ஏவமஸ்ய பரார்தந்து வ்யதீதம் த்விஜஸத்தம । யஸ்யாந்தேऽபூந்மஹாகல்பஃ பாத்ம இத்யபிவிஶ்ருதஃ॥௪௬.
இவ்வாறு, இரு பிறப்புடையவர்களில் சிறந்தவரே, அவனது ஒரு பரார்த்தம் கடந்துவிட்டது; அதன் முடிவில் 'பத்ம' எனப் புகழ்பெற்ற மகாகல்பம் நிகழ்ந்தது.
த்விதீயஸ்ய பரார்தஸ்ய வர்தமாநஸ்ய வை த்விஜ । வாராஹ இதி கல்போऽயம் ப்ரதமஃ பரிகல்பிதஃ॥௪௬.
இப்போது நடக்கும் இரண்டாவது பரார்த்தத்தில், முதல் கல்பம் 'வாராக' என்று கருதப்படுகிறது, பிராமணனே.
ஏவம்விதாஃ ஸ்ரு'ஷ்டயஸ்து ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ । ஶர்வர்யந்தே ப்ரபுத்தஸ்ய கல்பே கல்பே பவந்தி வை॥௪௮.
அறிவுக்குப் புறம்பான பிறப்புடைய பிரம்மாவின் படைப்புகள் இவ்வாறு உண்டாகின்றன; இரவு முடிவில் அவர் விழித்தெழும் ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் இவை தோன்றுகின்றன.
ப்ராகாரபரிகாஹீநாம் புரம் கர்வடமுச்யதே । ஶாகாநகரகஞ்சாந்யந்மந்த்ரிஸாமந்தபுக்திமத்॥௪௯.
சுவர், அகழி இல்லாத குடியிருப்பை 'கர்வடம்' என்று அழைக்கின்றனர்; கிளைநகரம், அமைச்சரின் பகுதி, அரசருக்குக் கீழ்படிந்த நிலப்பகுதி என்பன மற்ற வகைகள்.
ததா ஶூத்ரஜநப்ராயாஃ ஸ்வஸம்ரு'த்திக்ரு'ஷீபலாஃ । க்ஷேத்ரோபபோக்யபூமத்யே வஸதிர்க்ராமஸம்ஜ்ஞிதா॥௪௯.
அதேபோல், பெரும்பாலும் சூத்திரர்கள் வாழும், தங்களது உழைப்பாலும் வளத்தாலும் நிலைபெற்ற, வயல்கள் மற்றும் பயனுள்ள நிலங்களுக்கிடையே அமைந்த குடியிருப்பை 'கிராமம்' என்று கூறுவர்.
அந்யஸ்மாந்நகராதேர்யா கார்யமுத்திஶ்ய மாநவைஃ । க்ரியதே வஸதிஃ ஸா வை விஜ்ஞேயா வஸதிர்நரைஃ॥௪௯.
நகரம் முதலியவற்றைத் தவிர, மனிதர்கள் ஏதேனும் ஒரு நோக்கத்திற்காக அமைத்த குடியிருப்பை அவர்கள் 'வசதி' என்று அறிய வேண்டும்.
துஷ்டப்ராயோ விநா க்ஷேத்ரைஃ பரபூமிசரோ பலீ । க்ராம ஏவ த்ரமீஸம்ஜ்ஞோ ராஜவல்லபஸம்ஶ்ரயஃ॥௪௯.
பயிர் நிலம் இல்லாமல், பிறருடைய நிலத்தில் வலிமையுடன் சஞ்சரிக்கும், பெரும்பாலும் ஒழுக்கமற்றவரை கிராமத்தில் 'த்ரமி' என்று அழைப்பர்; அவன் அரசரின் அருளில் தங்குவான்.
ஶகடாரூடபாண்டைஶ்ச கோபாலைர்விபணம் விநா । கோஸமூஹைஸ்ததா கோஷோ யத்ரேச்சாபூமிகேதநஃ॥௪௯.
