥௭.

உங்களுக்கு மனைவி சேர்க்கை இருக்காது, பொறாமையும் இருக்காது; ஆசை, கோபம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, மீண்டும் தேவர்களாகப் பிறப்பீர்கள்.