கார்களில் பொருள்களை ஏற்றி, கோபாலர்கள் சந்தை இல்லாமல், எங்கும் பசுக்களுடன் விரும்பும் இடத்தில் வாழும் குடியிருப்பை 'கோஷம்' என்று கூறுவர்.
த ஏவம் நகராதீம்ஸ்து க்ரு'த்வா வாஸார்தமாத்மநஃ । நிகேதநாநி த்வந்த்வாநாம் சக்ருராவஸதாய வை॥௪௯.
இவ்வாறு, தாங்கள் வசிப்பதற்காக நகரம் முதலியவற்றை அமைத்தபின், இருவரும் சேர்ந்து குடியிருக்கும் வீடுகளை அவர்கள் கட்டினர்.
க்ரு'ஹாகாரா யதா பூர்வம் தேஷாமாஸந்நஹீருஹாஃ । ததா ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய தத்ஸர்வம் சக்ருர்வேஶ்மாநி தாஃ ப்ரஜாஃ॥௪௯.
முன்பு போலவே, மரங்களுக்கு அருகில் வீடுகளை அமைத்தனர்; அதை நினைவுகூர்ந்து, அந்த மக்கள் தங்கள் வீடுகளையும் அப்படியே கட்டினர்.
வ்ரு'க்ஷஸ்யைவங்கதாஃ ஶாகாஸ்ததைவஞ்சாபரீ கதாஃ । நதாஶ்சைவோந்நதாஶ்சைவ தத்வச்சாகாஃ ப்ரசக்ரிரே॥௪௯.
மரத்தின் கிளைகள் எவ்வாறு பல திசைகளில் வளைந்து, நேராக, உயர்ந்து காணப்படுகின்றனவோ, அதுபோலவே அவர்கள் வீடுகளின் கிளைகளையும் அமைத்தனர்.
யாஃ ஶாகாஃ கல்பவ்ரு'க்ஷாணாம் பூர்வமாஸந் த்விஜோத்தம । தா ஏவ ஶாகா கேஹாநாம் ஶாலாத்வம் தேந தாஸு தத்॥௪௯.
துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, முன்பு கல்பவிருட்சங்களின் கிளைகள் இருந்தன; அவை வீடுகளின் மரக்கம்புகளாக ஆனது, அதனால் அவை கூரைக் கட்டுகளாக மாறின.
க்ரு'த்வா த்வந்த்வோபகாதந்தே வார்தோபாயமசிந்தயந் । நஷ்டேஷு மதுநா ஸார்தம் கல்பவ்ரு'க்ஷேஷ்வஶேஷதஃ॥௪௯.
இருவரும் சேர்ந்து வாழும் முறையை கைவிட்டு, வாழ்வாதாரத்தை யோசித்தனர்; ஏனெனில், கல்பவிருட்சங்களும் அவற்றின் தேனும் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டன.
விஷாதவ்யாகுலாஸ்தா வை ப்ரஜாஸ்த்ரு'ஷ்ணாக்ஷுதார்திதாஃ । ததஃ ப்ராதுர்பபௌ தாஸாம் ஸித்திஸ்த்ரேதாமுகே ததா॥௪௯.
துயரத்தால் வருந்தி, தாகம் பசிக்கொண்டு அவதிப்பட்ட அந்த மக்கள், திரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில், ஒரு சிறப்பை அடைந்தனர்.
வார்தாஸ்வஸாதிதா ஹ்யந்யா வ்ரு'ஷ்டிஸ்தாஸாம் நிகாமதஃ । தாஸாம் வ்ரு'ஷ்ட்யுதகாநீஹ யாநி நிம்நகதாநி வை॥௪௯.
மற்ற வாழ்வாதாரங்கள் முடியாதபோது, அவர்களுக்கு மிகுந்த மழை பெய்தது; அந்த மழையால், தாழ்வான இடங்களில் நீர் திரண்டது.
வ்ரு'ஷ்ட்யாவருத்தைரபவத் ஸ்த்ரோதஃ காதாநி நிம்நகாஃ । யே புரஸ்தாதபாம் ஸ்தோகா ஆபந்நாஃ ப்ரு'திவீதலே॥௪௯.
மழையால், ஓடைகள், வாய்க்கால்கள், நதிகள் உருவானது; முன்பு பூமியில் வந்த சிறு நீர்நிலைகள் பெரிதாகி விட்டன.
ததோ பூமேஶ்ச ஸம்யோகாதோஷத்யஸ்தாஸ்ததா பவந் । அபாலக்ரு'ஷ்டாஶ்சாநுப்தா க்ராம்யாரண்யாஶ்சதுர்தஶ॥௪௯.
பூமி, நீர் இரண்டின் சேர்க்கையால், அதுகாலத்தில் பயிரிடாமல், விதையிடாமல், நாட்டு-காட்டு என நாற்பதினான்கு வகைச் செடிகள் உருவானது.
ரு'துபுஷ்பபலாஶ்சைவ வ்ரு'க்ஷா குல்மாஶ்ச ஜஜ்ஞிரே । ப்ராதுர்பாவஸ்து த்ரேதாயாமாத்யோऽயமௌஷதஸ்ய து॥௪௯.
காலத்திற்கு ஏற்ப பூவும் பழமும் தரும் மரங்களும் கொடிகளும் பிறந்தன; ஆனால், செடிகள் முதன்முதலில் தோன்றியது திரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில்தான்.
தேநௌஷதேந வர்தந்தே ப்ரஜாஸ்த்ரேதாயுகே முநே । ராகலோபௌ ஸமாஸாத்ய ப்ரஜாஶ்சாகஸ்மிகௌ ததா॥௪௯.
அந்த செடிகளால் திரேதாயுகத்தில் மக்கள் வாழ்ந்தனர், முனிவரே; ஆனால் அப்போது, அவர்களிடம் ஆசையும் பேராசையும் திடீரென எழுந்தது.
ததஸ்தாஃ பர்யக்வஹ்ணந்த நதீக்ஷேத்ராணி பர்வதாந் । வ்ரு'க்ஷகுல்மௌஷதீஶ்சைவமாத்மந்யாயாத்யதாபலம்॥௪௯.
பின்பு அவர்கள் தங்கள் திறனும் நியாயமும் படி, நதிகள், நிலங்கள், மலைகள், மரங்கள், கொடிகள், மூலிகைகள் ஆகியவற்றைத் தனக்கென பிடித்துக்கொள்ளத் தொடங்கினர்.
தேந தோஷேண தா நேஶுரௌஷத்யோ மிஷதாம் த்விஜ । அக்ரஸத் பூர்யுகபத்தாஸ்ததௌஷத்யோ மஹாமதே॥௪௯.
அந்த தவறினால், அந்த மூலிகைகள் எல்லாம் அவர்களின் கண்களுக்கு முன்னிலேயே மறைந்துவிட்டன; பல மூலிகைகள் உடனே அழிந்துபோனது, அறிவுள்ளவரே, அதனால் அந்த மூலிகைகள் இழந்துபோனது.
புநஸ்தாஸு ப்ரணஷ்டாஸு விப்ராந்தாஸ்தாஃ புநஃ ப்ரஜாஃ । ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் ஜக்முஃ க்ஷுதார்தாஃ பரமேஷ்டிநம்॥௪௯.
அந்த மூலிகைகள் இப்படி இல்லாமல் போனபோது, மக்கள் குழம்பி, பசிக்காக மிகுந்த துயரில், உயர்ந்த பிரம்மாவை அடைக்கலமாக நாடினார்கள்.
ஸ சாபி தத்த்வதோ ஜ்ஞாத்வா ததா க்ரஸ்தாம் வஸுந்தராம் । வத்ஸம் க்ரு'த்வா ஸுமேருந்து துதோஹ பகவாந் விபுஃ॥௪௯.
அப்போது, அந்த நிலம் முழுவதும் இழந்துவிட்டதை உணர்ந்த பிரம்மா, சுமேரு மலைக்குப் பசுவாக உருவாக்கி, பூமியைப் பசுவை பண்ணி, பாலைப் பறித்தார்.
துக்தேயம் கௌஸ்ததா தேந ஶஸ்யாநி ப்ரு'திவீதலே । ஜஜ்ஞிரே தாநி பீஜாநி க்ராம்யாரண்யாஸ்து தாஃ புநஃ॥௪௯.
அப்போது பூமி இப்படிச் பறிக்கப்பட்டபோது, நிலத்தின் மேல் தானியங்கள் தோன்றின; அந்த விதைகள், வீட்டிலும் காட்டிலும் வளரும் தாவரங்களாக மீண்டும் பிறந்தன.
ஓஷத்யஃ பலபாகாந்தா கணாஃ ஸப்ததஶா ஸ்ம்ரு'தாஃ । வ்ரீஹயஶ்ச யவாஶ்சைவ கோதூமா அணவஸ்திலாஃ॥௪௯.
பழம் தரும் மூலிகைகள் பதினேழு வகை என்று கூறப்படுகிறது: அரிசி, யாவாரம், கோதுமை, சிறுதானியம், எள்ளு ஆகியவை.
ப்ரியங்கவோ ஹ்யுதாராஶ்ச கோரதூஷாஃ ஸசீநகாஃ । மாஷா முத்கா மஸூராஶ்ச நிஷ்பாவாஃ ஸகுலத்தகாஃ॥௪௯.
பிரியங்கு, உடார, கொரடூஷ, சீனகம்; பச்சை பயறு, பச்சை மசூர், மசூரம், நிஷ்பாவம், குலத்தி ஆகியவை.
ஆடகாஶ்சணகாஶ்சைவ கணாஃ ஸப்ததஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ । இத்யேதா ஓஷதீநாந்து க்ராம்யாணாம் ஜாதயஃ புரா॥௪௯.
ஆடகமும் சணகமும் கூட, இந்த பதினேழு வகை மூலிகைகளில் அடங்கும்; இவை எல்லாம் பழங்காலத்தில் வீடுகளில் வளர்க்கப்பட்ட மூலிகைகள்.
ஓஷத்யோ ஜஜ்ஞியாஶ்சைவ க்ராம்யாரண்யாஶ்சதுர்தஶ । வ்ரீஹயஶ்ச யவாஶ்சைவ கோதூமா அணவஸ்திலாஃ॥௪௯.
வீட்டிலும் காட்டிலும் வளர்க்கப்படும் மூலிகைகள் பதினான்கு வகை: அரிசி, யாவாரம், கோதுமை, சிறுதானியம், எள்ளு ஆகியவை.
ப்ரியங்குஸப்தமா ஹ்யேதே அஷ்டமாஸ்து குலத்தகாஃ । ஶ்யாமாகாஸ்த்வத நீவாரா யத்திலா ஸகவேதுகாஃ॥௪௯.
பிரியங்கு ஏழாவது, குலத்தி எட்டாவது; சியாமகம், நீவாரம், யத்திலா, கவேதுகா ஆகியவையும் இதில் அடங்கும்.
குருவிந்தா மர்கடகாஸ்ததா வேணுயவாஶ்ச யே । க்ராம்யாரண்யாஃ ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதா ஓஷத்யஶ்ச சதுர்தஶ॥௪௯.
குருவிந்தா, மார்க்கடகா, வேணுயவம் ஆகியவை கூட, வீட்டிலும் காட்டிலும் வளரும் பதினான்கு வகை மூலிகைகளாக நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.